Arthur es el protagonista masculino más tíomierda que he leído en mucho tiempo. Hera es absolutamente insoportable. Me ha caído mal desde el minuto uno. La típica persona que en la vida real me haría bostezar y despertaría en mí ganas de cortarme las venas. Lo único que quería era que se pegara la hostia de una vez, pero las acciones del libro se repiten una y otra y otra y otra vez. Podrías pasar de la página 200 a la 300 sin que haya ninguna evolución importante, ni en la historia ni en los personajes. Y por eso, el razón me he leído el final en diagonal. Vaya tortura leerte, Hera.
Lo mejor: El padre de Hera (cuyo nombre no recuerdo ahora mismo) y Jude. Sobre todo Jude (y Jude es un perro y no habla, lo cual no deja de ser una ventaja en este libro. Lo peor: Lo cansalmas que es Hera. Que plasta es la tía.
M-a atras din prima secundă această carte, însă nu a fost matchy și cu conținutul.
Acum înțeleg mai bine mesajul titlului, nu aș accepta niciodată să fiu în situația protagonistei.
Cel mai iritant aspect a fost previzibilitatea poveștii. Am intuit cu mult înainte slăbiciunea și lipsa curajului personajului masculin.
Deși am citit-o cât ai clipi, am simțit că vizionez o telenovelă, nu că citesc un roman. La un moment dat, m-a scos din pepeni și protagonista, însă i-am respectat decizia din final și am susținut-o.
Nu regret că am citit-o, nu m-a găsit în cel mai prost moment, altfel eram mai nervoasă citind-o.
Pensaba que me iba a costar mucho más conectar con la trama y los personajes, pero está escrito muy bien. Además no va tanto de sucesos sino de cómo los sienten los distintos personajes, ha sido un viaje y aunque haya cosas que me hayan dejado un poco tiesa, creo que ha sido muy original e incluso me ha ayudado a entender mejor unas partes de mi vida. Muy buen libro.
.La cosa es que nos aferramos a las críticas que nos hacen cuando tememos que puedan ser ciertas..
Lo intenté, bastante, pero no me puedo seguir haciendo esto. Ya de por si es una temática que no me agrada y la realidad es que no me pude enganchar ni con la historia, ni con los personajes ni con el estilo de escritura.
Me duele en el alma abandonarlo porque me encanta las ediciones de los libros Del Plata, pero hasta aqui llegue. El hecho de tener que “obligarme” a mi misma a leer es una clara red flag.