نمره ی واقعی: دو و نیم
* آرتور روتستین و داستان این عکس ها
داستان این کتاب از این قراره که در آغاز دهه ی سی بحرانی اقتصادی دامان آمریکا رو می گیره. عوامل طبیعی همچون خشکسالی، فرسایش خاک و سیل هم در این ماجرا مزید بر علت می شن. روزولت، رئیس جمهور آمریکا، با همکاری گروهی از اساتید حقوق دانشگاه کلمبیا و برخی دیگر - که موافق دخالت معتدل حکومت در اقتصاد در این شرایط بودند - طرح هایی را برای خروج از بحران اجرا کرد که به "نیو دییل" ( معامله و چینش نو) مشهور شد
یکی از سازمان های مسئول اجرای این طرح وظیفه ی بهبود وضع کشاورزی آمریکا را بر عهده داشت و با وام دادن به کشاورزان، جابجا کردن برخی به سرزمین های مناسب تر، و ... می کوشید به ایجاد اشتغال و کسب درآمد کمک کند. این سازمان بخشی داشت که وظیفه اش ثبت و ضبط تصویری این تغییرات بود - زیرا مسئولین سازمان "تأمین امنیت زراعت" به این مطلب واقف بودند که تغییرات اقتصادی مد نظر آنها شیوه ی زندگی سنتی کشاورزان آمریکایی را دگرگون خواهد کرد و عدم ثبت این نوع زندگی به معنای نابودی آن خواهد بود. افزون بر این این عکاسان وظیفه ی گزارش کردن وضعیت زندگی افراد متأثر از بحران را بر عهده داشتند - آوارگان سیل، مهاجران و ...
روتستین یکی از عکاسانی بود که در بخش عکاسی این سازمان فعالیت می کرد. عکس های این کتاب هم عمدتا مربوط به آن دوران هستند. عکس هایی که به دلیل سلطه ی قحطی لاجرم رنگ فلاکت به خود گرفته اند
* من و عکس ها
باید اذعان کنم که عکس ها از نظر احساسی و عاطفی برای من کوبنده و تأثیرگذار نبودند و صرفا تصاویر جالبی در میانشان پیدا می شد. به نظرم مهمترین مشکل این مجموعه عکس عدم طبقه بندی و نبود اطلاعات توضیحی است. باید عکس ها ذیل عناوین مختلف و ذیل مقاطع تاریخی مجزا می آمدند تا تمایز وضع اولیه ی مردم با وضعشان بعد از اجرای نیو دییل مشخص می شد. اما با این وضع فعلی و در هم نه می توان شرایط دوران قحطی را درک کرد و نه شرایط پس از نیو دییل را