ปราสาทมืด

by จุลลดา ภักดีภูมินทร์

ครั้งแรกอุมารังษีทรงคิดว่าบ้านที่จะทรงมาทำหน้าที่ ‘ครู’ และ ‘พี่เลี้ยง’ ของเด็กพิการเป็นบ้านธรรมดา แต่ทรงคิดคาดผิดไปอย่างใหญ่หลวง สถานที่นี้ควรจะเป็นเคหาสน์หรือปราสาท อย่างที่เคยทอดเนตรในภาพยนตร์บ่อยๆมากกว่า เพราะมันช่างใหญ่โตรโหฐานเสียเหลือเกิน ทว่า ทำไมหนอจึงเงียบเหงาดุจไม่มีคน มิหนำซ้ำชายหนุ่มเจ้าของบ้านก็ดูคล้ายกับมีอะไรหลายอย่างซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังใบหน้าและดวงตาสงบเงียบเย็นชานั้น

260 pages, Paperback

First published October 1, 2009

Reviews

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

นางเอกเป็นหม่อมเจ้า นางหยิ่ง ถือตัว เอาตัวเองเป็นใหญ่ ไม่เห็นความสุขของคนอื่นเป็นเรื่องสำคัญ พระเอกก็เป็นคนเย่อหยิ่ง (แข่งกันหยิ่งทั้งเรื่อง ปวดตับ) ต้องรับภาระที่ตัวเองไม่ได้ก่อ รับแทนทุกคน ถึงกับจะยอมโดนตำรวจจับรับผิดแทนคนอื่น อ่านแล้วเครียด!!! พยายามนึกว่าเป็นเรื่องเมื่อ 60 ปีที่แล้ว แต่ก็ยังหมั่นไส้นางอยู่ดี

[อ่านเรื่อยๆ มาเรียงๆ · Rating 5 out of 5]

#แนะนำอ่าน ค่ะ สนุกมากๆ อ่านง่ายมากๆ นิยายเรื่องนี้ถูกตีพิมพ์เป็นรายตอนลงนิตยสารศรีสัปดาห์ ตั้งแต่ปี 2498 ตามเท่าที่ได้อ่านข้อมูลเห็นว่าช่วงที่ลงตีพิมพ์ นิยายได้รับความนิยายเป็นอย่างมาก สุดท้ายถูกนำไปรวมเล่มและนำไปสร้างเป็นละคร

ปราสาทมืดเป็นนิยายลึกลับที่มีกลิ่นอายปราสาทเก่าแบบโกธิค เรื่องราวปริศนาดำมืดที่มีฆาตกรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง เรื่องราวดำเนินไป นักอ่านน่าจะคาดเดาเบื้องหลังฆาตกรรมได้ไม่ยาก แต่ปริศนาดำมืดที่เกี่ยวข้องกับคนสองรุ่นเป็นส่วนที่ชวนติดตามมากๆ ตลอดที่อ่านก็จะสงสัยว่าเพราะเหตุใดเจ้าของปราสาทผู้มีความงามดั่งรูปสลักกรีกถึงได้เป็นบุรุษที่เย็นชาเสียเหลือเกิน กรรมใดหนอที่ชายหนุ่มรูปงามผู้นี้แบกรับไว้

ผสานไปกับเรื่องราวของหญิงสาวที่มีชาติกำเนิดสูงแต่กลับไร้รังนอน ต้องเสาะหารังใหม่ในที่ห่างไกลจนได้มาเป็นครูพี่เลี้ยงในปราสาทลึกลับกลางป่า ส่วนนี้ไม่ได้น่าเบื่อ ตัวเอกหญิงไม่ได้ทำตัวงี่เง่า น่ารำคาญหรือเอาแต่ใจเลย ตรงกันข้าม นางเอกในเรื่องนี้จะฉลาดและมีสติ เข้าคู่กับพระเอกที่แบกรับทุกอย่างด้วยอารมณ์มากกว่าเหตุและผลพอดี

กลิ่นอายปราสาทเก่าพ่วงมาด้วยผีวิญญาณนิดๆ ทำให้นึกถึงนิยายฝรั่งยุคเก่าหลายๆ เรื่อง ในปราสาทมืดจะมีวิญญาณออกมาปรากฏทั้งในลักษณะเตือนบอกเหตุและมาบอกลา

ส่วนของภาษาและสำนวณนั้น ถึงแม้นิยายเรื่องนี้จะถูกเขียนมานานหลายสิบปี แต่อ่านง่าย อ่านลื่นมาก ภาษาไม่เก่าเท่าไหร่ ส่วนสำนวณนี่ยกนิ้วให้ หนังสือเล่มบางนิดเดียวแต่เนื้อหากลับอัดแน่นมาก เรื่องราวเล่ากระชับชัดเจน ปริศนาในนิยายเยอะมาก แต่เล่าได้เข้าใจไม่ยาก ไม่วนไปมา ปมที่ทิ้งให้ติดตามก็ทำได้ดีค่ะ อ่านรวดเดียวเพราะวางไม่ลง

นิยายเรื่องนี้เราชอบมากค่ะ อยากแนะนำให้หามาอ่านดูนะคะ ถึงจะเป็นนิยายจากฝีมือนักเขียนชั้นครู อีกทั้งยังถูกเขียนมานานมากๆ แต่อ่านง่าย ไม่ต้องปีนกระไดอ่าน อ่านนิยายสืบสวนญี่ปุ่นได้ง่ายฉันใดก็อ่านปราสาทมืดได้ง่านฉันนั้นเลยค่ะ แน่นอน เล่มนี้ #เชียร์ ค่ะ🥰🥰

[wrmstmooon · Rating 3 out of 5]

3.5 STARS

หยิบเล่มนี้มา เพราะอยากอ่านนิยายแนวโกธิคโรแมนซ์ที่เล่มไม่หนามาก อ่านจบแล้วค่อนข้างชอบค่ะ แม้เนื้อเรื่องจะ predictable ตามสูตรนิยายโกธิค และความคิดความอ่าน เหตุผลของแต่ละตัวละครจะค่อนข้างเป็นยุคเก่า ขนบเก่าไปซักนิด คือเก็บความรู้สึกกันแทบทุกคน (มีพิมพ์ทิพ กับ ศุลีมาศ และวิษณุที่ดูสดใสหน่อย แต่ก็ไม่ค่อยเผยความรู้สึกกันเท่าไหร่นะ) นางเอกเจ้าทิฐิมาก ส่วนพระเอกเป็นตัวละครที่เก็บความรู้สึกมากที่สุดแล้วในเรื่อง เวลาตัดพ้อกันนี่ใช้สายตาอย่างเดียว

ตอนอ่านก็คิดไว้แล้วว่าทั้งท่านชายรวิศักดิ์ฯและวิษณุจะต้องชอบท่านหญิงแน่ๆ (เท่าที่นิยายรุ่นเก่ามา-ไม่เยอะเท่าไหร่-แต่ส่วนใหญ่ คนแวดล้อมนางเอกจะชอบนางเอกทุกคน) แต่ด้วยความที่ 'ไม่พูด' กันไปซะทุกคน เลยรู้สึกแค่ว่าทั้งสองคน 'นิยม ชื่นชม' ท่านหญิงอุมา มากกว่าจะ 'เครซี่' คือแสดงออกชัดเจน พระเอกไม่ต้องคอยตามเข้าใจผิด น้อยใจกันมากมาย แต่ก็ไม่ใช่จะไม่มีนะ แค่ไม่บ่อยเท่านั้นเองค่ะ

[extrajul · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายเล่มแรกของนักเขียนคนนี้ที่ได้อ่าน ก่อนอื่นเลยคือเราชอบภาษาในเรื่องมาก รู้เลยว่าสำนวนคือโคตรจะนิยายไทยสมัยก่อน อ่านแล้วรู้สึกอภิรมย์จนวางไม่ลงเลยด้วยซ้ำ เราไม่ได้คาดหวังกับพล็อตมาก เพราะรู้อยู่แล้ว คือเคยดูละครเรื่องนี้เมื่อยังเด็กมาก ๆ เลยรู้ว่ามันเป็นไปยังไง แต่ก็ยังชื่นชมในการวางพล็อตของนักเขียน ถือว่าทำได้ดีมาก เราชอบไวบ์ บรรยากาศ สำนวนภาษาการบรรยายในเรื่องนะ เหมาะสำหรับคนที่ชอบอ่านงานไทยภาษาสวย ๆ ได้รู้จักศัพท์ที่น่าสนใจอีก แต่พวกค่านิยม แนวคิดต่างๆ ในเรื่องที่มันแฝงมากับการออกแบบตัวละคร การบรรยายต่าง ๆ เราอาจจะไม่ซื้อสักเท่าไหร่ คือมันละค๊รละครน่ะนะ อาจจะมีขมวดคิ้วบ้างในบางทีตอนที่อ่าน แต่ก็ต้องทำความเข้าใจด้วยว่างานเขียนไทยกระแสหลักเมื่อก่อนมันก็ต้องแบบนี้แหละ ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ถึงสองครั้ง แต่ไม่ได้แปลว่างานเขียนเค้ามันน้ำเน่าซะจนอ่านไม่ได้นะ 5555 ปล.เราเพิ่งรู้ว่าเค้าเขียนขมิ้นกับปูนด้วย แฟนละครแบบเราขอจดไว้ในใจละกัน

[Murainik_ · Rating 3 out of 5]

ให้ 3.5 ทั้งพล็อตและสำนวนค่อนข้างจะดึงดูดให้อ่านอยู่ ถึงจะมีช่วงที่น่าเบื่อไปบ้างแต่ไม่ได้เยอะจนอยากวาง ทั้งผูกปมเชื่อมโยงต่างๆได้ดีพอใช้ แม้ว่าฉากไคลแมกซ์จะไม่ได้ถึงกับว้าวแต่ก็ไม่กร่อยเลย ถือว่าน่าชื่นชมมากสำหรับงานเขียนแรก สมกับเป็นนักเขียนชั้นครูจริงๆ

ด้วยเพราะเราชอบตัวละครที่ดูลึกลับๆก็เลยค่อนข้างจะชอบพระเอก แต่ไม่ชอบจุดที่ถือทิฐิมากเกินจำเป็น ด้วยเหตุนี้ด้วยเลยทำให้เราไม่ชอบตัวละครนางเอกเท่าไหร่ แถมท่านหญิงอุมานี่เชื่อคนง่ายเกิ๊น ทั้งพระเอกที่ชวนมาบ้าน ทั้งนายชดที่ล่อให้ไปหาแม่ทิพ ทั้งตอนที่นางแช่มเอาเรื่องพระเอกมาบอก คล้อยตามไปหมด ทั้งๆที่นางเอกก็เห็นอยู่ว่าคนในปราสาทมืดนี่คีพคาแรกเตอร์ลึกลับกันหมด ไม่น่าไว้ใจสักคน

[Kamons · Rating 2 out of 5]

บรรยากาศในเรื่องอ่านแล้วอึมๆ ครึมๆ เหมือนชื่อนิยายและเหมือนภาพหน้าปกเลย คือปากหนักกันทั้งเรื่องทุกตัวละคร คิดอะไรก็ไม่พูดอ่านแล้วอึดอัดแทน
ไม่ชอบตัวนางเอกเลย เป็นนางเอกที่หยิ่ง ถือดี ทิฐิเยอะ พระเอกก็หยิ่งพอกัน ตัวละครแบนๆ มีอยู่มิติเดียว
นิยายแบบพล็อตนิยายแบบโบราณสมัยก่อน ถ้าใครโหยหานิยายแบบแต่งกันเมื่อสัก 30-40ปีอาจจะเอาไว้อ่านแก้คิดถึง

[Kanitha · Rating 5 out of 5]

ปราสาทมืด ของจุลลดา ภักดีภูมินทร์ ท่านผู้ประพันธ์ใช้ภาษาได้สละสลวย เหมือนภาษาดอกไม้เลยค่ะ ซึ่งในเรื่องก็มีชื่อพรรณไม้ดอกนานาชนิดเป็นฉากประกอบมากมาย เหมือนเดินอยู่ในสวนดอกไม้บนสรวงสวรรค์ …อ่านแล้วเคลิ้ม…ทึ่งในความรักและจิตใจที่ทนงค์ของท่านหญิงอุมารังษี ส่วนหมอภรตถึงจะเป็นชนสามัญ ก็ทนงค์ในศักดิ์ศรี ถือได้ว่าศีลเสมอกัน...
เรารักเรื่องนี้ค่ะ

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Scary enough.

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

อาจจะเป็นเพราะคาดหวังเกินไป
ชอบโครงเรื่องนะ บุคคลิกของพระเอกก็ชอบ
แต่การดำเนินเรื่องมันไม่ค่อยดึงดูดข้าพเจ้า