What do you think?
Rate this book
تاریخ ایران باستان #3 of 4
تاریخ ایران باستان، جلد سوم
- GenresHistory
767 pages, Hardcover
Published April 1, 1996
5 people are currently reading
162 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 23, 2016
دوستانِ گرانقدر، زنده یاد « پیرنیا» بیانِ تاریخ را از 2225 سال پیش از میلاد و از دورۀ سومری ها و اکّدی ها آغاز نموده است
در این کتاب از شروعِ حاکمیتِ « دیا او کّو» و دورۀ مادها ( مدها) تاریخ جنبۀ جذاب تری پیدا نموده است... سپس از تاریخِ پارسیان و کوروش بزرگ و داریوش و خشایارشا سخن گفته و به سراغِ حملۀ اسکندر مقدونی رفته و به آن پرداخته است
در بابِ چهارم تاریخِ پارتیان و شاهانِ اشکانی و تمدنِ آن دوره را شرح داده است
سپس به صورتِ خلاصه و بسیار بسیار ضعیف و سطحی به تاریخِ ساسانی پرداخته است
دوستانِ ایرانی و گرامی، به عقیدۀ من، این کتاب برای دوستانی که در حد معمولی از تاریخ اطلاع دارند، کتاب خوبیست، ولی برای کسانی که منابعِ بسیار زیادی را در موردِ تاریخِ ایران مطالعه کردند، به نوعی سردرگمی ایجاد میکند.. سردرگمی از آن جهت که بخش هایی از این کتاب خصوصاً بخش هایی که مربوط به دوره اشکانیان میشود، بسیار خوب و کامل نگاشته شده و به آن پرداخته شده است.. ولی بخش هایی که مربوط به ساسانیان میشود، بسیار ضعیف... لذا این شک ایجاد میشود که آیا تمامِ این کتاب نوشتۀ استاد «پیرنیا» است؟! از «پیرنیا» بعید است که دورۀ خسرو پرویز را شکوهمندترین دوره ساسانیان قلمداد کند!! چرا که بارها بیان کردم که شکوهمندترین دوره ساسانیان که با رضایتِ اکثریتِ ایرانیان همراه بوده و همچنین رشدِ فرهنگی و علمی بسیار زیاد بوده، دوره انوشیروان و همچنین دورۀ بهرام گور و حتی کمی مربوط به قباد، بوده است و در زمانِ خسرو پرویز همه چیز آماده و محیا بود برای سلطنتی آسوده ... و دلیل دیگری که این شک را در من ایجاد کرده این هست که اگر با دقت کتاب را مطالعه بفرمایید، مشخصاً متوجه میشوید که در بسیاری از بخش ها، نوعِ نوشتارِ تاریخ به سبکِ «فون دانکه» همان سبکِ موردِ علاقۀ جنابِ «پیرنیا»، میباشد .. ولی به عنوانِ مثال در بخش هایِ مربوط به ساسانیان اثری از فون دانکه و توجه به جزئیات دیده نمیشود... برای مثال در مورد نبردِ خسرو پرویز و بهرام چوبینه، توضیحی آنچنانی داده نشده است.. یا در جایِ دیگر اشاره کردند که در زمان ساسانیان قانونِ ارتش مقرر کرده بود که در زمانِ جنگ فقط درجه داران باید بجنگند..!! نمیدانم ایشان این حرف را بر چه اساسی زده است و از کدام منبع این حرف را بیان کرده است؟؟ مگر ما چندین تن درجه دار داشته ایم؟!؟.. پس هزاران هزار لشگری که به جنگ میرفتند به چه منظور بوده است؟ تماشایِ جنگیدنِ درجه داران؟؟ یا جمع آوریِ غنیمت
در مورد جنگ توورک هایِ متجاوز با بهرامِ چوبینه ... در این کتاب نوشته شده بهرام با 100 سوار به بالای تپه ای رفت و هنگامی که توورک ها به دنبال او رفتند .. از پشتِ تپه، بهرام و 100 سوار دیگرش به آنها تیراندازی کردند و همه را کشتند و جنگ تمام شد!!... آقایِ عزیز، مگر برایِ تاریخ دوم دبیرستان دارید توضیح میدهید؟؟؟ سپاه توورکان نزدیک به 50 هزار نفر بودند .. و سپاه مردان ایرانی به 15 هزار تن هم نمیرسید.. اگر قرار بر این هست که تاریخ را شرح بدهید، باید کامل بیان کنید .. سپاه مردان دلیر و بی باک ایرانی با تاکتیکِ جنگی و هنر رزمی توورکان متجاوز را فراری دادند.. بعد دوستان میشینند تعریف میکنند که به به و چه چه.. در این کتاب بزرگنمایی نشده و غلو و زیاده گویی انجام نشده است... خوب عزیزانم، معلوم است انجام نشده است .. اما بجایِ آن کوچک نمایی شده است.. در کل بسیار واضح و مشخص است که یا این کتاب تحریف شده است و یا اینکه جنابِ « پیرنیا» تنها تا زمانِ اشکانیان این کتاب را نوشته است... بعد از آن را اشخاصِ دیگری گردآوری کرده اند
امیدوارم این توضیحات برایِ فرزندانِ ایران مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی »
در این کتاب از شروعِ حاکمیتِ « دیا او کّو» و دورۀ مادها ( مدها) تاریخ جنبۀ جذاب تری پیدا نموده است... سپس از تاریخِ پارسیان و کوروش بزرگ و داریوش و خشایارشا سخن گفته و به سراغِ حملۀ اسکندر مقدونی رفته و به آن پرداخته است
در بابِ چهارم تاریخِ پارتیان و شاهانِ اشکانی و تمدنِ آن دوره را شرح داده است
سپس به صورتِ خلاصه و بسیار بسیار ضعیف و سطحی به تاریخِ ساسانی پرداخته است
دوستانِ ایرانی و گرامی، به عقیدۀ من، این کتاب برای دوستانی که در حد معمولی از تاریخ اطلاع دارند، کتاب خوبیست، ولی برای کسانی که منابعِ بسیار زیادی را در موردِ تاریخِ ایران مطالعه کردند، به نوعی سردرگمی ایجاد میکند.. سردرگمی از آن جهت که بخش هایی از این کتاب خصوصاً بخش هایی که مربوط به دوره اشکانیان میشود، بسیار خوب و کامل نگاشته شده و به آن پرداخته شده است.. ولی بخش هایی که مربوط به ساسانیان میشود، بسیار ضعیف... لذا این شک ایجاد میشود که آیا تمامِ این کتاب نوشتۀ استاد «پیرنیا» است؟! از «پیرنیا» بعید است که دورۀ خسرو پرویز را شکوهمندترین دوره ساسانیان قلمداد کند!! چرا که بارها بیان کردم که شکوهمندترین دوره ساسانیان که با رضایتِ اکثریتِ ایرانیان همراه بوده و همچنین رشدِ فرهنگی و علمی بسیار زیاد بوده، دوره انوشیروان و همچنین دورۀ بهرام گور و حتی کمی مربوط به قباد، بوده است و در زمانِ خسرو پرویز همه چیز آماده و محیا بود برای سلطنتی آسوده ... و دلیل دیگری که این شک را در من ایجاد کرده این هست که اگر با دقت کتاب را مطالعه بفرمایید، مشخصاً متوجه میشوید که در بسیاری از بخش ها، نوعِ نوشتارِ تاریخ به سبکِ «فون دانکه» همان سبکِ موردِ علاقۀ جنابِ «پیرنیا»، میباشد .. ولی به عنوانِ مثال در بخش هایِ مربوط به ساسانیان اثری از فون دانکه و توجه به جزئیات دیده نمیشود... برای مثال در مورد نبردِ خسرو پرویز و بهرام چوبینه، توضیحی آنچنانی داده نشده است.. یا در جایِ دیگر اشاره کردند که در زمان ساسانیان قانونِ ارتش مقرر کرده بود که در زمانِ جنگ فقط درجه داران باید بجنگند..!! نمیدانم ایشان این حرف را بر چه اساسی زده است و از کدام منبع این حرف را بیان کرده است؟؟ مگر ما چندین تن درجه دار داشته ایم؟!؟.. پس هزاران هزار لشگری که به جنگ میرفتند به چه منظور بوده است؟ تماشایِ جنگیدنِ درجه داران؟؟ یا جمع آوریِ غنیمت
در مورد جنگ توورک هایِ متجاوز با بهرامِ چوبینه ... در این کتاب نوشته شده بهرام با 100 سوار به بالای تپه ای رفت و هنگامی که توورک ها به دنبال او رفتند .. از پشتِ تپه، بهرام و 100 سوار دیگرش به آنها تیراندازی کردند و همه را کشتند و جنگ تمام شد!!... آقایِ عزیز، مگر برایِ تاریخ دوم دبیرستان دارید توضیح میدهید؟؟؟ سپاه توورکان نزدیک به 50 هزار نفر بودند .. و سپاه مردان ایرانی به 15 هزار تن هم نمیرسید.. اگر قرار بر این هست که تاریخ را شرح بدهید، باید کامل بیان کنید .. سپاه مردان دلیر و بی باک ایرانی با تاکتیکِ جنگی و هنر رزمی توورکان متجاوز را فراری دادند.. بعد دوستان میشینند تعریف میکنند که به به و چه چه.. در این کتاب بزرگنمایی نشده و غلو و زیاده گویی انجام نشده است... خوب عزیزانم، معلوم است انجام نشده است .. اما بجایِ آن کوچک نمایی شده است.. در کل بسیار واضح و مشخص است که یا این کتاب تحریف شده است و یا اینکه جنابِ « پیرنیا» تنها تا زمانِ اشکانیان این کتاب را نوشته است... بعد از آن را اشخاصِ دیگری گردآوری کرده اند
امیدوارم این توضیحات برایِ فرزندانِ ایران مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی »
July 23, 2017
کتاب تاریخ ایران باستان (در چهار جلد) کتابی است که به شیوه علمی و بر اساس مستندات و کشفیات باستانشناسی درباره گذشته تاریخی ایران نگاشته شد و هنوز هم مورد توجه است. این کتاب تنها به تاریخ ایران اختصاص ندراد، بلکه دایرهالمعارفی است در باب تاریخ و تمدن و فرهنگ گذشته ممالک مهم دنیا به ویژه یونان، روم، سوریه، مصر، عربستان، میانرود، هند و... چنان که هنگام مطالعه این اثر تنها با تاریخ و سرگذشت سلسلههای ایرانی ماد، هخامنشی،اشکانی و سلسله یونانی سلوکی آشنا نمیشویم، بلکه در زمینه تاریخ خاورمیانه امروز و یونان باستان اطلاعات دست اول خواهیم یافت.
منابع عمده پیرنیا کتابهای فرانسوی، انگلیسی، روسی و آلمانی هستند که ترجمهای از منابع یونانی و رومی محسوب میشوند. وی از منابع عربی و فارسی هم در سطح گستردهای استفاده کرده است. وی ابتدا مطالب مورخان باستانی را در زمینه یک مطلب و رویداد تاریخی میآورد، سپس در یک جمعبندی به تجزیه و تحلیل آنها میپردازد و نقطه قوت تاریخنگاری پیرنیا در همین قسمت دیده میشود.
منابع عمده پیرنیا کتابهای فرانسوی، انگلیسی، روسی و آلمانی هستند که ترجمهای از منابع یونانی و رومی محسوب میشوند. وی از منابع عربی و فارسی هم در سطح گستردهای استفاده کرده است. وی ابتدا مطالب مورخان باستانی را در زمینه یک مطلب و رویداد تاریخی میآورد، سپس در یک جمعبندی به تجزیه و تحلیل آنها میپردازد و نقطه قوت تاریخنگاری پیرنیا در همین قسمت دیده میشود.
October 25, 2024
آخرین جلد کتاب تاریخ ایران باستان است که تا پایان دوران اشکانی و پارتی را پوشش میدهد. مشیرالدوله قصد داشته که پس از این بخش تاریخ ساسانیان را شرح دهد که متاسفانه کهولت سن و بیماری به او اجازه نمیدهد تا اثر خود را به پایان برساند. با این وجود کتاب تاریخ ایران باستان تا همین جا هم یکی از بهترین مراجع علمی برای بررسی و تحقیق درباره ایران باستان به شمار میآید
October 19, 2007
این کتاب قطور چهار جلدی اگرچه در ابتدای قرن حاضر شمسی منتشر شده، اما هنوز هم اثری چنین جامع و با این وسعت در مورد تاریخ ایران تالیف نشده است. وسواس حسن پیرنیا (مشیرالدوله) در هرچه مستندتر کردن کتاب، ستودنی ست، و همین امر سبب شده تا بسیاری از اظهار نظرهای درج شده در کتاب، عاری از غلو و زیاده گویی، و قابل اطمینان باشد اگرچه جای جای مطالب، از غرور و تعصب همیشگی نویسنده ی ایرانی در مورد تاریخ ایران، خالی نیست. در جلد چهارم، پیرنیا صرفن به دوره ی ساسانیان تا ظهور اسلام پرداخته است.
May 14, 2008
دقت نظر پيرنيا در بيان مطالب و استفاده از منابع و تشخيص راست يا دروغ مطالب ان ها همه از زحمات پيرنيا در اين كتاب است.به ايران پژوهان سفارشش مي كنم.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews