Wat de mooiste zomer van haar leven had moeten worden, eindigt voor Rosalie in een vlucht. Weg van Villa Aurore en van wat daar is gebeurd, weg van haar grote liefde Friedrich. Terwijl diens landgenoten België binnenvallen en een spoor van dood en vernieling achterlaten, keert zij terug naar haar familie. Rust en geborgenheid zal ze echter niet bij hen vinden, maar bij een rijke, eenzame weduwe. Niet veel later bereikt de oorlog ook Rosalie. Zo goed en zo kwaad als het gaat, zoekt ze een manier om zich aan te passen aan de nieuwe omstandigheden. Door een nieuwe vriendschap neemt haar leven een onverwachte wending: ze raakt betrokken in het ondergrondse verzet tegen de Duitse bezetters. Een spannende maar ook gevaarlijke tijd breekt aan. En dan duikt er plots een oude bekende op, die haar leven eens te meer zal veranderen en die het gevaar wel heel dichtbij brengt. Het tweede deel van het portret van een meisje dat door schade en schande haar eigen weg vindt en volgt, tegen de achtergrond van de Eerste Wereldoorlog.
Karen Dierickx volgde een masteropleiding in het vertalen Nederlands-Engels-Spaans, aangevuld met internationale politiek. Ze schreef al verschillende bekroonde historische jeugdromans. Judith is haar debuut voor volwassenen.
voor het eerst dat ik gestopt ben met een boek voordat ik het uithad omdat het zo saai was. ik was bijna bij blz 100 en er was letterlijk nog niks gebeurd behalve een hond die doodging. ik had echt goeie moed toen ik begon met dit boek en ik heb het oprecht een kans gegeven maar ik denk echt dat dit het saaiste boek is dat ik ooit heb gelezen. het idee zelf heeft zoveel potentie, een spannend verhaal in de oorlog, maar het was een langdradig verhaal met een hoofdpersonage dat letterlijk geen personaliteit had.
In het begin vond ik het boek niet mijn ding ( misschien omdat ik het verplicht van school moest lezen), maar naarmate het verhaal vorderde vond ik het oprecht een goed boek.
Een boek dat in het boektopper pakket zat van de middelbare school. Het is dus een young adult boek en is ook zo geschreven. Eens ik het eerste hoofdstuk door was (want dat is wel even doorbijten, omdat ik echt moest wennen aan de schrijfstijl en het vertelpersprectief), lad het boek heel vlot. Geen moeilijke woorden, geen moeilijke situaties (al is dat moeilijk in een boek dat over liefde en oorlog gaat).
Maar ik las het boek op een heel snelle tijd, gewoon omdat ik wou weten hoe het nu ging aflopen.
Even beklijvend als het eerste deel, maar wat minder flow: hoofdstukken die gedetailleerd enkele uren bestrijken worden afgewisseld met tijdsprongen van een paar maanden. Het eind is daarbij de klap op de vuurpijl, met wilde bokkensprongen, hoewel het wel een krachtig beeld schept.
Rosalie was een prachtig hoofdpersonage, het verhaal ging net snel genoeg, maar het einde was misschien onnodig? Het had ook even goed kunnen eindigen met haar dood.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het kostte me even wat tijd om in het verhaal te komen, vooral aan het perspectief en de daarbijbehorende schrijfstijl moest ik wennen. Einde viel me een beetje tegen, epiloog was wat mij betreft overbodig. Al met al aardig verhaal over een jong Vlaams meisje dat verstrikt raakt tussen haar liefde voor een Duitser en haar verzetswerk.
Ik begon wat weifelend aan dit boek, maar naarmate ik voortlas, kwam ik steeds meer in het verhaal. Hoewel ik het voorafgaande boek niet gelezen had, kon ik de hele tijd goed volgen.