Συγκεντρωτική έκδοση των ποιητικών συλλογών: "Έρεβος" (1956), "Ερήμην" (1958), "Επί τα ίχνη" (1963), "Το λίγο του κόσμου" (1971), "Το τελευταίο σώμα μου" (1981), "Χαίρε ποτέ" (1988) και "Η εφηβεία της λήθης" (1994).
Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή έχει μια πολύ ιδιαίτερη συναισθηματική αξία πλέον για μένα καθώς είναι το τελευταίο βιβλίο που δανείστηκα από τη βιβλιοθήκη της πόλης μου λίγο πριν οι ζωές όλων μας αλλάξουν. Έτσι η Κική Δημουλά με τον υπέροχο λόγο της βρέθηκε να με παρηγορεί καλύτερα από τον καθένα σε αυτές τις δύσκολες ώρες της καραντίνας που το μυαλό μόνο ήσυχο δεν είναι. Ήταν εκεί για να γαληνέψει την ψυχή μου όλα αυτά τα’ ανήσυχα βράδια και να με κάνει να φανταστώ ότι δεν είναι μακρινή η μέρα που θα τρυπώσω πάλι σε εκείνη τη μεγάλη πόρτα στη βιβλιοθήκη για να ψαχουλέψω τα ράφια, να μυρίσω τη μυρωδιά των σκονισμένων βιβλίων (έλα ενταξει αράχτε θα βάλω γάντια). Δηλώνω γοητευμένη. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας πολλά από τα ποιήματα που ξεχώρισα όμως για λόγους χώρου θα επιλέξω μόνο ένα.
Εσωτερικές ειδήσεις: Φρόνιμοι οι θόρυβοι στο σπίτι. Έχει αρχίσει να νυστάζει αυτή η κουρασμένη αρετή τους. Το σώμα φόρεσε τη νυχτικιά ψυχή του ετοιμάζεται να πέσει. Ήπιαν οι σκιές το δυναμωτικό τους τρόπο και μεγαλώνουν στους τοίχους. Κάποιες ξαφνικές αναλαμπές που είχε η καύτρα του τσιγάρου τις κατεύνασε η ψυχίατρος στάχτη. Τα γυαλιά σου οκλαδόν στο γραφείο βούδας σε αυτοόραση βαθιά. Σπουδαία ανακάλυψη του μεγεθυντικού φακού: κάτω από το βλέμμα του αποθηριώνεται η σκόνη, διογκώνεται σαν άμμος κι εθεάθη ερημική να σεργιανάει ολόκληρη αμμουδιά πάνω στα πράγματά σου. Εξωτερικές ειδήσεις: Ο καιρός ήταν σήμερα λίγο καλύτερος απ' τον χαμένον. Αλλά επειδή εμένα με λιγώνουν οι μικρές βελτιώσεις ούτε που τον δοκίμασα καθόλου. Εορτάσθηκαν πάλι χτες τα γενέθλια του ανυπόφορου κάθε έξι μέρες Κυριακή. Φάρος ανευρέθη, το νόημά του απωλέσθη μετά υφάλων. Έγινε δεκτή η παραίτησή σου. Κρίμα. Είχες πολλά ακόμα εδώ να χάσεις.
Ποίηση διαχρονική. Θέματα που κυριαρχούν στα ποιήματά της είναι η απουσία, η φθορά, η απώλεια, η μοναξιά και ο χρόνος. Χαρακτηριστικά της ποίησής της είναι η προσωποποίηση αφηρημένων εννοιών, η ασυνήθιστη χρήση κοινών λέξεων και η πικρή φιλοπαίγμων διάθεση.
Όνειρο σημαίνει φτερούγα ύπνου από κερί που ήλιο ερωτεύεται και λιώνει, φύλλα που θαυμαστά ισορροπούν σα να πατάνε σε κλαδιά ενώ το βλέπεις καθαρά πως δεν υπάρχει δέντρο, ν’ ακούς να τραγουδάνε χίλια ναι απ’ το λαρύγγι του όχι.
----
Απο δώ που αισθάνομαι δεν φαίνεται θάλασσα. Όμως υπάρχει.
Πρώτη επαφή με την κυρία Δημουλά στην τρίτη λυκείου και την πίεση των πανελληνίων!Αργά θα έλεγα και ντροπή μου!Ίσως οι δύσκολες συνθήκες της ζωής μου τότε με έκαναν να την εκτιμήσω περισσοτερο τοτε!Για μένα είναι τεχνίτισσα της γλώσσας!δένει τις λέξεις και τα νοήματα που αλλιώς δεν θα είχαν καμία λογική σύνδεση και τα κλειδώνει ετσι! την ζηλεύω! τη θαυμάζω! μακάρι να είχα το χαρισμά της!προς το παρόν περιορίζομαι στο να κοιτώ με ανοικτό το στόμα τις σπάνιες πλεον διαλέξεις της καλύτερης κατ΄ εμε εν ζωη ποιητριας!
Τι να πω για την Κική Δημουλά. Aπό το πρώτο ποίημα που διάβασα συνειδητοποίησα πως κάτι μέσα μου σαλεύει, αναστατώνεται, συγκινείται....
Μεσιτείες Με γυροφέρνει η άνοιξη, αλλά εγώ άλλη φορά πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ. Ας μοιάζει μ οτιδήποτε το σούρουπο. Δεν θα ποτίζω με το αίμα μου ομοιότητες. ........ Με παζαρευει η τοκογλύφος μνήμη Για να μου δώσει ένα Μάιο παλιό Μαζί και με τις νερατζιές, Για να μου δώσει κυρίως την μορφή Που στην μεταφορά της Από σταθμό της λήθης σε σταθμό Χτυπήθηκε στα μάτια και στο στόμα -για αυτά πληρώνεις - Μου παίρνει ένα μέλλον...❤️
Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τα ποιήματα της Δημουλά και ομολογώ πως χρειάστηκα κάποιο χρόνο για να προσαρμοστώ στον τρόπο γραφής της. Κάποια σχήματα και εικόνες συνεχίζω να τα βρίσκω επιτηδευμένα και μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι προσπαθεί υπερβολικά με αποτέλεσμα να μην μπορεί ο αναγνώστης να ταυτιστεί ή ακόμη να ακολουθήσει την σκέψη της. Παρόλα αυτά ξεχώρισα κάποια ποιήματα που μου άρεσαν ιδιαίτερα όπως Υποκατάστατο, Μεσιτείες, Η Περιφραστική Πέτρα και Παν-Κλάμα.
Χαίρομαι που αυτή η ποιητική συλλογή υπάρχει στη βιβλιοθήκη μου.Πολλά τα ποιήματα που ξεχώρισα.Η κυρία Δημουλά χειρίζεται άψογα το λόγο και τις λέξεις.Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο θεάσης των πραγμάτων και χαρακτηριστικό τρόπο γραφής που τολμώ να πω ότι πολλές φορές με εκπλήσσουν-θετικά εννοείται.!