Beata Liwarowska przyjeżdża do rodzinnego miasta, by uczestniczyć w pogrzebie swojej najlepszej przyjaciółki, Agnieszki Witymskiej. Mimo że ich relacje bywały bardzo trudne, łączyła je głęboka więź i do końca utrzymywały ze sobą bliski kontakt. Po przybyciu na miejsce, Beata stwierdza z przykrością i ogromnym zdziwieniem, że zarówno mąż Agnieszki, jak i ich córka, Weronika, traktują ją jak intruza. Piotr Witymski wyprasza ją nawet ze stypy, wręczając na pożegnanie plik listów swojej żony, adresowanych do Beaty. Początkowo nie rozumie, dlaczego przyjaciółka nigdy ich nie wysłała, ale gdy zagłębia się w lekturze, odkrywa ponure tajemnice Agnieszki i zdezorientowana zaczyna się zastanawiać, co było prawdą, a co fałszem w ich wzajemnych stosunkach. Wyłania się przed nią obraz kobiety zupełnie innej niż do tej pory sądziła. Kiedy dociera do końca korespondencji i dowiaduje się o najmroczniejszym sekrecie Agnieszki Witymskiej, jej świat przewraca się do góry nogami, a problem, który musi rozwiązać, może sprawić, że jej dotychczasowe życie albo legnie w gruzach, albo zamieni się w piękną bajkę.
Właśc. Joanna Jakubczak – olsztynianka, absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.
Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.
Наче цікава, закручена історія. Мова про 2 подруг, котрі пережили 1920-50 рр, довкола Варшави, долали труднощі і помагали одна одній. У книзі здебільшого усе крутиться довкола проблем закоханих та нерозділеного кохання, зради та поневірянь. Але я не можу не зазначити як страшенно мене дратували герої. Як мене злить, коли дівчина ставить чоловіка понад себе. Злять питання про гріх аборту після гвалтування. Це все створило для мене стресову атмосферу і зробило читання не приємним.
Bardzo sobie cenię twórczość Joanny Jax. Powieści, które wychodzą spod jej pióra, dostarczając czytelnikowi mnóstwa emocji, wzruszeń, skłaniają do przemyśleń. Autorka ma niebywały talent pisarski, z niezwykłą lekkością, ale i dbałością o szczegóły, kreśli historie, których fabuła osadzona jest w realiach drugiej wojny światowej. Najnowsza powieść Pani Joanny „Najlepsza przyjaciółka” przenosi nas do świata, w którym dwie dziewczynki połączyła głęboka więź, były dla sobie bliższe niż rodzone siostry. Łącząca je nić przyjaźni była tak silna, że nic nie było w stanie jej rozerwać. Ale czy na pewno?
Agnieszka i Beata przyjaźniły się od dzieciństwa. Obydwie wychowywały się w czasach wojny, doświadczyły strachu, głodu, cierpienia. Były jak papużki nierozłączki, wspierały się wzajemnie w najczarniejszych chwilach. Dzisiaj, po dwudziestu latach jednej z nich już nie ma. Beata przyjeżdża do rodzinnego miasta, by uczestniczyć w pogrzebie przyjaciółki, Agnieszki Witymskiej. Choć kobiety do końca utrzymywały ze sobą kontakt, Beata ma wrażenia, że mąż i córka Agnieszki traktują ją jak intruza. Wyproszona ze stypy przez Piotra Witymskiego, pozostawiona z naręczem listów od przyjaciółki, Beata nie potrafi odpowiedzieć sobie na pytanie, co takiego się wydarzyło, że przyjaciółka nigdy ich nie wysłała. Zasiadając do lektury listów, Beata nie spodziewa się tego, jakie tajemnice skrywała przez lata Agnieszka.
„Najlepsza przyjaciółka” to przepiękna i bardzo emocjonująca powieść, której fabuła rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych. Autorka umiejętnie balansuje pomiędzy teraźniejszością a przeszłością, odkrywając przed nami kolejne tajemnice, przedstawia nam piękną, ale bogatą w trudne decyzje i doświadczenia historie dwóch kobiet. Joanna Jax kolejny raz wciągnęła mnie bez reszty w swoją opowieść. Przepięknym językiem utkała cudowną, ale jakże bolesną historię, którą czytałam z zapartym tchem. Kolejne strony przelatywały mi przez palce, a ja nie wiedziałam, czy mam współczuć bohaterkom, czy potrząsnąć nimi i powiedzieć, że tak nie powinny były postąpić. „Najlepsza przyjaciółka” to lektura, która dostarczyła mi ogrom emocji, wydarzenia w niej opisane łamią serce, wyciskają z oczu łzy. Autorka bardzo obrazowo przedstawia nam sytuacje, w których podjęte decyzje mocno rzutują na naszą przyszłość. Joanna Jax tworzy powieści dopracowane w każdym szczególe, idealnie oddaje realia historyczne i emocje bohaterów. Każda powieść autorki wciąga, angażuje i sprawia, że od pierwszych stron czytelnik wie, że nie odłoży książki, nim nie dobrnie do ostatniej strony. I choć „Najlepsza przyjaciółka” to nie jest łatwa powieść, niesie ze sobą ogromne pokłady bólu i smutku, wstrząsa czytelnikiem, chwyta za serce i zapada w pamięci na bardzo długi czas, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć, gdyż historia Agnieszki i Beaty, choć jest fikcją, to z pewnością znajdzie swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Polecam!
W życiu nie ma nic cenniejszego niż prawdziwe, autentyczne relacje. Ale co się dzieje, gdy prawda zostaje zaciemniona przez fałsz? Czy według Ciebie łatwo da się odbudować nadszarpnięte zaufanie, relacje, szacunek, autentyczność? Czy jest to w ogóle możliwe?
Chociaż odbudowa nadszarpniętych relacji może być trudna, to jednak według mnie jak najbardziej jest możliwa. Wymaga to szczerości, komunikacji, poświęcenia i czasu, ale tylko wtedy gdy obie strony są gotowe na pracę nad relacją, rezultaty mogą być satysfakcjonujące. Gorzej jeżeli los odbiera nam szansę na ich naprawienie…
„Najlepsza przyjaciółka” autorstwa Joanny Jax to powieść o relacjach zaciemnionych przez fałsz, przyjaźni, lojalności, trudnych wyborach, poczuciu winy i wreszcie przebaczeniu. To powieść o tragediach i miłości wobec której nie da się pozostać obojętnym.
Fabuła książki wciąga Czytelnika już od pierwszych stron i oplata go niczym ośmiornica swoimi mackami, aż nie pozna on wszystkich tajemnic i odpowiedzi na pytania które nawarstwiają się podczas czytania powieści. Czasy przedwojenne, wojna i trudne czasy po niej stanowią tło dla opowieści o relacjach międzyludzkich, które odgrywają tutaj najważniejszą rolę. Relacje niezwykle emocjonalne, pełne smutku, nadziei i zawiłości.
Bohaterowie książki to postacie z krwi i kości. Z łatwością można wczuć się w ich emocje, a tajemnice i myśli które w sobie tłamsili bardzo do mnie trafiały. Dawno nie spotkałam się z tak świetnie odwzorowanymi portretami zawiłości ludzkiej psychiki i dwulicowości człowieka.
Niejednokrotnie podczas czytania tej powieści nasuwają się pytania jak sami zachowalibyśmy się w danej sytuacji. Jednak prawda jest taka, że trudno jest na to odpowiedzieć jednoznacznie jeżeli żyjemy w zupełnie innych czasach. Wojna zmienia ludzi i wymusza na nich wiele zachowań, których mogą się oni wstydzić. Jednak wola przetrwania, zapewnienia bezpieczeństwa bliskim są silniejsze niż własne dylematy moralne. Wojna potrafi wypaczyć z uczuć, wyzwolić w człowieku to co najgorsze…
„Najlepsza przyjaciółka” to powieść pełna emocji od której ciężko się oderwać. Autorka wyciska z Czytelnika łzy, ale i udowodnia, że silnej więzi nie sposób rozerwać. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!
Nie od dziś wiadomo, że do Joanny Jax mam ogromną słabość. W ramach nadrabiania zaległości NAJLEPSZA PRZYJACIÓŁKA.
Rok 1962 na pogrzeb Agnieszki Witymskiej przyjeżdża jej najlepsza przyjaciółka Beata. Obie były niczym papużki - nierozłączki i wiedziały o sobie wszystko. Tak by się wydawało, gdyby Beata nie dostała od męża zmarłej listów adresowanych od niej. Z nich wyłania się zupełnie inna osoba niż ta, którą znała. One dadzą odpowiedź czemu Witymski z córką potraktowali przyjaciółkę nieboszczki z chłodem.
Muszę przyznać, że do tej powieści naszej mistrzyni powieści historycznej zabierałem się jak przysłowiowy pies za jeża. Przede wszystkim bałem się, że historia ta, mnie ceniącego sobie motyw przyjaźni, nie porwie. Oczywiście kompletnie myliłem się i może początek potwierdził moje obawy, to potem wpadłem jak śliwka w kompot. Przede wszystkim Joanna Jax nie podeszła do tematu przyjaźni szablonowo. Krok po kroku idealna więź łącząca obie kobiety kruszy się, pojawiają się zgrzyty i podłość, o którą jedna z nich nigdy nie podejrzewała drugiej. Beata i Agnieszka znają się i przyjaźnią od dzieciństwa. Wzajemna relacja daje siłę wytrzymać przebywanie, delikatnie mówiąc w trudnych, wręcz patologicznych rodzinach i wyrwać się do lepszego świata. Jednocześnie między nimi pojawi się wiele sekretów, które kompletnie zmieniają obraz Agnieszki jako lojalnej przyjaciółki. Tu nie ma sentymentów, lecz twarda proza życia. Miodzio.
Po raz kolejny wróciłam do mistrzyni historycznej powieśći obyczajowej. „Najlepsza przyjaciółka” to powieść opowiadająca o wieloletniej przyjaźni między dwoma dziewczynkami z Czerniakowa. Akcja zaczyna się przed II wojną światową. Agnieszka i Beata wychowują się w biednych rodzinach i obie złożecząc na swój los, marzą o lepszej przyszłości. Niby są do siebie podobne, a jednocześnie bardzo się różnią. Agnieszka pochodzi z rodziny drobnych złodziejaszków, natomiast Beata mieszka z matką bigotką. Niespodziewanie los daje im szansę na zdobycie wykształcenia i nadzieję na wyrwanie się z biedy. I w ten sposób na ich drodze staje Tomasz. Aby nie zdradzać za dużo, napiszę że losy ich obu łączą się z tym chłopakiem na zawsze. Ich przyjaźń będzie wystawiona na próbę. Czy wyjdzie z tego obronną ręką? Chyba bym tego tak nie określiła. Głównym wątkiem tej historii jest właśnie ta przyjaźń i miłość. Oraz to jakie dylematy moralne pojawiają się przy dokonywaniu trudnych wyborów. Prawda jest taka, że zawsze wybieramy mniejsze zło. Tak wygląda to z naszego punktu widzenia, ale czy to samo znaczy dla innych? Przy lekturze tej książki wielokrotnie zadajemy sobie pytanie „ Co zrobiłabym w tej sytuacji?”. To jest książka Dylemat. Ale jak zawsze ciekawie i dobrze napisana.
"Najlepsza Przyjaciółka" to historia Beaty i Agnieszki. W dniu pogrzebu tej drugiej Beata zostaje bardzo nieładnie potraktowana przez rodzinę zmarłej. Kobieta otrzymuje od nich listy napisane przez Agnieszkę, która otwiera się przed swoją przyjaciółką.
Beata dzięki tej korespondencji zaczyna wspominać swoje dzieciństwo i młodzieńcze lata. Historię swoją i Agnieszki - dwóch dziewczynek, które z czasem stały się sobie bliskie jak siostry. Niestety - okazuje się, że przyjaciółka Beaty miała przed nią tajemnice (i to takie, które wpłynęły na całe ich późniejsze życie).
Książka niesamowicie mnie porwała i czytało mi się ją niezwykle szybko. Czasy, w których dziewczyny żyły (20-lecie międzywojenne, wojna, później czasy komuny) to historycznie jedne z moich ulubionych książkowych akcji. To jak wtedy wyglądało życie i jak wiele wysiłku kosztowało przetrwanie zawsze wzbudza we mnie podziw. Tło było w mojej ocenie ważną częścią tej opowieści i dodawało jej kolorytu.
Bohaterowie byli z krwi i kości. Zawiłość ludzkiej psychiki, tajemnice, to jak trzeba było zmierzyć się z trudnościami i ograniczeniami bardzo do mnie trafiło. Matka głównej bohaterki - kobieta na pokaz pobożna, a wewnętrznie zgorzkniała i niewyrozumiała była napisana wyjątkowo realnie.
Całość oceniam bardzo dobrze i na pewno będę kontynuowała moją przygodę z twórczością Pani Joanny.
Tytułowej przyjaciółki zdecydowanie nie chciałabym mieć, ale dlaczego? Musicie przeczytać sami☺️ . Zawsze wzbraniałam się od książek z historią w tle, ale podjęłam to wyzwanie. Jakże byłam zadowolona 🔥 . Beata i Agnieszka to przyjaciółki od zawsze na zawsze, na dobre i na złe, niezależnie od wszystkiego. Ale czy na pewno? Beata otrzymuje listy, które przyjaciółka napisała do niej tuż przed śmiercią. Wyjawia w nich niejedną tajemnicę. Jakie wyjawi sekrety? Czy Agnieszka to "przyjaciółka z piekła rodem"? . Bardzo interesująca pozycja, całkiem inna niż to co dotychczas czytałam i miło było odskoczyć od znanych gatunków.
O rany! Jaka nadmuchana, na siłę ciągnięta. Czytam mnóstwo książek o podobnej tematyce i jeszcze dotąd się nie spotkałam, żeby autor miał aż taką ambicje wrzucenia aż tylu "wymarłych" słów, zwrotów i określeń. Zakończenie tak przewidywalne, że aż boli, dialogi starszych pań... Lektorka koszmarna, całą książkę czyta językiem starszej pani, mimo że opowiada o dwóch młodziutkich dziewczynach, w dodatku niezbyt ułożonych (przez większą część książki). Jakoś przebrnęłam, ale cóż, przyznaje, raz po raz omijałam kilka stron..
3.5 ⭐ Pierwsze spotkanie z autorką, i było całkiem fajne, lubię książki w których fabuła toczy sie w czasie wojny, i tutaj też plus że nie była to smutna historia. Watki przedstawione w kilku liniach czasowych. Co prawda po połowie (jakieś 2/3) książki już można było się domyślić zakończenia i nie było ono dla mnie zaskakujące, ale mimo to bardzo przyjemnie książki się słuchało i nie mogłam się oderwać 😁
Jak na obyczajówkę to pozycja ok. Główna bohaterka trochę drażniła swoimi decyzjami. Brakiem szczerości sama sobie zgotowała ten los. Książka trochę się dłużyła, ale polecam. Dobra na spokojne wieczory :)
W skrócie walka o faceta Chociaż temat książki był błahy była ona fajnie napisana i pojawiły się ciekawe plot twisty I mój ulubiony motyw ciąża 🎀 Super było
Najlepsza przyjaciółka Joanny Jax to poruszająca historia o lojalności, zdradzie i trudnych wyborach. Napisana lekko, a jednocześnie pełna emocji, wciąga od pierwszych stron.”
Ileż w tej książce jest miłości i rozpaczy. Ileż trudnych emocji i pytań, na które niełatwo sobie odpowiedzieć. Nie wiem, czy umiałabym wybaczyć takiej przyjaciółce jak Agnieszka, ale mam przeczucie, że Beata też tego do końca nie wie. Czy mamy jednak prawo je oceniać? Czy my na pewno postąpilibyśmy inaczej? Jestem pewna, że się Wam spodoba.