What do you think?
Rate this book
Cehennem Çiftliğinden Kaçış
“Yapabilir misin?”
“Neyi yapabilir miyim Cemil?”
“Kızımı geri getirebilir misin? Onu bu orospu çocuklarının elinden kurtarabilir misin? Hiç kimse bunu yapabilecek durumda değil.
Hiç kimsenin maçası sıkmıyor, sıksa da resmi görev ellerini kollarını bağlıyor. Her dakika gözaltına alabilirler. Bu adamların izini sürmeye kalkanı mimliyorlar, iz sürdürmüyorlar. Tanıdığım insanlar arasında bunu yapabilecek tek kişi sensin. Süreyya, bunu yapabilir misin?”
AKP yeniden kazanmıştı, pek bir şey değişmemişti. Aynı göğe bakıyorduk işte. Trafik gene o trafik, hep aynı sakalet, hep aynı yaveler… Martılar Haliç kokuyor, Kürt bebeler Beyoğlu tramvayına asılıyordu, akşam vapuru hep kalabalıktı. Kimseye ne yapacağını söylemeden geliyordu gece. Süreyya Sami sırt ağrılarıyla uyanıyordu. Samsun yakıyordu üst üste. Göz ucuyla Türkiye Kupası finaline, Alex’e bakıyordu. Eski gazeteleri okuyordu. Parası yoktu. Bir şey arıyordu ama sanki hep eksile eksile arıyordu.
Bir gün devresi çıkageldi, yardım istiyordu. Sinematek’in barında elini tuttuğu kadını hatırladı. Bal rengi gözlü kız kayıptı. İçinde yıllar önce kurulmuş saatli bir bomba patladı.
Reis Efendi’den Zeynep’i geri almalıydı. Hangi cehennemdeydi o çiftlik? 38’lik Colt, dördüncü seriydi.
Süreyya Sami, başka bir serüvenle 2009 yılında…
“Neyi yapabilir miyim Cemil?”
“Kızımı geri getirebilir misin? Onu bu orospu çocuklarının elinden kurtarabilir misin? Hiç kimse bunu yapabilecek durumda değil.
Hiç kimsenin maçası sıkmıyor, sıksa da resmi görev ellerini kollarını bağlıyor. Her dakika gözaltına alabilirler. Bu adamların izini sürmeye kalkanı mimliyorlar, iz sürdürmüyorlar. Tanıdığım insanlar arasında bunu yapabilecek tek kişi sensin. Süreyya, bunu yapabilir misin?”
AKP yeniden kazanmıştı, pek bir şey değişmemişti. Aynı göğe bakıyorduk işte. Trafik gene o trafik, hep aynı sakalet, hep aynı yaveler… Martılar Haliç kokuyor, Kürt bebeler Beyoğlu tramvayına asılıyordu, akşam vapuru hep kalabalıktı. Kimseye ne yapacağını söylemeden geliyordu gece. Süreyya Sami sırt ağrılarıyla uyanıyordu. Samsun yakıyordu üst üste. Göz ucuyla Türkiye Kupası finaline, Alex’e bakıyordu. Eski gazeteleri okuyordu. Parası yoktu. Bir şey arıyordu ama sanki hep eksile eksile arıyordu.
Bir gün devresi çıkageldi, yardım istiyordu. Sinematek’in barında elini tuttuğu kadını hatırladı. Bal rengi gözlü kız kayıptı. İçinde yıllar önce kurulmuş saatli bir bomba patladı.
Reis Efendi’den Zeynep’i geri almalıydı. Hangi cehennemdeydi o çiftlik? 38’lik Colt, dördüncü seriydi.
Süreyya Sami, başka bir serüvenle 2009 yılında…
256 pages, Paperback
First published November 1, 2012
15 people want to read
About the author
Barış Uygur
5 books6 followers1978 yılında Eskişehir'de doğdu. 1996 yılından bu yana Pişmiş Kelle, Gırgır ve Alarm dergilerinde haftalık mizah yazıları yazdı. Halen Uykusuz dergisine yazılarıyla katkıda bulunuyor. Feriköy Mezarlığı'nda Randevu'nun ilk bölümleri 2004 yılında Otium internet sitesinde tefrika olarak yayınlandı.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
July 6, 2016
"Hafıza garip şey, hatırladığı bazı şeyleri yakınında, bazı şeyleri de uzağında tutuyor bir şekilde. İnsan, okuduklarının başka bir dünyaya ait olduğu hissine kapılabiliyor."
"Zevkin veresiyesi olmaz."
"Ona bakmamaya çalışsam da göz göze geldik. İçimde bir yerlerde sanki bir cam kırıldı."
"Acıyı zamana yayarak yaşadığın zaman başkadır, zamana yayılan acıların hepsi bir anda döküldüğünde bambaşka."
"Anlamak zor ve yorucudur, çünkü insan yaşadıklarının gerçek olduğunu ancak anlatınca anlar. İster kurban olsun ister katil."
"Yıllar sonra, hem o sırada hem de hayatımın geri kalanında anlattığım hiçbir hikayenin aslında ilgi çekici olmadığını ve insanların hikayelere değil hikayeyi anlatana ilgi gösterdiklerini fark ettiğimde, o günü düşünüp içimin cız ettiğini hatırlıyorum."
"İçimde bir şeyler yerinden oynuyor, sanki kalbimi bir şeyler delip geçiyordu sürekli. Ben daha evvel kalp ağrısını sadece mecaz sanırdım, o gün anladım ki insan fiziksel olarak da acı hissedebiliyormuş, canı aynı anda her iki anlamda da yanabiliyormuş."
"Zaten yolumu bulduğum görülmüş şey değildir şimdiye kadar. Bulsam ne yapacağım onu da bilmiyorum. Belki bilsem, bunun için çaba harcardım."
"Otomobil kullanırken cep telefonuyla konuşanlar, yürürken cep telefonuyla konuşanları eziyor ama cep telefonuyla konuşmaktan asla vazgeçmiyorlar. İnsanların birbirleriyle konuşacak bu kadar çok şeyi olması da beni şaşırtmaya devam ediyor."
"Pozitif enerji, negatif enerji lafları öyle sık geçiyordu ki, insanlar kendilerini elektrik trafosu zannedeceklerdi bu gidişle."
"Her şeye daha fazla para verip daha kötüsünü almak herhalde zenginlerin ortak adetiydi."
"En korktuğum ücretlendirme, can sağlığıyla ilişkilendirilen muğlak ödeme formudur. Ne kadar para verirsem vereyim eksik ya da fazla olduğunu düşünüp kendime dert edinirim."
"..Eyüp beni tekmelerken aklımdan bunları geçiriyordum çünkü acıyı hafifletmenin en iyi yolu başka şeyler düşünmekti. Daha başka şeyler, güzel şeyler."
"..Bu ikisi genellikle beraber olurdu zaten. Ne kadar akıllıysanız o kadar korkak olurdunuz."
"..insanlardaki kinin boyutlarını tahmin etmek zordur."
"..insanlar kıçlarında donları yokken süper kahramanlığa yeltenmeme eğilimindedirler. Don bir süper kahraman için vazgeçilmez bir unsur olmalı."
"Eğer iç kanamam olsaydı şimdiye kadar zaten çoktan ölmüş olurdum. Zaten zamanla her şey düzelir. Hemen her şey."
"Hep öyle olur zaten. Unutulur. İnsanlar hatırlamak istemedikleri şeyleri çok daha çabuk unutmak eğilimindedirler."
"..ama dert değil. Biraz sıkı giyinirsiniz, içinizi bir yudum kaynakla ısıtırsınız. Sizden iyisi yoktur."
Sonu....ne biçim de bitti......
"Zevkin veresiyesi olmaz."
"Ona bakmamaya çalışsam da göz göze geldik. İçimde bir yerlerde sanki bir cam kırıldı."
"Acıyı zamana yayarak yaşadığın zaman başkadır, zamana yayılan acıların hepsi bir anda döküldüğünde bambaşka."
"Anlamak zor ve yorucudur, çünkü insan yaşadıklarının gerçek olduğunu ancak anlatınca anlar. İster kurban olsun ister katil."
"Yıllar sonra, hem o sırada hem de hayatımın geri kalanında anlattığım hiçbir hikayenin aslında ilgi çekici olmadığını ve insanların hikayelere değil hikayeyi anlatana ilgi gösterdiklerini fark ettiğimde, o günü düşünüp içimin cız ettiğini hatırlıyorum."
"İçimde bir şeyler yerinden oynuyor, sanki kalbimi bir şeyler delip geçiyordu sürekli. Ben daha evvel kalp ağrısını sadece mecaz sanırdım, o gün anladım ki insan fiziksel olarak da acı hissedebiliyormuş, canı aynı anda her iki anlamda da yanabiliyormuş."
"Zaten yolumu bulduğum görülmüş şey değildir şimdiye kadar. Bulsam ne yapacağım onu da bilmiyorum. Belki bilsem, bunun için çaba harcardım."
"Otomobil kullanırken cep telefonuyla konuşanlar, yürürken cep telefonuyla konuşanları eziyor ama cep telefonuyla konuşmaktan asla vazgeçmiyorlar. İnsanların birbirleriyle konuşacak bu kadar çok şeyi olması da beni şaşırtmaya devam ediyor."
"Pozitif enerji, negatif enerji lafları öyle sık geçiyordu ki, insanlar kendilerini elektrik trafosu zannedeceklerdi bu gidişle."
"Her şeye daha fazla para verip daha kötüsünü almak herhalde zenginlerin ortak adetiydi."
"En korktuğum ücretlendirme, can sağlığıyla ilişkilendirilen muğlak ödeme formudur. Ne kadar para verirsem vereyim eksik ya da fazla olduğunu düşünüp kendime dert edinirim."
"..Eyüp beni tekmelerken aklımdan bunları geçiriyordum çünkü acıyı hafifletmenin en iyi yolu başka şeyler düşünmekti. Daha başka şeyler, güzel şeyler."
"..Bu ikisi genellikle beraber olurdu zaten. Ne kadar akıllıysanız o kadar korkak olurdunuz."
"..insanlardaki kinin boyutlarını tahmin etmek zordur."
"..insanlar kıçlarında donları yokken süper kahramanlığa yeltenmeme eğilimindedirler. Don bir süper kahraman için vazgeçilmez bir unsur olmalı."
"Eğer iç kanamam olsaydı şimdiye kadar zaten çoktan ölmüş olurdum. Zaten zamanla her şey düzelir. Hemen her şey."
"Hep öyle olur zaten. Unutulur. İnsanlar hatırlamak istemedikleri şeyleri çok daha çabuk unutmak eğilimindedirler."
"..ama dert değil. Biraz sıkı giyinirsiniz, içinizi bir yudum kaynakla ısıtırsınız. Sizden iyisi yoktur."
Sonu....ne biçim de bitti......
July 23, 2023
Kitabın yazarının yakın arkadaşım olması sebebiyle tam olarak seffaf bir degerlendirme yapmamın mümkün olmadığını söylemem gerek. İlk kez elime aldığımda gerçekten neyle karşılaşacağımı bilmiyordum, hatta beklentilerimi de oldukça düşürdüm. Ama kitap hem sürükleyici hem de oldukça iyi yazılmış. Barış Uygur'un hak ettiği değeri görmediğini düşünüyorum, değer verelim ki daha çok kitap yazabilsin.
December 13, 2016
Gündelik hayatımızı kuşatan; internetten, cep telefonuna, lüks arabalara, bütün teknolojik aletlere, modern çağa karşı eleştirilerle dolu roman. Her eleştiride insan dayanamayıp, düşünüp "bence de" demekten alıkoyamıyor kendini. Ayrıca, Barış Uygur'un -bir önceki romanını göz önünde bulundurduğumda- polisiye kurmaca konusunda kendini geliştirdiği aşikâr. Kalemine sağlık. Sıradaki Süreyya Sami polisiyesini sabırsızlıkla bekliyorum.
March 12, 2013
Bruce Willis oynamali bu filmde.. guzeldi.. aklımda soru işaretleri kaldı tabii ama.. kurgu iyiydi yeterince.
February 4, 2013
Senaryolaştırılsa Hollywood-vari polisiye film olur.
July 31, 2015
Bu seferki öbürü kadar vasat bitmedi. Güzel. Herkese tavsiye edilir.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews