What do you think?


مثل درخت در شب باران
سال نشر: دی ماه 1356
- GenresPoetry
82 pages, Paperback
Published April 1, 2009
About the author
محمدرضا شفیعی کدکنی
76 books402 followersدکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، شاعر، پژوهشگر و استاد ادبیات، در سال ۱۳۱۸ در شهر کدکن چشم به جهان گشود. شفیعی کدکنی دورههای دبستان و دبیرستان را در مشهد گذراند، و چندی نیز به فراگیری زبان و ادبیات عرب، فقه، کلام و اصول سپری کرد. او مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات پارسی از دانشگاه فردوسی و مدرک دکتری را نیز در همین رشته از دانشگاه تهران گرفت. او اکنون استاد ادبیات دانشگاه تهران است.
Mohammad Reza Shafii Kadkani, known as Sereshk, was born in 1939 in Kadkan near Neishapur, Iran. His poems, reflecting Iran's social conditions during the 1940s and 1950s, are replete with memorable images and ironies. He has authored eight collections of poetry, eight books of research and criticism, two book-length translations from Arabic, one on Islamic mysticism from English. He has also published three scholarly editions of classical Persian literature. He is a professor of Persian literature at Tehran University.
- from Poetry Salzburg Review.
Mohammad Reza Shafii Kadkani, known as Sereshk, was born in 1939 in Kadkan near Neishapur, Iran. His poems, reflecting Iran's social conditions during the 1940s and 1950s, are replete with memorable images and ironies. He has authored eight collections of poetry, eight books of research and criticism, two book-length translations from Arabic, one on Islamic mysticism from English. He has also published three scholarly editions of classical Persian literature. He is a professor of Persian literature at Tehran University.
- from Poetry Salzburg Review.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
October 11, 2017
در دورترین فواصلِ هستی
نزدیکترین مخاطبِ من باش!
نزدیکترین مخاطبِ من باش!
April 29, 2015
امتیاز واقعی: یک و نیم
واقعا نسبت به مجموعه های دیگه ای که از کدکنی خوندم ضعیف تر بود
از بخش مخاطبات، "باغ میرا"، از بخش چند تأمل "جوانی" و بهار عاریتی"، از بخش چند غزل "زمزمه ی 2"، و از بخش چند رباعی، رباعی دوم را بیشتر پسندیدم. "در پرسش از شکوفه ی بادام" هم برای من اشاراتی داشت به عرفان خراسان و الهیات طبیعی شده - ذیل کلیدواژه ی نیشابور
Read
September 19, 2015بگو به باران
ببارد امشب
بشوید از رخ
غبار این کوچه باغ ها را
که در زلالش
سحر بجوید
ز بی کران ها
حضور ما را
به جست و جوی کرانه هایی
که راه برگشت از آن ندانیم
من و تو بیدار و
محو دیدار
سبک تر از ماهتاب و
از خواب
روانه در شط نور و نرما
ترانه ای بر لبان بادیم
به تن همه شرم و شوخ ماندن
به جان جویان
روان پویان بامدادیم
ندانم از دور و دور دستان
نسیم لرزان بال مرغی ست
و یا پیام از ستاره ای دور
که می کشاند
بدان دیاران
تمام بود و نبود ما را
درین خموشی و پرده پوشی
به گوش آفاق می رساند
طنین شوق و سرود ما را
چه شعرهایی
که واژه های برهنه امشب
نوشته بر خاک و خار و خارا
چه زاد راهی به از رهایی
شبی چنان سرخوش و گوارا
درین شب پای مانده در قیر
ستاره سنگین و پا به زنجیر
کرانه لرزان در ابر خونین
تو دانی آری
تو دانی آری
دلم ازین تنگنا گرفته
بگو به باران
ببارد امشب
بشوید از رخ
غبار این کوچه باغ ها را
که در زلالش سحر بجوید
ز بی کران ها
حضور ما را
ببارد امشب
بشوید از رخ
غبار این کوچه باغ ها را
که در زلالش
سحر بجوید
ز بی کران ها
حضور ما را
به جست و جوی کرانه هایی
که راه برگشت از آن ندانیم
من و تو بیدار و
محو دیدار
سبک تر از ماهتاب و
از خواب
روانه در شط نور و نرما
ترانه ای بر لبان بادیم
به تن همه شرم و شوخ ماندن
به جان جویان
روان پویان بامدادیم
ندانم از دور و دور دستان
نسیم لرزان بال مرغی ست
و یا پیام از ستاره ای دور
که می کشاند
بدان دیاران
تمام بود و نبود ما را
درین خموشی و پرده پوشی
به گوش آفاق می رساند
طنین شوق و سرود ما را
چه شعرهایی
که واژه های برهنه امشب
نوشته بر خاک و خار و خارا
چه زاد راهی به از رهایی
شبی چنان سرخوش و گوارا
درین شب پای مانده در قیر
ستاره سنگین و پا به زنجیر
کرانه لرزان در ابر خونین
تو دانی آری
تو دانی آری
دلم ازین تنگنا گرفته
بگو به باران
ببارد امشب
بشوید از رخ
غبار این کوچه باغ ها را
که در زلالش سحر بجوید
ز بی کران ها
حضور ما را
May 9, 2015
زان سوی بهار و زان سوی باران/ زان سوی درخت و زان سوی جوبار/ در دورترین فواصلِ هستی/ نزدیک ترین مخاطبِ من باش!/ نه بانگِ خروس هست و نه مهتاب/ نه دمدمه ی سپیده دم، اما/ تو آینه دارِ روشنای صبح/ در خلوتِ خالیِ شبِ من باش!
----------------------------------------------
خاموشم و انتظار، سر تا پا، تا سبزترین ترانه را فردا، در چهچهِ بوسه ی تو بسرایم...
----------------------------------------------
نتوانم به تو پیوستن و نی از تو گسستن/ نه ز بندِ تو رهایی، نه کنارِ تو نشستن/ ای نگاهِ تو پناهم، تو ندانی چه گناهی ست/ خانه را پنجره بر مرغکِ طوفان زده بستن...
----------------------------------------------
خاموشم و انتظار، سر تا پا، تا سبزترین ترانه را فردا، در چهچهِ بوسه ی تو بسرایم...
----------------------------------------------
نتوانم به تو پیوستن و نی از تو گسستن/ نه ز بندِ تو رهایی، نه کنارِ تو نشستن/ ای نگاهِ تو پناهم، تو ندانی چه گناهی ست/ خانه را پنجره بر مرغکِ طوفان زده بستن...
December 19, 2014
می شناسمت
چشم های تو
میزبان آفتاب سبز باغ هاست
می شناسمت
واژه های تو
کلید قفل های ماست
می شناسمت
آفریدگار و یار روشنی
دست های تو پلی به رویت خداست
چشم های تو
میزبان آفتاب سبز باغ هاست
می شناسمت
واژه های تو
کلید قفل های ماست
می شناسمت
آفریدگار و یار روشنی
دست های تو پلی به رویت خداست
Read
June 26, 2025فکر میکنم «مثل درخت در شب باران» برای همیشه تو قلبم حک شده
January 2, 2014
������ �������� ���� ������ ������������ ���� ������������
���� ���� �������� �������� ���������������� ���������������
������������ ���������� �� ���������� �������� ����
���� ������ ������
����������
���������� ���� �������� ��������
���� ������ ����������
�������� ������ ���������� ���� ����
-������ ������ ���� �������������� ������-
�������� ���� ��������������
������ �������� ���������� �� ��������������
���� ������������ �������� �� ����������
���������� ���� �������� ���� ���� ����������
���� �������� �� ������������ ��������
���� �������� �� ����������
���� �������� �� ����������
���������� �������������.
�������� ���� �����������������
���� ����������������� �������� ����������
������ ������ ������������� �� ������������
������ �������� ������ ������������.
�������������� �������� ���� ���� ����
������ ���� ���� ������ �� ������ ����������
������ �������� ���� ���� ����������.
������������- ��. ��������
���� ���� �������� �������� ���������������� ���������������
������������ ���������� �� ���������� �������� ����
���� ������ ������
����������
���������� ���� �������� ��������
���� ������ ����������
�������� ������ ���������� ���� ����
-������ ������ ���� �������������� ������-
�������� ���� ��������������
������ �������� ���������� �� ��������������
���� ������������ �������� �� ����������
���������� ���� �������� ���� ���� ����������
���� �������� �� ������������ ��������
���� �������� �� ����������
���� �������� �� ����������
���������� �������������.
�������� ���� �����������������
���� ����������������� �������� ����������
������ ������ ������������� �� ������������
������ �������� ������ ������������.
�������������� �������� ���� ���� ����
������ ���� ���� ������ �� ������ ����������
������ �������� ���� ���� ����������.
������������- ��. ��������
January 2, 2014
مثل درخت در شبِ باران، به اعتراف
با من بگو، بگوی صمیمانه، هیچگاه
تنهایی برهنه و انبوه خویش را
یک نیم شب،
صریح،
سرودی به گوشِ باد؟
در زیر آسمان
هرگز لبت تپیدن دل را
-چون برگ در محاورهٔ باد-
بوده ست ترجمان؟
«ای آنکه غمگنی و سزاوار»
در انزوای پرده و پندار
جوبار را ببین که چه موزون
با نغمه و تغنّیِ شادش
از هستی و جوانی
وز بودن و سرودن
تصویر میدهد.
بنگر به نسترنها
بر شانههای کوته دیوار
زان سوی بیدها و چناران
آنک شمیم صبح بهاران.
بهتر همان که با من
خود را به ابر و باد سپاری
مثل درخت در شب باران.
دیباچه- م. سرشک
با من بگو، بگوی صمیمانه، هیچگاه
تنهایی برهنه و انبوه خویش را
یک نیم شب،
صریح،
سرودی به گوشِ باد؟
در زیر آسمان
هرگز لبت تپیدن دل را
-چون برگ در محاورهٔ باد-
بوده ست ترجمان؟
«ای آنکه غمگنی و سزاوار»
در انزوای پرده و پندار
جوبار را ببین که چه موزون
با نغمه و تغنّیِ شادش
از هستی و جوانی
وز بودن و سرودن
تصویر میدهد.
بنگر به نسترنها
بر شانههای کوته دیوار
زان سوی بیدها و چناران
آنک شمیم صبح بهاران.
بهتر همان که با من
خود را به ابر و باد سپاری
مثل درخت در شب باران.
دیباچه- م. سرشک
July 25, 2016
مثل درخت در شب باران به اعتراف
با من بگو بگوی صمیمانه هیچ گاه
تنهایی برهنه و انبوه خویش را
یک نیم شب
صریح
سرودی به گوش باد ؟
در زیر آسمان
هرگز لبت تپیدن دل را
چون برگ در محاوره ی باد
بوده ست ترجمان ؟
ای آن که غمگنی و سزاوار
در انزوای پرده و پندار
جوبار را ببین که چه موزون
با نغمه و تغنی شادش
از هستی و جوانی
وز بودن و سرودن
تصویر می دهد بنگر به نسترن ها
بر شانه های کوته دیوار
زان سوی بید ها و چناران
آنک شمیم صبح بهاران
بهتر همان که با من
خود را به ابر و باد سپاری
مثل درخت در شب باران
با من بگو بگوی صمیمانه هیچ گاه
تنهایی برهنه و انبوه خویش را
یک نیم شب
صریح
سرودی به گوش باد ؟
در زیر آسمان
هرگز لبت تپیدن دل را
چون برگ در محاوره ی باد
بوده ست ترجمان ؟
ای آن که غمگنی و سزاوار
در انزوای پرده و پندار
جوبار را ببین که چه موزون
با نغمه و تغنی شادش
از هستی و جوانی
وز بودن و سرودن
تصویر می دهد بنگر به نسترن ها
بر شانه های کوته دیوار
زان سوی بید ها و چناران
آنک شمیم صبح بهاران
بهتر همان که با من
خود را به ابر و باد سپاری
مثل درخت در شب باران
Displaying 1 - 9 of 9 reviews








