De theorie van de 1 of 2

by Ish Ait Hamou

Waarom zijn wij Marokkanen angstig als iemand uit onze gemeenschap een positie bekleedt waar we zelf van droomden? Waarom is het succes van onze broer of zus geen succes voor ons allen, maar maakt het ons benauwd en leidt het tot een moeilijke onderlinge relatie?   

In De theorie van de 1 of 2 zoekt Ish Ait Hamou naar verklaringen en antwoorden op deze levensbepalende vragen. Via zijn persoonlijke ervaringen ontleedt hij de patronen die aan die benauwdheid en afgunst ten grondslag echo’s uit het verleden en gesloten deuren in het heden.

Genres: Nonfiction, Adult

52 pages, Kindle Edition

First published November 9, 2023

Reviews

[Axellesbooks]

Ik had dit echt super graag wat langer gehad hebben! Ik ben fan van deze essay, maar het is zo ontzettend kort. Over de inhoud heb ik verder niks te zeggen, het is ontzettend goed geschreven, delicate thema’s worden bespreekbaar gemaakt.

[kato]

heel interessant om te lezen na zijn lezing van vorige week !!

[Charlotte Taelman]

In één ruk uitgelezen. Een bijzonder, confronterend en waardevol essay, ook voor de witte autochtoon.

[Lies Van Gompel]

Een must read essay. “Samen een verleden ontleden om zo beter de toekomst te kunnen opbouwen.”

[Ayla]

"We zijn vergeten eerlijk met elkaar te zijn en spiegels voor elkaar te zijn."
Een beetje verliefd op Ish ❤️

[Chaimae]

“Er was bij ons thuis - en ook bij vrienden thuis- een consensus over pijn: als je viel en je had een open wond, kreeg je alle aandacht van je ouders. Op je emotionele pijn, die dieper sneed dan in het vlees of bot, leek niemand een antwoord te hebben. Stilte was dan plots de zalf. Het gevolg: wij zeiden niets, zij zeiden niets.

“Onze ouders hebben ons een prachtige aanzet gegeven. Zij hebben de onmogelijke fysieke reis gemaakt. Laten wij nu onze emotionele reis starten. Laten we werken aan een erfenis die kan leiden tot een prachtig nieuw hoofdstuk voor onszelf en de volgende generaties. Maar om dat te kunnen doen, moeten we het met elkaar hebben over onze ervaringen en gevoelens, elkaar steunen. We moeten dit leren durven !!!


Onze wereld, onze toekomst, onze droom, onze passie

[Eveline]

Ik blijf fan van Ish zijn schrijfstijl. Het boekje leest als een trein, maar blijft wel véél langer hangen. Hij kaart thema's en momenten uit het verleden aan die zo vanzelfsprekende zijn voor anderen. Waar niemand nooit of te weinig bij stilgestaan heeft. Wederom een juweeltje om in mijn boekenkast te plaatsen. Een must read!

[Ranya.M]

Zo een kort boek, zo’n korte verhalen, maar toch is dit het enige boek tot nu toe waarvan ik dacht “ dit verteld mijn verhaal en het verhaal van mijn ouders, broers en zus”. Je zou denken dat een non fictie boek over de Marokkaanse/ Belgische gemeenschap saai zou zijn, maar doordat alles wat er werd verteld zo herkenbaar klonk besefte ik niet eens dat het een boek was. Het was gewoon mijn leven alsook die van mijn broers en zus en ouders uitgeschreven.

[Laure Polet]

Kort, maar heel mooi verwoord

[Elke Van Gehuchten]

Een interessant boek dat veel inzichten geeft.

[Jilke Tielemans]

"Waarom zijn wij Marokkanen angstig als iemand uit onze gemeenschap een positie bekleedt waar we zelf van droomden?"

Daar zoekt Ish een antwoord op in dit essay. Hiervoor neemt hij een kritische houding in tegenover de Vlaamse cultuursector, zichzelf en zijn gemeenschap. Hij legt ervaringen en onzekerheden bloot van het verleden waarvoor hij, ik ben er zeker van, zich kwetsbaar moest opstellen.

Tijdens de epiloog op het einde moest ik wenen, en ik zat note bene in een koffiebar. Ga dit lezen!

[Inyas]

Mooi relaas over de moeilijkheden en twijfels waarmee een Marokkaanse Vlaming, Belg - en bij uitbreiding elke Moslim, anderstalige, persoon met andere roots of migratieachtergrond - worstelt in deze beschaving. Een handreiking naar de hele samenleving en interne gemeenschap.

"En dat moeten we leren doen, om naar iets moois te gaan moet je op iets lelijks durven terugblikken... Door in die confronterende gebeurtenissen te duiken, zullen we beseffen hoe die gebeurtenissen ons hebben getekend en vormgeven."

[Layla]

Herkenbaar, confronterend en nood aan dialoog. Ik raad dit boek aan iedereen aan.

[looneybooks79]

http://looneybooks79.blog/2023/11/29/...

Wat betekent het om de ‘1 of de 2’ zijn?

Het is een fenomeen (of moet ik het een ervaring, een levensles noemen?) waar ik nog nooit van had gehoord en dat me ook totaal niet bekend in de oren klinkt.

Nochtans na dit korte essay van Ish Ait Hamou snap ik het wel en herken ik het ook. Hij schreef dit uit het standpunt als Marokkaan die leeft in België en vanuit de ervaring met discriminatie, racisme en onbegrip (uit beide werelden: die van de Belgen maar ook uit eigen Marokkaanse rangen)..

Over hoe vooroordelen ervoor zorgen dat je een dancing niet binnen mag en als je dan toch uitgepikt wordt je de enige van de enige twee bent die ooit zover zal raken…

Over hoe familie en vrienden en een ganse gemeenschap vastklampen aan de bekendheid en de roem om ofwel zelf een van de 1 of 2 te worden, ofwel om te vragen problemen aan te kaarten binnen de gemeenschap (omtrent discriminatie, racisme , vooroordelen…) en de erfenis die hierbij wordt nagelaten en hoe de achterblijvers hiermee omgaan…

Hoe jaloezie deel is van het mens zijn, wie je ook bent!

En over het zijn van ‘de 1 of de 2’ die wél succes kennen… als danser, als schrijver, als politicus, als filmmaker, als comedian/comedienne…

Pakkend en ook eerlijk maar vooral verhelderend en een ‘eye opener’, zo mag je dit essay wel bestempelen!

[Flore Vanoverberghe]

Met een open blik naar de wereld en de maatschappij kijken, zonder oordeel en met heel veel liefde. Dat is waar ik voor mezelf een doel van maak!
Boeken lezen die me daar bij helpen, vind ik dan ook noodzakelijk (maar doe ik te weinig)

In deze mooi geschreven essay legt Ish een denkkader voor je neer. Hij schetst het met enkele persoonlijke verhalen. Want verhalen vertellen, kan hij nog steeds als de beste.

Hij schetst zijn denkkader met krachtige lijnen maar verbindt ze niet helemaal. Zo krijg je als lezer nog heel wat werk. Het voelt als onaf maar op een goed bedoelde manier. Een manier die ervoor zorgt dat je kan aanvullen met eigen inzichten, eigen ervaringen.
Die zorgt dat je kan verbinden met anderen, in gesprek kan gaan.

Dit klein boekje, die 80 bladzijden telt, brachten me op een zondagavond een verheldering die ik zeer aangenaam vond.

Ik hoop dan ook dat het door veel mensen wordt gelezen, door veel leerkrachten mee wordt gewerkt. Dat er met dit boekje in het achterhoofd veel gesprekken geopend kunnen worden. Want ik ben ervan overtuigd dat we dit soort boekjes, maar vooral de schrijvers ervan, ons veel wijsheid kunnen bieden in deze gepolariseerde wereld.

[Seinka]

Heel kort boekje, maar oh zo waardevol… zo kwetsbaar geschreven, vol met diepe boodschappen, sommigen heel pijnlijk. Het boek is gericht nr de marokkaanse gemeenschap maar heel veel was enorm herkenbaar voor mij als niet marokkaanse allochtoon. Enorm dankbaar dat de auteur zijn ziel hier durft bloot te leggen en de schaamte durft bloot te leggen. Heel helend om te lezen dat mijn ervaring niet aan mij ligt maar aan een structureel probleem. Zo veel respect voor Ish, dank je voor dit belangrijk en kwetsbaar boekje.

[Flor Ons]

Dit boek heeft me wel tot nadenken gebracht. De auteur beschrijft zijn persoonlijke gedachten en ervaringen in dit boek over de angst, frustraties en groei van zijn roots, de marrokaanse gemeenschap. De angst om een bepaalde plek in de maatschappij te verliezen, er willen bij horen, de weerstand tegen de afgunst en de vele frustraties. Het is allemaal heel actueel.

Ik raad het strek aan. Iedereen zou het moeten lezen om de ogen te openen over elkaars cultuur, angst ,frustraties... We zouden elkaar beter begrijpen en kunnen helpen om een mooie multiculturele samenleving te worden.

[Tine]

Een boek over welke gevoelens binnen een minderheidsgemeenschap worden opgeroepen, wanneer 1 iemand (of 2) het 'maakt'. Het effect van discriminatie vanuit een nieuwe invalshoek. Uitgewerkt met absolute eerlijkheid en sterke nuances.

Dikke aanrader voor ieder die nieuwe denkpaden wil bewandelen!

[Tuur Van Puyvelde]

Soms ben je net sterk genoeg op een gebeurtenis te kunnen doorstaan, maar durf je er vervolgens niet meer op terug te blikken, uit angst dat je misschien niet sterk genoeg bent om de gebeurtenis te herbeleven.

[amulier]

Kort boekje, soort van essay. Dit gaat niet over mij en is in de eerste plaats zelfs niet voor mij bedoeld, toch voelt eender welke lezer volgens mij hoe belangrijk het is. Aanrader!! (Aangeraden in de podcast 'drie boeken', ook een aanrader!!)

[Emma]

“Om naar iets moois te gaan moet je op iets lelijks durven terugblikken” <3

[Pherenike]

Heel toegankelijk essay met veel waardevolle inzichten die erg mooi en hoopvol zijn gebracht.

[Eline]

Kort essay (80 pagina's)
Pijnlijke waarheden en mooie lessen

[nina]

prachtig gewoon, geen andere woorden

[Sandra Van den Bosch]

Boeiend essay, zet tot nadenken. Ish probeert ook met dit essay weer bijzondere dingen te doen al blijf ik met het gevoel achter dat het boek niet op zichzelf staat enkel een tekst is als aanleiding voor een goed gesprek, debat…
Moeilijk te beoordelen.

[malou]

naar een lezing geweest over dit boek! aan de hand van luchtige analogieën wordt een prominent gevoel binnen de Marokkaanse gemeenschap naar voren gebracht, altijd interessant om over bij te leren.

daarnet zat ik aan de waterkant in het zonnetje dit boek te lezen en twee lieve meisjes gaven me een zelfgemaakte bloemenkrans. heeft niets te maken met de inhoud maar dat was super lief en schattig en dat ga ik niet snel vergeten!!!

[Julie]

"En dat moeten we leren doen, om naar iets moois te gaan moet je op iets lelijks durven terugblikken."

[Martin]

Een heldere en aangrijpende analyse over het gevecht van de tweede generatie Marokkanen. Heeft me nieuwe inzichten en meer begrip gebracht. Bedankt Ish.

[Arankamer]

Zeer pakkend.

[Zoe Pascale]

Er zitten mooie lessen in het boek. Het heeft mij meer inzicht gegeven in welke pijnen de Marokkanen met zich meedragen, en hoe dat het hun gemeenschap beïnvloedt. Het essay is een mooie manier om meer begrip en empathie te ontwikkelen naar elkaar toe. Auteur beschrijft ervaringen vanuit verschillende standpunten. Mooi om te lezen.
Mijn favoriete zinnetje: Om naar iets moois te gaan, moet je op iets lelijks durven terugblikken 💌. Ga ik zeker onthouden.