What do you think?
Rate this book
Helemaal vrij!
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
January 13, 2026
Herkenbare zaken voor mij worden besproken. Heerlijk om over het omgaan met geld te lezen. Toch nog weer wat tips opgedaan!
September 17, 2020
2 sterren: verouderd en niet zo to-the-point.
De informatie: het grootste deel van de feitelijke informatie in dit boek, is ondertussen achterhaald. Huizenprijzen zijn niet meer extreem laag, bijvoorbeeld. Veel was vooral een bericht met slecht nieuws. Alles zit tegen in je leven als het aan 'de politiek' ligt. Je mag steeds later met pensioen, je moet steeds meer belasting betalen, enzovoorts enzovoorts. Het jammere is dat er niet echt een conclusie daarop komt. Hoe kun je zorgen dat het niet zo is, of wat kun je doen om het te stoppen of eraan te ontsnappen? Mijn eigen interpretatie is dat je dan maar moet zorgen dat je geen hypotheek meer hebt, zodat je huis buiten de invloed van externe factoren blijft. Voor de rest gaf het wel een paar leuke denkbeelden en gedachte experimenten, maar veel daarvan was ik al wel eens tegengekomen. Er waren ook wat hoofdstukken die mij irrelevant leken, zoals hoe rocksterren hun pensioenleeftijd halen en hoe wel of niet fit ze tegen die tijd zijn.
De leesbaarheid: het boek leest aardig fijn, de hoofdstukken en paragrafen zijn niet te lang. Hormann gebruikt alleen wel veel metaforen en vergelijkingen.
De structuur: op het eerste opzicht lijkt het een aardig logische structuur te hebben: een aantal 'stappen' die allemaal twee hoofdstukken hebben. Alleen de logica tussen die stappen ben ik soms even kwijt.
Het beste deel: je favo metafoor van het hoofdstuk opzoeken.
De informatie: het grootste deel van de feitelijke informatie in dit boek, is ondertussen achterhaald. Huizenprijzen zijn niet meer extreem laag, bijvoorbeeld. Veel was vooral een bericht met slecht nieuws. Alles zit tegen in je leven als het aan 'de politiek' ligt. Je mag steeds later met pensioen, je moet steeds meer belasting betalen, enzovoorts enzovoorts. Het jammere is dat er niet echt een conclusie daarop komt. Hoe kun je zorgen dat het niet zo is, of wat kun je doen om het te stoppen of eraan te ontsnappen? Mijn eigen interpretatie is dat je dan maar moet zorgen dat je geen hypotheek meer hebt, zodat je huis buiten de invloed van externe factoren blijft. Voor de rest gaf het wel een paar leuke denkbeelden en gedachte experimenten, maar veel daarvan was ik al wel eens tegengekomen. Er waren ook wat hoofdstukken die mij irrelevant leken, zoals hoe rocksterren hun pensioenleeftijd halen en hoe wel of niet fit ze tegen die tijd zijn.
De leesbaarheid: het boek leest aardig fijn, de hoofdstukken en paragrafen zijn niet te lang. Hormann gebruikt alleen wel veel metaforen en vergelijkingen.
De structuur: op het eerste opzicht lijkt het een aardig logische structuur te hebben: een aantal 'stappen' die allemaal twee hoofdstukken hebben. Alleen de logica tussen die stappen ben ik soms even kwijt.
Het beste deel: je favo metafoor van het hoofdstuk opzoeken.
October 2, 2017
Oeh. Ik twijfel tussen twee of doe sterren. Niet omdat ik dit geen goed boek vind - het is prima - maar gezien de titel had ik toch een andere inhoud verwacht.
Hormann schetst de situatie zoals die op het dieptepunt van de recente economische recessie was. Nu kan ik me er al bijna niets meer bij voorstellen, maar toen stond je huis met gemak een paar jaar te koop en had je geluk als je 'm met verlies kon verkopen. Bovendien wordt de verzorgingsstaat steeds verder uitgekleed en hebben (mede hierdoor) veel oudere maar ook jongere werknemers het zwaar.
Maar ik had een relaas verwacht over hoe je dat nu doet, dat eerder stoppen met werken. En over wat ervoor nodig is. Ik denk trouwens dat ik het antwoord wel weet - ik heb meer van Hormann gelezen - maar ik heb het hier niet met zoveel woorden uit kunnen halen.
Hormann schetst de situatie zoals die op het dieptepunt van de recente economische recessie was. Nu kan ik me er al bijna niets meer bij voorstellen, maar toen stond je huis met gemak een paar jaar te koop en had je geluk als je 'm met verlies kon verkopen. Bovendien wordt de verzorgingsstaat steeds verder uitgekleed en hebben (mede hierdoor) veel oudere maar ook jongere werknemers het zwaar.
Maar ik had een relaas verwacht over hoe je dat nu doet, dat eerder stoppen met werken. En over wat ervoor nodig is. Ik denk trouwens dat ik het antwoord wel weet - ik heb meer van Hormann gelezen - maar ik heb het hier niet met zoveel woorden uit kunnen halen.
November 17, 2022
Gerard Hormann heeft ongetwijfeld het beste met zijn lezers voor. Anders schrijf je dergelijke boeken niet. Maar de hyperbolen vliegen je om de oren: je kunt net zo goed alleen de eerste en laatste zin van zijn alineas lezen.
Hypotheekvrij had de inhoud van een longread in een zaterdagbijlage van een krant uitgesmeerd over 150 bladzijdes. Helemaal vrij doet hetzelfde maar dan met nog minder echte inhoud. Dat was bij uitkomst al zo, maar bij herlezing in 2022 blijkt de economische onderbouwing boterzachter dan -ie al was en de voorspellingen nauwelijks uitgekomen. Desondanks kom je soms toch nog een goed advies tegen. Daarom 2*
Hypotheekvrij had de inhoud van een longread in een zaterdagbijlage van een krant uitgesmeerd over 150 bladzijdes. Helemaal vrij doet hetzelfde maar dan met nog minder echte inhoud. Dat was bij uitkomst al zo, maar bij herlezing in 2022 blijkt de economische onderbouwing boterzachter dan -ie al was en de voorspellingen nauwelijks uitgekomen. Desondanks kom je soms toch nog een goed advies tegen. Daarom 2*
January 30, 2018
Leuke aanvulling op het boek hypotheekvrij.
May 18, 2020
Ik heb het boek niet uitgelezen. Het boek is ondertussen (mei 2020) flink gedateerd en de schrijven komt niet 'to the point'.
January 29, 2024
Niet realistisch als je ook nog wilt leven. Veel inkoppers. Idee is nogal uitgemolken.
April 22, 2021
“Wie ervoor open staat, herkent de magie in het alledaagse en ziet het strand onder het plaveisel.”
Boek met een goede boodschap en een frisse blik op de fenomenen huis en hypotheek. Het dateert van 2013 en voelt een beetje gedateerd (zo wordt er veel gesproken over huizen ‘onder water’ door de financiële crisis, terwijl de huizenmarkt anno 2021 een verkopersmarkt is; Mayavoorspellingen over ondergang van de wereld, Lemmy Kilkister van Motörhead en David Bowie leefden nog). Wat mij ook tegenstaat in dit boek zijn de lange tirades tegen ‘de moderne tijd’ die volgens hem leidt tot populisme en decadentie.
Aantekeningen geschreven voor mezelf - één grote spoiler!
Welvaart en levensstijl
Hormann pleit voor het herdefiniëren van het begrip welvaart. Hij beschrijft dat armoede in Nederland een anders soort is dan in ontwikkelingslanden en definieert relatieve armoede: “hoe verhoudt het inkomen van de armste bevolkingsgroep zich tot het gemiddelde?” en: “Armoede betekent onmacht om iets aan je situatie te veranderen.” Volgens Hormann komen mensen in schuldhulpverlening terecht als ze te lang vasthouden aan een levensstijl die ze eigenlijk niet meer kunnen bekostigen wegens terugval in inkomen. Hormann stelt dat je als je je levensstijl vereenvoudigt niet arm lijkt, maar dat andere mensen rijk lijken: “Met een huis dat tot de nok toe is gefinancierd, twee auto’s op afbetaling en een nieuwe keuken die op krediet is gekocht, ziet het plaatje er oppervlakkig gezien perfect uit.” Misschien overdrijft hij iets en is beschrijft hij niet de levensstijl van een gemiddelde Nederlander, maar het maakt zijn punt wel duidelijk: Hormann wil laten zien “(...) dat je in bijna alle gevallen een keuze hebt.” “Gezond eten duur? Wel als je alle groente voorgewassen en gesneden koopt. (...) Of vind je het soms armoedig om zelf rode kool te schaven?”; en: “Schaam je niet voor tweedehands. Het is vaak oneindig veel goedkoper en per definitie duurzamer. (...) Hergebruik is geen modeverschijnsel, maar een statement en een levensstijl.”
Fout
Hormann bekritiseert economen en andere beleids- en opiniemakers die verkeerde voorspellingen doen. Helaas maakt hij er zelf zelf ook schuldig aan met “Niemand is ooit armer geworden van geld naar de bank brengen en door iets anders te suggereren zet je mensen massaal op het verkeerde been.” Wel, anno 2021 gaan banken rente rekenen voor geld op de bank en wat te denken van de vermogensbelasting die al jaren hoger is dan de renteopbrengsten van geld? Mensen worden wel degelijk ‘armer’ als ze hun geld alleen maar op de bank zetten.
Hormann is er eerlijk in dat in het geval van een hypotheek je het beste af bent bij alles of niets: ofwel flink profiteren van de fiscale voordelen, ofwel volledig aflossen. Iets er tussen in maakt je kwetsbaar: je huis wordt er namelijk eenvoudig te verkopen van, waardoor de bank je niet zal helpen in geval van betalingsproblemen. Hij is er ook eerlijk over dat leven bestaat uit “schipperen tussen de dingen voor je uit schuiven en er meteen tijd voor maken.”
Adviezen
Het volgende citaat over het boek “The top five regrets of the dying” van Bronnie Ware is ook van toepassing op Hormanns eigen boek: “Bronnie Ware neemt de tijd om haar verhaal te vertellen, maar haar belangrijkste adviezen passen achter op een lucifersdoosje.”
Eén advies vind ik in het bijzonder waardevol: “Ga zitten en schrijf een brief naar jezelf.” Stel je daarbij voor dat je een hoge leeftijd hebt. Geef de huidige versie van jezelf levensadvies vanuit de positie van de versie op leeftijd. Deze oefening doet twee dingen: (1) je visualiseert jezelf op hoge leeftijd: hoe wil je dan zijn?, (2) hoe wil je je leven écht leiden tot dat moment?
Vrij
De hamvraag in dit boek beantwoordt Hormann door filosoof Sylvain Tessin te parafraseren: “Een vrij mens is baas over zijn tijd.”, en econoom Jaan van Duijn: “Je bent pas echt vrij als je vrij bent van schulden.” Hormann vat het allemaal samen door te stellen dat vrijheid keuzevrijheid is, en dan wel voor levenskeuzes, niet in de supermarkt. “Zuinig leven maakt je uiteindelijk immuun voor alle vormen van verleiding, zeker als je alle versiertrucs van de consumptiemaatschappij eenmaal begint te doorzien.”
Boek met een goede boodschap en een frisse blik op de fenomenen huis en hypotheek. Het dateert van 2013 en voelt een beetje gedateerd (zo wordt er veel gesproken over huizen ‘onder water’ door de financiële crisis, terwijl de huizenmarkt anno 2021 een verkopersmarkt is; Mayavoorspellingen over ondergang van de wereld, Lemmy Kilkister van Motörhead en David Bowie leefden nog). Wat mij ook tegenstaat in dit boek zijn de lange tirades tegen ‘de moderne tijd’ die volgens hem leidt tot populisme en decadentie.
Aantekeningen geschreven voor mezelf - één grote spoiler!
Welvaart en levensstijl
Hormann pleit voor het herdefiniëren van het begrip welvaart. Hij beschrijft dat armoede in Nederland een anders soort is dan in ontwikkelingslanden en definieert relatieve armoede: “hoe verhoudt het inkomen van de armste bevolkingsgroep zich tot het gemiddelde?” en: “Armoede betekent onmacht om iets aan je situatie te veranderen.” Volgens Hormann komen mensen in schuldhulpverlening terecht als ze te lang vasthouden aan een levensstijl die ze eigenlijk niet meer kunnen bekostigen wegens terugval in inkomen. Hormann stelt dat je als je je levensstijl vereenvoudigt niet arm lijkt, maar dat andere mensen rijk lijken: “Met een huis dat tot de nok toe is gefinancierd, twee auto’s op afbetaling en een nieuwe keuken die op krediet is gekocht, ziet het plaatje er oppervlakkig gezien perfect uit.” Misschien overdrijft hij iets en is beschrijft hij niet de levensstijl van een gemiddelde Nederlander, maar het maakt zijn punt wel duidelijk: Hormann wil laten zien “(...) dat je in bijna alle gevallen een keuze hebt.” “Gezond eten duur? Wel als je alle groente voorgewassen en gesneden koopt. (...) Of vind je het soms armoedig om zelf rode kool te schaven?”; en: “Schaam je niet voor tweedehands. Het is vaak oneindig veel goedkoper en per definitie duurzamer. (...) Hergebruik is geen modeverschijnsel, maar een statement en een levensstijl.”
Fout
Hormann bekritiseert economen en andere beleids- en opiniemakers die verkeerde voorspellingen doen. Helaas maakt hij er zelf zelf ook schuldig aan met “Niemand is ooit armer geworden van geld naar de bank brengen en door iets anders te suggereren zet je mensen massaal op het verkeerde been.” Wel, anno 2021 gaan banken rente rekenen voor geld op de bank en wat te denken van de vermogensbelasting die al jaren hoger is dan de renteopbrengsten van geld? Mensen worden wel degelijk ‘armer’ als ze hun geld alleen maar op de bank zetten.
Hormann is er eerlijk in dat in het geval van een hypotheek je het beste af bent bij alles of niets: ofwel flink profiteren van de fiscale voordelen, ofwel volledig aflossen. Iets er tussen in maakt je kwetsbaar: je huis wordt er namelijk eenvoudig te verkopen van, waardoor de bank je niet zal helpen in geval van betalingsproblemen. Hij is er ook eerlijk over dat leven bestaat uit “schipperen tussen de dingen voor je uit schuiven en er meteen tijd voor maken.”
Adviezen
Het volgende citaat over het boek “The top five regrets of the dying” van Bronnie Ware is ook van toepassing op Hormanns eigen boek: “Bronnie Ware neemt de tijd om haar verhaal te vertellen, maar haar belangrijkste adviezen passen achter op een lucifersdoosje.”
Eén advies vind ik in het bijzonder waardevol: “Ga zitten en schrijf een brief naar jezelf.” Stel je daarbij voor dat je een hoge leeftijd hebt. Geef de huidige versie van jezelf levensadvies vanuit de positie van de versie op leeftijd. Deze oefening doet twee dingen: (1) je visualiseert jezelf op hoge leeftijd: hoe wil je dan zijn?, (2) hoe wil je je leven écht leiden tot dat moment?
Vrij
De hamvraag in dit boek beantwoordt Hormann door filosoof Sylvain Tessin te parafraseren: “Een vrij mens is baas over zijn tijd.”, en econoom Jaan van Duijn: “Je bent pas echt vrij als je vrij bent van schulden.” Hormann vat het allemaal samen door te stellen dat vrijheid keuzevrijheid is, en dan wel voor levenskeuzes, niet in de supermarkt. “Zuinig leven maakt je uiteindelijk immuun voor alle vormen van verleiding, zeker als je alle versiertrucs van de consumptiemaatschappij eenmaal begint te doorzien.”
January 6, 2017
Hij had dit boek in 1 hoofdstuk kunnen schrijven, was beter geweest als artikel...
Displaying 1 - 9 of 9 reviews