راویان قصه های سه گانه روز اول عشق، زنانی هستند که در کنار آن مردان بزرگ می زیسته اند، و تا کنون به دیدار نمی آمده اند. چرا که در کنار هر مرد بزرگ و خداگونه، زنی، همسری می زیسته است در شان و منزلت او، که خود عاشقی بی نظیر بوده است، در حد اسطوره ها و افسانه ها و قصه هایی که تا کنون خوانده ایم. بار اول، لوییزا، دختر حوا راوی بود و این بار، جمک، از سرگذشت برادر و همسر خود جمشید می گوید.
محمد محمدعلی نویسنده معاصر ایرانی، در اردیبهشت سال ۱۳۲۷ خورشیدی در تهران متولد شد.
پس از اخذ دیپلم و پایان نظام وظیفه وارد مدرسه علوم اجتماعی شد و سپس با لیسانس علوم سیاسی و اجتماعی به استخدام سازمان بازنشستگی کشوری در آمد. از سال 1359 تا 1361 سردبیری فصلنامه ای به نام برج را به عهده داشت و پس از آن نیز کم و بیش با مطبوعات از جمله مجله های دنیای سخن و آدینه همکاری می کرد و سه ویژه نامه شعر و داستان مجله آدینه به سردبیری او منتشر شد. از 1369 به وزارت فرهنگ و آموزش عالی منتقل شد و در مرکز اسناد و مدارک علمی کشور مشغول کار گردید. در 1381 بازنشسته شد. نخستین کتابش را در 1354 منتشر کرد و در آن به شیوه ای واقع گرایانه به زندگی فقر زده روستاییان پرداخت. بعدها کوشید تا نوعی سمبلیسم را با واقعیت اجتماعی تلفیق کند. مرگ و مرگ طلبی از مضامین اصلی رمان های اوست. همچنین توجهی خاص به آب و معضلات ناشی از آن و ریشه یابی این مسأله نشان می دهد که خصوصأ در باورهای خیس یک مرده (1376) به وضوح قابل مشاهده است. در واقع می توان گفت که هیچ نویسنده ای به اندازه او بر آب و نان و مسائل مترتب بر آن تمرکز نکرده است. تقریبأ در تمام رمانهایش چند آوایی داستانی وجود دارد و بدنه داستان از زبان راویهای متعدد و گاه راوی- نویسنده شکل می گیرد. همچنین در بیشتر آنها عدم قطعیت و تعلیقی در پایان بندی دیده می شود.
نمی دانم چقدر از لحاظ تاریخی ارزشمند است اما از لحاظ داستانی مطمئنا زیاد نیست جمشیدی که در این کتاب شناختم ؛ مردی زن باره و الکلی که فسق و فجوری نیست که انجام ندهد اما او بزرگ است چون به آدمیان راه و رسم زندگی نیکو را آموخته البته تا آخر کتاب متوجه می شوید که آن هم از صدقه سر اهورا مزداست . در بخش آخر کتاب جمشد حتی آخرین افتخار خود(شجاعتش) را هم می بازد.. در ضمن آن طور که کتاب می گوید جمشید اولین نژادپرست عالم نیز هست جمک ؛ راوی داستانی است که در انتها می میرد و جسدش را آتش می زنند و آخر متوجه می شویم از جهان مینو داستان می گوید (حالا این داستان چطور به دست ما رسیده نمی دانم )
به نقل از سایت کتاب انتشارات کاروان راویان قصه های سه گانه روز اول عشق، زنانی هستند که در کنار آن مردان بزرگ می زیسته اند، و تا کنون به دیدار نمی آمده اند. چرا که در کنار هر مرد بزرگ و خداگونه، زنی، همسری می زیسته است در شان و منزلت او، که خود عاشقی بی نظیر بوده است، در حد اسطوره ها و افسانه ها و قصه هایی که تا کنون خوانده ایم. بار اول، لوییزا، دختر حوا راوی بود و این بار، جمک، از سرگذشت برادر و همسر خود جمشید می گوید.