เกิดเป็นนางร้ายอย่าอยู่ให้สามีอยากหย่า

by ฝันเอ้อระเหย

สุรานั้นนำพา...ลิขิตชะตามาพบกัน
. . . . . . . . . .

เดิมทีสุราเป็นเครื่องบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์มิใช่หรือ... ใยจึงต้องห้ามปรามมิให้ดื่มกันด้วยเล่า?
เหตุเกิดจากความเมา... เอิ๊ก!! สามจอกสี่จอกกรอกเข้าปาก

'มารี' เลขาสาวเมาภาพตัด ตื่นมาอีกทีดันกลายเป็น 'มาลี' ตัวร้ายในนิยายที่เพื่อนแต่ง
มิหนำซ้ำยังถูกเลื่องลือไปทั่วพระนครจนได้ฉายา หญิงคนชั่ว มาครอบครอง
ด้วยชะตาของนางร้ายมิโสภานัก
ชีวิตถูกลิขิตให้แต่งงานกับ 'พันแสง' หนุ่มหล่อกำยำเจ้าชู้ แถมเสเพล
ไม่ต้องคะเนเลยว่า ชีวิตของมารีต้องชอกช้ำระกำทรวง จบไม่สวยเป็นแน่
ภารกิจพิชิตหนทางกลับบ้านจึงเกิดขึ้น
ทว่ายิ่งนานวัน ยิ่งได้พบกับปมความลับเบื้องลึกของครอบครัวเขาและเธอ
พร้อมกับความปั่นป่วนของบ้านเมืองในแผ่นดินรัชกาลที่ 4 อันด้วยสนธิสัญญาการค้า

แต่เอ๊ะ! ครั้นแต่งงานอยู่ๆ กันไป เหตุใดชายมากรักถึงดูคลั่งรักเธอได้
เธอจะห้ามใจไม่ให้สั่นหวั่นไหวกับเขาได้หรือ
แบบนี้เธอควร เมาเหล้า เพื่อกลับบ้าน หรือ เมารัก เขาก่อนดีล่ะเนี่ย!

Genres: Historical

619 pages, Paperback

Published July 1, 2024

About the author

Associated Names:
* ฝันเอ้อระเหย (Pen Name)
* วิทิยา จันทร์พันธ์ (as Translator)

Reviews

[Biaza44 · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วไปนอนทำใจ 1 วัน เพื่อมารีวิว
เพราะความที่มันเป็นนิยายย้อนยุค ผู้เขียนอิงประวัติศาสตร์เอามาเป็นตีมของช่วงเวลา แต่เขียนเป็นแนวแฟนตาซี และยำรวมพล็อตหลักๆ เป็นแนวนิยายจีน เอามาเขียนเป็นนิยายไทย (ใครอ่านนิยายจีน จะรู้สึกได้เลย แต่ถือว่าปกติของนักเขียนท่านนี้ค่ะ เพราะใช้แนวนี้แทบทุกเรื่อง ส่วนมากอ่านแล้วสนุกดี)

"ส่วนตัว" เรื่องนี้ถือว่าเป็นเล่มที่เราไม่ชอบที่สุดในงานเขียนของนักเขียนท่านนี้เลยค่ะ พยายามเปิดใจแล้ว แต่ยังไม่ใช่อยู่ดี อ่านแล้วไม่ใช่แนวอย่างมาก

นางเอกย้อนกลับเข้ามาเป็นตัวละครประกอบ ในนิยายของเพื่อน เป็นตัวร้ายอันดับสอง

เรื่องนี้ใช้พล็อตนิยายจีนมากไปสำหรับเรา บางบูริบทไม่ค่อยเหมาะกับนิยายไทย แต่บางครั้งต้องปัดตกเพราะมันเป็นแฟนตาซี แต่อ่านแล้วมันก็ขัดๆ กับความเป็นนิยายย้อนยุคไทยอยู่ดี มันไม่เข้ากัน

การวางบุคลิกนางเอก เป็นอะไรที่ไม่ชอบที่สุดในเรื่องนี้ เพราะในภพก่อนย้อนมา นางเอกเป็นเลขาพระเอกมา 4-5 ปี คนเป็นเลขาได้ต้องเป็นคนละเอียด รอบคอบ ตัดสินใจไว มีความมั่นใจในตัวเองเยอะ ฉลาดแก้สถาณการ์ณ แต่พอย้อนมากลับ โง่ (ไม่อยากใช้คำนี้เลย แต่ตอนอ่านเรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ) ทั้งยอมให้ไม้ หลอกเงิน หลอกใช้งาน หลอกหลายเรื่องมาก นางเอกเจอสถานการณ์อะไรจวนตัว เบลอ หน้าซีด ตอบอะไรไม่ได้ โคตรขัดความรู้สึกกับคนที่มีบุคลิกเป็นเลขาโดยแท้ คือเข้าใจว่านักเขียนอยากให้นางเอกมีบุคลิกโก๊ะๆ แต่อ่านแล้วเอ่อ...ไม่ใช่

อิหยังมากกับการที่พระเอกอยู่ดีๆมาหลงรักนางเอก เพราะใน 3 วันตอนเป็นร่างเด็ก นางเอกทำดีด้วย จากเกลียดมาเป็นคลั่งรักภายใน 3 วัน อันนี้เห้อ!!!มาก

นางเอกมีกิจการขายเหล้า(ถึงจะแค่ทำแบบไม่ออกหน้า) เรื่องนี้นางเอกปลอมตัวออกจากบ้านไปเรียน ไปเที่ยวแทบที่ไม่ควรไป กินเหล้า เมานอกสถานที่ พระนางมีฉากจูบ ลูปคลำนอกบ้าน แล้วมีคนเจอ คือพวกนี้มันไม่เข้ากับนิยายไทยย้อนยุค นางเอกเป็นคุณหนูที่บ้านมีฐานะใหญ่โตพอสมควรเลย

อันที่ชอบ
- ฉากนางเอกอยู่กับพระเอกในร่างเด็ก อันนี้เคมีโคตรเข้ากัน พระเอกก็อ้อน แกล้งเมียรอง ตลกมาก เป็นฉากที่รออ่าน
- มีการพูดถึง LGBTQ+ เพื่อนพระเอกก็ชอบแต่งหญิง แต่เป็นสายกินสาวๆ

ฉาก NC มีไม่ตัดเข้าโคมไฟ แต่ก็ไม่ได้ฉ่ำขนาดอ่านแล้วตัวบิด อันนึงที่อ่านแล้วตลกคือ ถ้าเป็นนางเอกใช้ "ประทุมถัน" พอเป็นพระเอกใช้คำว่า "หัวนม"

จากนักเขียนท่านนี้ ฉาก NC ที่เขียนได้ดีคือจากเรื่อง นาคามีพิษเพี้ยงสุริโย

[nananatte]

'เกิดเป็นนางร้ายฯ' เป็นแนวเกิดใหม่ไปต่างโลก, ประวัติศาสตร์, แฟนตาซี, เลี้ยงเด็ก, นอกเหนือจากความรอมคอมเบาๆ ผสมสืบสวน แบบที่มีในทุกเรื่องของคุณฝันเอ้อระเหย

ถ้าพูดถึงพล็อต เราชอบเรื่องนี้เป็นรองแค่ 'แสร้งว่าเป็นน้องรักฯ' เลยทีเดียว
มันมีความร่าเริง สนุก ขี้เล่น และดูเว็บตูนสุดๆ

แต่เนื่องจากเรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องแรกๆ ของคุณเค้า(น่าจะเรื่องที่ 2) ก็เข้าใจได้ถ้าการควบคุม storytelling อาจยังทำได้ไม่อยู่มือ จังหวะการเล่าเรื่องแปลกๆ ทั้งที่ช่วงกลางเรื่อง 1/3 - 2/3 สนุกแบบอ่านเพลินๆ เลย แต่เจ้า 10% สุดท้ายของเล่มที่อัดทุกอย่างมาให้มันคืออะไรอ่ะ...

อาการเปิดประเด็นใหม่เยอะๆ แต่ไม่ลงรายละเอียด แบบที่เห็นได้จากเรื่อง 'คุณพี่เจ้าขาฯ' มันกลับมาโผล่อีกแล้วในเล่มนี้ (ซึ่งอาการนี้ไม่เหลือแล้วถ้าใครได้อ่านงานช่วงหลังอย่าง 'แพ้ได้เหรอคะเมื่อชนะเป็นมารดา')

--

อีกจุดนึงที่เราอาจจะคาดหวังเยอะไปเองด้วย
เพราะหน้าปกเป็นกระจกสีในโบสถ์มาเลย ก็คิดว่าต้องเล่นเครื่องศาสนาคริสต์เยอะแน่เลย!

...น้อยมากค่ะ

คือมีบ้าง แต่แค่เป็นบรรยากาศ เป็น setting หลวมๆ ว่าในยุคปัจจุบัน พระเอกนับถือคริสต์ นางเอกเป็นเลขาพระเอก พอพระเอกเสียชีวิต ก็เลยต้องจัดงานในโบสถ์

นางเอกเสียใจที่พระเอกตาย ก็ดื่มเหล้าหนัก เมาภาพตัด รู้ตัวอีกทีก็มาโผล่ในนิยายที่เพื่อนสนิทตัวเองเป็นคนแต่ง เป็นนิยายแนวประวัติศาสตร์-เกิดใหม่ไปต่างโลก ที่นางเอกรู้พล็อตเป็นอย่างดี

เธอจึงรู้ว่า นางเอกของเรื่องนี้ 'มินตรา' ดีไซเนอร์จากโลกยุคปัจจุบัน หลุดเข้ามาอยู่ในร่าง 'กระถิน'

ส่วนตัวเธอนั้น หลุดเข้ามาเป็น 'นางร้ายอันดับ 2' ของเรื่องนี้ เป็นคุณหนูนิสัยเสียที่จ้องจะทำร้ายกระถินเพราะนางมาแย่งแฟนหนุ่มของเธอ

และเพราะรู้พล็อตนิยายเพื่อนเป็นอย่างดี เธอจึงรู้ว่านางร้ายอย่างเธอจะไม่ได้มีชีวิตที่ดีหรอก เพราะมี 'ตัวร้ายชายอันดับ 1' (พระเอก) กับ 'นางร้ายอันดับ 1' ที่เธอควรใช้ชีวิตอยู่ห่างๆ ซะ

แต่... เจ้าตัวร้ายชายอันดับ 1 ที่ว่า... ดันหน้าตาเหมือนบอสสุดที่รักที่ตายจากไปเป๊ะๆ เลย! ที่ตั้งใจจะอยู่ห่างจากเขา มันก็ห่างไม่ได้หรอก 555

ความน่าอึ้งของเรื่องนี้คือ พระเอกน่ะเข้าบ่อนเข้าซ่องทุกวันเลยค่ะ
นอกจากจะบีบคอนางเอกแล้ว ก็ยังเหมือนจะกดน้ำนางเอกด้วย ^^;;;

อ่านไปก็งงใจมากว่า พี่คือพระเอกจริงๆ แล้วใช่ไหมอ่ะ...
(มันมีเหตุผลที่พระเอกทำแบบนี้อยู่ ต้องไปอ่านเอง)

ในนิยายที่เธอหลุดเข้ามานั้น พระเอกไม่ได้นับถือคริสต์
แต่เพราะคดีที่เกี่ยวข้องมีจำเลยที่นับถือคริสต์ เรื่องราวในเล่มเป็นช่วงก่อนที่เซอร์จอห์น เบาว์ริ่งจะมา ดังนั้น การมีจำเลยต่างชาตินับถือคริสต์จึงไม่สามารถใช้กฎหมายไทยจัดการได้

และในเรื่อง เราจะเห็นความยุ่งยากของสยามที่ใช้กฎหมายรุนแรงไม่ได้ เพราะฝรั่งต่างชาติมากันหมดแล้ว ถ้าสยามใช้กฎหมายพวกนี้ จะถูกฝรั่งยกขึ้นมาเป็นเหตุว่าเราเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนได้

เพียงแต่... เราก็อยากอ่านเรื่องศาสนาคริสต์ยุคต้นรัตนโกสินทร์มากกว่านี้อ่ะ!
มันน้อยเกินไปนะคะ เสียใจ T^T

--

คือเราคิดว่า หน้าปกทำให้เราตั้งค่าความคาดหวังตัวเองผิดทาง
ส่วนตัวเราชอบภาพปกนี้มากนะ สวยมากๆ เลย

แต่เราคิดว่า ถ้าภาพปกเป็นภาพนางเอกอุ้มเด็กชายอายุ 4-5 ขวบผมดำ จะตอบโจทย์ตรงกว่า
เพราะถ้าดูแค่พล็อต มันเว็บตูนมาก ก็ควรโชว์ไปเลยสิว่านี่เป็นนิยายแนวเลี้ยงเด็กน่ะ

(แต่ก็เล่าไม่ได้ว่าเป็นแนวเลี้ยงเด็กยังไง เดี๋ยวจะสปอยด์)

ธีมหลักของเล่มนี้ก็ไม่ใช่ศาสนาคริสต์ด้วย
แต่เป็นการขายเหล้าเถื่อนในยุคต้นรัตนโกสินทร์
รายละเอียดเยอะมากกกกก หลากหลายด้วย
เพราะนางเอกเราเปิดร้านเหล้าเองเลยจ้า นางเป็นขี้เมานางหนึ่ง ชอบดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด

อีกอย่าง เพราะนางเมาภาพตัดเลยหลุดเข้ามาในโลกของนิยายเรื่องนี้
เธอจึงมีความเชื่อว่า ต้องทำให้ตัวเองเมาภาพตัดอีกหน ถึงจะหลุดกลับไปโลกเดิมได้

เราก็เลยจะเห็นคุณนางเอกดื่มเหล้าตาใส 'แบบว่ามันจำเป็นจริงๆ นะคะ' อยู่บ่อยครั้ง 555

--

ภาพรวมเราว่าเรื่อง 'เกิดเป็นนางร้ายฯ' สนุกนะ
แต่เนื้อหามันจะเด็กน้อยกว่าเรื่อ���อื่นๆ ไม่ได้ดราม่าสู้ชีวิตแบบเล่มอื่นของคุณเค้า
และก็ต้องมองข้ามจังหวะการเล่าเรื่องไปบ้าง

เพียงแต่ภาพปก สำหรับเรามันค่อนข้าง mislead
ไม่ใช่เรื่องคริสต์ เป็นเรื่องการค้าเหล้าเถื่อนค่ะ

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

นางเอกเป็นเลขาสาวที่เพิ่งสูญเสียเจ้านายที่รัก พอถูกเพื่อนรักชวนไปกินเหล้าในบาร์เพื่อดับทุกข์ เธอก็เลยกินจนเมาภาพตัด ตื่นขึ้นมากลายเป็นตัวนางร้ายในนิยายที่เพื่อนของเธอเพิ่งเขียนจบไปแบบตัดจบ เธอพอจะรู้ชะตาคร่าว ๆ จากที่อ่านผ่านตาทำให้รู้ว่าเธอจะต้องแต่งงานกับตัวร้ายของเรื่องและจะต้องช้ำรักเพราะผู้ชายคนนั้น ก็เลยพยายามเปลี่ยนเรื่องราวเพื่อให้พ้นจากชะตาที่ว่า รวมถึงพยายามหาทางกลับไปโลกปัจจุบันที่เธอจากมาด้วย

มาเป็นพล็อตนิยายจีนเลย แต่พอเป็นเรื่องไทย ๆ ก็เลยเป็นการย้อนอดีตไปยุครัชกาลที่ 4 ซึ่งถือว่านักเขียนเล่าได้ดี มองเห็นสภาพสังคมและวัฒนธรรมในเวลานั้นได้ชัดเจน แต่ก็มีหลายจุดที่อ่านแล้วไม่คล้อยตามเท่าไหร่ ไม่ว่าจะเป็นคาแร็กเตอร์นางเอกที่พลิกบทบาทจากเลขาฝีมือฉกาจมาเป็นหญิงสาวที่แก้ปัญหาอะไรให้ตัวเองไม่ได้เลย แถมมีแต่จะสร้างปัญหาเพิ่มด้วย หรือความไร้เดียงสาในเรื่องความรักของนางเอก ทั้ง ๆ ที่ตอนอยู่ในยุคปัจจุบันดูเป็นสาวเปรี้ยวจี๊ดจ๊าด และโดยเฉพาะในเรื่องปมคำสาปของพระเอก ที่อ่านจนจบแล้วเราก็ยังไม่เข้าใจว่าปมนี้เกิดขึ้นได้ยังไงและเพราะอะไร รวมถึงการเชื่อมโยงของโบสถ์กับคู่พระนาง ที่ไม่รู้ว่าไปเกี่ยวข้องกันแบบไหนเพราะนับถือศาสนาพุทธด้วยกันทั้งคู่

แต่สายหวานอ่านแล้วอินได้อยู่นะคะ เพราะฉากเข้าพระเข้านางเยอะ (แบบไม่โป๊นะ) คู่พระนางเขาหวานกันบ่อย หวานกันได้ทุกที่ไม่ว่าจะในห้องหับหรือในป่ารกชัฎ ดราม่าไม่มีเพราะเข้าใจกันเร็ว พลิกมุมมองนางเอกกับนางร้ายในพาร์ทนิยายกับพาร์ทที่เกิดขึ้นจริงได้แบบไม่น่าเกลียด (แม้ไม่ได้ถึงกับโดดเด่นนักก็ตาม) และหยิบเอาช่วงประวัติศาสตร์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับช่วงทำสนธิสัญญาบาวริ่งมาเป็นบริบท เรียกว่าแม้จะมีจุดสะดุดอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่าอ่านเอาฟินในบริบทย้อนยุคแบบไทย ๆ ได้อยู่ค่ะ

[Matilda Sweet · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่3ที่ได้อ่านงานของคุณนักเขียน
ต้องขอโทษที่ต้องบอกว่าเรื่องนี้รู้สึกจะไม่ได้ชอบเท่าอีกสองเรื่อง(ซึ่งชอบมาก)

โดยรวมถือว่ายังทำได้ดี ขอชื่นชมการพิสูจน์อักษรไม่มีคำผิดเลย การใส่รายละเอียดประวัติศาสตร์ได้ดี การใช้ภาษาลื่นไหล สำนวนการเขียนสนุก

1.เนื้อหา inspire จากนิยายจีนสุดๆ ทั้งทะลุมาเป็นนางร้ายในนิยาย เปรียบการเป็นเมียเหมือนทำงานบริษัท
2.เรื่องคดีอ่านแล้วแอบสับสน รู้สึกปมเยอะไป อาจจะเป็นที่เรางงคนเดียว
3.รู้สึกหลุดตีมการทะลุมาในนิยาย แถมช่วงหลังๆเขียนเหมือนทะลุมาในชาติก่อนแทน มีการใช้คำว่าชาติ/ภพนี้ ชาติ/ภพหน้า

ยังไงก็คืออ่านได้ไม่เสียดายเวลา ยังไงก็จะติดตามผลงานอื่นๆต่อไปค่ะ

[Pakwan · Rating 3 out of 5]

นางเอกทะลุเข้ามาเป็นตัวร้ายในนิยาย มีกล่าวถึงเรื่องคุณพี่เจ้าขา ยุคร.4 เป็นเรื่องที่ช่วงแรกๆ ค่อนข้างฝืนอ่าน เพราะนางเอกในร่างตัวร้ายคือโง่ โง่จนแบบ ก่อนจะทะลุเข้ามาคือเป็นถึงเลขาพระเอกได้ยังไงนะ คือนางร้ายในเรื่องมันโง่อยู่แล้ว อันนี้ยังเก้ท แต่พอเป็นเลขาสาวจากยุคคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก็ยังไม่ได้ดูจะฉลาดเพิ่มขึ้นเท่าไหร่ เลยแบบ???

หลังจากที่นางเอกทะลุเข้ามาก็เริ่มเห็นเค้าความสนุก มาสนุกจริงๆ ก็ตอนที่พระเอกกับนางเอกต้องแต่งกัน สำหรับเราเรื่องนี้ความสนุกมันเหมือนกราฟรูประฆัง สนุกตอนกลางๆ ท้ายค่อนข้างแผ่วไปนิด แต่ก็สนุกอยู่

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

นิยายสนุกนั้นมีหลายแบบ
บางเรื่อง ต้องค่อยๆ ปูเรื่อง
และรอให้เรากระโดดเข้าไปอยู่ในเรื่องก่อน จึงจะเริ่มสนุก
แต่กับเรื่องนี้ สนุกตั้งแต่เริ่ม ตั้งแต่ต้นเรื่องกันเลยทีเดียว

เราชอบความจิกหมอนกิ๊บกิ้ว ของคู่พระนาง
ที่ดูจะไม่ได้รักกันเท่าไรหรอก
แต่สถานการณ์ก็ช่างพาไปบ่อยเหลือเกิน >,<

แล้วเราก็ชอบประเด็นที่ผู้เขียนนำเสนอแง่ร้ายของนางเอก และแง่ดีของนางร้าย
คนเราที่แท้ มักปะปนไปด้วยความดีเลว
ขึ้นอยู่กับจะหยิบแง่มุมไหนขึ้นมาเล่า ขึ้นมาแสดง
เรามักจะเป็นนางเอกในเรื่องราวของเราเสมอๆ

[Dew · Rating 3 out of 5]

พล็อตเรื่องสนุกชวนติดตามว่ามารีผู้เมาจนภาพตัดอิท่าไหนถึงได้ย้อนยุคไปเป็นหญิงคนชั่วสมัยต้นรัตนโกสินทร์ได้ และสามีที่จับพลัดจับผลูต้องแต่งงานกันของเจ้าหล่อนไปโดนคำสาปอะไรมาจากไหน
แต่ที่ขัดใจคือคำผิดที่ผิดแบบ...ถามจริงดิ!

[Irenen 9122 · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้รู้สึกเฉยๆกับบทนางเอก แต่ที่รู้สึกไม่ชอบสุดคงเป็นไม้ เพื่อนของนางเอก เห่อ5555555 หมดคำจะพูด โมโห!