Ο κόσμος της τίγρης, η διαρκής πάλη - γλωσσική, κοινωνικοπολιτική και ηθική - και ένα σχεδόν ατέρμονο μεθυσμένο αφήγημα που καταδεικνύει την επικρατούσα βρωμιά των θηρευτών. Τα θηράματα πρέπει να είναι έτσι όπως είναι, και κάτι το μεσαίο, το ηθικό, που παίρνει τα καλά των μεν και των δε, που προσπαθεί να βρει την ισορροπία κλείνεται πίσω από σίδερα, πραγματικά ή μη, ενδείκυνται πρως βρώσιν.