Medaliony

Jewish Lives

by Zofia Nałkowska

Cykl opowiadan bedacych wynikiem obserwacji pracy Glownej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich ktorej czlonkinia byla Zofia Nalkowska Utwory oparte sa na autentycznych przezyciach ludzi ktorzy przeszli wojenny koszmar Wstrzasajace relacje nieopatrzone komentarzem odautorskim skladaja sie na dokument oskarzajacy o ludobojstwo

Genres: Polish Literature, Nonfiction, Classics, History, School, War, Poland

64 pages, Hardcover

First published January 1, 1946

About the author

Zofia Nałkowska (10 November 1884, Warsaw, Congress Poland, Russian Empire - 17 December 1954, Warsaw, Poland) was a Polish writer.

Born into a family of intellectuals dedicated to the socialist cause, she studied in the Flying University and become one of Poland's most distinguished writers of prose, characterized by realism and psychological depth.

Her first success was Romans Teresy Hennert ("The love of Therese Hennert", 1923). She is best known for her books Granica ("The Frontier", 1935); Węzły życia ("Bonds of Life", 1948) and Medaliony ("Medallions", 1947).

Reviews

[wiktoria]

„Ludzie ludziom zgotowali ten los.”

[Agnieszka]

This is a harrowing reading. It’s barely forty or so pages. The author being a member of Main Commision of Research of Nazi’s Crime in Poland collected in this slim volume testimonies of unimaginable and monstrous crimes against humanity. Medallions are written sparsely and matter-of-factly, with any single superfluous word. Its ascetic prose and documentary character makes overwhelming impression and shocks with ordinary nature of cruelty and dehumanisation and desacralisation of death. It's hard to find proper words to review this collection. How to describe vivisection and barbaric medical experiments, how to describe the institute where human corpses were turned into soap? How to depict several days journey in cattle wagon, without water, knee-deep in excrements, surrounded by corpses of suffocated and screaming of these who went mad? How to express tragedy of the man who had to transport all his relatives to gas chambers but himself was strong enough to work hence his life was spared? How could you cope with the view of children trying to stand on their toes to look taller than one hundred and twenty centimetres for it was required height to not go straightway to the gas? How to deal with the statement that’s is a shameful thing to live while so many others died? How to grasp such a level of atrocity?

People dealt this fate to people.

This quote says it all. And I will settle for it. As a warning.

[Sarcastic Books]

-/5

Nie zamierzam oceniać, ani też w żaden sposób napisać coś o tej książce, ponieważ nie jest to możliwe. To zbyt trudna oraz wstrząsająca lektura, aby człowiek był w stanie ubrać w słowa swoje emocje.

[Libros Prestados · Rating 4 out of 5]

¿Por qué me dará por leer libros deprimentes? Y no es que no fuera avisada, ocho relatos sobre el Holocausto escritos por Zofia Nalkowska, quien estuvo en la comisión encargada de investigar los crímenes nazis en Polonia. Que yo aquí sabía a lo que venía.

Y sin embargo ha sido una lectura demoledora. Me ha dejado un poco hecha un trapo. A ver, que el primer relato ya nos pone en un tanatorio donde se hacía jabón.

Hace mucho que no leía relatos con frases finales tan horribles. No por malos (todos los relatos me han parecido cautivadores), sino porque te llegan al corazón como un misil tierra-aire.

Es una experiencia corta pero intensa. Absteneos almas sensibles.

[szmiruska · Rating 5 out of 5]

People dealt this fate to people.

If someone were to ask me about most influential book in my life — my answer would be Medallions by Zofia Nałkowska.

This collection of short stories is a result of observation and invesigation of Main Commission of Research of Nazi's Crimes in Poland (Zofia Nałkowska was one of the members). This shocking report is based on ordeal of people who witnessed a nightmare of World Word II.
Reading this novella was one of the biggest eye-opening experiences ever.
The author describes this events with no emotion or comments which makes me want to scream even more.

Medallions is a truly terrifying read, because it depicts the world so abstract and different from what it is now. It is also a reminder of how very little is needed to strip us of that thin layer of humanity.

This is not a book to which everyone wants to go back, but if you read it I promise it will change your life. I know I will never stop re-reading it. I just need to remember. Forever.

[Turandot · Rating 5 out of 5]

Tak wysoka ocena jest efektem mojego szoku a jednocześnie wdzięczności dla autorki. Dziękuję za tą wiedzę. Dziękuję, że mogę powoli zdejmować z oczu to bielmo, które położył na nich mój młody wiek.

[katarzyna]

nie mam pojęcia jak ocenia się taki typ literatury, ale zdecydowania czyta się to w jeden dzień i zastanawia przez następny tydzień

[wiki · Rating 5 out of 5]

do końca ciary na całym ciele
straszne….

[k. · Rating 4 out of 5]

wzruszająca pozycja, która potrafi wzbudzić wiele emocji w czytelniku. bardzo cenię sobie dzieła pani Zofii Nałkowskiej.

[nikola ⋆｡°✩]

"ludzie ludziom zgotowali ten los"

[kosa · Rating 4 out of 5]

oszczędna, a jednak wstrząsająca

[werka✨☕•ig: werix.02]

Nie będę jej oceniać gwiazdkami, bo nie o to tu chodzi. Książka jest krótka, ale tak przepełniona smutkiem, śmiercią, traumą. Jest bardzo przytłaczająca. Autorka genialnie pokazała te przerażające czasy wywołując w czytelniku wiele emocji. Czytałam ze łzami w oczach.

[Karolina K · Rating 5 out of 5]

„Ludzie ludziom zgotowali ten los”

[Marlena (lulamae_)]

"Medaliony. Zaledwie kilkanaście stroniczek prozy jedynej w swojej ostatecznej ascezie. Prozy o dniu zwykłym szalonego koszmaru. O mechanizmach mordowania człowieka i o zabijaniu jego nadziei. O technice ludobójstwa. O przekraczaniu granic tego, co ludzkie.
Kilka medalionów nagrobnych, które ocaleni zwierzają żyjącemu światu. Mówią w imieniu własnym. Mówią nieporadnie, nie dobywają słów właściwych - bo czyż są takie - dla pełnego opisu rzeczywistości ranionej faszyzmem. Mówią w imieniu milionów zgładzonych w obozach koncentracyjnych, dają świadectwo, nim jeszcze na obszarach ludzkiego popiołu stanęły muzea, mauzolea, pomniki. Nim zabrali głos sędziowie, naukowcy i pamiętnikarze, historycy, ludzie filmu i sztuki."

To pierwszy raz kiedy książce nie przypisuję żadnej ilości gwiazdek z pełnym rozmysłem - nie czuję się upoważniona do oceniania ludzkiego dramatu, ludzkiej tragedii, prawdziwego piekła na ziemi.
Nie jestem pewna jak to się stało, że ta książka nie było moją lekturą przez lata nauki... to chyba jakaś straszna pomyłka.
Powinniśmy być zobowiązani przeczytać "Medaliony" Nałkowskiej. My jako Polacy i my jako Ludzie.
Prosty, surowy przekaz piekła, który trafia z pełną siłą.

"Ludzie ludziom zgotowali ten los."

[Ярослава · Rating 5 out of 5]

Одразу після Другої світової війни письменниця Зоф'я Налковска входила до комісії з розслідування нацистських злочинів. Ця новела - наслідок її інтерв'ю зі злочинцями, жертвами і свідками: умовно кажучи, якби Алексієвич була стилістично не радянською істеричкою, а польською модерністкою, то виглядало би якось так. Мені, людині з покоління, для якого Голокост так чи так є великою частиною колективної пам'яті і масової культури, дуже дивно і страшно читається, як ціла ця темна і невимовна планета Аушвіц проступала із зони невидимого. Сюрреалістичний початок новели підкреслює, наскільки цей масштаб смерті не вкладався у раціональні уявлення про світ: оповідачка йде повз ряди білих, як класичні скульптури, й розчленованих теж, зрештою, як класичні скульптури, мертвих тіл. Довго-довго їх описує, і читач такий: ВТФ??? Себто це потім читачеві пояснять: мова про гданський анатомічний інститут, при ньому з людей мило варили. А спочатку є тільки ця фантасмагорія, насильство без причини і пояснення, загибель класичної культури, її нездатність ані пояснити щось таке, ані йому запобігти.

[Antoni · Rating 5 out of 5]

„Ludzie ludziom zgotowali ten los. […] Byli to wszystko ludzie świadomi swych czynów i ponoszący za nie całkowitą odpowiedzialność.”

[nai · Rating 5 out of 5]

"Medaliony" is the type of book that everyone should read at least once. i had several approaches to read this heart-wrenching document about the Holocaust - not because i wasn't interested, but because i wasn't ready to. it shows all the horrifying things that the humankind is capable of. i'm not sure how should i rate a book like that, or if i should at all, but i'll leave 5 stars because of the emotions that it evoke.

[Zuzia · Rating 4 out of 5]

Wow

[Gerhard · Rating 5 out of 5]

Grausame Erzählungen, aber eine neue Autorin für mich, die ich verfolgen werde.

[agata · Rating 4 out of 5]

"ludzie ludziom zgotowali ten los"

[oliwia]

wzbudza mnóstwo emocji, ale nie chcę jej oceniać, bo kim ja jestem żeby oceniać czyjeś historie

[julia · Rating 5 out of 5]

Ludzie ludziom zgotowali ten los

Po przeczytaniu tego nie mam ochoty na żadną inną książkę, bo mimowolnie wszystkie wydają mi się płytkie i nieznaczące w porównaniu do Medalionów.

[Natalia · Rating 3 out of 5]

Językowo czytało się bardzo przyjemnie. Jednak jeśli chodzi o treść, to spodziewałam się że historie będą dużo bardziej wstrząsające i emocjonalne. Właściwie oprócz pierwszego opowiadania (które po prostu szokuje), nie wywołało we mnie żadnych emocji, na które bardzo liczyłam.

[Majka]

„Ludzie ludziom zgotowali ten los.”
Wstrząsająca proza, z którą każdy powinien się zapoznać.

[ola k · Rating 5 out of 5]

ludzie ludziom zgotowali ten los.

wstrząsające i tak tragicznie smutne.

[kamila ★彡]

warto przeczytac

[mary]

wstrząsająca i obowiązkowa. relacje tak szokujące, że można łatwo zapomnieć, że nie są fikcyjne, że to wydarzyło się naprawdę. i to ludzie ludziom.

[Agata · Rating 4 out of 5]

Pozycja dla ludzi o mocnych nerwach.

"Ludzie ludziom zgotowali ten los"

Podczas słuchania audiobooka nieraz robiło mi się zimno i przechodziły mnie ciarki. Najbardziej przerażające w tej historii jest to, że miało to miejsce naprawdę i takie potworności i bestialstwo było wówczas "na porządku dziennym".

[nico]

"Ludzie ludziom zgotowali ten los"

I don't know if I can rate this book with stars. I have to discuss it in class tomorrow and I feel like I will be thinking about it for many days.
It terrifies me that similar things are happening to Palestinians today. Men in power cant stop ☠️ people, they cant rule without blood on their hands. Palestine will be free

[verrornic]

Tego nie da się ocenić.