We zullen niet te pletter slaan

by Nina Polak

Anna en Schard, dochter en zoon van twee moeders, groeien op in een polder, een idylle van Hollandse tolerantie. Totdat op een gewone dag, om volwassen redenen, en onder luid gejank van de hond, een grote gele taxi een van de moeders wegvoert, en er alleen nog te spreken valt van een mislukt experiment. Jaren na de rommelige scheiding treft Anna – uitzichtloos verliefd op een kunstenaar die bezig is zichzelf onsterfelijk te maken – haar grote broer aan op de stoep voor haar huis. Schard is net terug uit India, waar hij zich heeft willen wijden aan iets groots en goeds. Terwijl hun moeders zich voorzichtig weer gelukkig prijzen, confronteert een hete zomer de twee halfbloedverwanten met hun eigen haperende liefdeslevens, hun romantische fantasieën, en elkaar.

Genres: Fiction, Queer, Literature, Roman, School, LGBT, Family

261 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[Michael · Rating 4 out of 5]

Vierenhalf ster voor dit stilistisch on-Nederlands rijkgeschakeerde boek. Zinnen om je vingers bij af te likken, prozaïsch proza, als zoiets bestaat. Deed in de verte denken aan Peter Buwalda, maar dan plotlozer, waar ik zelf geen enkel bezwaar tegen heb.

Enige minpuntje is de nogal Groene Amsterdammer-Correspondentachtige white saviortheorie die mijns inziens te plompverloren een dialoog in werd gewurmd. Voor mij hoeft een roman niet per definitie bol te staan van engagement maar als je dan toch iets wil bijdragen aan raciale gelijkheid schrijf dan gewoon een minder wit boek.

[Martijn van Bruggen · Rating 5 out of 5]

GENOTEN van dit boek. Nina Polak is zo geestig. Meermaals in de lach geschoten (klinkt bij mij ongeveer als 'hm') of met een psychopathische grijns in de trein/op de bank gezeten. Letterlijk vanaf de eerste zin (in combinatie met daaropvolgende). En dat is vakvrouwschap, aangezien Polak geen (intrinsiek grappige) moppen opschrijft, maar puur zinnen zo formuleert en achter elkaar zet, dat ze onweerstaanbaar worden.

Beste voorbeeld van de bloemrijke en grappige schrijfstijl (wat niet wil zeggen dat het boek oppervlakkig is) is misschien wel de volgende passage:

Met het groepje klimmers, vier Britten en een eenzame Italiaanse pot, had hij al kennisgemaakt, aardig volk, maar toen hij een dag voor vertrek in het stadje een paar bergschoenen aanschafte, sloeg de tyfus toe, midden op straat, klaarlichte dag, als een terroristische aanslag. Hij braakte projectiel in een vuilnisbak, sleepte zich naar het pension (met een tussenstop in een steeg, waar zijn darmen zich leegden als een geschudde colafles - de honden wendden hun koppen af) en verloor het bewustzijn op de badkamervloer. (p.139)

Extra waardering voor dit boek omdat het me ook als schrijver heeft aangestoken. Ik ben lekker gaan experimenteren met wittiness en bloemrijk taalgebruik en dat heeft me al één zeer geslaagd verhaal opgeleverd.

[Paulien · Rating 4 out of 5]

Deze debuutroman heeft me erg aangenaam verrast. Dit is dan ook precies het soort boek dat me herinnert aan mijn liefde voor mijn moedertaal. Het taalgebruik herinnert me eraan hoezeer mijn taal een deel is van wie ik ben. Dit boek kan enkel op deze manier geschreven worden in het Nederlands. De stijl, de personages en het verhaal vind je zelden terug in een boek dat niet in het Nederlands geschreven is.

Ik kon mezelf terugvinden in de personages, maar nooit volledig. Ik vond een beetje van mezelf in Marie, Benya, Manu - maar vooral delen van mezelf in Anna en Schard. Ik vond zoveel van mezelf dat ik soms moest stoppen met lezen omdat het zo herkenbaar werd. Dit boek speelt niet in op emoties en probeert geen tranen te ontlokken, maar soms werd het zo echt dat het leek alsof iemand me een spiegel voorhield en ik kreeg tranen in mijn ogen door deze neutrale confrontatie. Geen uitleg, excuses, redenen voor gedrag, geen beschuldigingen ook. Het is er gewoon, wat ze doen en hoe ze zijn, waardoor het nog meer als een spiegel leek.

Niet elk woord wordt neergeschreven. Sommige dingen moet je als lezer zelf bedenken, zelf aanvullen. Dat vind ik wel leuk. Ik wil zeker meer lezen van Nina Polak - wat een talent.

[Hanna · Rating 4 out of 5]

Ravissant proza, kan het niet anders zeggen! Ik hou van siblings als personages en ik hou van casual ace representatie <3

[Ceren · Rating 3 out of 5]

Superfijn geschreven, maar het plot was echt verre van bijzonder.

[Luna · Rating 4 out of 5]

Ik houd zoveel van Nina Polaks schrijfstijl; de manier waarop ze de Nederlandse taal gebruikt is zo knap, zo eigen en alleen al daarom las ik dit weer met veel plezier. Ook weet ze haar personages zo sterk neer te zetten dat ik het gewoon jammer vind om afscheid van ze te nemen. Ik wil weten hoe het verder gaat met deze chaotische, fictieve mensen.

Een beetje treurig over het feit dat ik nu alle romans van Polak uit heb. Hopelijk gaan er nog veeel meer van haar verschijnen.

[Marieke · Rating 4 out of 5]

De struggles van een niet alledaags gezin en hoe heteronormatieve patronen sterk doorwerken. Uiteindelijk rechtop in de wind slaan ze niet te pletter. Best mooi.

[Bodine · Rating 4 out of 5]

In dit boek komt bijna alles voorbij: lesbiennes, homo's die zich als vrouwen kleden, aseksuelen... het halve spectrum komt voorbij. Maar voornamelijk gaat het boek om liefde, in verschillende vormen. Liefde van ouders voor kinderen, liefde van kinderen voor ouders (zowel biologische ouders als tweede moeders), liefde van broer en zus voor elkaar, liefde van een meisje voor haar beste vriend die eigenlijk geen rekening met haar houdt - liefde is waar dit boek om draait. En het is mooi.

Hier en daar is het boek ietwat pretentieus, probeert de schrijfster grootser te schrijven dan ze aankan; maar het is een debuut. Als ik ooit in de boekenwinkel iets anders van haar tegenkom, zal ik het zeker meenemen.

[Rosemarie Van herwaarden]

ik ben mijn leeslijstje "jonge vrouwelijke debutanten" aan het bijwerken omdat ik te lang alleen maar oude, blanke, heteromannen heb gelezen. Ik werd blij van dit debuut: het is helder, speels, de personages zijn allemaal heel verschillend en het is knap hoe Nina die toch met elkaar tot een klassieke, niet-klassieke familieroman heeft verweven. Af en toe vind ik de abrupte focalisatiewisselingen wel wat storend.

[Marieke Camps · Rating 4 out of 5]

Raar realisme. Het verhaal gaat over een modern gescheiden gezin en twee moeders die totaal verschillend zijn. De kinderen lijken eveneens elkaars tegenpolen. Het verhaal lijkt telkens ergens naartoe te gaan, maar je weet niet precies hoe en wanneer, waardoor je gespannen door wilt blijven lezen. De personages waren allemaal wel erg negatief en depressief. Ik genoot wel van de filosofische gedachtenspinsels en intertekstualiteit. Het einde snapte ik niet helemaal.

[Marlies · Rating 3 out of 5]

Bijzonder irritant geschreven maar qua verhaallijnen en opbouw wel mooi, lekker weinig plot wat ik wel fijn vind maar daardoor gebeurde er wel heel veel wat ik heel onnodig vond. Zoiets

[Yos M. · Rating 3 out of 5]

Geinige roman die ik met een glimlach las. Het is ook goed geschreven en de personages komen scherp uit de verf. Niks op aan te merken, kortom, maar toch schoot het niet in mijn hart. Desalniettemin geen seconde spijt van het lezen en voor langs het zwembad op vakantie is dit prima weg te knagen, denk ik.

[Atlas · Rating 3 out of 5]

3.5✨

[Mirjam Kok · Rating 3 out of 5]

Schitterende zinnen, een aantal hele fijne personages (ook een paar hele irritante), maar het constante ge-other deed wel wat af aan mijn leeservaring.

3.5/5

[Lies · Rating 3 out of 5]

Kort door de bocht gaat We zullen niet te pletter slaan van Nina Polak over een broer en zus die zich een weg door het leven trachten te banen, op zoek naar hun eigen identiteit. Met deze debuutroman toont Polak dat ze een goede pen heeft en een oog heeft voor interessante personages en hun onderlinge dynamieken. Persoonlijk vond ik dat de hoofdpersonages zich allemaal op hun eigen manier nogal aan het aanstellen waren, maar ik denk dat dat de sfeer was die Polak probeerde opwekken.

Wat voor mij het verhaal nog interessanter had gemaakt, was als er nog dieper ingegaan was op de band die broer en zus met elkaar hadden. Nu leren we vooral meer over hun leven en ontwikkeling als individu, maar gezien ze een interessante familiegeschiedenis delen, leek het me fijn om ook hun onderlinge band nog verder te verkennen. Nu kwam het me niet over alsof die twee echt een zeer bijzondere band hadden met elkaar.

[Nils · Rating 3 out of 5]

Een mooi geschreven boek waarvan het plot knap op het randje van ingetogen romanesque en uitzonderlijk alledaags balanceert. Met plezier gelezen, maar ik vraag me wel af hoeveel indruk het gemaakt heeft. Mocht dat tegenvallen, en mocht ik er straks niet meer veel van weten, dan zal ik het vast met plezier herlezen.

[Marloes Oostindie · Rating 2 out of 5]

Mooie zinnen worden er gemaakt en het is ook wel echt heel erg knap hoe zij dit als eerste boek heeft gemaakt.
Ik vond alleen het plot en de hoofdpersonen nietszeggend, saai en voorspelbaar. Het ging zo langzaam! Nee niet mijn smaak.

[Elianne · Rating 4 out of 5]

Seksualiteit bestaat in verschillende vormen. Nina polak omschrijft veel van deze vormen. Ze maakt niet alles expliciet, waardoor het boeiend blijft. Daarnaast is die seksualiteit een onderdeel van het boek, eigenlijk gaat het vooral over houden van (jezelf). Aanrader!

[Peter · Rating 4 out of 5]

Fan van Polak

[Laurie · Rating 3 out of 5]

Wel een mooie roman, maar de hoeveelheid othering in dit boek is soms tenenkrommend

[Martijn Nicolaas · Rating 4 out of 5]

Wat een prettig verhaal! In een prettige, frisse stijl geschreven met mooie vergelijkingen en metaforen, in een prettig tempo en met hartverwarmende personages. Beter dan haar tweede boek, dat ik eerder las.

[Lena Put · Rating 3 out of 5]

'Oppervlaktemaatregelen die niets zullen afdoen aan wat zich daaronder voltrekt: iets wat hij niet anders kan typeren dan als een gekras over zijn ziel.' (54)

[Shy · Rating 3 out of 5]

Vond het wel een lekker boek om te lezen en goed geschreven. Vond het lekker doorlezen dus zat er goed in. Zit verder niet heel veel plot in het boek maar was ook weer niet echt heel erg, heb me alsnog vermaakt

[Jeroen Decuyper · Rating 3 out of 5]

Wanneer in het gezin van broer Schard en zus Anna de ouders discussiëren en ruzie maken over het verschil tussen een echt en een onecht gesprek, weet je dat het goed fout zit tussen beiden. Het op het eerste zicht goed draaiende, maar ongewone gezin, vertoont barsten en ieder gaat zijn eigen weg: zo start de debuutroman van Nina Polak.

We volgen vanaf dat moment de levenswandel van Anna, die hopeloos verliefd is op een kunstenaar die vooral met zichzelf bezig is en Schard, die in een opwelling zijn vriendin gevolgd is naar India en daar haar drang om iets goeds te verwezenlijken gekopieerd heeft om in haar nabijheid te kunnen zijn. Allebei lopen ze meermaals met hun kop tegen de muur en zien ze dat hun dromen stevig botsen met wat de realiteit hen brengt. O zo herkenbare groeipijnen.

Tegelijkertijd krijgen we een inkijk in het gezinsleven zoals het was in de Nederlandse polder en hoe de twee moeders van het gezin, Marie en Benya, dat leven verder zetten na de grote breuk. Naar de buitenwereld toe herpakken ze zich, maar in het dagdagelijkse leven worstelen ze allebei op hun eigen manier met de herwonnen vrijheid en de manier waarop ze die invullen.

Nina Polak heeft een eigen, persoonlijke schrijfstijl die mij heel erg ligt. Waaruit dat ‘eigene’ nu precies bestaat, kan ik niet goed onder woorden brengen. Het is soms schaamteloos romantisch zonder melig te worden en beschrijvend zonder dat je het gevoel krijgt dat het te gekunsteld is. Een minutieus in beeld gebracht verhaal zonder dat woord teveel. Ikzelf vind het jammer dat ik niet eerst dit verhaal gelezen heb vooraleer aan “Gebrek is een groot woord” te beginnen. Je merkt in haar tweede boek dat haar manier van schrijven verder geëvolueerd is en in die zin is “We zullen niet te pletter slaan” precies een stapje terugzetten. Dat kan liggen aan het feit dat het onderwerp van haar tweede roman mij persoonlijk beter lag. Vandaar de drie sterren en geen vier, ook al kon ook deze roman mij zeker bekoren.

[Judith · Rating 4 out of 5]

Ik hou van de schrijfstijl van Nina Polak! Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal met boeiende karakters, net zoals bij haar tweede boek. Hopelijk volgen er nog veel meer boeken van haar!

[Karel · Rating 4 out of 5]

Nina Polak beschrijft in haar debuutroman de familiedrama’s van een kleurrijk gezin. De familieleden zijn holebi, hetero of aseksueel. De liefdes onvolkomen of onbeantwoord.
De taal is fris. De constructie inventief. Het ritme nu eens snel, dan weer langzaam. De cover tijdloos mooi. Nina bekoort de geduldige lezer met prachtzinnen zoals: “Spijt ligt nog steeds op de loer, maar ze kan niet langer bepalen aan welke kant van het besluit.” Kortom: dit is een boek naar mijn meug.

[Bart · Rating 4 out of 5]

⭐️⭐️⭐️⭐️

[Anouk V · Rating 4 out of 5]

Nina Polak schrijft heel erg mooi, gebruikt de Nederlandse taal in een beeldende manier in plaats van een beschrijvende manier. Hoe zij mensen neerzet, hen in je hoofd plaatst. Het is op een bepaalde manier zo herkenbaar hoe haar personages zijn zoals ze zijn. Dat komt echt door de zinnen, die zo prachtig geformuleerd zijn dat je hele passages opnieuw leest. Zelf zou je ze niet bedenken, maar er is een 'oh ja'-moment als het klikt, de herkenbaarheid van haar personages en de situaties heeft zich verworven met het plaatje in je hoofd en de manier van het schrijven. Als iemand die nog niet lang fictie leest en andere boeken probeert te lezen dan klassiekers. vond ik het boek ook heel toegankelijk. De zinnen zijn mooi en intrigerend, maar zijn niet te vergezocht. Het verhaal is daarbij ook goed te volgen en omdat er zo veel personages zijn, is er denk ik voor iedereen wel een herkenningspunt van henzelf. Ik zou dit boek dan ook zeker aanraden als weglezer die je niet in één keer wegleest en niet meer aan denkt, maar waar je wél goed doorheen komt en aan blijft denken.

[Jan Mars · Rating 3 out of 5]

Ik weet niet of ik dit boek wel begrijp. Het gaat over de twintigers (?) Anna en Schard, kinderen van Marie, die samenwoont met Benya, die het gezin al gauw verlaat om op zichzelf te gaan wonen. Anna, illustratrice, tobt met een hevige verliefdheid op kunstenaar Manu/Cecilia, Schard vertrekt naar zijn verliefdheid Padma, die in India een weeshuis gaat runnen. Er zijn allerlei ontwikkelingen en zijpaden, en op het eind lijkt alles goed te komen als Schard en Anna elk besluiten thee te gaan zetten voor de ander. We verkeren veelvuldig in Schards of Anna's hoofd, maar dat maakt een en ander niet helderder. Goed opgeschreven, vooral als het over die verliefdheden gaat. Maar of ik het echt begrijp, is de vraag. Titel is me een raadsel.

[Thirza · Rating 4 out of 5]

Leuk onderhoudend verhaal, maar de kracht zit in haar taalgebruik. Mooie beeldende zinnen. De onbeholpenheid van haar personages wordt luchtig gebracht, de herhaling daarvan werkt versterkend en is consequent. Het leest soepel en ondanks dat er niet echt spanning wordt opgebouwd en het verhaal dus ook niet echt een hoogtepunt bereikt, blijft het verhaal interessant en nodigt het uit om toch nog even een hoofdstukje door te lezen. Ik ben nieuwsgierig naar haar, zojuist verschenen, tweede boek.