Nynke, die echt bestaan heeft, en naar wie het boek genoemd is, is niet de hoofdpersoon. Dat was voor mij een verrassing.
De hoofdpersoon is haar fictieve broertje Lenert. We volgen hem, zijn levendige verbeeldingskracht, zijn kleurrijke reukzin, het ellendige houtsnijwerkje dat hij bij zich draagt (dat werd ik goed beu) en de volstrekt ellendige manier waarop hij heen en weer geslingerd wordt tussen de liefde voor zijn vrouw en de bewondering voor zijn zuster (man, ik zou hem een draai om z'n oren willen geven!) en dit ongeveer 45 jaar lang (ik houd er altijd wel van als we de hoofdpersoon ook als kind leren kennen).
Het resultaat is een interessant verhaal, dat af en toe misschien iets te lang is doordat het wat te veel herhaalt. Met wat bladzijdes en zinnen minder was het misschien nog beter geweest. Het einde was desalniettemin aangrijpend.
Stof om over na te denken;
Who framed Nynke?
of....
Who framed Lenert?
Laatste gedachte: de kaft is werkelijk prachtig en trok me aan tot het boek. Bij nadere inspectie vraag ik me echter af wie deze jonge vrouw moet zijn. Voor een 16e-eeuwse vrouw is ze veel te zwaar opgemaakt.