What do you think?
Rate this book
Zwaartekracht
Maren woont met haar vader in Oslo, waar ze zich alleen en onzichtbaar voelt. Tot ze zich aanmeldt voor filosofieles. Docent Ole zegt wat zij denkt: ze zijn van
dezelfde stof gemaakt, maar waarom ziet hij haar dan toch niet staan, zelfs niet als ze vlak voor hem staat? Ze moet hem laten weten wie ze is. Dat kan niet anders.
Ze knipt en verft haar haar, maakt een Facebookaccount aan onder haar nieuwe naam Lila en stuurt Ole een vriendschapsverzoek. Wanneer hij dat accepteert,
verandert de wereld van kleur. Mag het altijd zo blijven? Altijd en altijd?
dezelfde stof gemaakt, maar waarom ziet hij haar dan toch niet staan, zelfs niet als ze vlak voor hem staat? Ze moet hem laten weten wie ze is. Dat kan niet anders.
Ze knipt en verft haar haar, maakt een Facebookaccount aan onder haar nieuwe naam Lila en stuurt Ole een vriendschapsverzoek. Wanneer hij dat accepteert,
verandert de wereld van kleur. Mag het altijd zo blijven? Altijd en altijd?
- GenresYoung AdultThriller
280 pages, Paperback
First published August 1, 2013
4 people are currently reading
53 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
September 11, 2013
Zwaartekracht van Iris Boter is een young adult roman. Een boek voor jonge volwassenen met jonge volwassenen in de hoofdrol. Maren is een jaar of zestien en woont met haar vader in Oslo, dat haar moeder dood is wordt niet gezegd, maar blijkt uit alles. Maren wil gezien worden. Door haar vader, door de filosofieleraar, Ole, waar ze met een 'bominslag' verliefd op wordt, omdat hij zegt wat zij denkt. Maar Ole ziet haar niet staan. Dat wordt schrijnend beschreven. Marens pogingen om zijn aandacht te trekken zijn eerst roerend, dan worden ze nadrukkelijker. Daar gaat ze heel ver in. Ze verandert zelfs haar identiteit en ineens ziet Ole haar wel. Als Lila mag ze voor hem bestaan. En die dubbelheid, Maren is Lila, maar wie is Lila eigenlijk, maakt het verhaal zo goed.
Maren heeft filosofische gedachten. Iris Boter is daar een ster in. Ook in haar vorige YA-roman Wish you were here weet ze met eenvoudige zinnen te zeggen waar het om gaat. In Zwaartekracht staan veel sterke zinnen, zoals:
Mocht ik hier ooit weggaan, dan zal dit het zijn wat ik mis. De oeroude geur van de zee, die alle tijden die geweest zijn in zich draagt.
Of: Hoe kun je ooit *niet* jezelf zijn?
Of: Dat er dingen gebeuren die niet langs, maar door je heen gaan. En dat wanneer je ze toelaat, dat het moment is dat je begint te leven.
Of: Is er eigenlijk verschil tussen doen alsof en dat het echt zo is? Nee. Er is geen verschil. Alles is doen alsof.
Of: Kun je jezelf zien zoals een ander je ziet? Zelfs voor een spiegel lukt dat niet. Vanuit je binnenkant kijk je naar je buitenkant.
Iris Boter benoemt de gevoelens van haar hoofdpersoon niet, ze laat ze zien op een zeer geloofwaardige manier. Maren komt in het boek tot leven, ze is een meisje van vlees en bloed. Veel jonge volwassenen zullen iets in haar eenzaamheid herkennen: haar behoefte aan warmte, iemand van betekenis te mogen zijn. Iemand die durft te voelen en meetelt.
Ik ben geen jonge volwassene maar een vrouw van middelbare leeftijd. Door Zwaartekracht te lezen zag ik mezelf terug, veertig jaar geleden. Ik rookte weer die joint om aandacht te vragen met de verkeerde middelen. Ik deed ook verschrikkelijk stomme dingen en vond mezelf heel erg belangrijk. Volwassen worden is zo moeilijk.
Zwaartekracht zou wel eens een belangrijke roman kunnen worden voor de doelgroep YA.
Maren heeft filosofische gedachten. Iris Boter is daar een ster in. Ook in haar vorige YA-roman Wish you were here weet ze met eenvoudige zinnen te zeggen waar het om gaat. In Zwaartekracht staan veel sterke zinnen, zoals:
Mocht ik hier ooit weggaan, dan zal dit het zijn wat ik mis. De oeroude geur van de zee, die alle tijden die geweest zijn in zich draagt.
Of: Hoe kun je ooit *niet* jezelf zijn?
Of: Dat er dingen gebeuren die niet langs, maar door je heen gaan. En dat wanneer je ze toelaat, dat het moment is dat je begint te leven.
Of: Is er eigenlijk verschil tussen doen alsof en dat het echt zo is? Nee. Er is geen verschil. Alles is doen alsof.
Of: Kun je jezelf zien zoals een ander je ziet? Zelfs voor een spiegel lukt dat niet. Vanuit je binnenkant kijk je naar je buitenkant.
Iris Boter benoemt de gevoelens van haar hoofdpersoon niet, ze laat ze zien op een zeer geloofwaardige manier. Maren komt in het boek tot leven, ze is een meisje van vlees en bloed. Veel jonge volwassenen zullen iets in haar eenzaamheid herkennen: haar behoefte aan warmte, iemand van betekenis te mogen zijn. Iemand die durft te voelen en meetelt.
Ik ben geen jonge volwassene maar een vrouw van middelbare leeftijd. Door Zwaartekracht te lezen zag ik mezelf terug, veertig jaar geleden. Ik rookte weer die joint om aandacht te vragen met de verkeerde middelen. Ik deed ook verschrikkelijk stomme dingen en vond mezelf heel erg belangrijk. Volwassen worden is zo moeilijk.
Zwaartekracht zou wel eens een belangrijke roman kunnen worden voor de doelgroep YA.
September 26, 2015
Maren is een meisje dat met geen enkel schoolvak moeite heeft, maar zich evenmin uitgedaagd voelt meer moeite te doen voor school. Tot ze zichzelf opgeeft voor filosofielessen. Voor het eerst ondervindt Maren dat er een schoolvak is waar ze wél in is geïnteresseerd en waarbij het niet raar is om vragen te stellen waarop geen antwoord is.
De hele recensie lees je hier:
https://ilsetenhave.wordpress.com/201...
December 21, 2020
3,5 ster, maar ik ergerde me aan de hoofdpersoon.
March 12, 2025
3,5 ☆
I'm going to write this review in English, though I read it in Dutch. It's easier to express my thoughts about this book in the English language.
Firstly, there were discussed some really interesting things in this book. Maren (Or Lila, whatever you want to call her), is a real overthinker: she thinks thoroughly about things that most people never even care to think about. I think these philosophy bits will stay with me the most; I thought they were really interesting: ''Kon je jezelf ooit zien zoals een ander je zag? Zelfs voor de spiegel lukte dat niet. Vanuit de binnenkant van jezelf keek je naar je buitenkant. Niemand kon vanuit jouw binnenkant kijken'' (8). And this one: ''Is er verschil tussen onzichtbaar zijn en niet bestaan? Een onzichtbare is tenminste nog iets. Niet-bestaanden hebben geen eigenschappen.'' I also really liked the bit where Maren and Ole talked about the effect of music on crystallization/the forming of crystals. I thought it was very interesting to read and think about, and it really made me think about some stuff differently (in a good way).
Secondly, I want to say something about the main character: Maren(/Lila). I thought she was very interesting. Sometimes I really understood how she felt, which made me connect to her in some ways. Most of the time, however, I didn't. At some point, I really didn't like her, but then 50 pages later I did, again. That actually happened several times throughout the book. I think that does show that Iris Boter is quite a good writer.
I really did sympathize with Maren and sometimes I just wanted to help her so badly. Sadly, I couldn't.
Either way, overall I really liked the book and I was really taken in into Maren's world.
The main reason why I gave this book 3,5 stars, is because I really didn't like the ending. It was really abrupt and to me the book feels unfinished. I would have liked it better if the ending hadn't been so open. An epilogue could have made it better, for instance. Something else she could have done, that I would have liked, is that she could have written the ending in Ole's perspective. Then we might have known a bit more about what happened to Maren afterwards.
I'm going to write this review in English, though I read it in Dutch. It's easier to express my thoughts about this book in the English language.
Firstly, there were discussed some really interesting things in this book. Maren (Or Lila, whatever you want to call her), is a real overthinker: she thinks thoroughly about things that most people never even care to think about. I think these philosophy bits will stay with me the most; I thought they were really interesting: ''Kon je jezelf ooit zien zoals een ander je zag? Zelfs voor de spiegel lukte dat niet. Vanuit de binnenkant van jezelf keek je naar je buitenkant. Niemand kon vanuit jouw binnenkant kijken'' (8). And this one: ''Is er verschil tussen onzichtbaar zijn en niet bestaan? Een onzichtbare is tenminste nog iets. Niet-bestaanden hebben geen eigenschappen.'' I also really liked the bit where Maren and Ole talked about the effect of music on crystallization/the forming of crystals. I thought it was very interesting to read and think about, and it really made me think about some stuff differently (in a good way).
Secondly, I want to say something about the main character: Maren(/Lila). I thought she was very interesting. Sometimes I really understood how she felt, which made me connect to her in some ways. Most of the time, however, I didn't. At some point, I really didn't like her, but then 50 pages later I did, again. That actually happened several times throughout the book. I think that does show that Iris Boter is quite a good writer.
I really did sympathize with Maren and sometimes I just wanted to help her so badly. Sadly, I couldn't.
Either way, overall I really liked the book and I was really taken in into Maren's world.
The main reason why I gave this book 3,5 stars, is because I really didn't like the ending. It was really abrupt and to me the book feels unfinished. I would have liked it better if the ending hadn't been so open. An epilogue could have made it better, for instance. Something else she could have done, that I would have liked, is that she could have written the ending in Ole's perspective. Then we might have known a bit more about what happened to Maren afterwards.
September 8, 2016
Ik moest er even in komen maar hoe verder ik in het boek kwam hoe beter ik het vond.
Een aanrader!
Een aanrader!
July 13, 2014
Dit boek moet ik even laten bezinken. Het is een heftig boek.
Dit boek gaat over Maren. Maren is samen met haar vader naar zijn geboorteland verhuisd, Noorwegen. Naar Oslo om precies te zijn. Ze zijn hier heen verhuisd na het overlijden van haar moeder. Hier in Oslo kan Maren moeilijk haar draai vinden. Ze past er eigenlijk niet goed tussen, aangezien ze hele andere, diepgaandere, overheersende gedachten heeft als haar leeftijdsgenoten. Dit maakt haar ook wel onzeker en zorgt ervoor dat ze zich ongemakkelijk voelt als ze een gesprek met iemand aan moet gaan. Op een dag verandert haar leven. Ze vindt een aanplakbiljet met reclame voor filosofielessen. Je merkt dat dit belangrijk zal zijn in het boek, aangezien de schrijfster hier veel nadruk op legt. Tijdens die filosofieles, merkt ze dat de leraar, Ole, precies zo denkt als zij, maar waarom merkt hij dat niet op? Waarom ziet hij haar niet staan? Maren wil er alles aan doen om maar aandacht van hem te krijgen, zelfs een nieuw persoon zijn. Ole wordt een echte obsessie.
Het verhaal leest makkelijk weg. De filosofische vragen vond ik interessant en maakte dat ik soms even stil bleef staan bij deze vraag en even na wilde denken over hoe ik hier over dacht. Het zorgde er ook voor dat ik sommige stukken enkele malen moest lezen, voordat ik echt doorhad waar het over ging. Wat maakte dat ik dit boek maar 3 sterren geef? Maren was voor mij geen karakter waar ik me in kon vinden. Ik begreep haar reacties niet, ik voelde haar emoties niet, ze was niet zoals ik. Soms is dat prettig, maar in dit boek maakte het haar acties gewoon moeilijk te volgen. Ik vond Maren zelfs eng. Telkens als ze bij kleine Thomas in de buurt kwam dacht ik: BLIJF VAN HEM AF! Bovendien vond ik de persoonsverandering van Maren naar Lila maar rot. Ik had hetzelfde gevoel als Ole, denk ik, waarom zou je liegen over wie je werkelijk bent? Ik bleef maar denken en proberen in te seinen: biegt het nou op! Haar beste vriend vond ik ook geen boeiend karakter. Wat ik ook jammer vind is dat ik nog met vragen blijf zitten. Wat gebeurd er nu verder Maren? Hoe gaat het verder? Al hoeft er voor mij zeker geen deel 2 te komen, het boek was alleen nog niet helemaal af. Het was fijn geweest als er bijvoorbeeld nog een '2 jaar later' achter zat.
Dit boek gaat over Maren. Maren is samen met haar vader naar zijn geboorteland verhuisd, Noorwegen. Naar Oslo om precies te zijn. Ze zijn hier heen verhuisd na het overlijden van haar moeder. Hier in Oslo kan Maren moeilijk haar draai vinden. Ze past er eigenlijk niet goed tussen, aangezien ze hele andere, diepgaandere, overheersende gedachten heeft als haar leeftijdsgenoten. Dit maakt haar ook wel onzeker en zorgt ervoor dat ze zich ongemakkelijk voelt als ze een gesprek met iemand aan moet gaan. Op een dag verandert haar leven. Ze vindt een aanplakbiljet met reclame voor filosofielessen. Je merkt dat dit belangrijk zal zijn in het boek, aangezien de schrijfster hier veel nadruk op legt. Tijdens die filosofieles, merkt ze dat de leraar, Ole, precies zo denkt als zij, maar waarom merkt hij dat niet op? Waarom ziet hij haar niet staan? Maren wil er alles aan doen om maar aandacht van hem te krijgen, zelfs een nieuw persoon zijn. Ole wordt een echte obsessie.
Het verhaal leest makkelijk weg. De filosofische vragen vond ik interessant en maakte dat ik soms even stil bleef staan bij deze vraag en even na wilde denken over hoe ik hier over dacht. Het zorgde er ook voor dat ik sommige stukken enkele malen moest lezen, voordat ik echt doorhad waar het over ging. Wat maakte dat ik dit boek maar 3 sterren geef? Maren was voor mij geen karakter waar ik me in kon vinden. Ik begreep haar reacties niet, ik voelde haar emoties niet, ze was niet zoals ik. Soms is dat prettig, maar in dit boek maakte het haar acties gewoon moeilijk te volgen. Ik vond Maren zelfs eng. Telkens als ze bij kleine Thomas in de buurt kwam dacht ik: BLIJF VAN HEM AF! Bovendien vond ik de persoonsverandering van Maren naar Lila maar rot. Ik had hetzelfde gevoel als Ole, denk ik, waarom zou je liegen over wie je werkelijk bent? Ik bleef maar denken en proberen in te seinen: biegt het nou op! Haar beste vriend vond ik ook geen boeiend karakter. Wat ik ook jammer vind is dat ik nog met vragen blijf zitten. Wat gebeurd er nu verder Maren? Hoe gaat het verder? Al hoeft er voor mij zeker geen deel 2 te komen, het boek was alleen nog niet helemaal af. Het was fijn geweest als er bijvoorbeeld nog een '2 jaar later' achter zat.
September 22, 2013
De 16-jarige Maren is erg intelligent en daardoor eenzaam. Haar gedachten razen door haar hoofd. Doodgewone gesprekken vindt ze daardoor moeilijk. Op school heeft ze er een kunst van gemaakt om op te gaan in de massa. Maar dat verandert als ze zich opgeeft voor filosofieles en als een blok valt voor (jonge) leraar Ole. Ze zijn voor elkaar gemaakt. Zij begrijpt hem zoals geen ander, dat weet Maren zeker. Ole weet het alleen nog niet. Als blijkt dat ook Ole haar niet opmerkt, besluit Maren dat ze zichzelf zichtbaar moet maken. Ze schept een nieuwe versie van zichzelf: de stoere Lila, die niet bang is om op te vallen. Het plan werkt: ze komt in contact met Ole en dat contact wordt al snel hechter en persoonlijker. Maar als Ole steeds dichterbij komt, moet Maren zich wel afvragen: wie is ze nu eigenlijk echt, Maren of Lila? Kun je ooit wel helemaal jezelf zijn? Geschreven in mooie zinnen die je het liefst meteen nog een keer wilt lezen. Een verhaal waar je over na blijft denken.
January 6, 2014
"Zwaartekracht" van Iris Boter is de eerste kennismaking met deze schrijfster. En ik heb genoten van het boek. Het verhaal gaat over Maren die een moeilijke tijd doormaakt in Oslo. Ze wordt door niemand gezien en als ze dan bij de extra lessen filosofie waar ze ook niet lijkt te bestaan voor de andere leerlingen en leraar Ole, neemt ze een drastische maatregel. Ze verandert haar image, knipt en verft haar haar. Maakt een nieuw profiel aan op Facebook onder de naam Lila. Maren is verlegen maar haar alter ego durft alles.
Ze komt door stalking in contact met Ole. Ineens heeft ze het gevoel dat ze leeft. Dat is van korte duur. Ole komt achter haar geheim en verbreekt de relatie. Hij is tenslotte haar leraar en kan niet omgaan met een leerling.
Lila/Maren weet niet meer wie ze is. Ze neemt een aantal onverstandige besluiten en zakt steeds verder weg. Als ze wiet gaat roken, gaat het helemaal fout.
Dit boek is een Young Adult boek, maar ik heb het met veel plezier gelezen.
Ze komt door stalking in contact met Ole. Ineens heeft ze het gevoel dat ze leeft. Dat is van korte duur. Ole komt achter haar geheim en verbreekt de relatie. Hij is tenslotte haar leraar en kan niet omgaan met een leerling.
Lila/Maren weet niet meer wie ze is. Ze neemt een aantal onverstandige besluiten en zakt steeds verder weg. Als ze wiet gaat roken, gaat het helemaal fout.
Dit boek is een Young Adult boek, maar ik heb het met veel plezier gelezen.
October 23, 2015
Dit is een aangrijpend verhaal over een eenzaam meisje dat worstelt
met haar identiteit totdat ze filosofielessen neemt en verliefd wordt op haar leraar. Ze verzint een andere identiteit, een betere /dappere versie van haarzelf en begint een verhouding met haar leraar. Totdat
haar leraar erachter komt dat ze een leerling van hem is geweest, hij beëindigt dan de verhouding waarop Maren/Lila heel erg in de war raakt en het verdriet van haar overleden moeder terugkeert.
In een soort psychose doet ze iets vreselijks.
De auteur weet heel geloofwaardig de personages te beschrijven waardoor ik echt een tijdje met ze heb meegeleeft. Het verhaal wordt goed opgebouwd naar de climax. Echt vrolijk werd ik niet van het verhaal. Ik vind dat er interessante vragen worden gesteld over identiteit vanuit filosofische invalshoek, ik kan me voorstellen
dat een worstelende puber zeker herkenning vindt in dit verhaal.
met haar identiteit totdat ze filosofielessen neemt en verliefd wordt op haar leraar. Ze verzint een andere identiteit, een betere /dappere versie van haarzelf en begint een verhouding met haar leraar. Totdat
haar leraar erachter komt dat ze een leerling van hem is geweest, hij beëindigt dan de verhouding waarop Maren/Lila heel erg in de war raakt en het verdriet van haar overleden moeder terugkeert.
In een soort psychose doet ze iets vreselijks.
De auteur weet heel geloofwaardig de personages te beschrijven waardoor ik echt een tijdje met ze heb meegeleeft. Het verhaal wordt goed opgebouwd naar de climax. Echt vrolijk werd ik niet van het verhaal. Ik vind dat er interessante vragen worden gesteld over identiteit vanuit filosofische invalshoek, ik kan me voorstellen
dat een worstelende puber zeker herkenning vindt in dit verhaal.
Read
October 5, 2018Mooi afgerond verhaal over de 16-jarige Maren, een intelligent maar getraumatiseerd meisje dat haar zinnen zet op haar filosofiedocent.
Maren is niet de meest sympathieke protagoniste. Ze heeft een nogal eigen manier van denken en maakt egoïstische keuzes waarbij ze geen enkele rekening houdt met de mogelijke (schadelijke) gevolgen voor anderen. Knap hoe de schrijfster je toch met haar laat meevoelen en -leven in schoon, soms bijna poëtisch taalgebruik.
Wat ik uiteindelijk jammer vind van dit verhaal is dat Marens ontwikkeling op de vlakte blijft. Ze komt bijvoorbeeld niet tot het inzicht dat ze haar docent schade toebrengt door hem onder een valse naam/identiteit te verleiden.
Na het lezen blijf ik met het gevoel zitten dat de auteur thematisch meer uit dit verhaal had kunnen halen. Het is onderhoudend en meeslepend geschreven, dat zeker wel. Maar wat wil ze er precies mee zeggen? Dat blijft nu onduidelijk.
Maren is niet de meest sympathieke protagoniste. Ze heeft een nogal eigen manier van denken en maakt egoïstische keuzes waarbij ze geen enkele rekening houdt met de mogelijke (schadelijke) gevolgen voor anderen. Knap hoe de schrijfster je toch met haar laat meevoelen en -leven in schoon, soms bijna poëtisch taalgebruik.
Wat ik uiteindelijk jammer vind van dit verhaal is dat Marens ontwikkeling op de vlakte blijft. Ze komt bijvoorbeeld niet tot het inzicht dat ze haar docent schade toebrengt door hem onder een valse naam/identiteit te verleiden.
Na het lezen blijf ik met het gevoel zitten dat de auteur thematisch meer uit dit verhaal had kunnen halen. Het is onderhoudend en meeslepend geschreven, dat zeker wel. Maar wat wil ze er precies mee zeggen? Dat blijft nu onduidelijk.
January 2, 2016
Dit boek is niet wat ik ervan had verwacht…! Ik verwachte een middelbare schoolmeisje dat het facebookaccount van haar filosofieleraar zou stalken, en verliefd naar hem zou zitten staren tijdens de les. Nou, zo ging het dus echt niet. Maren verft en knipt haar haar, schaft nieuwe kleren aan, en gaat dan echt als Lila door het leven.
Ik vond Maren een erg realistisch persoon. Ze is hoog intelligent, maar met sociale contacten heeft ze ontzettend veel moeite. Ze voelt zich alleen, ze heeft het idee dat ze onzichtbaar is en zit samen met haar gedachten in haar hoofd opgesloten. Maar dan komt Lila, en die durft alles wat Maren niet durft.
De vragen waar Maren mee worstelt in het verhaal hebben mij ook aan het denken gezet!
Het einde vond ik apart, maar toch goed gevonden. Toch zou ik graag willen weten hoe het nu met Maren af gaat lopen!(:
Ik vond Maren een erg realistisch persoon. Ze is hoog intelligent, maar met sociale contacten heeft ze ontzettend veel moeite. Ze voelt zich alleen, ze heeft het idee dat ze onzichtbaar is en zit samen met haar gedachten in haar hoofd opgesloten. Maar dan komt Lila, en die durft alles wat Maren niet durft.
De vragen waar Maren mee worstelt in het verhaal hebben mij ook aan het denken gezet!
Het einde vond ik apart, maar toch goed gevonden. Toch zou ik graag willen weten hoe het nu met Maren af gaat lopen!(:
March 2, 2014
Door haar filosofieleraar Ole wordt de zestienjarige Maren aangespoord om na te denken over alles waarover ze maar na kan denken. Maar hij maakt niet alleen haar grijze massa los; ook haar gevoelens voor hem zijn overweldigend. Maren wordt een ander mens door hem.
Ik ging helemaal mee in Marens gedachten en ontwikkeling. Soms vond ik wel dat ze iets te veel vragen stelde en te weinig antwoorden had, maar dat komt denk ik voor een groot deel doordat ik tien jaar ouder ben dan zij. Het zou me niet verbazen als ik toen ook zo was. Verder is Zwaartekracht een overtuigend verhaal met vele mooie zinnen en passages, die ik graag nog eens terug zal lezen.
Ik ging helemaal mee in Marens gedachten en ontwikkeling. Soms vond ik wel dat ze iets te veel vragen stelde en te weinig antwoorden had, maar dat komt denk ik voor een groot deel doordat ik tien jaar ouder ben dan zij. Het zou me niet verbazen als ik toen ook zo was. Verder is Zwaartekracht een overtuigend verhaal met vele mooie zinnen en passages, die ik graag nog eens terug zal lezen.
March 8, 2014
Wauw, gewoon wauw.
Ken je dat gevoel dat je na het lezen van een boek eigenlijk gewoon heel hard wil gaan huilen. Dat had ik met dit boek.
Maren is een echt meisje geworden voor mij, wie ik het liefst in mijn armen wil nemen en laten zien dat er iemand is die om haar geeft.
Iris Boter heeft echt goed haar best gedaan en heeft zeker die 5 sterren verdiend. Ik raad dit boek iedereen aan, ik had eerlijk gezegd een beetje een 'hoe overleef ik' verhaal verwacht, maar het was realistisch en om te schrijnen. Iedereen moet het lezen, want je leert er veel van..
Ken je dat gevoel dat je na het lezen van een boek eigenlijk gewoon heel hard wil gaan huilen. Dat had ik met dit boek.
Maren is een echt meisje geworden voor mij, wie ik het liefst in mijn armen wil nemen en laten zien dat er iemand is die om haar geeft.
Iris Boter heeft echt goed haar best gedaan en heeft zeker die 5 sterren verdiend. Ik raad dit boek iedereen aan, ik had eerlijk gezegd een beetje een 'hoe overleef ik' verhaal verwacht, maar het was realistisch en om te schrijnen. Iedereen moet het lezen, want je leert er veel van..
May 8, 2014
Een wat triest verhaal over Maren en haar vader die langs elkaar heen leven, het gemis van haar moeder en haar eigen zoektocht naar wie ze is. Haar band met Ole en de manier waarop ze zich daar aan vastklampt is een mooi gegeven.
Het boek leest heel lekker weg, maar het einde vond ik wat onbevredigend.
Het boek leest heel lekker weg, maar het einde vond ik wat onbevredigend.
April 20, 2015
3,5 sterren
October 4, 2015
Maren hecht zich met weerhaakjes aan de binnenkant van je schedel.
Read
October 17, 2020(i think i (also) read this book about half a year before this date)
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 23, 2014
After reading this book it's seems that everything isn't what you thought is was to be.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews