What do you think?
Rate this book
Το Ημερολόγιο μίας νύφης
Το πρώτο e-book για μελλόνυμφες
(Kατέβασε το: www.toimerologiomiasnifis.gr )
"Εγώ δεν ήθελα να παντρευτώ. Τώρα θα μου πείτε «κοπελιά, κάτι έκανες λάθος στην πορεία» και θα συμφωνήσω. Από υπέρμαχος του «Εγώ να παντρευτώ; Ποτέ!» βρέθηκα μετά από δέκα μήνες σχέσης αρραβωνιασμένη.
Είμαι η Τατιάνα και είναι ο Μιχάλης.
Είμαι Αιγόκερως (αργότερα θα εξηγηθούν πολλά έτσι) και είναι Ζυγός.
Είμαι μοναχοπαίδι και έχει έναν αδελφό.
Ο γάμος ορίστηκε για τον Σεπτέμβριο του 2013. Μετά από αρκετά τρεχάματα και γραφειοκρατία, η εκκλησία κλείστηκε και πλέον βρισκόμαστε και επίσημα σε pre wedding season. Τώρα αν περιμένετε να διαβάσετε τα κείμενα μίας bridezilla, τότε δυστυχώς δεν είμαι ο άνθρωπος σας. Από τη μία δεν μπορώ τα τρεχάματα και να δοκιμάζω είκοσι διαφορετικές τούρτες για να ανακαλύψω τη διαφορά της απλής κρέμας από την κρέμα Βαυαρίας και από την άλλη θέλοντας κάτι λιτό, απλό και απέριττο έχω μία αρκετά συγκεκριμένη ιδέα για το πώς θα είναι αυτό το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου".
Λίγο μετά το "ναι" πελάγωσα. Πολλά αυτά που έπρεπε να γίνουν. Καθ' ότι δημοσιογράφος, το word είναι ο καλύτερος μου φίλος. Και αν δε μοιραστείς με τον κολλητό σου τους προβληματισμούς σου, με ποιον θα τους μοιραστείς.
Κάπως έτσι γεννήθηκε. Έγινε το δικό μου ημερολόγιο και το δικό μου αγχωλυτικό.
Λίγους μήνες μετά το γάμο, το ημερολόγιο πήρε τη μορφή e-book και στόχο έχει να σας κάνει να γελάσετε και -γιατί όχι- να ταυτιστείτε.
(Kατέβασε το: www.toimerologiomiasnifis.gr )
"Εγώ δεν ήθελα να παντρευτώ. Τώρα θα μου πείτε «κοπελιά, κάτι έκανες λάθος στην πορεία» και θα συμφωνήσω. Από υπέρμαχος του «Εγώ να παντρευτώ; Ποτέ!» βρέθηκα μετά από δέκα μήνες σχέσης αρραβωνιασμένη.
Είμαι η Τατιάνα και είναι ο Μιχάλης.
Είμαι Αιγόκερως (αργότερα θα εξηγηθούν πολλά έτσι) και είναι Ζυγός.
Είμαι μοναχοπαίδι και έχει έναν αδελφό.
Ο γάμος ορίστηκε για τον Σεπτέμβριο του 2013. Μετά από αρκετά τρεχάματα και γραφειοκρατία, η εκκλησία κλείστηκε και πλέον βρισκόμαστε και επίσημα σε pre wedding season. Τώρα αν περιμένετε να διαβάσετε τα κείμενα μίας bridezilla, τότε δυστυχώς δεν είμαι ο άνθρωπος σας. Από τη μία δεν μπορώ τα τρεχάματα και να δοκιμάζω είκοσι διαφορετικές τούρτες για να ανακαλύψω τη διαφορά της απλής κρέμας από την κρέμα Βαυαρίας και από την άλλη θέλοντας κάτι λιτό, απλό και απέριττο έχω μία αρκετά συγκεκριμένη ιδέα για το πώς θα είναι αυτό το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου".
Λίγο μετά το "ναι" πελάγωσα. Πολλά αυτά που έπρεπε να γίνουν. Καθ' ότι δημοσιογράφος, το word είναι ο καλύτερος μου φίλος. Και αν δε μοιραστείς με τον κολλητό σου τους προβληματισμούς σου, με ποιον θα τους μοιραστείς.
Κάπως έτσι γεννήθηκε. Έγινε το δικό μου ημερολόγιο και το δικό μου αγχωλυτικό.
Λίγους μήνες μετά το γάμο, το ημερολόγιο πήρε τη μορφή e-book και στόχο έχει να σας κάνει να γελάσετε και -γιατί όχι- να ταυτιστείτε.
106 pages, Kindle Edition
First published May 5, 2014
80 people want to read
About the author
Τατιάνα Τζινιώλη
9 books356 followersΗ Τατιάνα Τζινιώλη γεννήθηκε ένα μεσημέρι Ιανουαρίου του 1987. Από τότε έως σήμερα άλλαξαν πολλά. Οι βάτες και η περμανάντ είναι πλέον κατακριτέα και οι Spice Girls έκλεισαν τα 20 χρόνια καριέρας.
Το 2006 αποφοίτησε από το τμήμα σκηνοθεσίας του Εργαστήριου Ελευθέρων Σπουδών του Ομίλου ANT1. Εργάστηκε ως ραδιοφωνική παραγωγός της ομογένειας της Αμερικής για μερικά χρόνια, και το 2009 αποφοίτησε από το Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Μετά από διάφορες συνεργασίες σε εφημερίδες και περιοδικά, το 2012 ξεκίνησε το site τοπικού ενδιαφέροντος Alimos Online και το 2016 το site Book City. Συνεργάζεται με διάφορες ιστοσελίδες ως freelance editor και διδάσκει μαθήματα δημιουργικής γραφής σε εφήβους και ενήλικες στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλίμου.
Δηλώνει περήφανα πως έχει μεγάλη αντοχή στη ζάχαρη, λατρεύει την early 00s pop και μπορεί να μείνει ξύπνια πολλές ώρες προκειμένου να κάνει binge-watching στις αγαπημένες της σειρές. Α, και πιστεύει πως η Geri Halliwell δεν έπρεπε να αφήσει τις Spice Girls.
Από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή κυκλοφορούν τα βιβλία της:
Road Trip (2015)
Ένα Βράδυ -Manhattan #1 (2016)
Μετά τα Μεσάνυχτα – Manhattan #2 (2017)
Πριν το Ξημέρωμα – Manhattan #3 (2018)
18 Σκαλιά (2018)
Το 2006 αποφοίτησε από το τμήμα σκηνοθεσίας του Εργαστήριου Ελευθέρων Σπουδών του Ομίλου ANT1. Εργάστηκε ως ραδιοφωνική παραγωγός της ομογένειας της Αμερικής για μερικά χρόνια, και το 2009 αποφοίτησε από το Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Μετά από διάφορες συνεργασίες σε εφημερίδες και περιοδικά, το 2012 ξεκίνησε το site τοπικού ενδιαφέροντος Alimos Online και το 2016 το site Book City. Συνεργάζεται με διάφορες ιστοσελίδες ως freelance editor και διδάσκει μαθήματα δημιουργικής γραφής σε εφήβους και ενήλικες στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλίμου.
Δηλώνει περήφανα πως έχει μεγάλη αντοχή στη ζάχαρη, λατρεύει την early 00s pop και μπορεί να μείνει ξύπνια πολλές ώρες προκειμένου να κάνει binge-watching στις αγαπημένες της σειρές. Α, και πιστεύει πως η Geri Halliwell δεν έπρεπε να αφήσει τις Spice Girls.
Από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή κυκλοφορούν τα βιβλία της:
Road Trip (2015)
Ένα Βράδυ -Manhattan #1 (2016)
Μετά τα Μεσάνυχτα – Manhattan #2 (2017)
Πριν το Ξημέρωμα – Manhattan #3 (2018)
18 Σκαλιά (2018)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
January 21, 2015
Είμαι από τους ανθρώπους που παρακολουθούν διάφορα blogs, κρατούσα ημερολόγιο, και γενικά... μου αρέσει η real-time/ real-life αφήγηση ανθρώπινων περιστατικών! Επίσης επικροτώ ολόθερμα το όλο concept του συγκεκριμένου βιβλίου, γιατί η συγκέντρωση και η έκδοση μιας σειράς άρθρων δεν είναι σύνηθες φαινόμενο στην Ελλάδα.
Παρ' ο,τι ο τρόπος γραφής της κ. Τζινιώλη είναι στην πρώτη αυτή φάση δημοσιογραφική, μπόρεσα να δω στον τρόπο αφήγησης της υλικό που μου ενέπνευσε την επιθυμία να διαβάσω κάποια στιγμή και μυθιστόρημα από την πένα της!! Ο λόγος ζωντανός, με χιούμορ και ισορροπημένος ανάμεσα στην αφήγηση και τον διάλογο, δημιουργούσε ένα συναίσθημα οικειότητας.
Σίγουρα αποτελεί μια προσωπική ματιά σε ένα ιδιαίτερο θέμα, όπως είναι ο γάμος. Κι όμως θεωρώ ότι θα το απολαύσει η κάθε γυναίκα προ και μετά των πυλών της εκκλησίας (ή του δημαρχείου). Συμπεριλαμβάνει χρήσιμες πληροφορίες και οδηγίες, λειτουργώντας ως editorial, ενώ τα απρόοπτα, οι ασυμφωνίες και ο ίδιος ο χειρισμός της συγγραφέως κάνουν το ημερολόγιο της ενδιαφέρον και ευχάριστο στην ανάγνωση!
Για να το διαβάσει μια γυναίκα, δεν χρειάζεται να εντάσσεται σε κατηγορίες bridezilla - control freak - ανέμελη κλπ, γιατί πάνω απ' όλα μιλάει για ένα θέμα που όλες μας έχει απασχολήσει -είτε θετικά είτε αρνητικά- : τον γάμο και όλες τις πιθανές προεκτάσεις που παίρνει αυτό το γεγονός στην ζωή μας. Επίσης το θεωρώ ωφέλιμο εγχειρίδιο και για τους μέλλοντες γαμπρούς, καθώς θα τους ενημερώσει ανώδυνα για το τι συμβαίνει κατά την διάρκεια των ετοιμασιών,αλλά και το μυαλό της αγαπημένης τους, πέρα από τα διαδικαστικά τα οποία διεκπεραιώνουν μαζί.
Δεν θα μπω στην διαδικασία να κοινοποίησω το τι πιστεύω εγώ για τον γάμο, ή το κατά πόσο το ζώδιο μου (το οποίο είναι κοινό με της συγγραφέως) με έκανε να ταυτιστώ περισσότερο ή λιγότερο μαζί της. Είτε ως editorial, είτε ως ημερολόγιο, είχα μπροστά μου ένα κείμενο. Κι όπως συμβαίνει με τα βιβλία, ανάμεσα στον αναγνώστη και το βιβλίο, δεν μεσολαβεί κανένας.
Το απόλαυσα πραγματικά, θα το ξαναδιαβάσω πολλές φορές στο μέλλον γιατί με έκανε να χαμογελάω. Είναι υπέροχο το συναίσθημα του να παρακολουθείς νέους ανθρώπους να χτίζουν κάτι όμορφο, και να διαβάζεις συλλογή άρθρων σε έντυπη μορφή.
Κράτησα μια φράση από το βιβλίο της κ.Τζινιώλη που άγγιξε την καρδιά, αλλά και την λογική μου:
"Για να είμαι ειλικρινής, δεν παντρεύτηκα για να κάνω οικογένεια. [...] Για μένα ο γάμος ήταν μία δήλωση πως ο Μιχάλης δεν είναι ένας οποιοσδήποτε για εμένα. Είναι ο άντρας μου και ο άνθρωπος μου. Εκείνος που θέλω μία μέρα να ξεκινήσω οικογένεια, αλλά όταν το θέλω εγώ. Πέρα από τα κοινωνικά «πρέπει» και προσδοκίες."
Παρ' ο,τι ο τρόπος γραφής της κ. Τζινιώλη είναι στην πρώτη αυτή φάση δημοσιογραφική, μπόρεσα να δω στον τρόπο αφήγησης της υλικό που μου ενέπνευσε την επιθυμία να διαβάσω κάποια στιγμή και μυθιστόρημα από την πένα της!! Ο λόγος ζωντανός, με χιούμορ και ισορροπημένος ανάμεσα στην αφήγηση και τον διάλογο, δημιουργούσε ένα συναίσθημα οικειότητας.
Σίγουρα αποτελεί μια προσωπική ματιά σε ένα ιδιαίτερο θέμα, όπως είναι ο γάμος. Κι όμως θεωρώ ότι θα το απολαύσει η κάθε γυναίκα προ και μετά των πυλών της εκκλησίας (ή του δημαρχείου). Συμπεριλαμβάνει χρήσιμες πληροφορίες και οδηγίες, λειτουργώντας ως editorial, ενώ τα απρόοπτα, οι ασυμφωνίες και ο ίδιος ο χειρισμός της συγγραφέως κάνουν το ημερολόγιο της ενδιαφέρον και ευχάριστο στην ανάγνωση!
Για να το διαβάσει μια γυναίκα, δεν χρειάζεται να εντάσσεται σε κατηγορίες bridezilla - control freak - ανέμελη κλπ, γιατί πάνω απ' όλα μιλάει για ένα θέμα που όλες μας έχει απασχολήσει -είτε θετικά είτε αρνητικά- : τον γάμο και όλες τις πιθανές προεκτάσεις που παίρνει αυτό το γεγονός στην ζωή μας. Επίσης το θεωρώ ωφέλιμο εγχειρίδιο και για τους μέλλοντες γαμπρούς, καθώς θα τους ενημερώσει ανώδυνα για το τι συμβαίνει κατά την διάρκεια των ετοιμασιών,αλλά και το μυαλό της αγαπημένης τους, πέρα από τα διαδικαστικά τα οποία διεκπεραιώνουν μαζί.
Δεν θα μπω στην διαδικασία να κοινοποίησω το τι πιστεύω εγώ για τον γάμο, ή το κατά πόσο το ζώδιο μου (το οποίο είναι κοινό με της συγγραφέως) με έκανε να ταυτιστώ περισσότερο ή λιγότερο μαζί της. Είτε ως editorial, είτε ως ημερολόγιο, είχα μπροστά μου ένα κείμενο. Κι όπως συμβαίνει με τα βιβλία, ανάμεσα στον αναγνώστη και το βιβλίο, δεν μεσολαβεί κανένας.
Το απόλαυσα πραγματικά, θα το ξαναδιαβάσω πολλές φορές στο μέλλον γιατί με έκανε να χαμογελάω. Είναι υπέροχο το συναίσθημα του να παρακολουθείς νέους ανθρώπους να χτίζουν κάτι όμορφο, και να διαβάζεις συλλογή άρθρων σε έντυπη μορφή.
Κράτησα μια φράση από το βιβλίο της κ.Τζινιώλη που άγγιξε την καρδιά, αλλά και την λογική μου:
"Για να είμαι ειλικρινής, δεν παντρεύτηκα για να κάνω οικογένεια. [...] Για μένα ο γάμος ήταν μία δήλωση πως ο Μιχάλης δεν είναι ένας οποιοσδήποτε για εμένα. Είναι ο άντρας μου και ο άνθρωπος μου. Εκείνος που θέλω μία μέρα να ξεκινήσω οικογένεια, αλλά όταν το θέλω εγώ. Πέρα από τα κοινωνικά «πρέπει» και προσδοκίες."
June 25, 2015
* Απολαυστικότατο και μελλοντικά χρήσιμο ! Άποψη, θέλω να ελπίζω σύντομα ! ^_^ *
May 21, 2015
Χωρίς να έχει πρακτική χρησιμότητα για εμένα προσωπικά στην φάση ζωής που βρίσκομαι, αυτό το ημερολόγιο στάθηκε αφορμή για να γελάσω, αλλά και να αναπολήσω στιγμές που έχουν περάσει αλλά τις θυμάμαι με νοσταλγία.
Δεν είναι μυθιστόρημα, είναι ένα ημερολόγιο, πολύ σωστά το γράφει η συγγραφέας και δεν χωρά αμφιβολία περί τούτου. Δεν έχει σημασία αν ταυτίζεσαι απόλυτα, λίγο ή καθόλου με την συγκεκριμένη νύφη, αν και δεν νομίζω πως ήταν αυτός ο σκοπός του έργου της, κάπου θα βρεις τον εαυτό σου αν έχεις υπάρξει νύφη, προσωπικά τον βρήκα σε αρκετά σημεία. Πέρα από τα διαδικαστικά και το τρέξιμο ενός γάμου, το άγχος της νύφης και όχι μόνο, υπάρχει και η οπτική για τον θεσμό του γάμου με την οποία με βρίσκει σύμφωνη. Ανάμεσα σε όλα αυτά που πρέπει ή δεν πρέπει να γίνουν, διακρίνεις και εκείνα τα σημαντικά που αφορούν την ουσία της σχέσης με το άλλο σου μισό.
Ωστόσο αξιολογώ αυτό που διάβασα ως προς την φρεσκάδα του, την ζωντάνια της γραφής, το χιούμορ του και την καταγραφή της διαδικασίας βεβαίως προς κάθε μελλοντική νύφη! Δεν χρειάζεται να τρέχουν από blog σε blog! Έχει κάνει ολη την δουλειά!! Well done!!
Δεν είναι μυθιστόρημα, είναι ένα ημερολόγιο, πολύ σωστά το γράφει η συγγραφέας και δεν χωρά αμφιβολία περί τούτου. Δεν έχει σημασία αν ταυτίζεσαι απόλυτα, λίγο ή καθόλου με την συγκεκριμένη νύφη, αν και δεν νομίζω πως ήταν αυτός ο σκοπός του έργου της, κάπου θα βρεις τον εαυτό σου αν έχεις υπάρξει νύφη, προσωπικά τον βρήκα σε αρκετά σημεία. Πέρα από τα διαδικαστικά και το τρέξιμο ενός γάμου, το άγχος της νύφης και όχι μόνο, υπάρχει και η οπτική για τον θεσμό του γάμου με την οποία με βρίσκει σύμφωνη. Ανάμεσα σε όλα αυτά που πρέπει ή δεν πρέπει να γίνουν, διακρίνεις και εκείνα τα σημαντικά που αφορούν την ουσία της σχέσης με το άλλο σου μισό.
Ωστόσο αξιολογώ αυτό που διάβασα ως προς την φρεσκάδα του, την ζωντάνια της γραφής, το χιούμορ του και την καταγραφή της διαδικασίας βεβαίως προς κάθε μελλοντική νύφη! Δεν χρειάζεται να τρέχουν από blog σε blog! Έχει κάνει ολη την δουλειά!! Well done!!
March 12, 2015
Θα πρέπει να ομολογήσω πως ανήκω στους τυχερούς που είχαν τη χαρά να διαβάσουν το βιβλίο πριν αυτό ακόμη εκδοθεί. Όλοι όσοι γνωρίζουν εμένα αλλά και την κυρία Τζινιώλη ξέρουν πως εκείνη δεν θα χάσει ποτέ την ευκαιρία να γράψει κάτι και εγώ ποτέ να το διαβάσω. Έτσι μέσα από συζητήσεις μας έφτασε στα χέρια μου η «Νύφη» , όπως μου αρέσει να αποκαλώ το ημερολόγιο.
Η αλήθεια είναι πως το ξεκίνησα και το άφησα από τα χέρια μου μόνο όταν έφτασα στην τελευταία του σελίδα. Η για να είμαι ακριβής σταμάτησα τα κλικ μόνο όταν το γουόρντ (word) μου τερμάτισε. Με διασκέδασε , με συγκίνησε , με έκανε να γελάσω δυνατά και τέλος με έκανε να καταλάβω πως αφού όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι άρα και ο γάμος δεν σημαίνει το ίδιο για όλους.
Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι ένα μυθιστόρημα. Αλλά ένα μεγάλο κομμάτι από τη ζωή αλλά και τη ψυχή της συγγραφέως που μέσα από τα μάτια της μας μεταφέρει όλα όσα εκείνη έζησε από την αρχή των προετοιμασιών του γάμου της μέχρι και τη μεγάλη μέρα! Δεν είναι ένα βιβλίο για το γάμο αλλά ένα ημερολόγιο για το γάμο της Τατιάνας και αυτό είναι που το κάνει να διαφέρει με ότι έχουμε διαβάσει μέχρι και σήμερα.
Να τονίσω πως δεν χρειάζεται να τάσσεται κανείς υπέρ του γάμου ή να είναι bridezilla για να του αρέσει. Δεν έχει σημασία αν τασσόμαστε υπέρ αυτού ή κατά γιατί αυτό που μας παρουσιάζει το ημερολόγιο δεν ένα «είδος» νύφης. Μας δίνει πραγματικά να καταλάβουμε τη διαδικασία που χρειάζεται για να φτάσουμε στη μεγάλη μας μέρα. Με όποιο τρόπο και να επιλέξουμε να το κάνουμε.
Και ναι ναι ναι άξιο αναφοράς πως με εξέπληξε πολύ και θετικά το «Ημερολόγιο μιας Νύφης». Δεν ήταν αυτό που περίμενα , δεν ήταν ένα εγχειρίδιο γάμου αλλά η οπτική μιας κοπέλας για όλα αυτά που συμβαίνουν όταν έρχεται η ώρα να οργανωθεί ο γάμος της. Τα αστεία , τα σοβαρά , τα ευτράπελα , τα σόγια , τα νυφικά , τα έπιπλα , το απλό ροζ σε αντίθεση με αυτό του πάγου και τέλος τα κουφέτα!
Κλείνοντας δεν θα σας πω αν συμφωνώ η διαφωνώ με όλα αυτά ή με το γάμο γενικότερα γιατί απλά δεν είναι αυτό το νόημα του ημερολογίου. Θα σας πω απλά πως πρέπει , ναι πρέπει να το διαβάσετε. Αγόρια κορίτσια , παντρεμένοι ανύπαντροι , νέοι ηλικιωμένοι , αξίζει να του δώσετε την ευκαιρία να σας ταξιδέψει στο κόσμο του Μιχάλη και της Τατιάνας ένα κόσμο που σε πολλούς θα φανεί τόσο γνώριμος και οικείος και σε άλλους θα δώσει μια ματιά , γιατί όχι , ίσως και στο μέλλον.
Η αλήθεια είναι πως το ξεκίνησα και το άφησα από τα χέρια μου μόνο όταν έφτασα στην τελευταία του σελίδα. Η για να είμαι ακριβής σταμάτησα τα κλικ μόνο όταν το γουόρντ (word) μου τερμάτισε. Με διασκέδασε , με συγκίνησε , με έκανε να γελάσω δυνατά και τέλος με έκανε να καταλάβω πως αφού όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι άρα και ο γάμος δεν σημαίνει το ίδιο για όλους.
Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι ένα μυθιστόρημα. Αλλά ένα μεγάλο κομμάτι από τη ζωή αλλά και τη ψυχή της συγγραφέως που μέσα από τα μάτια της μας μεταφέρει όλα όσα εκείνη έζησε από την αρχή των προετοιμασιών του γάμου της μέχρι και τη μεγάλη μέρα! Δεν είναι ένα βιβλίο για το γάμο αλλά ένα ημερολόγιο για το γάμο της Τατιάνας και αυτό είναι που το κάνει να διαφέρει με ότι έχουμε διαβάσει μέχρι και σήμερα.
Να τονίσω πως δεν χρειάζεται να τάσσεται κανείς υπέρ του γάμου ή να είναι bridezilla για να του αρέσει. Δεν έχει σημασία αν τασσόμαστε υπέρ αυτού ή κατά γιατί αυτό που μας παρουσιάζει το ημερολόγιο δεν ένα «είδος» νύφης. Μας δίνει πραγματικά να καταλάβουμε τη διαδικασία που χρειάζεται για να φτάσουμε στη μεγάλη μας μέρα. Με όποιο τρόπο και να επιλέξουμε να το κάνουμε.
Και ναι ναι ναι άξιο αναφοράς πως με εξέπληξε πολύ και θετικά το «Ημερολόγιο μιας Νύφης». Δεν ήταν αυτό που περίμενα , δεν ήταν ένα εγχειρίδιο γάμου αλλά η οπτική μιας κοπέλας για όλα αυτά που συμβαίνουν όταν έρχεται η ώρα να οργανωθεί ο γάμος της. Τα αστεία , τα σοβαρά , τα ευτράπελα , τα σόγια , τα νυφικά , τα έπιπλα , το απλό ροζ σε αντίθεση με αυτό του πάγου και τέλος τα κουφέτα!
Κλείνοντας δεν θα σας πω αν συμφωνώ η διαφωνώ με όλα αυτά ή με το γάμο γενικότερα γιατί απλά δεν είναι αυτό το νόημα του ημερολογίου. Θα σας πω απλά πως πρέπει , ναι πρέπει να το διαβάσετε. Αγόρια κορίτσια , παντρεμένοι ανύπαντροι , νέοι ηλικιωμένοι , αξίζει να του δώσετε την ευκαιρία να σας ταξιδέψει στο κόσμο του Μιχάλη και της Τατιάνας ένα κόσμο που σε πολλούς θα φανεί τόσο γνώριμος και οικείος και σε άλλους θα δώσει μια ματιά , γιατί όχι , ίσως και στο μέλλον.
September 23, 2014
Δε θα πω ψέματα λέγοντας πως ξεκίνησα το διάβασμα του συγκεκριμένου βιβλίου με τις καλύτερες προθέσεις. Ήμουν αρκετά επιφυλακτική και σκεπτική. Ως κοινωνιολόγος έχω μάθει να αντιμετωπίζω με σκεπτικισμό τους θεσμούς της κοινωνίας. Ένας από αυτούς τους θεσμούς, ίσως ο σημαντικότερος και σοβαρότερος, είναι ο γάμος. Όταν συνοδεύεται από τις παραδώσεις, τα έθιμα, τη θρησκεία, σίγουρα δεν είναι από τα αγαπημένα μου θέματα. Όμως έκανα λάθος. Το συγκεκριμένο βιβλίο για να το διαβάσεις πρέπει να έχεις ανοιχτά μάτια και καρδιά.
Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι αυτό που λέει ο τίτλος του, ένα ημερολόγιο. Η νεαρή συγγραφέας του, Τατιάνα Τζινιώλη, καταγράφει με αποφασιστικότητα και χιούμορ τις περιπέτειες της. Η Τατιάνα πήρε μια τολμηρή απόφαση σε μικρή ηλικία. Να παντρευτεί τον άντρα της ζωής της, τον Μιχάλη της. Μας εξιστορεί τις προετοιμασίες του γάμου, τις καταστάσεις με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη, τα προβλήματα τα οποία κλήθηκε να λύσει μέχρι να φτάσει στο στόχο της. Ο στόχος της ήταν ένας, τα σκαλιά της εκκλησίας. Αυτό είναι ένα από τα λάθη που έκανα πριν ακόμη διαβάσω το βιβλίο.
Η Τατιάνα ποτέ δεν ήθελε να παντρευτεί, ποτέ δεν ήθελε το κανονιστικό πρότυπο συμβίωσης που επιβάλει η κοινωνία μέσω του θεσμού του γάμου. Το μόνο που ήθελε ήταν -και είναι- τον Μιχάλη της.
Το "Ημερολόγιο μιας νύφης" είναι η πορεία της συγγραφέως του μέχρι την πραγματοποίηση του ονείρου κάθε μικρής πριγκίπισσας. Απλώς η Τατιάνα αντιλαμβανόταν τα πάντα διαφορετικά και θέλησε να τα μοιραστεί μαζί μας.
Με εύθυμη διάθεση και αυτοπεποίθηση η κυρία Τζινιώλη καταγράφει τις εμπειρίες της ώστε να δώσει κουράγιο σε όλες τις μελλόνυμφες αυτού το�� κόσμου. Όμως στην πραγματικότητα αυτό που προσπαθεί να κάνει και μάλλον το έχει καταφέρει, είναι να ξορκίσει το φόβο του "για πάντα". Γιατί όταν φτάνει εκείνη η στιγμή, η μαγική στιγμή που η Τατιάνα συναντά τα μάτια του Μιχάλη και προχωρούν μαζί μέσα στο ιερό, τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Απλώς η αγάπη τους και η κοινή τους πορεία στη ζωή.
Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι αυτό που λέει ο τίτλος του, ένα ημερολόγιο. Η νεαρή συγγραφέας του, Τατιάνα Τζινιώλη, καταγράφει με αποφασιστικότητα και χιούμορ τις περιπέτειες της. Η Τατιάνα πήρε μια τολμηρή απόφαση σε μικρή ηλικία. Να παντρευτεί τον άντρα της ζωής της, τον Μιχάλη της. Μας εξιστορεί τις προετοιμασίες του γάμου, τις καταστάσεις με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη, τα προβλήματα τα οποία κλήθηκε να λύσει μέχρι να φτάσει στο στόχο της. Ο στόχος της ήταν ένας, τα σκαλιά της εκκλησίας. Αυτό είναι ένα από τα λάθη που έκανα πριν ακόμη διαβάσω το βιβλίο.
Η Τατιάνα ποτέ δεν ήθελε να παντρευτεί, ποτέ δεν ήθελε το κανονιστικό πρότυπο συμβίωσης που επιβάλει η κοινωνία μέσω του θεσμού του γάμου. Το μόνο που ήθελε ήταν -και είναι- τον Μιχάλη της.
Το "Ημερολόγιο μιας νύφης" είναι η πορεία της συγγραφέως του μέχρι την πραγματοποίηση του ονείρου κάθε μικρής πριγκίπισσας. Απλώς η Τατιάνα αντιλαμβανόταν τα πάντα διαφορετικά και θέλησε να τα μοιραστεί μαζί μας.
Με εύθυμη διάθεση και αυτοπεποίθηση η κυρία Τζινιώλη καταγράφει τις εμπειρίες της ώστε να δώσει κουράγιο σε όλες τις μελλόνυμφες αυτού το�� κόσμου. Όμως στην πραγματικότητα αυτό που προσπαθεί να κάνει και μάλλον το έχει καταφέρει, είναι να ξορκίσει το φόβο του "για πάντα". Γιατί όταν φτάνει εκείνη η στιγμή, η μαγική στιγμή που η Τατιάνα συναντά τα μάτια του Μιχάλη και προχωρούν μαζί μέσα στο ιερό, τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Απλώς η αγάπη τους και η κοινή τους πορεία στη ζωή.
August 17, 2014
Και ναι! Έφτασε η μέρα, η ώρα, η στιγμή που ονειρευόσουν σε όλη σου τη ζωή! Ο εκλεκτός της καρδιάς σου, το άλλο σου μισό, σου κάνει πρόταση γάμου και ήδη το γαμήλιο εμβατήριο ακούγεται στ’ αυτιά σου ενώ φαντάζεσαι τον εαυτό σου ντυμένο στα λευκά, μία εικόνα που λαχταράς να γίνει πραγματικότητα από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου.
Τι γίνεται όμως όταν ανήκεις στη μειοψηφία και ο θεσμός «γάμος» δεν είχε ποτέ μία θέση στα βασικά της λίστας σου; Κι όλα εκείνα τα τυπικά – διαδικαστικά που αναγκαστικά θα βρεθείς αντιμέτωπη μαζί τους ώστε να οργανώσεις έναν γάμο που θα ικανοποιήσει τις δικές σου επιθυμίες αλλά και των υπόλοιπων μοιάζουν τουλάχιστον τρομαχτικά!
Η Τατιάνα Τζινιώλη στην πρώτη της συγγραφική προσπάθεια κρατά ένα ημερολόγιο καθώς προετοιμάζεται για τη μεγάλη μέρα. Το πώς βρέθηκε σ’ αυτή τη θέση μας το εξηγεί απλά και εύκολα. Ήταν κατά του γάμου αλλά όταν ο έρωτας της χτύπησε την πόρτα, όταν ήξερε πως είχε βρει το άλλο της μισό δεν ήταν τόσο δύσκολο να αλλάξει γνώμη.
Το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσε να είναι μυθιστόρημα αν είχαμε εξιστόρηση περισσότερων γεγονότων και κάποια πλοκή. Όμως η Τατιάνα θέλησε απλά να πει τη δική της ιστορία, να δημιουργήσει έναν οδηγό για επίδοξες νύφες, να συμβουλεύσει και να προειδοποιήσει.
Θα διαβάσετε πολλά για νυφικά, τούρτες, δεξιώσεις, νομικά έγγραφα και καταστήματα επίπλων όμως το πιο βασικό που δεν παραλείπει ποτέ να υπενθυμίζει είναι τον λόγο για τον οποίο μπαίνει κανείς σε μία τέτοια διαδικασία. Ένας γάμος δεν γίνεται για τα σόγια, δεν γίνεται για να «δείξουμε» στους άλλους ότι παντρευόμαστε, δεν πρόκειται για διαγωνισμό. Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο γίνεται είναι επειδή το ζευγάρι αγαπιέται και θέλει να γιορτάσει γι’ αυτή τη σχέση, θέλει να ορκιστεί αιώνια αφοσίωση και αγάπη όσον κι αν αυτό ακούγεται υπερβολικό ή ξεπερασμένο.
Παράλληλα, η κάθε νύφη που θέλει να περάσει καλά στον γάμο της και να τον θυμάται για πάντα με νοσταλγία, καλά θα κάνει να είναι ο εαυτός της και αυτό σημαίνει πως όλα όσα θα ετοιμάσει ή θα οργανώσει θα πρέπει να είναι μέσα στα δικά της όρια και πλαίσια. Δεν έχει κανένα νόημα να μεταμορφωθείς σε κάτι άλλο για μία βραδιά, σε κάτι που δεν σου ταιριάζει ή στο οποίο δεν νιώθεις άνετα.
Δεν πρόκειται απλά για έναν μίνι οδηγό – ημερολόγιο. Πρόκειται για την εξομολόγηση μίας γυναίκας που θέλησε να μοιραστεί με όλους μας την εμπειρία της, τα συναισθήματα της ενώ δεν λείπει ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ. Σίγουρα θα γελάσετε πολλές φορές κι αν έχετε περάσει από αυτή τη διαδικασία θα θυμηθείτε πολλά δικά σας περιστατικά.
Προσωπικά διαβάζοντας το ένιωσα μία κάποια νοσταλγία για την εποχή της προετοιμασίας του γάμου μου. Ήμουν πολύ νέα και είχα διαφορετικές αντιλήψεις τότε. Δεν ήμουν τόσο προσγειωμένη όσο είμαι σήμερα και ο ξέφρενος ρομαντισμός μου με είχε παρασύρει σε κάποιες λανθασμένες επιλογές. Ευτυχώς όμως ακόμα και τότε ήμουν ο εαυτός μου, δεν έκανα πράγματα που δεν ταίριαζαν στον χαρακτήρα μου. Όταν κοιτάω τις γαμήλιες φωτογραφίες μου είμαι εκεί σε αρκετά νεότερη εκδοχή φυσικά και είναι μάλλον ο μόνος λόγος για τον οποίο μελαγχολώ.
Ειλικρινά θα ήθελα αυτό το βιβλίο να είναι μυθιστόρημα και το λέω αυτό γιατί η μοντέρνα και δροσερή γραφή της Τατιάνας με παρέσυρε. Δεν σκεφτόμουν κι ας διάβαζα ένα ημερολόγιο, αντιθέτως έβλεπα εικόνες και πολύ συχνά χαμογελούσα με τα κωμικοτραγικά της υπόθεσης. Παραδέχομαι μάλιστα ότι ταυτίστηκα σε πολλά σημεία μαζί της ακριβώς επειδή είμαι απλός άνθρωπος και τα τακούνια είναι «αυστηρό όριο» για μένα! Ωστόσο έχω τα παπούτσια του γάμου μου φυλαγμένα μέσα σ’ ένα κουτί στη ντουλάπα μου. Το τακούνι είναι ελάχιστο έως ανύπαρκτο και μία φορά που δοκίμασα να τα φορέσω πρόσφατα με λύπη διαπίστωσα πως δεν μου έκαναν.
Ακόμα κι αν δεν είστε ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού λοιπόν αλλά πήρατε τη μεγάλη απόφαση να θυμάστε πως αυτό που μένει στο τέλος είναι μία ανάμνηση την οποία πάντα θα κουβαλάτε μέσα σας.
Δεν υπάρχουν συνταγές για τέλειους γάμους, ούτε οδηγίες τις οποίες αν ακολουθήσετε πιστά θα έχετε το τέλειο αποτέλεσμα. Σημασία έχει να κρατήσετε την ουσία και είναι σίγουρο ότι όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους.
Αυτό θα κερδίσετε αν επιλέξετε να διαβάσετε το βιβλίο της Τατιάνας αν και προσωπικά περιμένω να δω κάτι καινούριο από πλευράς της. Ένα μυθιστόρημα οπωσδήποτε μιας και είμαι βέβαιη ότι έχει πολλά ακόμα να μας πει!
Τι γίνεται όμως όταν ανήκεις στη μειοψηφία και ο θεσμός «γάμος» δεν είχε ποτέ μία θέση στα βασικά της λίστας σου; Κι όλα εκείνα τα τυπικά – διαδικαστικά που αναγκαστικά θα βρεθείς αντιμέτωπη μαζί τους ώστε να οργανώσεις έναν γάμο που θα ικανοποιήσει τις δικές σου επιθυμίες αλλά και των υπόλοιπων μοιάζουν τουλάχιστον τρομαχτικά!
Η Τατιάνα Τζινιώλη στην πρώτη της συγγραφική προσπάθεια κρατά ένα ημερολόγιο καθώς προετοιμάζεται για τη μεγάλη μέρα. Το πώς βρέθηκε σ’ αυτή τη θέση μας το εξηγεί απλά και εύκολα. Ήταν κατά του γάμου αλλά όταν ο έρωτας της χτύπησε την πόρτα, όταν ήξερε πως είχε βρει το άλλο της μισό δεν ήταν τόσο δύσκολο να αλλάξει γνώμη.
Το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσε να είναι μυθιστόρημα αν είχαμε εξιστόρηση περισσότερων γεγονότων και κάποια πλοκή. Όμως η Τατιάνα θέλησε απλά να πει τη δική της ιστορία, να δημιουργήσει έναν οδηγό για επίδοξες νύφες, να συμβουλεύσει και να προειδοποιήσει.
Θα διαβάσετε πολλά για νυφικά, τούρτες, δεξιώσεις, νομικά έγγραφα και καταστήματα επίπλων όμως το πιο βασικό που δεν παραλείπει ποτέ να υπενθυμίζει είναι τον λόγο για τον οποίο μπαίνει κανείς σε μία τέτοια διαδικασία. Ένας γάμος δεν γίνεται για τα σόγια, δεν γίνεται για να «δείξουμε» στους άλλους ότι παντρευόμαστε, δεν πρόκειται για διαγωνισμό. Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο γίνεται είναι επειδή το ζευγάρι αγαπιέται και θέλει να γιορτάσει γι’ αυτή τη σχέση, θέλει να ορκιστεί αιώνια αφοσίωση και αγάπη όσον κι αν αυτό ακούγεται υπερβολικό ή ξεπερασμένο.
Παράλληλα, η κάθε νύφη που θέλει να περάσει καλά στον γάμο της και να τον θυμάται για πάντα με νοσταλγία, καλά θα κάνει να είναι ο εαυτός της και αυτό σημαίνει πως όλα όσα θα ετοιμάσει ή θα οργανώσει θα πρέπει να είναι μέσα στα δικά της όρια και πλαίσια. Δεν έχει κανένα νόημα να μεταμορφωθείς σε κάτι άλλο για μία βραδιά, σε κάτι που δεν σου ταιριάζει ή στο οποίο δεν νιώθεις άνετα.
Δεν πρόκειται απλά για έναν μίνι οδηγό – ημερολόγιο. Πρόκειται για την εξομολόγηση μίας γυναίκας που θέλησε να μοιραστεί με όλους μας την εμπειρία της, τα συναισθήματα της ενώ δεν λείπει ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ. Σίγουρα θα γελάσετε πολλές φορές κι αν έχετε περάσει από αυτή τη διαδικασία θα θυμηθείτε πολλά δικά σας περιστατικά.
Προσωπικά διαβάζοντας το ένιωσα μία κάποια νοσταλγία για την εποχή της προετοιμασίας του γάμου μου. Ήμουν πολύ νέα και είχα διαφορετικές αντιλήψεις τότε. Δεν ήμουν τόσο προσγειωμένη όσο είμαι σήμερα και ο ξέφρενος ρομαντισμός μου με είχε παρασύρει σε κάποιες λανθασμένες επιλογές. Ευτυχώς όμως ακόμα και τότε ήμουν ο εαυτός μου, δεν έκανα πράγματα που δεν ταίριαζαν στον χαρακτήρα μου. Όταν κοιτάω τις γαμήλιες φωτογραφίες μου είμαι εκεί σε αρκετά νεότερη εκδοχή φυσικά και είναι μάλλον ο μόνος λόγος για τον οποίο μελαγχολώ.
Ειλικρινά θα ήθελα αυτό το βιβλίο να είναι μυθιστόρημα και το λέω αυτό γιατί η μοντέρνα και δροσερή γραφή της Τατιάνας με παρέσυρε. Δεν σκεφτόμουν κι ας διάβαζα ένα ημερολόγιο, αντιθέτως έβλεπα εικόνες και πολύ συχνά χαμογελούσα με τα κωμικοτραγικά της υπόθεσης. Παραδέχομαι μάλιστα ότι ταυτίστηκα σε πολλά σημεία μαζί της ακριβώς επειδή είμαι απλός άνθρωπος και τα τακούνια είναι «αυστηρό όριο» για μένα! Ωστόσο έχω τα παπούτσια του γάμου μου φυλαγμένα μέσα σ’ ένα κουτί στη ντουλάπα μου. Το τακούνι είναι ελάχιστο έως ανύπαρκτο και μία φορά που δοκίμασα να τα φορέσω πρόσφατα με λύπη διαπίστωσα πως δεν μου έκαναν.
Ακόμα κι αν δεν είστε ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού λοιπόν αλλά πήρατε τη μεγάλη απόφαση να θυμάστε πως αυτό που μένει στο τέλος είναι μία ανάμνηση την οποία πάντα θα κουβαλάτε μέσα σας.
Δεν υπάρχουν συνταγές για τέλειους γάμους, ούτε οδηγίες τις οποίες αν ακολουθήσετε πιστά θα έχετε το τέλειο αποτέλεσμα. Σημασία έχει να κρατήσετε την ουσία και είναι σίγουρο ότι όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους.
Αυτό θα κερδίσετε αν επιλέξετε να διαβάσετε το βιβλίο της Τατιάνας αν και προσωπικά περιμένω να δω κάτι καινούριο από πλευράς της. Ένα μυθιστόρημα οπωσδήποτε μιας και είμαι βέβαιη ότι έχει πολλά ακόμα να μας πει!
May 2, 2016
Το ημερολόγιο μιας νύφης, εκτός από αμέτρητες πληροφορίες, χρήσιμες συμβουλές και οδηγίες, προσφέρει και κάποια μαθήματα ζωής όπως: ό, τι στερήθηκαν οι γονείς μας πέρασε υποσυνείδητα σε εμάς και ό, τι έλειψε από τις οικογένειες μας θέλουμε εμείς να το διορθώσουμε φτιάχνοντας δικές μας. Επίσης, ο βασικότερος λόγος που θες να είσαι με έναν άνθρωπο είναι: να τον βλέπεις κάθε μέρα πριν φύγει για δουλειά και κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, παρά τις όποιες δυσκολίες.
November 19, 2024
"Το ημερολόγιο μιας νύφης" έφτασε στα χέρια μου μέσω της ίδιας της συγγραφέως του, της Τατιάνα Τζινιώλη, με την οποία τυγχάνει να γνωριζόμαστε και να έχουμε μια πιο προσωπική σχέση. Για κάποιο λόγο, η Τατιάνα είχε άγχος σχετικά με το τι θα έλεγα για το πρώτο της πόνημα, πιστεύοντας ίσως πως δεν ανήκει στα αναγνωστικά μου γούστα. Ήθελε, λοιπόν, να της πω την ειλικρινή μου άποψη και ακριβώς αυτό σκοπεύω να κάνω, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο κάτι πολύ σημαντικό πριν συνεχίσω. Δεν κρίνω το βιβλίο της ως μυθιστόρημα -γιατί δεν είναι-, αλλά ως το ημερολόγιο μιας κοπέλας που είχε την ανάγκη να εξωτερικεύσει τις σκέψεις της ή στην καλύτερη περίπτωση, ως ένα είδος editorial σε κάποιο περιοδικό σχετικά με τον γάμο.
Για να σου αρέσει η εξομολόγηση της Τατιάνας, πρέπει να μπορείς να ταυτιστείς μαζί της. Τι εννοώ με αυτό; Να ανήκεις στο ίδιο είδος νύφης με εκείνη! Όσον αφορά εμένα, αυτό είναι το μεγάλο μου πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση. Είμαι ένας άνθρωπος εκ διαμέτρου αντίθετος με την Τατιάνα και ως εκ τούτου, ήμουν μια εκ διαμέτρου αντίθετη νύφη. Και όντας Αιγόκερως και η ίδια μπορώ να πω πως, Τατιάνα μου... όχι, το ζώδιό σου, δεν δικαιολογεί απολύτως τίποτα. Προσωπικά, ήξερα πολύ καλά τι ήθελα για το γάμο μου -που ήταν κάτι που επιθυμούσα να συμβεί κάποια στιγμή στη ζωή μου αφού από μικρή ήθελα να κάνω οικογένεια-, πήγα σε έναν οίκο μόδας, διάλεξα νυφικό σε δύο λεπτά, είχε κλείσει τα πάντα δέκα μήνες πριν το γάμο και στο μεσοδιάστημα απλά ασχολιόμουν με προκαταβολές και παραδόσεις, δεν τρώω κουφέτα και δεν έχω πρόβλημα με τα τακούνια όταν πρέπει να τα φορέσω.
Αν λοιπόν δεν ανήκετε στην κατηγορία του ψυχρού control freak -όπως εγώ-, που έχει τα πάντα υπό έλεγχο, είναι μονίμως on time, δεν βγαίνει από τον προγραμματισμό του και έχει τακτοποιημένα τα μικρά πράγματα των μεγάλων γεγονότων ένα χρόνο πριν συμβούν, θα βρείτε διασκεδαστική την ειλικρινή εξομολόγηση της Τατιάνας και πολύ πιθανόν να γελάσετε με ορισμένα από τα ευτράπελα που συνάντησε στον δρόμο για την εκκλησία -τα οποία αν ήταν ψύχραιμη και όχι σε panic allert θα μπορούσε να έχει αποφύγει κατά την ταπεινή μου άποψη-, αφού σε αυτά θα βρείτε ένα κομμάτι του εαυτού σας. Άλλωστε, όλες οι νύφες ξέρουν πόσο στρεσογόνα είναι η περίοδος των προετοιμασιών, κι ακόμα κι αν ανήκετε στην άλλη κατηγορία, μπορείτε να νιώσετε καλύτερα για τον εαυτό σας, ίσως και μια κάποια περηφάνια, που δεν του επιτρέπετε να φρικάρει για πράγματα που πρέπει μόνο χαμόγελο να φέρνουν και όχι να προκαλούν ρυτίδες άγχους.
Για να σου αρέσει η εξομολόγηση της Τατιάνας, πρέπει να μπορείς να ταυτιστείς μαζί της. Τι εννοώ με αυτό; Να ανήκεις στο ίδιο είδος νύφης με εκείνη! Όσον αφορά εμένα, αυτό είναι το μεγάλο μου πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση. Είμαι ένας άνθρωπος εκ διαμέτρου αντίθετος με την Τατιάνα και ως εκ τούτου, ήμουν μια εκ διαμέτρου αντίθετη νύφη. Και όντας Αιγόκερως και η ίδια μπορώ να πω πως, Τατιάνα μου... όχι, το ζώδιό σου, δεν δικαιολογεί απολύτως τίποτα. Προσωπικά, ήξερα πολύ καλά τι ήθελα για το γάμο μου -που ήταν κάτι που επιθυμούσα να συμβεί κάποια στιγμή στη ζωή μου αφού από μικρή ήθελα να κάνω οικογένεια-, πήγα σε έναν οίκο μόδας, διάλεξα νυφικό σε δύο λεπτά, είχε κλείσει τα πάντα δέκα μήνες πριν το γάμο και στο μεσοδιάστημα απλά ασχολιόμουν με προκαταβολές και παραδόσεις, δεν τρώω κουφέτα και δεν έχω πρόβλημα με τα τακούνια όταν πρέπει να τα φορέσω.
Αν λοιπόν δεν ανήκετε στην κατηγορία του ψυχρού control freak -όπως εγώ-, που έχει τα πάντα υπό έλεγχο, είναι μονίμως on time, δεν βγαίνει από τον προγραμματισμό του και έχει τακτοποιημένα τα μικρά πράγματα των μεγάλων γεγονότων ένα χρόνο πριν συμβούν, θα βρείτε διασκεδαστική την ειλικρινή εξομολόγηση της Τατιάνας και πολύ πιθανόν να γελάσετε με ορισμένα από τα ευτράπελα που συνάντησε στον δρόμο για την εκκλησία -τα οποία αν ήταν ψύχραιμη και όχι σε panic allert θα μπορούσε να έχει αποφύγει κατά την ταπεινή μου άποψη-, αφού σε αυτά θα βρείτε ένα κομμάτι του εαυτού σας. Άλλωστε, όλες οι νύφες ξέρουν πόσο στρεσογόνα είναι η περίοδος των προετοιμασιών, κι ακόμα κι αν ανήκετε στην άλλη κατηγορία, μπορείτε να νιώσετε καλύτερα για τον εαυτό σας, ίσως και μια κάποια περηφάνια, που δεν του επιτρέπετε να φρικάρει για πράγματα που πρέπει μόνο χαμόγελο να φέρνουν και όχι να προκαλούν ρυτίδες άγχους.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews