Υπό το φως της πανσελήνου

by Μαρία Δανιήλ

Κοίταξα την πλάκα από λευκό μάρμαρο που έγραφε το όνομά του και την ημερομηνία γέννησης μαζί με την ημερομηνία θανάτου του. Σηκώθηκα, χάιδεψα τη φωτογραφία του. Κοίταξα γύρω μου μήπως και δω το φάντασμά του. Τζίφος. Μύρισα το τριαντάφυλλο για μια ακόμα φορά, το άφησα πάνω στον τάφο και γύρισα να φύγω. Είχα ήδη αργήσει. Έπρεπε να πάω για κυνήγι…
...ένα ιδιαίτερα εφευρετικό και δυνατό μυθιστόρημα. Λάτρεψα της εικόνες, που ξεπηδούσαν διαβάζοντας το κείμενο και ενθουσιάστηκα με την πλοκή, που με υποχρέωσε, στην κυριολεξία, να το αφήσω από τα χέρια μου μόνο στο τέλος, όταν πιά είχε χαράξει.

368 pages, Paperback

First published June 1, 2011

About the author

Η Μαρία Δανιήλ γεννήθηκε χειμώνα έτους δίσεκτου σε μια μεγάλη πόλη δίπλα στην θάλασσα, την Αλεξανδρούπολη. Μεγάλωσε και συνεχίζει να ζει σε κόσμους φανταστικούς, αν και το σώμα της βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε ψυχολογία, αλλά θα της άρεσε κάποτε ν’ ανοίξει το δικό της βιβλιοπωλείο που θα κλείσει σύντομα, μιας και πιθανότατα θα χαρίζει τα βιβλία, παρά θα τα πουλάει. Θα την βρείτε συνήθως να πίνει τσάι και να μυρίζει μανιωδώς βιβλία, παλιά και μη.

Reviews

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 4 out of 5]

Εκτιμώ πάρα πολύ το βιβλίο της Μαρίας Δανιήλ Αγκάρτα. Αυτός ήταν και ο λόγος που ξεκίνησα να διαβάζω και αυτό το πρώιμο βιβλίο της, παρ όλο που δεν είναι καθόλου κοντά στο στυλ μου. Η ίδια η συγγραφέας μου είπε ότι έχει γράψει μία διλογία βιβλίων στην εφηβεία της και με προειδοποίησε για το περιεχόμενό τους.
Ένα εφηβικό βιβλίο κοντά στα πρώτα βιβλία του Χάρι Πότερ και με μεγάλη δόση από την τριλογία του Λυκόφως. Με μία έφηβη ηρωίδα που βρίσκει τον αγνό νεανικό της έρωτα στο πρόσωπο ενός βρυκόλακα. Και αν πριν το διαβάσω αυτά θα ήταν αρκετά για να το παρατήσω στο ράφι μου, όταν το έπιασα στα χέρια μου, το απόλαυσα πολύ περισσότερο από όσο πιστευα. Όλα τα στοιχεία που απόλαυσα στην Αγκάρτα, βρίσκονται και εδώ, αν και σε πρώιμη και ακατέργαστη ακόμη μορφή. Το απόλαυσα σε σημείο μόλις τελείωσε το βιβλίο να ξεκινήσω αμέσως το επόμενο(Πριν την Πανσέληνο) για να μην χάσω τον ειρμό της ιστορίας.
Ναι έχει και σημεία που μου κακοφάνηκαν στο βιβλίο, αλλά ΔΕΝ είμαι έφηβος και ΔΕΝ είμαι φαν του είδους. Και όμως με κράτησε μέχρι τέλους. Σίγουρα οι φαν θα το απολαύσουν όσο δεν πάει.