What do you think?
Rate this book
Maestro
Znany pisarz prowadzi telelinię wsparcia dla osób mających myśli samobójcze. Dzięki niej dowiaduje się o mrocznym wydarzeniu z przeszłości pewnego człowieka. Tyle że ten człowiek był bohaterem jednej z jego książek...
Czy zbrodnie opisywane na kartach powieści wydarzyły się naprawdę? Którędy przebiega granica między umysłem autora, mordercy oraz czytelnika? Wreszcie, co ma z tym wspólnego wykwintna kolacja zjedzona przy zgaszonym świetle (i to, co na niej serwowano)?
Wielka miłość do tanatopraktorki, luksusowe potrawy i wspólna zbrodnia zaprowadzą was prosto w odmęty morderczego szaleństwa.
Przełamcie wszelkie tabu. Po tej lekturze już nigdy nie będziecie tacy sami. Lepiej zasiądźcie do niej na czczo i z zapasem środków uspokajających.
Czy zbrodnie opisywane na kartach powieści wydarzyły się naprawdę? Którędy przebiega granica między umysłem autora, mordercy oraz czytelnika? Wreszcie, co ma z tym wspólnego wykwintna kolacja zjedzona przy zgaszonym świetle (i to, co na niej serwowano)?
Wielka miłość do tanatopraktorki, luksusowe potrawy i wspólna zbrodnia zaprowadzą was prosto w odmęty morderczego szaleństwa.
Przełamcie wszelkie tabu. Po tej lekturze już nigdy nie będziecie tacy sami. Lepiej zasiądźcie do niej na czczo i z zapasem środków uspokajających.
392 pages, Paperback
First published August 14, 2024
4 people are currently reading
47 people want to read
About the author
Max Czornyj
86 books230 followersAdwokat, praktykował prawo w Polsce i we Włoszech. Niczym w dowcipie lubi stare wino, spleśniałe sery i samochody bez dachu. W prozie - seryjny morderca. „Grzech” to jego pierwsza zbrodnia.
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
September 15, 2024
Totalnie mi się to nie podobało, w sensie im dalej czytałam, tym mniej mnie interesowała dalsza część. Opisy dla mnie nie były obrzydliwe, pewnie dlatego że ja po prostu gorsze rzeczy sobie wyobrażam, bo moja mama odłożyła tą książkę po 20 stronach i nie wróciła już do niej hahaha. Daje 2/5⭐, bo to nie było złe i nie dam temu 1 gwiazdki, jednak no nie podeszło mi.
October 10, 2024
Nie podobało mi się....
August 20, 2025
3.75⭐️ były dobre momenty, ale nie porywa jakoś szczególnie
August 31, 2024
„Lepiej być wtórnością własnych przodków niż cudzego debilizmu.”
[ reklama @filiamrocznastrona ]
𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎, czyli krótka historia o miłości. Ale zdecydowanie nie w takim ujęciu, o jakim myślicie.
Twórczość Maksa Czornyja znam od wielu lat i jestem jego ogromną fanką. On jak nikt potrafi opisać makabrę, pożogę i krwiste pobojowisko jako sztukę. Robi to niezwykle obrazowo i precyzyjnie. Na tyle, że nie dasz rady sobie tego nie wyobrazić.
Po tę książkę sięgnęłam bez zaznajomienia się z opisem - całkowity strzał w ciemno. Myślę, że to głównie zasługa połączenia tytułu i niestandardowej jak na Czornyja okładki.
Treść - typowa dla niego i świeża jednocześnie. Ta książka jest kwintesencją odklejenia, geniuszu i szaleństwa. Jest praktycznie oniryczna - zaciera granicę między snem a jawą, choć jeśli zdarzenia z tejże pozycji miałyby być snem, dla wielu byłyby koszmarem. Jest również wypełniona po brzegi chaosem, do szpiku tragikomiczna i pochłaniająco hipnotyzująca.
Zdarzenia z 𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎 to wyłącznie fikcja literacka popełniona przez autora. Jednak którego - Maksa czy naszego głównego bohatera? Jedno jest pewne - ta historia miesza w głowie, ogłupia i sprawia, że człowiek zaczyna wątpić w swoją poczytalność. Gra na umysłach jak na organach, wygrywając taką melodię, jakiej wcześniej nie znaliśmy.
Opisy jedzenia? Cieszyłam się na nie jak dziecko na watę cukrową. Były dla mnie niczym uczta, na którą czekałam z żołądkiem przyklejonym do kręgosłupa. Jednak nie jest to coś, co polecam Wam czytać podczas posiłków - koktajl z gałek ocznych jest jednak najdelikatniejszą pozycją w tymże zacnym menu.
Miłość. Tak jak mówiłam, to nietypowe podejście do niej, bo autor pokazuje, że człowiek jest zdolny dać z siebie wszystko w imię miłości. Co jest piękne i tragiczne zarazem.
Czy polecam 𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎? I tak, i nie. Jeśli nie znasz autora i nie wiesz co Max potrafi, zacznij od czegoś innego, choćby od Grzechu. Jeśli jednak znasz pióro i zdolności Czornyja oraz masz mocny żołądek - bierz, częstuj się i rozpoczynaj ucztę.
Bon appétit.
[ reklama @filiamrocznastrona ]
𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎, czyli krótka historia o miłości. Ale zdecydowanie nie w takim ujęciu, o jakim myślicie.
Twórczość Maksa Czornyja znam od wielu lat i jestem jego ogromną fanką. On jak nikt potrafi opisać makabrę, pożogę i krwiste pobojowisko jako sztukę. Robi to niezwykle obrazowo i precyzyjnie. Na tyle, że nie dasz rady sobie tego nie wyobrazić.
Po tę książkę sięgnęłam bez zaznajomienia się z opisem - całkowity strzał w ciemno. Myślę, że to głównie zasługa połączenia tytułu i niestandardowej jak na Czornyja okładki.
Treść - typowa dla niego i świeża jednocześnie. Ta książka jest kwintesencją odklejenia, geniuszu i szaleństwa. Jest praktycznie oniryczna - zaciera granicę między snem a jawą, choć jeśli zdarzenia z tejże pozycji miałyby być snem, dla wielu byłyby koszmarem. Jest również wypełniona po brzegi chaosem, do szpiku tragikomiczna i pochłaniająco hipnotyzująca.
Zdarzenia z 𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎 to wyłącznie fikcja literacka popełniona przez autora. Jednak którego - Maksa czy naszego głównego bohatera? Jedno jest pewne - ta historia miesza w głowie, ogłupia i sprawia, że człowiek zaczyna wątpić w swoją poczytalność. Gra na umysłach jak na organach, wygrywając taką melodię, jakiej wcześniej nie znaliśmy.
Opisy jedzenia? Cieszyłam się na nie jak dziecko na watę cukrową. Były dla mnie niczym uczta, na którą czekałam z żołądkiem przyklejonym do kręgosłupa. Jednak nie jest to coś, co polecam Wam czytać podczas posiłków - koktajl z gałek ocznych jest jednak najdelikatniejszą pozycją w tymże zacnym menu.
Miłość. Tak jak mówiłam, to nietypowe podejście do niej, bo autor pokazuje, że człowiek jest zdolny dać z siebie wszystko w imię miłości. Co jest piękne i tragiczne zarazem.
Czy polecam 𝐌𝐀𝐄𝐒𝐓𝐑𝐎? I tak, i nie. Jeśli nie znasz autora i nie wiesz co Max potrafi, zacznij od czegoś innego, choćby od Grzechu. Jeśli jednak znasz pióro i zdolności Czornyja oraz masz mocny żołądek - bierz, częstuj się i rozpoczynaj ucztę.
Bon appétit.
October 13, 2025
Najbardziej makabryczna książka jaką przeczytacie - tak obiecuje wydawca. Autor natomiast zdaje sobie sprawę, że zacytuję: „może przyprawiać o mdłości, palpitację serca i nadmierną potliwość. Niektórzy poczują wcale nie kulinarny absmak, a innych historia wystraszy tak mocno, że nie zasną przy zgaszonym świetle.” No cóż, ja się przy tej powieść niebywale bawiłam. Były momenty, że chciałam ją odłożyć, bo flaki na wierzchu już raczej nikogo nie szokują. Nie lubię też, gdy autor zwraca się do czytelnika, sugerując że jesteśmy przyjaciółmi. Nie, nie jesteśmy.
Przeczytałam książkę do końca, bo zawsze tak robię. Szanuje czas i pracę każdego autora. No i powiem tak, że warto przekopać się przez jakąś połowę nudnych opisów jedzenia, luksusowych produktów (atmosfera jak u Blani 😅) i mordowania ludzi, by dokopać się do intrygującej historii miłosnej.
Tak, to zdecydowanie najlepsza polska książka, jaką do tej pory czytałam.
Przeczytałam książkę do końca, bo zawsze tak robię. Szanuje czas i pracę każdego autora. No i powiem tak, że warto przekopać się przez jakąś połowę nudnych opisów jedzenia, luksusowych produktów (atmosfera jak u Blani 😅) i mordowania ludzi, by dokopać się do intrygującej historii miłosnej.
Tak, to zdecydowanie najlepsza polska książka, jaką do tej pory czytałam.
July 15, 2025
ciekawe jak wyglada jego historia wyszukiwania
August 22, 2024
5/5 ⭐
W tej książce nie ma chyba społeczności, poglądów ani osób których pan Czornyj nie zdołał urazić, włącznie z samym sobą. Jest to jedna wielka szydera która w całym swoim absurdzie skłania do myślenia o tym w którą tak naprawdę stronę zmierzamy jako ludzie, jesteśmy pokoleniem zer i cyfr, pokoleniem bez przodków.
Ciągłe łamanie czwartej ściany jest świetnym zabiegiem. W końcu przecież to my zawsze jesteśmy częścią książki - czytelnicy. Bo czym byłaby książka której nikt nie czyta? Z każdą kolejną stroną tworzymy nowy świat i za każdym razem gdy ją zamykamy, przyczyniamy się do końca tego świata.
Jest to bardzo drastyczna książka, nie dla każdego, co do tego nie ma co się oszukiwać. Każdy jednak w tym absurdzie, grotesce, flakach i kiszkach znajdzie coś dla siebie. Niektórzy odkryją się na nowo, inni po prostu zadowolą swoje amoralne potrzeby.
W tej książce nie ma chyba społeczności, poglądów ani osób których pan Czornyj nie zdołał urazić, włącznie z samym sobą. Jest to jedna wielka szydera która w całym swoim absurdzie skłania do myślenia o tym w którą tak naprawdę stronę zmierzamy jako ludzie, jesteśmy pokoleniem zer i cyfr, pokoleniem bez przodków.
Ciągłe łamanie czwartej ściany jest świetnym zabiegiem. W końcu przecież to my zawsze jesteśmy częścią książki - czytelnicy. Bo czym byłaby książka której nikt nie czyta? Z każdą kolejną stroną tworzymy nowy świat i za każdym razem gdy ją zamykamy, przyczyniamy się do końca tego świata.
Jest to bardzo drastyczna książka, nie dla każdego, co do tego nie ma co się oszukiwać. Każdy jednak w tym absurdzie, grotesce, flakach i kiszkach znajdzie coś dla siebie. Niektórzy odkryją się na nowo, inni po prostu zadowolą swoje amoralne potrzeby.
August 16, 2024
TO NIE JEST KSIĄŻKA DLA KAŻDEGO!!!
Na samej okładce widnieje napis „Najbardziej makabryczna książka, jaką przeczytacie!” i dla części osób na pewno tak będzie.
Mam za sobą już bardzo dużo różnych, czasami też dziwnych, książek i wiele obrzydzających wręcz scen.
Mimo wszystko niektóre momenty doprowadzały mnie do ogromnego niesmaku i odkładałam na chwilę książkę, aby uspokoić wyobraźnię.
Ta pozycja to jazda bez trzymanki dla osób o mocnym żołądku.
Na samej okładce widnieje napis „Najbardziej makabryczna książka, jaką przeczytacie!” i dla części osób na pewno tak będzie.
Mam za sobą już bardzo dużo różnych, czasami też dziwnych, książek i wiele obrzydzających wręcz scen.
Mimo wszystko niektóre momenty doprowadzały mnie do ogromnego niesmaku i odkładałam na chwilę książkę, aby uspokoić wyobraźnię.
Ta pozycja to jazda bez trzymanki dla osób o mocnym żołądku.
September 2, 2024
Przekroczenie granicy dobrego smaku, brak przyzwoitości, czy może świadomy atak na naszą wrażliwość?! A może wszystko naraz, na dodatek dopełnione tak błyskotliwie i bezceremonialnie nakreślonymi opisami wyszukanych, szokujących potraw, jakie ściągają czytającego na skraj emocjonalnego wyczerpania! Max Czornyj ponownie szokuje, tym razem w sposób wyjątkowo wyrafinowany, a zarazem wręcz odstręczający, lecz przecież wkraczając na karty Jego powieści doskonale wiemy, że możemy spodziewać się najgorszego, i nie oszukujmy się, to właśnie nas do nich tak silnie przyciąga! Czy zatem kosztowanie ludzkiego mięsa jest obrzydliwe, czy jednak groźnie fascynujące?!
Nieszablonowa, tajemnicza, kontrowersyjna, a przede wszystkim porażająca! Takie antyutopijne, szokujące wizje i tworzące je portrety psychologiczne zawsze silnie działają na zmysły i rozbudzają rozszalałą wyobraźnię do granic, zwłaszcza, jeśli czytelnik dostrzeże tu bulwersujący pierwiastek prawdopodobieństwa. Gonitwa myśli, dreszcze ogarniające całe ciało i setki pytań, na które nigdy nie padnie odpowiedź. Bezsprzecznie, Max Czornyj mistrzowsko wykreował zatrważającą, budzącą zgorszenie opowieść, która rodzi niepokój tak silny, iż ochłonięcie po lekturze i ukojenie nerwów jest czynnością wyjątkowo trudną.
Pisarz włada błyskotliwym piórem, a wszelkie makabryczne zdarzenia, jak i kontrowersyjne, niepowszednie potrawy opisał z nadzwyczajną wnikliwością, czyniąc ze swej powieści przyprawiającą o ciarki lekturę dla ludzi o naprawdę mocnych nerwach. To zdecydowanie jedna z tych pozycji, które rozbudzają najmroczniejsze demony i niebezpiecznie mącą w głowach! Pisarz nakreślił także wyraziste, wręcz przerysowane, karykaturalne postacie, obok których nikt nie będzie w stanie przejść obojętnie. Czy takie połączenie horroru z najdoskonalszą groteską mnie usatysfakcjonowało? Bez urazy, ale mimo że strony ociekają wręcz paskudnym posmakiem, nie byłam w stanie oderwać się od tej hipnotyzującej, jakże zdumiewającej opowieści!
Prowokacyjna, odważna, a zarazem przepełniona wyrafinowanym sarkazmem. Gwarantuję, że ta brutalna i szokująca, często przepełniająca serce niedowierzaniem opowieść, pozostawi po sobie ślad w pamięci już na zawsze! Polecam!
Nieszablonowa, tajemnicza, kontrowersyjna, a przede wszystkim porażająca! Takie antyutopijne, szokujące wizje i tworzące je portrety psychologiczne zawsze silnie działają na zmysły i rozbudzają rozszalałą wyobraźnię do granic, zwłaszcza, jeśli czytelnik dostrzeże tu bulwersujący pierwiastek prawdopodobieństwa. Gonitwa myśli, dreszcze ogarniające całe ciało i setki pytań, na które nigdy nie padnie odpowiedź. Bezsprzecznie, Max Czornyj mistrzowsko wykreował zatrważającą, budzącą zgorszenie opowieść, która rodzi niepokój tak silny, iż ochłonięcie po lekturze i ukojenie nerwów jest czynnością wyjątkowo trudną.
Pisarz włada błyskotliwym piórem, a wszelkie makabryczne zdarzenia, jak i kontrowersyjne, niepowszednie potrawy opisał z nadzwyczajną wnikliwością, czyniąc ze swej powieści przyprawiającą o ciarki lekturę dla ludzi o naprawdę mocnych nerwach. To zdecydowanie jedna z tych pozycji, które rozbudzają najmroczniejsze demony i niebezpiecznie mącą w głowach! Pisarz nakreślił także wyraziste, wręcz przerysowane, karykaturalne postacie, obok których nikt nie będzie w stanie przejść obojętnie. Czy takie połączenie horroru z najdoskonalszą groteską mnie usatysfakcjonowało? Bez urazy, ale mimo że strony ociekają wręcz paskudnym posmakiem, nie byłam w stanie oderwać się od tej hipnotyzującej, jakże zdumiewającej opowieści!
Prowokacyjna, odważna, a zarazem przepełniona wyrafinowanym sarkazmem. Gwarantuję, że ta brutalna i szokująca, często przepełniająca serce niedowierzaniem opowieść, pozostawi po sobie ślad w pamięci już na zawsze! Polecam!
August 30, 2024
„Maestro” wydane przez Wydawnictwo Filia autorstwa Maxa Czornyja #współpecabarterowa
Pisarz prowadzi telelinię dla samo**jców i dowiaduje się tajemnicy pewnego człowieka, której nie powinien znać. Problem w tym, że ten człowiek był bohaterem jednej z jego książek.
Maestro to brutalna i ciężka pozycja zacierająca granicę między tym co prawdziwe, a tym co jest wymysłem autora. Tylko którego autora – Czornyja czy bohatera książki? Lektura zadaje pytanie o to, gdzie w tym znajduje się umysł czytelnika. Wszystko to okraszone jest kulinarnymi przygodami nieco makabrycznej wersji „Master Chefa”. Pewnie się zastanawiasz, jak bardzo makabryczne może być przyrządzanie jedzenia – otóż niejeden raz możemy być świadkami przyrządzenia mózgu, gałek ocznych, wymion krowich, jelit ludzkich wraz z zawartością, wszystko to w ptasich odchodach, które podobno są nieco gorzkie.
To lektura, po której człowiek już nie jest taki sam: chaotyczna, zagadkowa, tragikomiczna, hipnotyzująca. Czy zabójstwo Dawida i zrobienie z niego konstrukcji artystycznej, wpychając mu własne jelita do buzi, to sztuka? A może jedynie element opowieści? A może wydarzyło się to naprawdę? Dawid miał być kobietą, ale wydawnictwo preferowało mężczyznę. Więc to była fikcja literacka? Może autor stwierdził, że w sumie nie jest ważne dla niego, kim jest obiekt poddany sztuce, może wszystko to wydarzyło się naprawdę i jest tylko opisem morderstwa? A dlaczego ludzi interesuje „dlaczego”? A nie „jak”?
Czy tak jak ja czujesz się zmieszany moją recenzją? Nie wiesz, czy polecam czy nie polecam? Nie wiesz, co o tej książce uważam, a może byś chciał(-a) przeczytać, a moje polecenie nie jest prawdziwe, może w zachowaniu ciągłości narracyjnej nie da się ocenić niezrozumiałego. Ale czy nie o to w tym chodzi?
„Maestro” to trudna książka i równie trudno mi ją polecić. Na pewno nie jest dobrym rozpoczęciem historii z tym autorem, więc lepiej sięgnąć po np. „Wszyscy jesteśmy mordercami”, ale czy byłby to czas stracony? Pełno pytań i żadnej odpowiedzi.
PS Nie czytać podczas jedzenia.
Pisarz prowadzi telelinię dla samo**jców i dowiaduje się tajemnicy pewnego człowieka, której nie powinien znać. Problem w tym, że ten człowiek był bohaterem jednej z jego książek.
Maestro to brutalna i ciężka pozycja zacierająca granicę między tym co prawdziwe, a tym co jest wymysłem autora. Tylko którego autora – Czornyja czy bohatera książki? Lektura zadaje pytanie o to, gdzie w tym znajduje się umysł czytelnika. Wszystko to okraszone jest kulinarnymi przygodami nieco makabrycznej wersji „Master Chefa”. Pewnie się zastanawiasz, jak bardzo makabryczne może być przyrządzanie jedzenia – otóż niejeden raz możemy być świadkami przyrządzenia mózgu, gałek ocznych, wymion krowich, jelit ludzkich wraz z zawartością, wszystko to w ptasich odchodach, które podobno są nieco gorzkie.
To lektura, po której człowiek już nie jest taki sam: chaotyczna, zagadkowa, tragikomiczna, hipnotyzująca. Czy zabójstwo Dawida i zrobienie z niego konstrukcji artystycznej, wpychając mu własne jelita do buzi, to sztuka? A może jedynie element opowieści? A może wydarzyło się to naprawdę? Dawid miał być kobietą, ale wydawnictwo preferowało mężczyznę. Więc to była fikcja literacka? Może autor stwierdził, że w sumie nie jest ważne dla niego, kim jest obiekt poddany sztuce, może wszystko to wydarzyło się naprawdę i jest tylko opisem morderstwa? A dlaczego ludzi interesuje „dlaczego”? A nie „jak”?
Czy tak jak ja czujesz się zmieszany moją recenzją? Nie wiesz, czy polecam czy nie polecam? Nie wiesz, co o tej książce uważam, a może byś chciał(-a) przeczytać, a moje polecenie nie jest prawdziwe, może w zachowaniu ciągłości narracyjnej nie da się ocenić niezrozumiałego. Ale czy nie o to w tym chodzi?
„Maestro” to trudna książka i równie trudno mi ją polecić. Na pewno nie jest dobrym rozpoczęciem historii z tym autorem, więc lepiej sięgnąć po np. „Wszyscy jesteśmy mordercami”, ale czy byłby to czas stracony? Pełno pytań i żadnej odpowiedzi.
PS Nie czytać podczas jedzenia.
September 1, 2024
„Maestro”, czyli w moim odczuciu almanach brutalnej i przepełnionej humorem groteski. Nie będzie to nic odkrywczego, ale jak w każdej swojej publikacji Czornyj zrobił doskonały reaserch i z tej książki bije erudycja autora. Nawet pisząc o kanibalizmie, wplatane tu są ciekawostki ze świata sztuki, historii i co naturalne również kuchni.
Powieść serwuje iście krwawą ucztę zwyrodnialstwa, ale sposób, w jaki prowadzona jest narracja, wprowadza absolutny spokój i harmonię. Były momenty, że aż nieswojo się czułam, czytając o wykwintnych ludzkich daniach, podczas gry narrator wprowadzał w całej tej opowieści błogi spokój.
Każdy, kto chociaż raz miał okazje spotkać autora czy to na spotkaniu czytelniczym, czy na targach książki zapewne potwierdzi, że jest to postać nietuzinkowa i to bez względu na to, czy to jego wykreowane emploi, czy naturalny styl bycia i właśnie czytając tę historie, to Max Czornyj był w mojej głowie głównym bohaterem, gdyż mózg tak właśnie wykreował tę postać. Pomimo tego, że treści są dość nierealne, a przynajmniej ja wolę je tak postrzegać, to ta moja projekcja realnej postaci jako bohatera nadała książce realizmu. A mówiąc zupełnie wprost, miałam poczucie, że postać to zwyczajne alter ego autora.
Zdecydowanie najbardziej podobało mi się to, że Czornyj wyśmiewa wszystko i wszystkich, autor absolutnie nie bierze jeńców i obrywa się każdemu. W tym wszystkim autor wyśmiewa sam siebie, co pokazuje tak naprawdę olbrzymi dystans do siebie i kruszy nieco mur, jakim Czornyj jest jako autor otoczony.
Książka jest absolutnie nietuzinkowa i warta przeczytania, jej postrzeganie będzie pewnie bardzo skrajne, jednak absolutnie nie można tej książki barć zupełnie serio, bo wtedy może się to skończyć próbą zrobienia dość nietypowych zakupów w garmażerii.
Recenzja powstała w ramach współpracy barterowej z wydawnictwem Filia
Powieść serwuje iście krwawą ucztę zwyrodnialstwa, ale sposób, w jaki prowadzona jest narracja, wprowadza absolutny spokój i harmonię. Były momenty, że aż nieswojo się czułam, czytając o wykwintnych ludzkich daniach, podczas gry narrator wprowadzał w całej tej opowieści błogi spokój.
Każdy, kto chociaż raz miał okazje spotkać autora czy to na spotkaniu czytelniczym, czy na targach książki zapewne potwierdzi, że jest to postać nietuzinkowa i to bez względu na to, czy to jego wykreowane emploi, czy naturalny styl bycia i właśnie czytając tę historie, to Max Czornyj był w mojej głowie głównym bohaterem, gdyż mózg tak właśnie wykreował tę postać. Pomimo tego, że treści są dość nierealne, a przynajmniej ja wolę je tak postrzegać, to ta moja projekcja realnej postaci jako bohatera nadała książce realizmu. A mówiąc zupełnie wprost, miałam poczucie, że postać to zwyczajne alter ego autora.
Zdecydowanie najbardziej podobało mi się to, że Czornyj wyśmiewa wszystko i wszystkich, autor absolutnie nie bierze jeńców i obrywa się każdemu. W tym wszystkim autor wyśmiewa sam siebie, co pokazuje tak naprawdę olbrzymi dystans do siebie i kruszy nieco mur, jakim Czornyj jest jako autor otoczony.
Książka jest absolutnie nietuzinkowa i warta przeczytania, jej postrzeganie będzie pewnie bardzo skrajne, jednak absolutnie nie można tej książki barć zupełnie serio, bo wtedy może się to skończyć próbą zrobienia dość nietypowych zakupów w garmażerii.
Recenzja powstała w ramach współpracy barterowej z wydawnictwem Filia
November 14, 2024
Jaka jest potrawa, którą chcielibyście spróbować?
Znany pisarz prowadzi telelinię wsparcia dla osób mających myśli samobójcze. Dzięki niej dowiaduje się o mrocznym wydarzeniu z przeszłości pewnego człowieka. Tyle że ten człowiek był bohaterem jednej z jego książek… Wielka miłość do tanatopraktorki, luksusowe potrawy i wspólna zbrodnia zaprowadzą was prosto w odmęty morderczego szaleństwa. Przełamcie wszelkie tabu. Po tej lekturze już nigdy nie będziecie tacy sami. Lepiej zasiądźcie do niej na czczo i z zapasem środków uspokajających.
Potrawy, które podbijają kubki smakowe i delektujesz się każdym kęsem. Smak, którego nie potrafisz opisać i nie możesz o nim zapomnieć. Kuchnia, w której można eksperymentować. Jedzenie, które swoim wyglądem oszałamia. Im dziwniejsze, tym bardziej pożądane.
Historia, która zabiera czytelnika w obrzydliwe opisy, w których Autor zwraca się bezpośrednio do Czytelnika. Opowieść mocno kontrowersyjna opowiadająca o ludziach, którzy zafascynowaniem oddają się jedzeniu. Gra, w której chodzi o miłość, choć otoczka na to nie wskazuje. Autor serwuje nam niezwykle zawiłą miłosną intrygę, w której morderca nie jest łowcą, a ofiarą. A może to tylko zasłona dymna przed głównym daniem?
Nie mogę stwierdzić, czy czytanie sprawiało mi przyjemność. Przez większość czasu nie wiedziała, do czego zmierza historia. Co jest głównym motywem. Jednak bawiłam się dobrze czytając historię, która była dla mnie satyrą. Pokazująca anormalne zachowania, które dla dwójki bohaterów są przejawem najczystszej miłości.
Znany pisarz prowadzi telelinię wsparcia dla osób mających myśli samobójcze. Dzięki niej dowiaduje się o mrocznym wydarzeniu z przeszłości pewnego człowieka. Tyle że ten człowiek był bohaterem jednej z jego książek… Wielka miłość do tanatopraktorki, luksusowe potrawy i wspólna zbrodnia zaprowadzą was prosto w odmęty morderczego szaleństwa. Przełamcie wszelkie tabu. Po tej lekturze już nigdy nie będziecie tacy sami. Lepiej zasiądźcie do niej na czczo i z zapasem środków uspokajających.
Potrawy, które podbijają kubki smakowe i delektujesz się każdym kęsem. Smak, którego nie potrafisz opisać i nie możesz o nim zapomnieć. Kuchnia, w której można eksperymentować. Jedzenie, które swoim wyglądem oszałamia. Im dziwniejsze, tym bardziej pożądane.
Historia, która zabiera czytelnika w obrzydliwe opisy, w których Autor zwraca się bezpośrednio do Czytelnika. Opowieść mocno kontrowersyjna opowiadająca o ludziach, którzy zafascynowaniem oddają się jedzeniu. Gra, w której chodzi o miłość, choć otoczka na to nie wskazuje. Autor serwuje nam niezwykle zawiłą miłosną intrygę, w której morderca nie jest łowcą, a ofiarą. A może to tylko zasłona dymna przed głównym daniem?
Nie mogę stwierdzić, czy czytanie sprawiało mi przyjemność. Przez większość czasu nie wiedziała, do czego zmierza historia. Co jest głównym motywem. Jednak bawiłam się dobrze czytając historię, która była dla mnie satyrą. Pokazująca anormalne zachowania, które dla dwójki bohaterów są przejawem najczystszej miłości.
August 27, 2024
Powiem Wam, że to była najdziwniejsza książka jaką kiedykolwiek przeczytałam.
Nietuzinkowa, nieszablonowa, zakręcona i jedyna w swoim rodzaju.
Mac Czornyj zabiera nas w podróż do pokręconego świata, gdzie granica pomiędzy prawdziwymi wydarzeniami a fikcją zaciera się niewiadomo kiedy.
Podobnie granica pomiędzy tym co można, a tym co zabronione, jest tutaj mocno naginana.
Mamy tutaj do czynienia z bohaterem, który pisze książkę i jednocześnie prowadzi telefon zaufania dla samobójców. Czytając historię nie zorientowałam się, kiedy zostałam wciągnięta w wykreowany tutaj świat. Okrutny, przerażający, ociekający krwią.
Autor w bardzo sprytny i inteligentny sposób porusza trudne tematy, ocenia otaczającą nas rzeczywistość. Trochę prześmiewczo, trochę na poważnie i przerażająco.
Książka zdecydowanie nie jest dla każdego. Na pewno trzeba mieć pewną dozę dystansu, aby nie brać jej za bardzo do siebie.
Książka ciężka i na pewno nie na jeden wieczór. Początkowo trudna, ciężko połapać się w tej historii, jednak później wciąga i pomimo okropieństwa wylewającego się z jej kart, nie mogłam doczekać się dalszego ciągu.
Nie mogę jej polecać do przeczytania, ale zdecydowanie tak samo nie chcę Wam jej odradzać.
Zdecydujcie sami ❤️🔥
Nietuzinkowa, nieszablonowa, zakręcona i jedyna w swoim rodzaju.
Mac Czornyj zabiera nas w podróż do pokręconego świata, gdzie granica pomiędzy prawdziwymi wydarzeniami a fikcją zaciera się niewiadomo kiedy.
Podobnie granica pomiędzy tym co można, a tym co zabronione, jest tutaj mocno naginana.
Mamy tutaj do czynienia z bohaterem, który pisze książkę i jednocześnie prowadzi telefon zaufania dla samobójców. Czytając historię nie zorientowałam się, kiedy zostałam wciągnięta w wykreowany tutaj świat. Okrutny, przerażający, ociekający krwią.
Autor w bardzo sprytny i inteligentny sposób porusza trudne tematy, ocenia otaczającą nas rzeczywistość. Trochę prześmiewczo, trochę na poważnie i przerażająco.
Książka zdecydowanie nie jest dla każdego. Na pewno trzeba mieć pewną dozę dystansu, aby nie brać jej za bardzo do siebie.
Książka ciężka i na pewno nie na jeden wieczór. Początkowo trudna, ciężko połapać się w tej historii, jednak później wciąga i pomimo okropieństwa wylewającego się z jej kart, nie mogłam doczekać się dalszego ciągu.
Nie mogę jej polecać do przeczytania, ale zdecydowanie tak samo nie chcę Wam jej odradzać.
Zdecydujcie sami ❤️🔥
September 5, 2024
Książka jest okropna, za każdym razem jak tylko brałam ją do rąk miałam odruch wymiotny a wtrącenia do czytelnika "to twoja wina" wcale nie pomagały. Rozdział pod tytułem "plum plum" dobił mnie na dobre i przez chwilę nie mogłam się pozbierać... Podpowie i postscriptum złamały mnie po raz ostatni w tej książce, w momencie gdy myślałam że to już koniec złego... Za każdym razem "gorzej być nie może" było gorzej... Dużo gorzej... To na pewno nie jest książka dla każdego, przerażające że taka książka w ogóle została wydana... Cała akcja w miarę ciekawa ale w pewnym momencie miałam poczucie że zeszło na nieco nierealne tory, coś co mogło by już lekko podchodzić pod science-fiction a jednak jest nikła szansa by wydarzyło się naprawdę... Dziwna książka... Max Czornyj rzuca nas na głęboką wodę i wprowadza w ogromne poczucie winy... A opisy sprawiają że najlepiej czytać na czczo.
May 3, 2025
To jedna z tych książek, które nie wiem jak ocenić, więc wychodzi tak pośrodku.
Na pewno nie czytałam jeszcze tak „popapranej” książki. Początek mocno mnie wcisnął w fotel, był mocny. Opis z okładki idealnie do niej pasuje, ale nie w kontekście strachu tylko opisów. Z jednej strony chciałam ją odłożyć, a z drugiej chciałam czytać dalej, ale dlatego, że byłam ciekawa co jeszcze autor wymyśli.
Podobało mi się nawiązanie do głównych bohaterów innych książek Czornyja, taki dodatkowy smaczek 😊
Czy polecam? Nie wiem…
Na pewno nie czytałam jeszcze tak „popapranej” książki. Początek mocno mnie wcisnął w fotel, był mocny. Opis z okładki idealnie do niej pasuje, ale nie w kontekście strachu tylko opisów. Z jednej strony chciałam ją odłożyć, a z drugiej chciałam czytać dalej, ale dlatego, że byłam ciekawa co jeszcze autor wymyśli.
Podobało mi się nawiązanie do głównych bohaterów innych książek Czornyja, taki dodatkowy smaczek 😊
Czy polecam? Nie wiem…
March 10, 2025
Matko jedyna co tutaj się działo. Jakby jestem w stanie stwierdzić, że to najbardziej obrzydliwa i najciekawsza książka jaką w tym gatunku czytałam. Jak zwykle pan Max Czornyj nie zawiódł, byłam wciągnięta w tą historię, przeczytałam ją dosłownie na raz, na jednym posiedzeniu. Jak czytałam, tak nie dowierzałam. Ja nawet nie wiem co mam o niej napisać. Oczywiście polecam to osobom o mocnych nerwach. Moja ocena to 4/5⭐️.
January 22, 2025
The book was overly violent, with graphic scenes that felt excessive and unsettling. While it may appeal to some, the combination of brutality and heavy prose left me feeling overwhelmed rather than engaged.
December 26, 2024
ciekawa treść, nie dłużyła mi się, trochę makabryczna-8.5/10
January 31, 2025
chce plakac. kocham. kocham. kocham
April 16, 2025
Totalnie mi się nie podobało. Od samego początku ciężko było się wciągnąć.
August 10, 2025
Zaskoczenie obrzydzeniem było fajne tylko na początku. Później robiło się nudno, powtarzalnie i mdło (dosłownie).
September 24, 2024
Bardzo nietypowa książka. Nie jest tak makabryczna jak wydawnictwo ją reklamuje, a kupiłam ją tylko przez to. Byłam obrzydzona tylko dwa razy. Niestety 2,5 gwiazdki.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews