บ่วงแสงดาว

รัก...ร้าย

by ภัสรสา

อดีตอาจเป็นสิ่งที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่มีอะไรให้จดจำ แต่สำหรับบางคน... มันไม่เป็นแบบนั้น โดยเฉพาะ ‘ดาวิษ’

ในสายตาคนภายนอก เขาคือผู้ชายแสนเพอร์เฟ็กต์ ทว่าไม่มีใครล่วงรู้ถึงความแค้นที่อยู่ในใจ

แล้วเมื่อเขาตัดสินใจกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าลวิตรา หญิงสาวผู้เป็นกุญแจสำคัญในการแก้แค้น สิ่งที่เก็บสะสมมาตลอดก็ได้เวลาชำระสะสางเสียที ไม่ว่าใครจะทักท้วงยังไง เขาก็จะไม่ยอมหยุดจนกว่าเพลิงพิโรธนี้จะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้ ไม่เว้นแม้กระทั่ง... หัวใจของเขาเอง

การได้พบดาวิษ เพื่อนวัยเยาว์ที่เคยเล่นด้วยกันมาอีกครั้งไม่มีอะไรน่าประทับใจเหมือนที่ ‘ลวิตรา’เคยนึกฝันเลย...

คราแรกเธอจำเขาไม่ได้ แต่เมื่อแน่ใจว่าเป็นเขา ทุกอย่างที่เธอเคยเชื่อมั่นก็เริ่มสั่นคลอน

คำพูดของเขาทิ่มแทงหัวใจเธอ การกระทำของเขาก็คอยตอกย้ำให้เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว เขาได้เปลี่ยนเป็นปีศาจร้ายที่มีจุดมุ่งหมายเดียว นั่นคือทำลายล้างครอบครัวของเธอให้สิ้นซาก!

544 pages, Paperback

First published March 1, 2014

Reviews

[Aijou · Rating 4 out of 5]

ช่วงหลังๆ นี่เราชักจะคาดหวังกับคาแรคเตอร์พระเอกของคุณภัสรสามากขึ้นๆ ทุกที

ขอสารภาพว่าตอนที่อ่านตัวอย่างในเว็บก่อนหนังสือวางขาย กังวลใจมากค่ะว่าเราจะรักพระเอกคนนี้ได้ไหม เพราะดาวิษ ดา ดาบ ยูตะ อะไรก็ตาม ในตัวอย่างที่ออกมาพล็อตค่อนข้างจะ...หนัก? ขอยกคำนี้มาใช้อธิบายอย่างชุ่ยๆ เลยแล้วกัน หนักกว่าที่เคยอ่านมา
เปิดเรื่องมาด้วยจิตอาฆาตของพระเอกนี่อาจจะเกิดขึ้นในนิยายเรื่องไหนก็ได้ แต่สำหรับนิยายของคุณภัสรสานี่เราไม่ค่อยคุ้นเคยเลยค่ะ ใจนึงก็กังวล อีกใจนึงก็อยากลองดูว่านิยายสไตล์นี้แบบที่ผ่านมือคุณภัสรสาจะออกมาเป็นแบบไหนน้า...

พออ่านจบแล้ว(เหมือนจะ)ค้นพบว่า นี่มัน...นิยายพาโรดี้ชัดๆ (ใช่มั้ย?)
ดิฉันนั่งขำ...

คือพระเอกเจ้าคิดเจ้าแค้นตามมาทวงบุญคุณความแค้นแต่หนหลังกับครอบครัวนางเอกนี่ ขออีกรอบนะ...จะมีในนิยายเรื่องไหนก็ได้ แต่พอใส่เครื่องปรุงยี่ห้อภัสรสาเข้าไป ขุ่นพระ! (อินัง)พระเอกนี่มันตัวอะไรกัน(วะ)คะ??
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดค่ะ นางยังคงคุณสมบัติครบถ้วน
ลูกครึ่ง...ไม่ใช่ อะ...แต่ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ มีชื่อภาษาญี่ปุ่น ก็หยวนๆ ให้นะ
หล่อมาก รวยมาก เก่งมาก ...จ้ะ
มั่นใจในตัวเองมากถึงขั้นหลงตัวเอง เกรียน ปากดี
อยากได้สมญาซาตานหรือพญามารใช่มั้ย จัดให้! รังแกเด็ก ผู้หญิง คนชราได้อย่างไม่ละอายแก่ใจ
เจ้าคิดเจ้าแค้น คิดเล็กคิดน้อย วันๆ มีเวลามานั่งตามจับผิด(สตอล์ค?)นางเอก
ถามว่าหื่นมั้ย? นางก็มีมุมหื่น...

แต่...แต่...เราก็ชอบนางอะ นางเป็นแบบนี้โดยธรรมชาติ รวยอย่างมีเหตุผล หลงตัวเองอย่างมีเหตุผล แล้วจะตามสตอล์คนางเอกไปวันๆ แต่ก็ไม่ได้ไม่ทำงานนะ คุณภัสรสาเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวเนรมิตให้ได้ทุกอย่าง

เราชอบวิธีการเล่าเรื่องที่เปิดด้วยบรรยากาศหน่วงๆ แล้วค่อยๆ แทรกฉากในอดีตเข้ามา มันทำให้เราจากที่เริ่มกังวลว่าเราจะรับเรื่องแนวนี้ที่ไม่ชินเอาซะเลยได้ไหม กลายเป็นคล้อยตามง่ายๆ
อะไรทำให้คนถูกใจเจ็บจะถึงขั้นต้องการให้อีกฝ่ายย่อยยับ
วิธีการล้างแค้นแบบไหนที่พระเอกจะดูฉลาดแบบที่ไม่ใช่เพราะ-ฉัน-รวย-ฉัน-จะ-ทำ-อะ-ไร-ก็-ได้
เรื่องจะคลายปมยังไง
และนางเอกที่ต้องแสนดียอมพลีให้หมดทุกอย่างนั้นจะรักพระเอกลงได้ยังไง

ตั้งแต่ต้นจนจบ ทุกอย่างเคลียร์มากค่ะ เราไม่รู้สึกค้างคาอะไรเลย

[Miki · Rating 4 out of 5]

ถึงจะเป็นเรื่องออกแนวดราม่า แต่แอบยิ้มไปกับความขี้หวงของดาบ ดา ยูตะ ไม่ได้จริงๆ
ชอบเล่มนี้ตรงคู่รองค่ะ
เป็นคู่ที่เรียกว่าโผล่มาทีขโมยซีนตลอด
แถมมากับน้องโมขวัญใจน้า อยากเข้าไปฟัดแก้มเด็กน้อยบ้างจังค่ะ #ลงชื่อจอง #อีกสิบปีเจอกันนะน้องโม

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

4.7 ⭐️ การกลับมาเผื่อแก้แค้น ครอบครัวนางเอก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีส่วนรู้เห็นกับสิ่งที่พ่อและพี่ชายทำกับเขาและแม่ แต่เธอเลือกที่จะป้องปกครอบครัว เขาก็นับว่าเธอคือศัตรูด้วยเช่นกัน ครั้งแรกค่ะกับงานเขียน ภัสรสา เนื้อเรื่องหน่วงพอให้น้ำตาซึม สงสารนางเอกพี่โดนเขาเอาคืน แต่บางทีนางเอกเราก็มีสู้กลับเหมือนกัน ตอนที่อ่านไปกำลังจะน้ำตาไหลกับถูกคั่นด้วยฉากน่ารักๆอย่างคู่รอง ที่มีลูกชายชื่อโมกุล ชวนให้ยิ้มทั้งน้ำตา คลายเครียดไปได้บางค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

อาถรรพณ์ของพระเอกเรื่องนี้ของแรงจริงๆ นะ ขอยืนยันว่าดาวิษเป็นพระเอกของแรงมากสำหรับข้าพเจ้า โดยวันที่เราเริ่มอ่านเรื่องนี้ในเรือ วันนั้นเราลงจากสองแถว เราหกล้มจนข้อเท้าซ้ายแพลงเล็กน้อยเลย ได้แผลครบ 3 นิ้วเลย นิ้วก้อย นิ้วนาง นิ้วกลาง แบบว่างงมาก ไม่เคยลงจากรถแล้วหกล้มอ่ะ แต่วันนั้นจู่ๆ ก็ล้มลงไปนั่งกับพื้นเลย เลยแอบโทษดาวิษว่าทำให้เจ็บตัว ฮ่าๆๆๆ

และความแรงของดาวิษยังไม่จบลงเท่านี้ ตั้งใจจะรีวิวตั้งแต่เมื่อวาน แต่ก็ยังไม่ได้รีวิว เจอเน็ตช้าเข้าไปอ่ะนะ และวันนี้ก็ว่าจะรีวิวให้จบให้ได้ (นี่ก็เกือบจะไม่ทันวันนี้แล้วป่ะ ตอนเขียนเนี่ย 5 ทุ่มครึ่งแล้วนะ) เปิดไลน์ที่ส่งรูปนิยายเข้าไลน์ตัวเองแล้ว แต่เปิดในคอมไม่ได้อ่ะ โปรแกรมไลน์เออเร่อตลอดเลย เข้าไม่ได้อ่ะ หมดกัน หมดอารมณ์เขียนรีวิว ฮ่าๆๆๆ เพราะเจอดาวิษของแรงเข้าใส่

จบการบ่นถึงดาวิษแต่เพียงเท่านี้ เป็นพระเอกที่น่าหมั่นไส้ที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาของพี่อ้น (ย่าย้อย เอ๊ย yayoi) ภัสรสาเลยทีเดียวล่ะ ฮ่าๆๆ นี่กำลังคิดภาพว่า ถ้าดาวิษเป็นพี่ชายของนายคีกับโพโพ จะเกิดอะไรขึ้นนะ คงจะยิ่งกว่าพี่น้องหอยหลอดโพโพกับพี่ธรรมที่น่ารักแหงๆ เลย

เรื่องนี้เนื่องจากหนามาก และได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างมานานว่า มันดราม่า ข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบอ่านดราม่าหนัก ก็เลยไม่ได้แตะสักที ยิ่งพอรู้ว่าพระเอกร้ายกาจ พี่ชายนางเอกก็เลว เลยยังทำใจอ่านไม่ได้สักที แต่พออ่านจบแล้ว อยากจะบอกว่าเป็นนิยายดราม่าที่เป็นนิยายตลก (โดนพี่อ้นบอกว่า อ้าวววว ไหงเป็นงั้น) ฮ่าๆๆ

จริงๆ อ่านแล้วไม่ชอบลิขิต พ่อของลวิตรา (คุณลิ่ว) กับลัทธพล (พี่ชายที่แสนจะเลวทรหดสามานย์ชั่วช้า ด่าแรงไปไหมอ่ะ แต่เลวจริงๆ นะ) คนพ่อยังโอเค รักลูกสาวมาก แล้วสุดท้ายก็ยังยอมรับในผลการกระทำของตัวเอง แต่ไอ้คนพี่นี่ไม่ไหวจริงๆ ไม่รู้ว่าได้เชื้อเลวๆ มาจากไหน แม้กระทั่งน้องสาวก็ยังขายได้อ่ะ ไม่ไหวจริงๆ

ตอนแรกงงว่าทำไมเรื่องนี้ชื่อ “บ่วงแสงดาว” มาเข้าใจก็ตอนหลังนี่เอง ที่ดาวิษกลับมาแก้แค้น ก็เพราะแม่ของตัวเองชื่อ “ดาว” ถึงจะพบเจอครอบครัวที่ให้ชีวิตใหม่กับเธอและลูกชายแล้ว แต่เธอก็ยังปล่อยวางไม่ได้ สุดท้ายเพราะความที่ปล่อยวางไม่ได้ ก็ทำให้ลูกชายมาแค้นต่อ มาทำร้ายครอบครัวของลวิตราต่อ

สิ่งที่ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะทำให้เกิดขึ้นได้ก็คือ “ท้องร้อง” เพราะร้านของลวิตรา เป็นร้านอาหารชื่อ “ลิ่วลม” เวลาพูดถึงเมนูอาหารก็ทำเอาหิวเลยทีเดียว ก็คิดภาพเหมือนกันว่าตอนพี่อ้นเขียน ก็คงจะอยากกินมากๆ เช่นกันนะคะ ฮ่าๆๆ

ถึงใจจะหมั่นไส้ดาวิษยังไง แต่เป็นพระเอกที่ทำให้เราเกิดกำลังใจเล็กๆ นะ เพราะเราเองก็เรียนมาด้านไอที ภาษาญี่ปุ่นก็ได้เรียนมาเช่นกัน แต่กลับได้แค่งูๆ ปลาๆ เง่ออออ อย่างน้อยดาวิษก็สร้างแรงบันดาลใจ ทำให้เราอยากเป็นโปรแกรมเมอร์ที่เก่งๆ แบบนี้บ้าง รวมถึงภาษาญี่ปุ่นด้วย ที่ผ่านมาหลายปี ก็ยังได้เท่าเดิม หรือน้อยกว่าเดิม T^T อย่างน้อยดาวิษก็ทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจดีๆ จริงๆ นะ

ดาวิษเป็นผู้ชายชื่อเยอะ ไหนจะนังดา, ดาบ, ยูตะ ฮ่าๆ ช���่อเยอะไหมล่ะ นอกจากชื่อเยอะแล้ว ก็เป็นผู้ชายเรื่องเยอะ ที่ทำตัวเหมือนเด็กประถม กร๊ากกกกกกก แม้กระทั่งลูกชายของพี่พิชา ก็ยังโดนนังดาหึงได้อ่ะ ไม่ให้คุณลิ่วเข้าใกล้หรือใกล้ชิดเลย อะไรจะขนาดนั้น ฮ่าๆๆๆ

อ่านแล้วชอบคู่ของพี่พิชากับภวินท์มากๆ เลย ฟินจิกหมอนสุดๆ อ่ะ อร๊ายยยยยยยยย แย่งซีน กินขาดคู่ของดาวิษกับคุณลิ่วเลย ฮ่าๆๆๆๆ

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ดาวิษและแม่ต้องโชคร้าย อ่านแล้วก็แอบเคืองกับความที่ทำกันรุนแรงของพ่อและพี่ชายมากๆ อ่ะ รู้ว่าโกรธที่ทำให้ลวิตราเจ็บตัว แต่ทำไมต้องทำร้าย จองล้างจองผลาญกันขนาดนี้ด้วย อ่านแล้วอยากเข้าไปผ่าหมากซะให้หน้าเขียวเลย ฮ่าๆๆๆๆ

เรื่องนี้ดาวิษเป็นพระเอกติดลบนะฮะ ส่วนคุณลิ่วเป็นนางเอกที่อยู่ในระดับเฉยๆ ของเรา สำหรับพี่พิชากับพี่วินแล้วล่ะก็ อร๊ายยยยยยยยยยยยยย ถูกใจใช่เลย ฟินจิกหมอนมากเลยจ้าาาาา อยากให้มีเรื่องของสองคนนี้ต่ออีก พี่อ้นบอกว่า จะเอาอะไรมาเขียนอีกคะ ฮ่าๆ นั้นขอเป็นเรื่องของลูกชายก็ได้

แอบหมั่นไส้เล็กๆ นะ ที่คุณลิ่วแทนตัวเองว่าคุณลิ่ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่ระดับความน่าหมั่นไส้ไม่มากเท่าที่เรารู้สึกกับดาวิษหรอก กร๊ากกกกกกกก

ผลกรรมที่ลิขิตกับลัทธพลได้รับก็สมควรแล้ว แต่ในส่วนของลิขิต แอบน่าสงสารอ่ะ ฮือๆ ลวิตรามีเวลาอยู่กับพ่อในช่วงเวลาดีๆ ในระยะสั้นๆ เองอ่ะ แอบเสียดายแทนเลย

แอบเสียดายแทนแม่พระเอกด้วยนะ คือถ้าปล่อยวางได้ ชีวิตคงจะมีความสุขแล้วอ่ะ ได้เจอผู้ชายดีๆ แบบนั้น เราอ่านเองยังประทับใจเลย ช่างเป็นหนุ่มญี่ปุ่นแสนดีจริงๆ เลยอ่ะ

รักคู่รอง เวิ่นเว้ออออออออ น่ารักกกกกกกก อร๊ายยย ฟินตัวแตก ดาวิษกับลวิตราสองคนนี้คือใครกัน ข้าพเจ้าลืมแล้ว ฮ่าๆๆ

สุดท้ายโปรแกรมไลน์ในคอมใช้ไม่ได้สักที เลยคิดวิธีออกแล้ว จะใช้มือถือเอาภาพลงในกรุ๊ปก่อน แล้วเราก็ค่อยแปะข้อความตามไปจากในคอมแล้วกัน ฮ่าๆๆๆๆ

รู้สึกวันนี้เป็นวันรีวิวนิยายพี่อ้นแน่ๆ เลย ทั้ง "พรายอำพราง" "ร้ายพรางรัก" และ "บ่วงแสงดาว" ชื่อเรื่องสามพยางค์ทั้งหมดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

คือเรื่องนี้จะเรียกว่า ดราม่าคอมมาดี้ได้ไหม ฮาา คือมันอาจจะเครียด
แต่ในทางกลับกันมันก็ตลกด้วยค่ะ แต่ไม่ไดถึงกับตลกแบบฮากระจาย
แต่ในแนวช่วยเบรกอารมณ์ของเรื่องได้อยู่หลายครั้งเลยที่เดียว

ดาวิษ พระเอกของเรื่อง ซึ่งมีชื่อเรียกเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็น ดา ดาบ ยูตะ
เป็นผู้ชายที่จากชีวิตธรรมดากลายมาเป็น เศรษฐี ครบเครื่องทั้งรูปสมบัติ
ทรัพย์สมบัติ อย่างเดียวที่ขาด ฮาา น่าจะเป็นนิสัยค่ะ เพราะพ่อคุณช่างเกรียน
เกรียนได้โล่ห์ ปากจัด เจ้าคิดเจ้าแค้น จอมวางแผน ชอบจับผิด

ลวิตรา หรือ คุณลิ่ว นางเอกที่มีความอดทนเป็นเลิศ กตัญญู เด็ดเดี่ยว
จากคุณหนูเอาแต่ใจ กลายเป็นคนเงียบ และเก็บอารมณ์

ครอบครัวของลวิตรา ประกอบด้วย ลิขิตผู้เป็นพ่อ และ ลัทธพลผู้เป็นพี่ชาย
สองคนผู้ช่วยกันผลาญสมบัติจนไม่มีเหลือ และทั้งยังสร้างความแค้น
ที่ทำให้พระเอกของเรื่องกลับมาแก้แค้นเนี่ยละคะ

ดาวิษ ตอนแรกว่าจะไม่ทำร้าย นางเอกแต่พ่อเจ้าประคุณการกระทำแต่ละอย่าง
นี่ไม่ได้ไม่เข้าข่ายไม่ทำร้ายเลยนะคะ ทั้งคำพูดและการกระทำ แถมยัง
มีพฤติกรรมออกแนวหวง ห้ามใครเข้าใกล้แม้แต่เด็ก เกรียนตัวพ่อเลยค่า
การแก้แค้นค่อนข้างโหดพอสมควร เล่นเอานางเอกผอมโทรมเหลือแต่กระดูก

ส่วนพ่อของนางเอก นายลิขิต ถึงเขาจะเลวยังไงก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ดีคือ
เขารักลูกมาก ส่วนพี่ชายนางเอก ลัทธพล เป็นคนทืี่ไม่มีสำนึก เลว เลวมาก ถึงเลวที่สุด
ไม่มีความกตัญญู คิดว่าตนเองอยู่เหนือคนอื่น ดูถูก แม้แต่กับน้องตนเอง
อ่านแล้วตัวละครนี้สีดำมืดจริงๆค่ะ

ส่วนตัวละครอื่นๆที่เข้ามาเป็นน้ำจิ้ม อดหลงรักไม่ได้อย่างคู่รอง
ภวินท์ และชามญชุ์ เป็นคู่ที่น่ารักมากค่ะ รวมถึงโมกุลเด็กน้อย
ของเรื่องที่เป็นที่รักของทุกคน ยกเว้นกับดาวิษ

โดยรวมชอบมากเลยค่ะ สนุก น่าติดตามค่อยๆเผยปมของเรื่องราว
ทั้งยังอ่านแล้วไม่เครียดเกินไป ถึงปัญหาในเรื่องจะเครียดมากก็ตาม

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

สนุกดีค่ะ พระเอกนางเอกรักกันตอนไหนไม่มีเฉลย แต่คาดว่าคงมาจากความผูกพันธ์ เสียดายอ่ะเรื่องนี้ดราม่ายังขยี้ได้อีกเยอะเลย บางตอนกำลังอินๆคู่พระเอกนางเอกอยู่ เปลี่ยนไปเล่าถึงคู่รองซะหายอินเลย หลายบทด้วย พระเอกนางเอกโดนแย่งซีนซะงั้น หรืออาจเป็นเราเองที่ชอบให้มีบทพระเอกนางเอกเยอะๆ ชอบแบบคู่เดียวเน้นๆไปเลย แต่เรื่องนี้ก็ถือว่าดีค่ะ ตลกนิสัยพระเอก หวงนางเอกได้เกรียนดี

[Waranya Tang · Rating 3 out of 5]

ตามคอนเซ็ปชุด รัก...ร้าย พระเอกเลยออกแนวๆ ร้ายๆ คอยแก้แค้นครอบครัวนางเอก เพราะพระเอกกับแม่โดนพ่อและพี่ชายนางเอกกระทำขนาดนั้น มันก็สมเหตุสมผลที่พระเอกจะแค้น เรื่องนี้พระเอกร้ายแต่ก็เกลียดไม่ลง เพราะร้ายแบบเกรียนๆ วิธีแก้แค้นของพระเอกก็เลยเกรียนๆ แต่ก็ดูฉลาดดี สมน้ำสมเนื้อ วางแผนกดดันให้เหยื่อแพ้ภัยตัวเอง นางเอกน่าสงสาร แต่ไม่ใช่เพราะพระเอก แต่เพราะพี่ชายตัวเอง เล่มหนามาก เรื่องมันยาวไปหน่อย บางฉากเลยดูเกินความจำเป็น แต่รวมๆ ก็โอเค อ่านได้เรื่อยๆ ค่ะ

[Linii · Rating 3 out of 5]

จริงๆอยากให้ 4-5ดาวเลยนะ ชอบการผูกเรื่อง ดราม่าได้แรง เศร้าจริง สงสารจริง แต่เนื่องจากดราม่าค่อนข้างหนักมาก เลยรู้สึกว่าอ่านแล้วเครียด เลยขอหักดาวลงมาหน่อย ชีวิตปกติก็เครียดอยู่แล้ว อยากอ่านนิยายที่ไม่หนักขนาดนี้ แต่ผูกเรื่องดี ชอบค่ะเรื่องนี้

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

อื้อหือออ อ่านแล้ววางไม่ลง…นักเขียนเกริ่นนำไว้แล้วว่าพระเอกเรื่องนี้จะแบดมาก ก็ร้ายจริงๆ แต่ในความร้ายก็มีเหตุผลว่าทำไมถึงขัดเกลาให้พระเอกเป็นคนแบบนี้ไปได้ นางเอกก็น่าสงสารแถมดูจะหัวอ่อนเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวไปนะบางทีเนี้ย เพราะสายสัมพันธ์เยาว์วัยแท้ๆที่เกี่ยวรัดพระนางไว้แม้จะดูเบาบางก็เถอะ แต่การกลับมาพบเจอกันตอนโตมันฟาดฟันจนต้องอ่านให้จบว่านักเขียนจะหาทางลงให้ทุกตัวละครยังไง! แต่มีจุดสงสัยทำไมแม่พระเอกถึงเป็นแบบนั้นอ่าา ก่อนจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ดูแย่นี่นา หักห���ึ่งดาวตรงนี้หละ มันมีความคลางแคลงใจ แต่ๆๆโดนภัสรสาตกจริงจัง ถึงจะโดนตกเพราะปลื้มคาแลคเตอร์พระเอกแสนดีอบอุ่นรักซึมลึกจากเรื่องอื่นๆก็เหอะ แต่จะว่าไปเรื่องนี้พระเอกก็รักซึมลึ๊กลึกเพราะความแค้นมันบังตาก็เถอะ นี่ดิชั้นอ่านนามปากกานี่มา สามเรื่องติดๆแบบชั้นไปอยู่ไหนมาาา ทำไมเราเพิ่งเจอกันนน มีอีกหลายเรื่องจะตามเก็บให้หมดทั้งรูปเล่มที่พอหาได้และอีบุ๊ค!!!

[Janjitta · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่พล็อตดี มีสลับฉากอดีต-ปัจจุบันไปมา น่าจะเอาไปทำละครได้ แต่!!! ไหงเราอ่านแล้วรู้สึกมีช่วงที่เฉยๆที่ทำให้อ่านข้ามๆ เป็นพักๆ ก็ไม่รู้

เป็นนิยายที่เขียนดีนะ ... แต่ไม่ค่อยอิน. อาจจะไม่ใช่แนวมั้ง

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-2U

[Tharachaya · Rating 3 out of 5]

อ่านเพราะเป็นชุดที่หน้าปกสวยและแปลกของแจ่มใสล้วนๆ ต่อจากงานคุณอัญชรีย์ (มัสยาเร้นรัก) แต่เรื่องนี้พระเอกช่างเคียดแค้นอะไร้ซะจริง พล็อตจะน้ำเน่าอยู่แล้ว "แก้แค้นครอบครัวนางเอก" แต่ผู้เขียนก็ยังพลิกหลบกลิ่นเน่าๆ ออกทันบ้าง ไม่งั้นจะไม่สนุกเอาเสียเลย...

โดยรวมชอบนะคะ ไม่ถึงกับกรี๊ดสลบ เพราะจบได้แบบมาตรฐานอ่านได้เพลินๆ ภาษา เนื้อหาได้อยู่ แถมอ่านไปหิวไปอีกต่างหาก เฮ้อออ จุดนี้แหละที่ทำให้จำเรื่องนี้ได้ ^^