What do you think?
Rate this book
Kitap Yiyici
Adar Cardoso ve Faustino da Silva yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen, yaramazlıklarıyla çarşıyı pazarı birbirine katan, şölenleri yağmalayan, uyuyan balıkçıların bıyıklarını kesen, arakçılıkta usta Lizbonlu iki küçük yumurcaktır. Günlerden bir gün talihsiz bir kovalamaca sırasında Gonçalves adında bir papazın eline düşerler. İki çocuğu kilisesinin mahzenine kapatan bu papazın tek amacı onlara okumayı öğretmektir. Açlık ve sefalet içindeki ikiliden Adar, burada en kıymetli parşömenlerden birine yazılmış eski bir kodeksi yiyiverir… Bu büyülü kitap onu kitap yemeden duramayan, şehrin kütüphanelerini altüst edecek Kitap Yiyici’ye dönüştürecektir.
Sırtını edebiyat devleri Pantagruel ve Gargantua’ya yaslayan bu kitap, okurları 1488 Lizbon’unun ara sokaklarından şölen sofralarına, manastırlarından göz kamaştırıcı kütüphanelerine uzanan benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor. Masalsı üslubunu ve kıvrak kalemini kitaplar ve kütüphaneler üzerine özenli bir araştırmayla destekleyen Malandrin, ruhlarını kitapla besleyenlerin sofralarına benzersiz bir katkıda bulunuyor.
Sırtını edebiyat devleri Pantagruel ve Gargantua’ya yaslayan bu kitap, okurları 1488 Lizbon’unun ara sokaklarından şölen sofralarına, manastırlarından göz kamaştırıcı kütüphanelerine uzanan benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor. Masalsı üslubunu ve kıvrak kalemini kitaplar ve kütüphaneler üzerine özenli bir araştırmayla destekleyen Malandrin, ruhlarını kitapla besleyenlerin sofralarına benzersiz bir katkıda bulunuyor.
- GenresFrance
136 pages, Paperback
Published October 23, 2023
6 people are currently reading
128 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
January 5, 2025
Bu kitabı okurken nedense çok eğleneceğimi düşünüyordum, vallahi hiç eğlenmedim.
1488'in Lizbon'undayız, Adar Cardoso ve Faustino da Silva adlı iki arkadaşın öyküsünü okuyoruz. Bu çok yaramaz ikili günlerden bir gün Gonçalves adında bir papazın eline düşüyorlar. Papaz iki çocuğu kilisesinin mahzenine kapatıp okuma öğretmek istiyor, bunu da süper bir insan olduğu için değil okursa başına bir iş geleceğinden korktuğu ama içeriğini merak ettiği bir kitabı çocuklar ona okusun diye yapmak derdinde. Fakat olaylar farklı gelişiyor, kitabın anlatıcısı da olan Adar isimli çocuk, mevzubahis sihirli kitabı yiyor açlıktan ve kitap onu kitap yemeden duramayan, şehrin kütüphanelerini altüst edecek Kitap Yiyici’ye dönüşüyor.
Adar gitgide ineğe benzemeye başlıyor, geviş getiriyor, devleşiyor, ağzı büyüyor vs vs. Şehir halkı da bunu öldürmeye niyet ediyor tabii falan filan. Aslında eğlenceli olabilecek bir öykü, üstelik Orta Çağ'ın tekinsiz Lizbon'unu da çok güzel anlatmış ama bir türlü içine giremedim. Uzun uzun geviş getirme, çiğneme, yutma sahnelerini anlatmak veya rahiple çocuklar arasındaki fiziksel şiddete bu kadar yer ayırmak yerine şu büyülü kitap meselesini daha iyi kurgulasaymış, oturtsaymış keşke diye düşündüm. Grotesk olacağım diye midemizi bulandırmasaymış bir de, yine bir keşke.
Rabelais'ın karşıma çok çıkan ama okumadığım ünlü fantastik güldürüsü Gargantua ile Pantagruel'e selam duran, benzer bir eser olduğu söyleniyor, Rabelais gibi Malandrin de hem güldürüyü hem ürkütücü olayları kullanarak bir hiciv koyuyor ortaya, kiliseyi ve dogmatizmini eleştiriyor ama bunu 1537'de yapmakla 2019'da yapmak arasında fark var sanki biraz. Hatta epey!
Bir küçük hoşluk: yakın zamanda sevgili Talat Kırış hocadan öğrendiğim ve çok merak ettiğim Jules Michelet bu kitapta bi dipnotta karşıma çıktı, "ay, tanıyorum!" diye sevindim. Sanırım okurken keyif aldığım nadir anlardan biri de oydu zaten. Hayyam çevirilerini okuduğumdan beri büyük hayranı olduğum Kenan Sarıalioğlu'nun kusursuz çevirisine rağmen hiç olmadı, olamadı bu metin benim için.
1488'in Lizbon'undayız, Adar Cardoso ve Faustino da Silva adlı iki arkadaşın öyküsünü okuyoruz. Bu çok yaramaz ikili günlerden bir gün Gonçalves adında bir papazın eline düşüyorlar. Papaz iki çocuğu kilisesinin mahzenine kapatıp okuma öğretmek istiyor, bunu da süper bir insan olduğu için değil okursa başına bir iş geleceğinden korktuğu ama içeriğini merak ettiği bir kitabı çocuklar ona okusun diye yapmak derdinde. Fakat olaylar farklı gelişiyor, kitabın anlatıcısı da olan Adar isimli çocuk, mevzubahis sihirli kitabı yiyor açlıktan ve kitap onu kitap yemeden duramayan, şehrin kütüphanelerini altüst edecek Kitap Yiyici’ye dönüşüyor.
Adar gitgide ineğe benzemeye başlıyor, geviş getiriyor, devleşiyor, ağzı büyüyor vs vs. Şehir halkı da bunu öldürmeye niyet ediyor tabii falan filan. Aslında eğlenceli olabilecek bir öykü, üstelik Orta Çağ'ın tekinsiz Lizbon'unu da çok güzel anlatmış ama bir türlü içine giremedim. Uzun uzun geviş getirme, çiğneme, yutma sahnelerini anlatmak veya rahiple çocuklar arasındaki fiziksel şiddete bu kadar yer ayırmak yerine şu büyülü kitap meselesini daha iyi kurgulasaymış, oturtsaymış keşke diye düşündüm. Grotesk olacağım diye midemizi bulandırmasaymış bir de, yine bir keşke.
Rabelais'ın karşıma çok çıkan ama okumadığım ünlü fantastik güldürüsü Gargantua ile Pantagruel'e selam duran, benzer bir eser olduğu söyleniyor, Rabelais gibi Malandrin de hem güldürüyü hem ürkütücü olayları kullanarak bir hiciv koyuyor ortaya, kiliseyi ve dogmatizmini eleştiriyor ama bunu 1537'de yapmakla 2019'da yapmak arasında fark var sanki biraz. Hatta epey!
Bir küçük hoşluk: yakın zamanda sevgili Talat Kırış hocadan öğrendiğim ve çok merak ettiğim Jules Michelet bu kitapta bi dipnotta karşıma çıktı, "ay, tanıyorum!" diye sevindim. Sanırım okurken keyif aldığım nadir anlardan biri de oydu zaten. Hayyam çevirilerini okuduğumdan beri büyük hayranı olduğum Kenan Sarıalioğlu'nun kusursuz çevirisine rağmen hiç olmadı, olamadı bu metin benim için.
December 7, 2023
Adar Cardoso yıllar sonra arkadaşı Faustino da Silva ile gezmekten yorulup soluklandığında şunu diyebilirdi pekala : Bir kitap yedim ve hayatım değişti!
.
Kitap Yiyici adının hakkını veriyor ve kitaba acıktırıyor okuru. Çok eskiye, 1488’e götürüyor bizi, Lizbon’a. Oradan oraya savrulurken yazar Stephane Malandrin şunu yapıyor aslında: kitapların nasıl nefes alıp verdiğini öğretiyor. Biz, evet biz okurlar aracılığı ile! Pek çok kitaba değiniyor, onları öneriyor, araya muzip de bir hikaye sıkıştırmış oluyor.
.
Keyifle okudum.
.
Kenan Sarıalioğlu çevirisiyle ~
.
Kitap Yiyici adının hakkını veriyor ve kitaba acıktırıyor okuru. Çok eskiye, 1488’e götürüyor bizi, Lizbon’a. Oradan oraya savrulurken yazar Stephane Malandrin şunu yapıyor aslında: kitapların nasıl nefes alıp verdiğini öğretiyor. Biz, evet biz okurlar aracılığı ile! Pek çok kitaba değiniyor, onları öneriyor, araya muzip de bir hikaye sıkıştırmış oluyor.
.
Keyifle okudum.
.
Kenan Sarıalioğlu çevirisiyle ~
May 28, 2024
Adını ve kapağını neye atıf yapıyor diye alıp gerçekten kitap yiyerek hayatını devam ettiren tuhaf çocukların kısa küçük öykümsü romanı olduğunu anladım. Yediği kitapları sindirerek aydınlanma yaşadıkları konu çok daha derin anlatılabilseymiş ortaya muhteşem bir şey çıkabilirmiş ama maalesef sindirim durumu ve fiziki tatlar çok ön planda kalmış.
Yine de tanıdığım tüm kitap yiyicilere gelsin diyelim, saygılar.
Yine de tanıdığım tüm kitap yiyicilere gelsin diyelim, saygılar.
June 3, 2024
Orhan Pamuk nasıl 'bir kitap okudum hayatım değişti' diyorsa Adar Cardoso'da 'bir kitap yedim hayatım değişti' diyebilir kanımca..
November 25, 2023
“Buraya kadar sakladığım bir şey var: Yiyip yuttuğum kitaplar, salgıbezlerimin kıvrımlarında süngerimsi kabarcıklar patlatarak boğazıma çıkıyor. Bir öküz gibi saatlerce çiğnediğim beyazımsı hamur, özsuyunu damak ve dildeki kılcal damarlara kadar yayarak boğazımdan akıyor. Bu hamur, boğazımdan, kulakların arkasındaki bezlerden, sonra da beynimden kan dolaşımıma bulaşıyor; omurilik boyunca aşağı inerek tüm vücudu suluyor, beni öyle uyuşturuyor, öyle bir rüya alemine götürüyor ki burun deliklerimden, ağzımdan ve gözlerimden harfi harfine kelimeler akıyor. Ayakucumda akışkan yoğun bir birikinti oluşturuyor, bu sıvının içinde, hem mistik hem zihinsel bir esrimeyle, cümlelerin dalga dalga kımıldadığını görüyorum, öyle ki salyalarımın içinde kıç üstü oturup, edebiyattan geriye ne kalmışsa buradan içime çekiyorum.” Lisbon 1400 lerin sonu. Matbaanın hemen öncesi, parşömenlerin bitişi. Yoksul iki sokak çocuğunu, açlık ve sefaleti, kilise parşömenleri ve şehir kütüphanelerini anlatan muhteşem masalsı bir yolculuk… Ruhlarını kitapla besleyenlerin dikkatine…
April 5, 2024
Kitap Yiyici ilginç bir kitap. Çok fazla Rabelais benzetmesi olunca acaba rewriting mi diye düşündüm. Rewriting değil ama bolca Rabelais’den, ortaçağdan ve groteskten beslenen bir roman. Başarılı bir atmosferi olduğunu söylemem gerek. Yahudi iki çocuğun ortaçağ İspanya’sında bir rahibin eline düşmesi epey korkunç bir durum. Ama romanın fantastiğe açılan dünyasında mizah da kendine yer buluyor. Finale doğru tüm atmosfer cılızlaşıyor. Kitap ne yazık ki bir yere varamıyor. Kararsız kaldım bu yüzden. Okurken eğlendim ama finalde tatmin olmadım.
December 29, 2024
Keşke daha uzun olsaydı. Roman olarak planan bu eser nedense ani bir kararla Novella'ya çevrilmiş gibi.
December 25, 2023
" Bir kitap yedim ve hayatım değişti" bu cümle aslında bu kitabı tamamlıyor demek istiyorum ama birçok metaforda eksik kalıyor. Roman olarak okumaya başladığım kitaptan Lizbon, 15.yüzyıl,kilise baskısı, ruhban sınıfının üstünlüğü, okumaya bakış açısı gibi bir çok tarihsel dönemide öğrenmiş bir şekilde bitirdim. Kitabı okurken o dönemlerle ilgili ufak ufak araştırmalar yapmak yerinde olacaktır. Yazarın bu kitabı yazarken hangi kaynakçalardan yararlandığını yazması da hoşuma giden en güzel ayrıntılardan biriydi. Tesadüfen ki ben hayatta buna inanmayalardan biri olarak iyi ki bu kitabı aldım yedim ve yuttum uzun süre Azar'ı arkadaşını , papayı ve Lizbon'u unutamayacağım.
December 7, 2023
İş Bankası Kültür Yayınları Çağdaş Dünya Edebiyatı serisini gerçekten severek takip ediyorum.
Kitap Yiyici biraz bocaladığım kitaplarından biri oldu. Sanıyorum yakın zamanda Sam Savagen/Firmin kitabını okumuş olmamın payı var.
Kitap 1400’lerin sonunda Lisbon’da geçiyor. Ve atmosfer olarak cehalet, sefalet, yokluk çok güzel inşa edilmiş. Zaman kavramı olarak ve yazım dili olarak tamamen bir bütün kitap. Cehaletin beslediği zihinlerin, meraklarının sonuçlarında karşılarına çıkan bilgiden korkan hale geldikleri kısımları çok güzeldi. Kitabın sonunda yazarın bu kitabı yazarken beslendiği, yediği, ruhunu doyurduğu kitap isimlerini vermesi okuma zevkini katlayan bir detay olmuş.
Kitap Yiyici biraz bocaladığım kitaplarından biri oldu. Sanıyorum yakın zamanda Sam Savagen/Firmin kitabını okumuş olmamın payı var.
Kitap 1400’lerin sonunda Lisbon’da geçiyor. Ve atmosfer olarak cehalet, sefalet, yokluk çok güzel inşa edilmiş. Zaman kavramı olarak ve yazım dili olarak tamamen bir bütün kitap. Cehaletin beslediği zihinlerin, meraklarının sonuçlarında karşılarına çıkan bilgiden korkan hale geldikleri kısımları çok güzeldi. Kitabın sonunda yazarın bu kitabı yazarken beslendiği, yediği, ruhunu doyurduğu kitap isimlerini vermesi okuma zevkini katlayan bir detay olmuş.
January 13, 2019
Rabelaisien et jubilatoire !
January 25, 2019
Bonjour les lecteurs ….
Vous cherchez un livre complètement déjanté et loufoque … j'ai ce qu'il vous faut !
Nous sommes à la fin du moyen-âge, à Lisbonne, et nous suivons deux garnements, Adar et Faustino, qui occupent leurs journées à force de bêtises et de rapines.
Ces deux filous s'en sortent plutôt bien jusqu'au jour où ils tombent sur plus fort qu'eux, un curé qui les enferme dans un crypte et décide de les éduquer à coup de claques.
Leur ruse viendra à bout du curé mais pour se nourrir, Adar n'a trouvé d'autre moyen que celui de manger un vieux codex.
Hélas, celui-ci est rédigé sur un vélin empoisonné.
Adar se voit condamné a ne plus se nourrir que de livres sacrés.
Une chasse à l'homme pour retrouver les deux compères s'organise.
Ce roman est surprenant tant par la richesse du vocabulaire utilisé que par les recherches effectuées par l'auteur sur le Lisbonne de l'époque.
Les descriptions rabelaisiennes nous évoquent les tableaux de Breughel.
Moment de lecture atypique, ou les délires de l'auteur ne vont que crescendo et se terminent en apothéose par le récit des ouvrages consultés présenté à la manière d'une recette de ciusine
Etrange découverte que je conseille si vous voulez passer un moment hors du temps.
Je remercie Patricia de m'avoir signalé ce bouquin pour le moins original
Vous cherchez un livre complètement déjanté et loufoque … j'ai ce qu'il vous faut !
Nous sommes à la fin du moyen-âge, à Lisbonne, et nous suivons deux garnements, Adar et Faustino, qui occupent leurs journées à force de bêtises et de rapines.
Ces deux filous s'en sortent plutôt bien jusqu'au jour où ils tombent sur plus fort qu'eux, un curé qui les enferme dans un crypte et décide de les éduquer à coup de claques.
Leur ruse viendra à bout du curé mais pour se nourrir, Adar n'a trouvé d'autre moyen que celui de manger un vieux codex.
Hélas, celui-ci est rédigé sur un vélin empoisonné.
Adar se voit condamné a ne plus se nourrir que de livres sacrés.
Une chasse à l'homme pour retrouver les deux compères s'organise.
Ce roman est surprenant tant par la richesse du vocabulaire utilisé que par les recherches effectuées par l'auteur sur le Lisbonne de l'époque.
Les descriptions rabelaisiennes nous évoquent les tableaux de Breughel.
Moment de lecture atypique, ou les délires de l'auteur ne vont que crescendo et se terminent en apothéose par le récit des ouvrages consultés présenté à la manière d'une recette de ciusine
Etrange découverte que je conseille si vous voulez passer un moment hors du temps.
Je remercie Patricia de m'avoir signalé ce bouquin pour le moins original
September 19, 2024
Yer Lizbon. Karakterlerimiz, Adar Cardoso ve Faustino da Silva adında, öz kardeş gibi büyüyen iki yoksul ve yakın arkadaştır. Bu iki yaramazın ve çevrelerindeki insanların hayatları son derece zorlu, sefaletin ve açlığın hüküm sürdüğü küçük bir dünyadır âdeta. Günlerden bir gün, Adar ve Faustino, yine yaramazlık peşinde olup oradan oraya koşuşturdukları sırada, başlarına şanssızlık olarak adlandırabileceğimiz bir olay gelir. İçine düştükleri bu talihsizlikten onları papaz olan Gonçalves isminde bir adam kurtarır. Başta bu durum iyi gibi görünür, ucuz atlattık derler, fakat papaz onları kilisenin mahzeninde kilitli tutacak ve bu andan itibaren büyülü bir kitap ile temas etmek zorunda kalan Adar'ın hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır...
Yazarın harika üslubu; temiz, masalsı ve etkileyici anlatımı sayesinde siz de sayfalar ilerledikçe bir kitap yiyiciye dönüşüyorsunuz sanki. Edebî iştahınız artıyor, kitaplara daha da çok acıkıyorsunuz. Düz bir şekilde değil, alt metinleri iyi anlamaya çalışarak, hatta belki biraz da içinde bolca yer alan metaforlara derinlemesine nüfuz etmeye çalışarak okumak gerekiyor.
"Biliniz ki, kitabı okuyamayınca yedim; beni öyle büyüledi ki ben kitap oldum, kitap da ben. Kendimi yazdıktan sonra kendimi yutacağım, çünkü tastamam olmak için kendi kendimi yemek zorundayım…"
Yazarın harika üslubu; temiz, masalsı ve etkileyici anlatımı sayesinde siz de sayfalar ilerledikçe bir kitap yiyiciye dönüşüyorsunuz sanki. Edebî iştahınız artıyor, kitaplara daha da çok acıkıyorsunuz. Düz bir şekilde değil, alt metinleri iyi anlamaya çalışarak, hatta belki biraz da içinde bolca yer alan metaforlara derinlemesine nüfuz etmeye çalışarak okumak gerekiyor.
"Biliniz ki, kitabı okuyamayınca yedim; beni öyle büyüledi ki ben kitap oldum, kitap da ben. Kendimi yazdıktan sonra kendimi yutacağım, çünkü tastamam olmak için kendi kendimi yemek zorundayım…"
January 13, 2024
Yarabbim ne kahır!
Uzun zamandır bu kadar kötü bir şey okumamıştım galiba. O kitapları yedin de ne oldu? Şimdi size kitapla ilgili bütün sorunları tek tek yazıyorum.
1. Kitap yiyen karakter Adar bir Yahudi. Bu kitap içinde vurgulanıyor sürekli. Ancak Yahudi olmasının hiçbir manası yok. Uçan spagetti canavarına da inansa aynı şey olacaktı. Bekledim durdum bunun bir manası olmalı diye. Yok.
2. Kitap öylesine amaçsız ki, neymiş efendim yasak kitap yemiş. Yemiş de ne olmuş? Yasak kitabı yedikten sonra başka kitaplar yemekten başka bir şey yapmıyor Adar. Sonra da göbeği şişiyor. Fazla bira içersen de göbeğin şişer. Bu mantıkla ha bira içmişsin, ha kitap yemişsin. Kitap yemenin de hiçbir manası yok.
3. Tamam Ortaçağ’da olabiliriz de dişinden tırnağından tut da yenilen ��eylere kadar her şey mi grotesk tasvir edilir? Yazar ne kadar çirkinlik ve iğrençlik varsa koymuş kitaba ama bunların da (evet, bildiniz!) elbette hiçbir manası yok. Groteskin bile bir şerefi vardır, bu banallikten öte bir şey değil.
Bu kitabı yazan, editörlüğünü yapan, basan, çeviren, dizgisini yapan, kapağını tasarlayan kim var kim yoksa hepsini kınıyorum. Stephane sen allasen kitap mitap yazma.
Uzun zamandır bu kadar kötü bir şey okumamıştım galiba. O kitapları yedin de ne oldu? Şimdi size kitapla ilgili bütün sorunları tek tek yazıyorum.
1. Kitap yiyen karakter Adar bir Yahudi. Bu kitap içinde vurgulanıyor sürekli. Ancak Yahudi olmasının hiçbir manası yok. Uçan spagetti canavarına da inansa aynı şey olacaktı. Bekledim durdum bunun bir manası olmalı diye. Yok.
2. Kitap öylesine amaçsız ki, neymiş efendim yasak kitap yemiş. Yemiş de ne olmuş? Yasak kitabı yedikten sonra başka kitaplar yemekten başka bir şey yapmıyor Adar. Sonra da göbeği şişiyor. Fazla bira içersen de göbeğin şişer. Bu mantıkla ha bira içmişsin, ha kitap yemişsin. Kitap yemenin de hiçbir manası yok.
3. Tamam Ortaçağ’da olabiliriz de dişinden tırnağından tut da yenilen ��eylere kadar her şey mi grotesk tasvir edilir? Yazar ne kadar çirkinlik ve iğrençlik varsa koymuş kitaba ama bunların da (evet, bildiniz!) elbette hiçbir manası yok. Groteskin bile bir şerefi vardır, bu banallikten öte bir şey değil.
Bu kitabı yazan, editörlüğünü yapan, basan, çeviren, dizgisini yapan, kapağını tasarlayan kim var kim yoksa hepsini kınıyorum. Stephane sen allasen kitap mitap yazma.
January 5, 2024
Kitapçıda gezerken önce kapağı sonra ismi, en son da, ufacık yazılmış çevirmenin ismiyle dikkatimi çekti kitap, hemen alıp okumak istedim, nihayetinde biz de kendi meşrebimizce kitap yiyiciyiz a sultanım. Kenan Hoca çevirdiyse iyidir diye düşünüyordum, ki öyle de çıktı. Müthiş akıcı bir çeviri, takırdayan, aksayan tek bir paragraf yok. Metnin dili de zengin ve ritmi yüksek, hikayenin geçtiği atmosfer zaten çok iyi seçilmiş. Yazarın yapmaya çalıştığı şey de çok eğlenceli. Gargantua'yı bir kitap yiyici olarak hayal etmiş, o grotesk ortamı Lizbon'a ve 15. yüzyıla taşımış.
Çocukların sefaletleri, kendi dünyaları, Kilisenin Tanrı'sıyla alay etmeleri, Lizbon sokaklarındaki sefalet ve zenginlerin sofraları arasındaki karşıtlıkları okumak keyifliydi. Adar'ın yediği kitapların dökümü, rahipleri ıvır zıvır işlerle meşgul olmakla suçlaması kitabın entelektüel altyapısına dair kuvvetli detaylardı.
Ama son tahlilde Malandrin modern bir Gargantua yazmış mıdır derseniz, bence olmamış, gerçi bunu benim söylememin pek bir anlamı yok, zaman söyleyecek bunu.
Çocukların sefaletleri, kendi dünyaları, Kilisenin Tanrı'sıyla alay etmeleri, Lizbon sokaklarındaki sefalet ve zenginlerin sofraları arasındaki karşıtlıkları okumak keyifliydi. Adar'ın yediği kitapların dökümü, rahipleri ıvır zıvır işlerle meşgul olmakla suçlaması kitabın entelektüel altyapısına dair kuvvetli detaylardı.
Ama son tahlilde Malandrin modern bir Gargantua yazmış mıdır derseniz, bence olmamış, gerçi bunu benim söylememin pek bir anlamı yok, zaman söyleyecek bunu.
February 24, 2024
"Kader, insanları bu kadar öngörülebilir bulmaktan bunalır ve bazen sadece kendisinin gülünç bulduğu bir ironiyle elinden geldiğince eğlenir."
Adar Cardoso ve Faustino da Silva, Lizbon'un iki ufak tefek haylazı, sokaklarda yaramazlık yapıp, yiyecek aşırma konusunda uzmandılar.Şehrin çekinilen ve çokbda sevilmeyen rahibi bir gün bu iki haylazı yakalar ve kilisenin mahzenine kapatır. Yıl 1488'de, İber Yarımadası'nda henüz matbaanın varlığı bilinmiyor.Kitaplar kıymetli çünkü, içindeki bilgiler dışında kurutulmuş hayvan derileri üzerine çok büyük emekle yazılıyor.
Günlerce kilisede kapalı kalan Adar eski bir vellum ( buzağı derisinin kurutulup, gerilmesiyle elde edilen pürüzsüz çok değerli bir kağıt)üzerine yazılmış bir elyazması bulur ve açlıktan ölmemek için kitabı tamamen yer. Ancak kitap büyülü ve zehirlidir ve çocuğu kitap yemeden doyamayan bir Kitap Yiyicisi haline dönüştürür.
Film yönetmeni ve senarist Stéphane Malandrin'in ilk romanı Kitap Yiyici.Yazarın sinemografik bir kafası olduğu ve Rabelais, Cortazar ve Borges'ten ilham aldığını satrları okurken hissediyor insan. Masalsı ve fantastik romanda anlatılan Lizbon'un ara sokakları, yenen yemekler, şölenler, sefalet, kiliseler, dev kütüphaneler gözünüzde canlanıyor.
Çocukmuşum gibi merakla okudum.
Adar Cardoso ve Faustino da Silva, Lizbon'un iki ufak tefek haylazı, sokaklarda yaramazlık yapıp, yiyecek aşırma konusunda uzmandılar.Şehrin çekinilen ve çokbda sevilmeyen rahibi bir gün bu iki haylazı yakalar ve kilisenin mahzenine kapatır. Yıl 1488'de, İber Yarımadası'nda henüz matbaanın varlığı bilinmiyor.Kitaplar kıymetli çünkü, içindeki bilgiler dışında kurutulmuş hayvan derileri üzerine çok büyük emekle yazılıyor.
Günlerce kilisede kapalı kalan Adar eski bir vellum ( buzağı derisinin kurutulup, gerilmesiyle elde edilen pürüzsüz çok değerli bir kağıt)üzerine yazılmış bir elyazması bulur ve açlıktan ölmemek için kitabı tamamen yer. Ancak kitap büyülü ve zehirlidir ve çocuğu kitap yemeden doyamayan bir Kitap Yiyicisi haline dönüştürür.
Film yönetmeni ve senarist Stéphane Malandrin'in ilk romanı Kitap Yiyici.Yazarın sinemografik bir kafası olduğu ve Rabelais, Cortazar ve Borges'ten ilham aldığını satrları okurken hissediyor insan. Masalsı ve fantastik romanda anlatılan Lizbon'un ara sokakları, yenen yemekler, şölenler, sefalet, kiliseler, dev kütüphaneler gözünüzde canlanıyor.
Çocukmuşum gibi merakla okudum.
August 4, 2019
Indebitato in modo esplicito e consapevole con Rabelais, influenzato da Eco, anche se non lo riconosce apertamente, a me ha ricordato il Profumo di Suskind e non è certamente un difetto. Trattandosi di un’opera prima, si rimane ancor di più folgorati da una scrittura travolgente che, come una valanga, seppellisce ogni convenzione e calza a pennello su personaggi allo stesso tempo adorabili e ributtanti. L’idea del mangiatore di libri che diventa ciò che legge è succosa e affascinante. Ma l’allegoria reiterata e bibliofaga serve soprattutto come monito a chi si abbuffa di tutto tranne che di buone letture.
March 18, 2025
Gün sonunda kitap epey hayal kırıklığıydı ama bu kitabın suçu değil, arka kapak yazısı beni bambaşka bir kurgunun beklentisine sokmuştu.
Kısacık bir kitap olmasına rağmen çok uzun sürede okudum bundan dolayı.
Elime alasım gelmedi hiç.
Ben ne kadar kurguyu beğenmemiş olsam da, Orta Çağ Lizbon'unda geçen bu hikayenin temeli güçlü bir araştırmaya dayanıyor ve haliyle, metin bir kurmaca metin olsa da, ortaya bir kaynakça çıkıyor.
Bu kurmacalarda pek karşılaştığımız bir şey değil, buna saygı duydum ve birkaç kitap notu aldım.
Eski yazılar ve üretim yöntemlerine bir ilginiz varsa okumanızı öneririm.
Kısacık bir kitap olmasına rağmen çok uzun sürede okudum bundan dolayı.
Elime alasım gelmedi hiç.
Ben ne kadar kurguyu beğenmemiş olsam da, Orta Çağ Lizbon'unda geçen bu hikayenin temeli güçlü bir araştırmaya dayanıyor ve haliyle, metin bir kurmaca metin olsa da, ortaya bir kaynakça çıkıyor.
Bu kurmacalarda pek karşılaştığımız bir şey değil, buna saygı duydum ve birkaç kitap notu aldım.
Eski yazılar ve üretim yöntemlerine bir ilginiz varsa okumanızı öneririm.
April 12, 2025
Romanının fantastik önermesiyle bağ kuramadığımdan kitaba tam olarak dahil olamadım. Kitabın işlediği temalar ilgi çekici olsa da, karakterin sıra dışı alışkanlığı hikayeye mesafeli kalmama neden oldu. Belki de farklı bir beklentiyle başladığım için romanda aradığım derinliği veya bağlantıyı bulamadım. Genel olarak, özgün bir fikir sunsa da benim için tatmin edici bir okuma deneyimi olmadı.
Çok iyi bir hikaye örgüsü varken, yazarın anlatım tercihiyle asıl can alıcı noktaları kısa geçiştirip gereksiz ayrıntılarda boğulması hayal kırıklığı yarattı. Bence bu durum, kitabın potansiyelini gölgede bırakmış.
Çok iyi bir hikaye örgüsü varken, yazarın anlatım tercihiyle asıl can alıcı noktaları kısa geçiştirip gereksiz ayrıntılarda boğulması hayal kırıklığı yarattı. Bence bu durum, kitabın potansiyelini gölgede bırakmış.
November 19, 2024
Ben Okurum programında, Pelin Batu'nun tavsiyesi ile okumaya başladım. Ancak maalesef kitabın içine giremedim. Yorumlarda, gargantua ve pantagruel 'e atıf var diye okudum. Ancak ben o göndermeleri de kavrayamadım.
İş Bankası Kültür Yayınları eğer bu kitabı arşivine aldı ise mutlaka bir bildiği vardır. Öte yandan ben o kitap yiyici değilmişim.
İş Bankası Kültür Yayınları eğer bu kitabı arşivine aldı ise mutlaka bir bildiği vardır. Öte yandan ben o kitap yiyici değilmişim.
Read
December 28, 2025Dnf pile unfortunately
I cannot pick this book up ... let alone like it.
left me feeling nauseous everytime I picked it up...
I wasn't gonna let Goodreads ratings make me question it but honestly they make sense. Art for arts sake? Grotesque for arts? Should I be conforted or disgusted? This honestly does nothing to me.
I cannot pick this book up ... let alone like it.
left me feeling nauseous everytime I picked it up...
I wasn't gonna let Goodreads ratings make me question it but honestly they make sense. Art for arts sake? Grotesque for arts? Should I be conforted or disgusted? This honestly does nothing to me.
April 13, 2019
J'ai vraiment passé un bon moment avec ce roman gargantuesque. Les descriptions juteuses, le cadre de Lisbonne, les personnages, tout était vraiment parfait. Ça me donne encore plus envie de manger des livres 😍
May 23, 2020
Un livre enthousiasmant! Une écriture foisonnante, des situations truculentes.
Les personnages sont 2 enfants dont un dévore au sens littéral les livres ou plutôt les codex .
Un moment jouissif.
Bravo!
Je recommande vivement
Les personnages sont 2 enfants dont un dévore au sens littéral les livres ou plutôt les codex .
Un moment jouissif.
Bravo!
Je recommande vivement
August 8, 2024
Kitabı okurken artık fiziksel kitapları okurken onları yeme merağından nasıl kurtulacağını düşünürsün.
Stonks ↗️
Ama sonlara geldiğinde matbaacılıkla beraber parşömen kitaplarının tadının gittiğini öğrenirsin...
Not stonks ↘️
Stonks ↗️
Ama sonlara geldiğinde matbaacılıkla beraber parşömen kitaplarının tadının gittiğini öğrenirsin...
Not stonks ↘️
August 31, 2024
anayurt otelinin zor dilinden sonra okumak o kadar çerez geldi ki yarısını vapurda diğer yarısını marmarayda bitirivermişim.
fakat ki hiçbir amaç ve anlam ifade etmiyor, zevkli ya da eğlendirici de değil, öylesine bir halk masalı gibi tipte bir kitap. tamamdir
fakat ki hiçbir amaç ve anlam ifade etmiyor, zevkli ya da eğlendirici de değil, öylesine bir halk masalı gibi tipte bir kitap. tamamdir
January 24, 2019
Je ne sais pas quoi penser de ce livre,les mots de Stéphane Malandrin sont comme les notes d'une chanson envoutante dont je n'ai pas compris le rythme.
Etonnant,unique,singulier
Etonnant,unique,singulier
April 28, 2019
Un livre loufoque et déjanté à la langue prolifique et inventive, un Pantagruel lisboète dans la plus pure tradition rabelaisienne.
Read
January 19, 2025🤦🏻♂️🫠
February 15, 2025
Körlük kitabını okuduktan sonra okumuştum. İğrenç(kitaba kötü demiyorum yaşananlar üzerine) bir kitabın sonrasında bu kitabı okumak benim için hiç iç açıcı değildi.
August 12, 2025
Fiction is not bad but for my opinion could be shorter. Middle part of the book its telling same thing with different ways
April 6, 2021
Si ce livre vous intéresse, vous pouvez le retrouver dans notre catalogue des Bibliothèques publiques du Nouveau-Brunswick! (Canada)
https://nbpl.ent.sirsidynix.net/clien...
https://nbpl.ent.sirsidynix.net/clien...
Displaying 1 - 30 of 30 reviews