What do you think?
Rate this book
七巧劫 #3
เฝ้ารักพ่อบ้าน
สตรีที่มีความงามประดุจเทพธิดาอย่าง ‘เผยชิงเหอ’คุณหนูใหญ่แห่งจวนรองเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้ใดที่ได้พบเห็นล้วนถูกความงามของนางสะกดให้ตกอยู่ในภวังค์ เช่นนั้นแล้วบุรุษที่คู่ควรกับนางสวรรค์... จึงต้องมิใช่ธรรมดา
คาดไม่ถึงว่านางกลับหมายตา ‘บ่าวรับใช้’ที่ผู้อื่นต่างมองว่าเหมือนวัวโง่ตัวหนึ่ง!แล้ววัวทึ่มตัวนั้นก็ช่างน่าขุ่นเคืองนัก!เอาแต่ตัดรอนไมตรีนางด้วยคำว่า ‘ฐานะแตกต่าง’ อยู่ร่ำไปทั้งๆ ที่เขาก็พึงใจนางเช่นกัน
แล้วนางจะทำอย่างไรดีเล่า ให้เขากล้าเอื้อมคว้ากิ่งที่โน้มลงมาเกือบจรดดินนี้เสียที!
คาดไม่ถึงว่านางกลับหมายตา ‘บ่าวรับใช้’ที่ผู้อื่นต่างมองว่าเหมือนวัวโง่ตัวหนึ่ง!แล้ววัวทึ่มตัวนั้นก็ช่างน่าขุ่นเคืองนัก!เอาแต่ตัดรอนไมตรีนางด้วยคำว่า ‘ฐานะแตกต่าง’ อยู่ร่ำไปทั้งๆ ที่เขาก็พึงใจนางเช่นกัน
แล้วนางจะทำอย่างไรดีเล่า ให้เขากล้าเอื้อมคว้ากิ่งที่โน้มลงมาเกือบจรดดินนี้เสียที!
- GenresChina
224 pages, Paperback
First published August 7, 2012
1 person is currently reading
39 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 12, 2022
เล่มนี้เป็นเรื่องของเจ้าวัวของหนุ่มเลี้ยงวัว
ตอนแรกอ่านก็คงๆ เพราะเล่มก่อนๆ มีเทพ มีองค์รักษ์เฝ้าประตูสวรรค์ ละเล่มนี้คือใครจากคดีหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า
อ่ะ แต่ในส่วนของการเป็นมนุษย์ก็ต้องบอกว่าพี่หนิวฉลาดเกินหน้าเกินตาพ่อบ้านทั่วไป วางแผนทีละขั้นทีละตอนเพื่อจะเอาตัวน้องนางมาเคียงคู่ให้ได้ รู้สึกว่าพระเอกชอบนางเอกหลักๆ ที่หน้าตา
ตัวนางเอกมีความงอแง แต่ก็คุยด้วยเหตุผลได้ ส่วนตัวยังไม่ชอบคาแรคเตอร์นางเอกเท่าไหร่ ไม่กลมกล่อม 😅
คิดว่าเรื่องนี้มีพลอตและการแย่งชิงบัลลังก์เสริมเข้ามาทำให้มีจุดน่าสนใจสั้นๆ อ่านได้อยู่ ไม่ถึงกับวางไม่ลง แต่ก็ไม่ฝืดจนอ่านไม่ไหว
ตอนแรกอ่านก็คงๆ เพราะเล่มก่อนๆ มีเทพ มีองค์รักษ์เฝ้าประตูสวรรค์ ละเล่มนี้คือใครจากคดีหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า
อ่ะ แต่ในส่วนของการเป็นมนุษย์ก็ต้องบอกว่าพี่หนิวฉลาดเกินหน้าเกินตาพ่อบ้านทั่วไป วางแผนทีละขั้นทีละตอนเพื่อจะเอาตัวน้องนางมาเคียงคู่ให้ได้ รู้สึกว่าพระเอกชอบนางเอกหลักๆ ที่หน้าตา
ตัวนางเอกมีความงอแง แต่ก็คุยด้วยเหตุผลได้ ส่วนตัวยังไม่ชอบคาแรคเตอร์นางเอกเท่าไหร่ ไม่กลมกล่อม 😅
คิดว่าเรื่องนี้มีพลอตและการแย่งชิงบัลลังก์เสริมเข้ามาทำให้มีจุดน่าสนใจสั้นๆ อ่านได้อยู่ ไม่ถึงกับวางไม่ลง แต่ก็ไม่ฝืดจนอ่านไม่ไหว
October 9, 2016
เล่มนี้อยู่ในชุด "ทัณฑ์สวรรค์ปั้นรัก" (4 เล่ม) ตอนนี้ชุดนี้ออกมาแล้ว 2 เล่มค่ะ
พ่อนางเอกเป็นขุนนางใหญ่ที่มักใหญ่ใฝ่สูง นางเอกเป็นลูกภริยาเอกที่กลับมาอยู่กับพ่อหลังจากแม่เสียชีวิต (แม่เธอหมางเมินกับพ่อและพาลูกปลีกตัวไปอยู่ที่อื่น) พระเอกเป็นพ่อบ้านใหญ่ของจวนที่ไปรับเธอมาและปกป้องเธอจนบาดเจ็บ นางเอกเลยยึดถือเขาเป็นวีรบุรุษในดวงใจ แอบรักเขามาตลอด พระเอกก็แอบมีใจให้เธอเช่นกัน แต่เจียมตัวไม่เคยแสดงออก
เมื่อพ่อเตรียมยกนางเอกให้เชื้อพระวงศ์คนหนึ่ง น้องสาว (ลูกภริยารอง) ที่อิจฉาพี่สาวมาตลอดจึงพยายามทุกทางเพื่อกลั่นแกล้ง ส่งผลให้พ่อรู้เรื่องที่ลูกสาวมีใจให้พ่อบ้านในที่สุด พระเอกที่เคยเงียบมาตลอดเลยต้องแสดงออกว่าเขาก็รักนางเอกและพร้อมจะสร้างเนื้อสร้างตัวให้คู่ควรกับฐานะเธอ
..และพอเขาออกจากจวนไป ก็ใช้สติปัญญาวางแผนมากมายที่เกี่ยวโยงไปถึงการชิงตำแหน่งของพวกองค์ชาย จนยกฐานะตัวเองขึ้นมาได้จริงๆ
พล็อตเหมือนเรื่องรักธรรมดาที่มีฉากหลังเป็นการช่วงชิงอำนาจในราชวงศ์ แต่ในเรื่องแทรกธรรมเนียมและความคิดแบบจีนแท้ไว้ตลอดค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของภริยาเอก-ภริยารองที่ถือว่าศักดิ์ไม่เสมอกัน ลูกภริยาเอกยังไงก็สำคัญกว่าลูกภริยารอง ชื่อเสียงของลูกสาวคนหนึ่งมีผลต่อลูกสาวลูกชายทุกคนในตระกูลด้วย ฯลฯ
...จริงๆ แนวมากกว่ารักก็มีพูดถึงเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง แต่คนแต่งเรื่องนี้เขาเขียนจริงจังกว่าเยอะ แบบให้มันส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวละครจริงๆ เลย และก็แทรกเรื่องพวกนี้อยู่แทบทั้งเรื่อง ดังนั้น อ่านแล้วจะชอบมาก รู้สึกว่ามีแก่นสารกว่าปกติดี
ตัวละครในเรื่องออกแบบมาสมจริงดี ไม่ถึงกับเป็นขาวดำไปเลย เช่น พ่อนางเอกที่หลงไหลลาภยศจนประสบเคราะห์กรรม..พอได้รับการช่วยเหลือก็ยังไม่ดีขึ้น ถ้าเป็นแนวนี้เรื่องอื่น อาจเขียนให้เขากลายเป็นคนดีรักลูกขึ้นมาเลย แต่เรื่องนี้ พ่อเปลี่่ยนไปก็จริง แต่เนื้อแท้เขายังเหมือนเดิม
หรือตัวน้องสาวนางเอกที่ขี้อิจฉา เจ้าแผนการและดูเป็นคนที่ชอบเห็นคนอื่นเป็นทุกข์ ในตอนท้าย ชีวิตเธออาจเรียกได้ว่าสมปรารถนา แต่ไร้สุขเช่นเดิม เพียงแต่เธอเริ่มละวางความเกลียดความอิจฉาได้บ้าง นี่ก็เป็นอีกตัวละครอีกตัวที่น่าสนใจและนึกภาพได้เลย
พระเอกในเรื่องฉลาดมากกกกกก ตอนท้ายเรื่องถึงเฉลยว่าเขาเป็นวัวที่พาหนุ่มทอผ้ากับนางฟ้าหนีตามกัน เลยโดนสวรรค์ลงโทษ มิน่า นิสัยถึง "วัว" มาก ขยัน ซื่อสัตย์ ภักดี(กับนางเอก)
เรื่องนี้อาจแทรกคติจีนๆ ไว้เยอะ ตัวละครวางแผนโน่นนี่เยอะ แต่คนเขียนยังอุตส่าห์แทรกฉากหวานๆ ไว้ได้เช่นกัน โดยที่นางเอกไม่โดนเคลมก่อนแต่งด้วย ... ยกนิ้วให้ตรงนี้แหละ เพราะถ้าพระเอกนิสัยแบบวัว แต่เคลมนางเอกก่อนเข้าหอ มันจะดูขัดกันไปหน่อย
โดยรวมแล้ว ยกให้เป็นแนวมากกว่ารักที่เขียนได้ดีมากค่ะ ตัวละครมีมิติ อาจไม่ถึงกับหวานวี้ดวิ้วมาก แต่ถ้าชอบอ่านเรื่องที่เดินเรื่องมีเหตุผล แนะนำเลยค่ะ
พ่อนางเอกเป็นขุนนางใหญ่ที่มักใหญ่ใฝ่สูง นางเอกเป็นลูกภริยาเอกที่กลับมาอยู่กับพ่อหลังจากแม่เสียชีวิต (แม่เธอหมางเมินกับพ่อและพาลูกปลีกตัวไปอยู่ที่อื่น) พระเอกเป็นพ่อบ้านใหญ่ของจวนที่ไปรับเธอมาและปกป้องเธอจนบาดเจ็บ นางเอกเลยยึดถือเขาเป็นวีรบุรุษในดวงใจ แอบรักเขามาตลอด พระเอกก็แอบมีใจให้เธอเช่นกัน แต่เจียมตัวไม่เคยแสดงออก
เมื่อพ่อเตรียมยกนางเอกให้เชื้อพระวงศ์คนหนึ่ง น้องสาว (ลูกภริยารอง) ที่อิจฉาพี่สาวมาตลอดจึงพยายามทุกทางเพื่อกลั่นแกล้ง ส่งผลให้พ่อรู้เรื่องที่ลูกสาวมีใจให้พ่อบ้านในที่สุด พระเอกที่เคยเงียบมาตลอดเลยต้องแสดงออกว่าเขาก็รักนางเอกและพร้อมจะสร้างเนื้อสร้างตัวให้คู่ควรกับฐานะเธอ
..และพอเขาออกจากจวนไป ก็ใช้สติปัญญาวางแผนมากมายที่เกี่ยวโยงไปถึงการชิงตำแหน่งของพวกองค์ชาย จนยกฐานะตัวเองขึ้นมาได้จริงๆ
พล็อตเหมือนเรื่องรักธรรมดาที่มีฉากหลังเป็นการช่วงชิงอำนาจในราชวงศ์ แต่ในเรื่องแทรกธรรมเนียมและความคิดแบบจีนแท้ไว้ตลอดค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของภริยาเอก-ภริยารองที่ถือว่าศักดิ์ไม่เสมอกัน ลูกภริยาเอกยังไงก็สำคัญกว่าลูกภริยารอง ชื่อเสียงของลูกสาวคนหนึ่งมีผลต่อลูกสาวลูกชายทุกคนในตระกูลด้วย ฯลฯ
...จริงๆ แนวมากกว่ารักก็มีพูดถึงเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง แต่คนแต่งเรื่องนี้เขาเขียนจริงจังกว่าเยอะ แบบให้มันส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวละครจริงๆ เลย และก็แทรกเรื่องพวกนี้อยู่แทบทั้งเรื่อง ดังนั้น อ่านแล้วจะชอบมาก รู้สึกว่ามีแก่นสารกว่าปกติดี
ตัวละครในเรื่องออกแบบมาสมจริงดี ไม่ถึงกับเป็นขาวดำไปเลย เช่น พ่อนางเอกที่หลงไหลลาภยศจนประสบเคราะห์กรรม..พอได้รับการช่วยเหลือก็ยังไม่ดีขึ้น ถ้าเป็นแนวนี้เรื่องอื่น อาจเขียนให้เขากลายเป็นคนดีรักลูกขึ้นมาเลย แต่เรื่องนี้ พ่อเปลี่่ยนไปก็จริง แต่เนื้อแท้เขายังเหมือนเดิม
หรือตัวน้องสาวนางเอกที่ขี้อิจฉา เจ้าแผนการและดูเป็นคนที่ชอบเห็นคนอื่นเป็นทุกข์ ในตอนท้าย ชีวิตเธออาจเรียกได้ว่าสมปรารถนา แต่ไร้สุขเช่นเดิม เพียงแต่เธอเริ่มละวางความเกลียดความอิจฉาได้บ้าง นี่ก็เป็นอีกตัวละครอีกตัวที่น่าสนใจและนึกภาพได้เลย
พระเอกในเรื่องฉลาดมากกกกกก ตอนท้ายเรื่องถึงเฉลยว่าเขาเป็นวัวที่พาหนุ่มทอผ้ากับนางฟ้าหนีตามกัน เลยโดนสวรรค์ลงโทษ มิน่า นิสัยถึง "วัว" มาก ขยัน ซื่อสัตย์ ภักดี(กับนางเอก)
เรื่องนี้อาจแทรกคติจีนๆ ไว้เยอะ ตัวละครวางแผนโน่นนี่เยอะ แต่คนเขียนยังอุตส่าห์แทรกฉากหวานๆ ไว้ได้เช่นกัน โดยที่นางเอกไม่โดนเคลมก่อนแต่งด้วย ... ยกนิ้วให้ตรงนี้แหละ เพราะถ้าพระเอกนิสัยแบบวัว แต่เคลมนางเอกก่อนเข้าหอ มันจะดูขัดกันไปหน่อย
โดยรวมแล้ว ยกให้เป็นแนวมากกว่ารักที่เขียนได้ดีมากค่ะ ตัวละครมีมิติ อาจไม่ถึงกับหวานวี้ดวิ้วมาก แต่ถ้าชอบอ่านเรื่องที่เดินเรื่องมีเหตุผล แนะนำเลยค่ะ
March 7, 2018
ดีกว่าที่คิดไว้
September 27, 2019
เรื่องนี้...เห็นปุ๊บหยิบปั๊บเลย
ก็พระเอกเป็นท่านพ่อบ้านนี่นะ =.,=
ดูท่าหลังจากรู้จักกับฮาคุโอก็ตกบ่วงพ่อบ้านแบบถอนตัวไปไหนไม่รอดอีกเลย
แล้วยิ่งหน้าปกพระเอกผมยาวด้วย เคร่งขรึมจริงจังด้วย โอ้ สวรรค์ =.,=
อ่านไปตอนแรกๆ คือกรี๊ดพระเอกม้ากกกก ไทป์ที่แพ้ทางเลย TT//// แต่ช่วงกลางๆ ไปจนถึงหลังๆ แบบว่า...อืม หน้ากากหลุด =_=
บวกกับพวกฉากเซอร์วิสทั้งหลายที่มีเยอะแยะเหมือนดอกเห็นพวกนั้นมันก็เลยแบบ...
คือเข้าใจนะว่าอดทนกับความยั่วไม่รู้ตัวของนางเอกมานาน แต่คนที่ให้เกียรตินางเอก เป็นสุภาพบุรุษมาตลอด ดูแลอยู่ห่างๆ มาตลอด อยู่ๆ ก็มามือไวใส่เนี่ยมันก็...
นอกนั้นก็...ดีมั้ง หมายถึงฉลาดดี พวกเรื่องการเมืองก็ชอบที่การไปช่วยองค์ชายสามไม่ใช่เรื่อง ‘บังเอิญ’ ชอบที่สร้างทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง กับวรยุทธอะไรแบบนั้น... ก็สรุปว่าเปิดตัวอย่างเท่แต่มาตายตอนจบนั่นแหละ ไม่ประทับใจ
ส่วนนางเอก...ก็อย่าไปพูดถึงเลย =_=
สวยเฉยๆ ไม่มีปัญหา โง่เฉยๆ ไม่มีปัญหา แต่เหมือนคนสวยของเราจะไม่ค่อยโง่เฉยๆ เท่าไหร่นะ
ชอบอยู่หรอกเรื่องโตจากนอกเมืองแล้วร่าเริงตรงไปตรงมา แต่แบบ...อะ อย่างเรื่องที่พูดพล่ามเรื่องเรือนหลังน้อยวางแผนลับอะไรนั่นใส่พ่อฉินนั่นก็แล้วกัน ไว้ใจได้ขนาดนั้นเลยเหรอ คนที่เพิ่งมาเจอเนี่ยนะ
เป็นคนดี มองโลกในแง่บวกก็เรื่องนึง แต่ขนาดโดนน้องสาววางแผนเล่นงานมาขนาดนั้นยังเอาแต่คิดบวก บวก บวก เนี่ย... ไม่ใช่ทางเราเลย
พล็อตเรื่องดูน่าสนใจที่ว่าเป็นความรักของคุณหนูกับพ่อบ้าน ในยุคสมัยที่ฐานะทางชนชั้นเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น แต่ก็...คือเข้าใจอยู่ว่าเล่มบาง แต่มันดูง่ายไปหมดเลย ถึงจะมีปัญหาอย่างเรื่องพ่อ..
พูดเรื่องพ่อนี่แล้วก็มองบนแปบ เป็นขุนนางแต่ไม่เคยรู้เลยว่าวังวนการแย่งชิงอำนาจน่ากลัว?? เป็นพ่อตาของทั้งสองเจ้าเลยแล้วกัน?? โง่แล้วโง่อีก โง่ซ้ำโง่ซากจนสงสัยเลยว่าฮ่องเต้ใช้อะไรคิดถึงแต่งตั้งคนแบบนี้เป็นขุนนาง...แต่ก็ไม่แปลกมั้ง ไม่ใช่คนใหญ่คนโตนี่ ได้บ้านภรรยาช่วยอีกต่างหาก
แล้วเรื่องเทเมียเพราะพ่อตาแม่ยายผิดนี่มันแบบ...ไม่กล้าเลิกแบบคนจริงด้วยนะ รับอนุเข้าบ้านเป็นสิบ แล้วปล่อยเค้ากับลูกไปอยู่ห่างไกล เมียตายไม่ไปไหว้ศพ รับลูกมาก็จะจับแต่งกับคนโน้นคนนี้ไปหมด...มันน่าปล่อยให้ขี้ขลาดจนฟั่นเฟือนไปเลยจริงๆ
ดังนั้นที่อ่านๆ มาเนี่ยไม่ประทับใจตัวละครไหนเป็นพิเศษเลย คิดว่าคะแนนคงน้อยหน่อยแล้ว จนกระทั่งตอนสุดท้าย...
น้องรองที่เราด่ามาทั้งเรื่อง แบบ ���อบผู้ชายที่ไม่รู้จักก็เรื่องนึง แต่เรื่องไปรับลูกเค้ามาเลี้ยงเนี่ย...แล้วลูกสองคน แม่กล้าหนีไปได้ยังไงกัน โอย TT แล้วแผนการแต่ละอย่างที่ทำก็โป๊ะทั้งนั้น เราเลยไม่ได้ให้ความสำคัญเลยสักนิด
จนตอนที่พ่อฉินบอกว่าจะแต่งงานด้วย...เพราะเป็นคนไม่ดีนี่แหละที่เหมาะกับตัวเองที่สุด ว้าวมาก ตอนนั้นประทับใจประโยคนี้มากเลย
แต่ตอนท้ายดัน -_- แม่ม
น้องรองที่ในที่สุดก็ถูกขัดเกลา...เราชอบในเวอร์ชั่นนี้มากกว่าทุกคนในเรื่องอีก ตอนที่เคียดแค้นหึงหวงจนปล่อยวาง แล้วก็คิดว่าอยู่สบายดีกว่า ไม่หาเรื่องผู้ชายให้ปวดหัวละ
แต่เรื่องปวดใจก็...ลูกอนุเก้าคน ตัวเองเคยแท้งไปแล้วหนึ่งด้วย...
เป็นเราคือไม่เหลือสักคนละ555555555 แต่ก็นั่นแหละ ไอ้ฉิน (เปลี่ยนคำเรียกแล้ว) ดันเป็นคนใหญ่คนโตนี่นะ หลงมากนักใช่มั้ย ขอแช่งให้สุดท้ายไม่เหลือใคร ตัวเองก็โตมาในบ้านแบบนั้นแท้ๆ ดันเป็นผู้ชายแบบพ่อซะได้ เหอะ
ลูกนางเอกก็เหมือนกัน โตมาในบ้านดีๆ ดันไม่ชอบ สมน้ำหน้าแล้วที่ไปโดนลูกอนุบ้านนู้นแกล้ง ชอบที่น้ารอง...อ้อ ลูกสาว พี่สาวคนแซ่บออกมาช่วย ดีใจที่รุ่นลูกสายสัมพันธ์ดีกว่ารุ่นแม่นะ แล้วก็ที่น้ารองเล่าเรื่องเสียงเย็นนั่นด้วย
คือคนของตัวเองไปทำลูกเพื่อนร้องไห้ขนาดนั้น ยังมีหน้ามายิ้มแหยอะไรอีก แล้วถึงขนาดพระเอกเตือนก็ไม่ฟัง...หายไปไหนหมดแล้วคะ พ่อฉินคนเท่สมัยนั้นอะ พอกันที
อ้อ กับอีกเรื่อง ดูเหมือนนางเอกจะไม่มีอะไรเลยนอกจากความงาม ที่ทำให้ ‘สหาย’ ก็หลงด้วยแต่ไม่อยากแย่งนั่น คือ เออ ก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ใครๆ ก็ชอบคนสวย แต่ไอ้พวก จริง แล้วอิจฉาริษยา อะไรพวกนั้นเนี่ย... พูดออกมาคือความรู้สึกที่มีให้ไอ้องค์ชายสามเปลี่ยนไปเลย พังค่ะ
สุดท้ายแล้วคะแนน...หกก็แล้วกัน นี่ถือว่าเยอะแล้วนะ เพราะน้องรองช่วยไว้ด้วย เราไม่ค่อยเห็นตัวร้ายที่กลับใจมากลายเป็นแบบนี้เท่าไหร่ แต่นอกเหนือจากนั้นก็...ไม่อ่านซ้ำเร็วๆ นี้แน่นอน -*-
ป.ล. ชอบที่ตอนท้ายเฉลยว่าพระเอกเป็นวัว55555555555 ด่าเทศกาลมาตั้งเยอะสุดท้ายสรุปตัวเองดันโง่สุด5555555 แต่ก็ประทับใจที่บอกว่านางแก่ข้าก็แก่ สุดท้ายแล้วก็คืนสู่ธุลีดิน มีอายุเท่าผืนปฐพีอยู่ดี :)
ป.ล.ล. กับบทสารภาพนั่นมันอะไรกันน่ะ555555555 วัวเอ๋ยวัววว ทึ่มทื่อจนท่านเซียนบอกจะเพิ่มสติปัญญาให้เลยนะ แล้ว...ท่านเซียนนั่น อย่าบอกนะว่าคือตาเฒ่าที่ห้อยตัวลงมาจากเพดานนั่นน่ะ55555555
ก็พระเอกเป็นท่านพ่อบ้านนี่นะ =.,=
ดูท่าหลังจากรู้จักกับฮาคุโอก็ตกบ่วงพ่อบ้านแบบถอนตัวไปไหนไม่รอดอีกเลย
แล้วยิ่งหน้าปกพระเอกผมยาวด้วย เคร่งขรึมจริงจังด้วย โอ้ สวรรค์ =.,=
อ่านไปตอนแรกๆ คือกรี๊ดพระเอกม้ากกกก ไทป์ที่แพ้ทางเลย TT//// แต่ช่วงกลางๆ ไปจนถึงหลังๆ แบบว่า...อืม หน้ากากหลุด =_=
บวกกับพวกฉากเซอร์วิสทั้งหลายที่มีเยอะแยะเหมือนดอกเห็นพวกนั้นมันก็เลยแบบ...
คือเข้าใจนะว่าอดทนกับความยั่วไม่รู้ตัวของนางเอกมานาน แต่คนที่ให้เกียรตินางเอก เป็นสุภาพบุรุษมาตลอด ดูแลอยู่ห่างๆ มาตลอด อยู่ๆ ก็มามือไวใส่เนี่ยมันก็...
นอกนั้นก็...ดีมั้ง หมายถึงฉลาดดี พวกเรื่องการเมืองก็ชอบที่การไปช่วยองค์ชายสามไม่ใช่เรื่อง ‘บังเอิญ’ ชอบที่สร้างทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง กับวรยุทธอะไรแบบนั้น... ก็สรุปว่าเปิดตัวอย่างเท่แต่มาตายตอนจบนั่นแหละ ไม่ประทับใจ
ส่วนนางเอก...ก็อย่าไปพูดถึงเลย =_=
สวยเฉยๆ ไม่มีปัญหา โง่เฉยๆ ไม่มีปัญหา แต่เหมือนคนสวยของเราจะไม่ค่อยโง่เฉยๆ เท่าไหร่นะ
ชอบอยู่หรอกเรื่องโตจากนอกเมืองแล้วร่าเริงตรงไปตรงมา แต่แบบ...อะ อย่างเรื่องที่พูดพล่ามเรื่องเรือนหลังน้อยวางแผนลับอะไรนั่นใส่พ่อฉินนั่นก็แล้วกัน ไว้ใจได้ขนาดนั้นเลยเหรอ คนที่เพิ่งมาเจอเนี่ยนะ
เป็นคนดี มองโลกในแง่บวกก็เรื่องนึง แต่ขนาดโดนน้องสาววางแผนเล่นงานมาขนาดนั้นยังเอาแต่คิดบวก บวก บวก เนี่ย... ไม่ใช่ทางเราเลย
พล็อตเรื่องดูน่าสนใจที่ว่าเป็นความรักของคุณหนูกับพ่อบ้าน ในยุคสมัยที่ฐานะทางชนชั้นเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น แต่ก็...คือเข้าใจอยู่ว่าเล่มบาง แต่มันดูง่ายไปหมดเลย ถึงจะมีปัญหาอย่างเรื่องพ่อ..
พูดเรื่องพ่อนี่แล้วก็มองบนแปบ เป็นขุนนางแต่ไม่เคยรู้เลยว่าวังวนการแย่งชิงอำนาจน่ากลัว?? เป็นพ่อตาของทั้งสองเจ้าเลยแล้วกัน?? โง่แล้วโง่อีก โง่ซ้ำโง่ซากจนสงสัยเลยว่าฮ่องเต้ใช้อะไรคิดถึงแต่งตั้งคนแบบนี้เป็นขุนนาง...แต่ก็ไม่แปลกมั้ง ไม่ใช่คนใหญ่คนโตนี่ ได้บ้านภรรยาช่วยอีกต่างหาก
แล้วเรื่องเทเมียเพราะพ่อตาแม่ยายผิดนี่มันแบบ...ไม่กล้าเลิกแบบคนจริงด้วยนะ รับอนุเข้าบ้านเป็นสิบ แล้วปล่อยเค้ากับลูกไปอยู่ห่างไกล เมียตายไม่ไปไหว้ศพ รับลูกมาก็จะจับแต่งกับคนโน้นคนนี้ไปหมด...มันน่าปล่อยให้ขี้ขลาดจนฟั่นเฟือนไปเลยจริงๆ
ดังนั้นที่อ่านๆ มาเนี่ยไม่ประทับใจตัวละครไหนเป็นพิเศษเลย คิดว่าคะแนนคงน้อยหน่อยแล้ว จนกระทั่งตอนสุดท้าย...
น้องรองที่เราด่ามาทั้งเรื่อง แบบ ���อบผู้ชายที่ไม่รู้จักก็เรื่องนึง แต่เรื่องไปรับลูกเค้ามาเลี้ยงเนี่ย...แล้วลูกสองคน แม่กล้าหนีไปได้ยังไงกัน โอย TT แล้วแผนการแต่ละอย่างที่ทำก็โป๊ะทั้งนั้น เราเลยไม่ได้ให้ความสำคัญเลยสักนิด
จนตอนที่พ่อฉินบอกว่าจะแต่งงานด้วย...เพราะเป็นคนไม่ดีนี่แหละที่เหมาะกับตัวเองที่สุด ว้าวมาก ตอนนั้นประทับใจประโยคนี้มากเลย
แต่ตอนท้ายดัน -_- แม่ม
น้องรองที่ในที่สุดก็ถูกขัดเกลา...เราชอบในเวอร์ชั่นนี้มากกว่าทุกคนในเรื่องอีก ตอนที่เคียดแค้นหึงหวงจนปล่อยวาง แล้วก็คิดว่าอยู่สบายดีกว่า ไม่หาเรื่องผู้ชายให้ปวดหัวละ
แต่เรื่องปวดใจก็...ลูกอนุเก้าคน ตัวเองเคยแท้งไปแล้วหนึ่งด้วย...
เป็นเราคือไม่เหลือสักคนละ555555555 แต่ก็นั่นแหละ ไอ้ฉิน (เปลี่ยนคำเรียกแล้ว) ดันเป็นคนใหญ่คนโตนี่นะ หลงมากนักใช่มั้ย ขอแช่งให้สุดท้ายไม่เหลือใคร ตัวเองก็โตมาในบ้านแบบนั้นแท้ๆ ดันเป็นผู้ชายแบบพ่อซะได้ เหอะ
ลูกนางเอกก็เหมือนกัน โตมาในบ้านดีๆ ดันไม่ชอบ สมน้ำหน้าแล้วที่ไปโดนลูกอนุบ้านนู้นแกล้ง ชอบที่น้ารอง...อ้อ ลูกสาว พี่สาวคนแซ่บออกมาช่วย ดีใจที่รุ่นลูกสายสัมพันธ์ดีกว่ารุ่นแม่นะ แล้วก็ที่น้ารองเล่าเรื่องเสียงเย็นนั่นด้วย
คือคนของตัวเองไปทำลูกเพื่อนร้องไห้ขนาดนั้น ยังมีหน้ามายิ้มแหยอะไรอีก แล้วถึงขนาดพระเอกเตือนก็ไม่ฟัง...หายไปไหนหมดแล้วคะ พ่อฉินคนเท่สมัยนั้นอะ พอกันที
อ้อ กับอีกเรื่อง ดูเหมือนนางเอกจะไม่มีอะไรเลยนอกจากความงาม ที่ทำให้ ‘สหาย’ ก็หลงด้วยแต่ไม่อยากแย่งนั่น คือ เออ ก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ใครๆ ก็ชอบคนสวย แต่ไอ้พวก จริง แล้วอิจฉาริษยา อะไรพวกนั้นเนี่ย... พูดออกมาคือความรู้สึกที่มีให้ไอ้องค์ชายสามเปลี่ยนไปเลย พังค่ะ
สุดท้ายแล้วคะแนน...หกก็แล้วกัน นี่ถือว่าเยอะแล้วนะ เพราะน้องรองช่วยไว้ด้วย เราไม่ค่อยเห็นตัวร้ายที่กลับใจมากลายเป็นแบบนี้เท่าไหร่ แต่นอกเหนือจากนั้นก็...ไม่อ่านซ้ำเร็วๆ นี้แน่นอน -*-
ป.ล. ชอบที่ตอนท้ายเฉลยว่าพระเอกเป็นวัว55555555555 ด่าเทศกาลมาตั้งเยอะสุดท้ายสรุปตัวเองดันโง่สุด5555555 แต่ก็ประทับใจที่บอกว่านางแก่ข้าก็แก่ สุดท้ายแล้วก็คืนสู่ธุลีดิน มีอายุเท่าผืนปฐพีอยู่ดี :)
ป.ล.ล. กับบทสารภาพนั่นมันอะไรกันน่ะ555555555 วัวเอ๋ยวัววว ทึ่มทื่อจนท่านเซียนบอกจะเพิ่มสติปัญญาให้เลยนะ แล้ว...ท่านเซียนนั่น อย่าบอกนะว่าคือตาเฒ่าที่ห้อยตัวลงมาจากเพดานนั่นน่ะ55555555
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 6, 2017
อ่านได้เรื่อยๆค่ะ
October 30, 2015
ชื่อเรื่อง – เฝ้ารักพ่อบ้าน ชุดทัณฑ์สวรรค์ปั้นรัก (悶騷古板總管)
ผู้แต่ง – เล่อเหยียน (樂顏 Le Yan) เขียน แพรสุคนธ์ แปล
เรื่องนี้ตอนแรกอ่านคำโปรยหลังปกแล้วเข้าใจว่าจะคล้ายๆ เรื่อง “โฉมงามรอรัก” ที่เป็นเรื่องของหลัวเมิ่งกับพ่อบ้านเสิ่น แต่พออ่านจริง อยากจะถอนหายใจวันละหลายร้อยล้านรอบ เป็นมากกว่ารักที่เราอ่านไปแทบจะหลับไป เรื่องมันเอื่อยๆ เนือยๆ อ่านไปก็งงๆ กับชีวิต อ่านไปแล้วอยากจะหลับวันละหลายร้อยรอบ แถมยังแอบอ่านผ่านๆ ด้วย ไม่งั้นอ่านไม่จบแน่ๆ เลย ไม่ค่อยมีเรื่องไหนที่เราถึงกับทนอ่านแบบละเอียดไม่ไหวอ่ะ (ปกติอ่านทุกตัวอักษรเลยนะ ค่อยๆ อ่านไป) แต่เรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ฮ่าๆ คือถ้าไม่กวาดตาเร็วๆ คงอ่านไม่จบแน่นอนอ่ะ
พล็อตเรื่องโอเคเลยนะ แต่การเล่าเรื่องมันน่าเบื่อ อ่านไปก็เลยไม่อิน ไม่ฟิน และอยากให้จบไวๆ ด้วยซ้ำ พระเอกที่เป็นพ่อบ้านใหญ่ของนางเอก พอตัวเองสามารถสร้างฐานะพอที่จะขอนางเอกได้ ก็หื่นแบบสุดๆ ส่วนนางเอกก็ให้ท่าพอควรเลย ฮ่าๆ
ช่วงหลังโอเคนิดหนึ่ง ที่มีผูกเรื่องราวของหนิวจือมู่ พระเอกกับเรื่องราวของเทพ และหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า ก็เลยพอจะโอเคกับจุดนี้หน่อยหนึ่ง
ผู้แต่ง – เล่อเหยียน (樂顏 Le Yan) เขียน แพรสุคนธ์ แปล
เรื่องนี้ตอนแรกอ่านคำโปรยหลังปกแล้วเข้าใจว่าจะคล้ายๆ เรื่อง “โฉมงามรอรัก” ที่เป็นเรื่องของหลัวเมิ่งกับพ่อบ้านเสิ่น แต่พออ่านจริง อยากจะถอนหายใจวันละหลายร้อยล้านรอบ เป็นมากกว่ารักที่เราอ่านไปแทบจะหลับไป เรื่องมันเอื่อยๆ เนือยๆ อ่านไปก็งงๆ กับชีวิต อ่านไปแล้วอยากจะหลับวันละหลายร้อยรอบ แถมยังแอบอ่านผ่านๆ ด้วย ไม่งั้นอ่านไม่จบแน่ๆ เลย ไม่ค่อยมีเรื่องไหนที่เราถึงกับทนอ่านแบบละเอียดไม่ไหวอ่ะ (ปกติอ่านทุกตัวอักษรเลยนะ ค่อยๆ อ่านไป) แต่เรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ฮ่าๆ คือถ้าไม่กวาดตาเร็วๆ คงอ่านไม่จบแน่นอนอ่ะ
พล็อตเรื่องโอเคเลยนะ แต่การเล่าเรื่องมันน่าเบื่อ อ่านไปก็เลยไม่อิน ไม่ฟิน และอยากให้จบไวๆ ด้วยซ้ำ พระเอกที่เป็นพ่อบ้านใหญ่ของนางเอก พอตัวเองสามารถสร้างฐานะพอที่จะขอนางเอกได้ ก็หื่นแบบสุดๆ ส่วนนางเอกก็ให้ท่าพอควรเลย ฮ่าๆ
ช่วงหลังโอเคนิดหนึ่ง ที่มีผูกเรื่องราวของหนิวจือมู่ พระเอกกับเรื่องราวของเทพ และหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า ก็เลยพอจะโอเคกับจุดนี้หน่อยหนึ่ง
March 18, 2015
อ่านจบไปเมื่อคืนพึ่งจะได้มาเมาท์ตอนนี้ แหะๆ // เรื่องนี้ไม่ค่อยฮา ผิดจากเรื่องอื่นในชุดเดียวกัน แต่ก็อ่านได้เพลินแม้เนื้อเรื่องจะไม่ได้มีโครง มีปมแน่นหนาเข้มข้นเท่าไหร่ แต่ก็โอเคอ่ะนะ
เนื้อเรื่องบางช่วงนำเสนอค่านิยมเกี่ยวกับการชีวิตคู่ในสมัยนั้น (ตามท้องเรื่อง) แบบว่าเทรนด์จะเป็นแบบมีเมียเยอะคือเท่ห์คือเก๋าไรงี้ แต่จริงๆปล้วอิพวกนี้ไม่ได้มองเห็นปัญหาที่ตามมา แบบว่าทั้งหลวงทั้งน้อยยกทีมจัดกัน ลูกหลานแก่งแย่ง มีแต่ความยุ่งยาก แต่คนส่วนมากก็ไม่สำเนียกถึงสัจธรรมตรงนี้ (แม้แต่สมัยนี้ก็เหอะ)
จากที่ผู้เขียนได้นำเสนอให้ พระอกนางเอกรักมั่นคงแต่ไม่ได้ออกแนวบื้อจนเกินไปก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างของเรื่อง // พี่ประทับใจมากกะตัวพระเอก มันร้ายดี
แต่ว่าสรุประดับควมชอบโดยรวมของเรื่องยังอยู่ระดับกลาง (อาจเป็นเพราะมาถูกที่ผิดเวลาเพราะพี่ต้องการความฮา ณ.ชม.นี้ เลยไม่ได้ฟรินเท่าที่ควร^^V)
เนื้อเรื่องบางช่วงนำเสนอค่านิยมเกี่ยวกับการชีวิตคู่ในสมัยนั้น (ตามท้องเรื่อง) แบบว่าเทรนด์จะเป็นแบบมีเมียเยอะคือเท่ห์คือเก๋าไรงี้ แต่จริงๆปล้วอิพวกนี้ไม่ได้มองเห็นปัญหาที่ตามมา แบบว่าทั้งหลวงทั้งน้อยยกทีมจัดกัน ลูกหลานแก่งแย่ง มีแต่ความยุ่งยาก แต่คนส่วนมากก็ไม่สำเนียกถึงสัจธรรมตรงนี้ (แม้แต่สมัยนี้ก็เหอะ)
จากที่ผู้เขียนได้นำเสนอให้ พระอกนางเอกรักมั่นคงแต่ไม่ได้ออกแนวบื้อจนเกินไปก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างของเรื่อง // พี่ประทับใจมากกะตัวพระเอก มันร้ายดี
แต่ว่าสรุประดับควมชอบโดยรวมของเรื่องยังอยู่ระดับกลาง (อาจเป็นเพราะมาถูกที่ผิดเวลาเพราะพี่ต้องการความฮา ณ.ชม.นี้ เลยไม่ได้ฟรินเท่าที่ควร^^V)
Displaying 1 - 7 of 7 reviews