گلدسته و سایه‌ها

by Mahmoud Dowlatabadi

Genres: Short Stories

109 pages, Paperback

First published January 1, 2005

Reviews

[Astraea]

-شما فی الواقع داری می سوزی؟
-توقع داری آدم تو جهنم باشه و نسوزه؟

[Sajede]

توصیفات داستان ها خیلی گیرا بود اینکه شخصیت ها خاکستری بودن هم جالب بود، قضاوت درباره ی شخصیت ها رو گذاشت به عهده خواننده برای همین ذهنم درگیر شده🤷‍♀️

[Sara Alaee]

""گلدسته و سایه ها" شامل 2 داستان کوتاه است. اولی داستان داور متولی امامزاده و زنی است که در يك شب سرد به او پناه می برد، شب را با او سر مي‌كند اما صبح هنگام داور به شكلي وحشتناك به هويت خود و زن پي مي‌برد. دومی روایت برخورد 4 شخصیت -2 مرد مسن، 1 جوان و 1 نوجوان- است که همه به نوعی دچار فقر مادی یا عاطفیند. در هر دو داستان نویسنده نگاهی گذرا به مسئله جنسیت و غرایز جنسی داشته است

[Maryam Mousavi]

اولین کتاب دولت ابادی که پنج ستاره ندادم بهش
اونقدرا برام جذاب نبود
اولش نفهمیده بودم دوتا داستان ازهم جدان ولی بعدشم که فهمیدم چندان توفیری نداشت.
نه این کتاب مورد علاقه‌م نبود قطعا

[Mahdi shafiee]

کتاب مشتمل از 2 داستان است. بخش عمده‌ای از نظرم، مشابه نظراتم بر دیگر آثار دولت آبادی چون بیابانی و هجرتاز خم چنبر، دیدار بلوچ، گاواره بان است. نمایش نگون بختی مردمانی که رنج ناآگاهی و باورهای خود و فشار سرمایه داران را بر تن خود متحمل می‌شوند. این اثر در داستان اول علی رغم سبک توصیفات دقیق و خاص دولت آبادی، بسیار غیر منتظره و از نظر من مضحک به پایان رسید، یعنی دور خیز نویسنده به گونه‌ای بود که می‌توانست رمان بلندی از شالوده داستان خلق کند. در داستان دوم (حکایت پیرمردی تنها است که بر گذار خود با فردی هم صحبت می شود و...) نیز به نوعی این اتفاق هم مجدد تکرار می شود. اما از حس چند برداشتی که در انتهای داستان و شخصیت اکبر دیده می‌شود، قابل ستودنی است که آیا او فردی مالیخولیایی یا دوشخصیتی و بدبین است، آیا او که در تلاش است خود را فردی آزاد از تعلقات نشان دهد، به این دلیل (دوشخصیتی بودن) در انتهای داستان سعی در جا زدن خود به جای فرزند گمشده روستایی دارد؟

[Reza Haghighi]

داستان گلدسته خیلی زیبا و پایان شوک آوری داشت. داستان سایه های خسته هم خوب بود ولی نسبت به گلدسته ضعیف تر بود.

آدم وقتی که پیر میشه، قدری پرچونه میشه. یعنی همه زورش توی زبونش جمع میشه.
بعضی افراد چیزایی رو که در دوره‌ی جوونی و قبل از جوونی از دست دادن... در دوره‌ی پیری و قبل از مرگ میخوان به دست بیارن. یعنی میخوان تلافی کنن.


گلدسته و سایه ها؛ #محمود_دولت‌آبادی
انتشارات نگاه

[Sina]

شامل دو داستان کوتاه به نام های پای گلدسته امامزاده شعیب و سایه های خسته
داستان اول حکایت از متولی یک امامزاده دارد که در شبی داستانی عجیب برایش رخ می دهد. این داستان کشش بیشتری برای خواننده ایجاد می کند
داستان دوم پیرمردی را به تصویر می کشد که گویی به اغفال کودکان و نوجوانان می پردازد
انتهای هر دو داستان تلخ و گزنده است

[Aminjoker]

خیلی روان داستان ها پیش می روند اما انتظار داستان بیشتری داری و گره گشایی بیشتر اما یهو تموم میشه ولی در کل جذاب و حتما یکبار خوندنش ارزش داره.

[امیرمحمد]

همان مشکلاتِ همیشگی من با دولت‌آبادی: خودژرف‌پنداری، تکلف، بی‌سر و تهی، لنگ زدنِ کمیتش در رساندن مفهوم (که به فرمِ نداشته‌اش برمی‌گردد) و غیره. منتها این‌بار سایه‌مالی را هم باید اضافه کنم. همین است که بدجور در دل این نظام جا باز کرده.

[Ahmadreza]

نام کتاب «گلدسته و سایه‌ها» است نه گلدسته‌ها و سایه‌ها. دو داستان به خودی خود آن‌قدرها قوی نیستند، آنچه آن‌ها را خواندنی‌ کرده قلم و ترکیب‌های زبانی خاصِ جناب دولت‌آبادی است.

[Bahman Bahman]

از همان ساعت اولی که رسید پا به صحن گذاشت سخت به کار چسبید و جلوه‌اش را به حدی رساند که میرزا موسی او را فرزند صدا می‌زد و سید اگر نصف شب، شیر مرغ و جان آدمیزاد می‌خواست میرزا موسی برایش فراهم می‌کرد. سید انگار از هوا افتاد و خودش را روی یک جوال جواهر یافت. بختش بود و روی بختش هم جلوس کرد.

[6070104]

این کتاب اولین برخوردم با دولت آبادی بود. قصه اولش خیلی دوست‌داشتنی‌تر بود. قصه دوم رو نتونستم تموم کنم متاسفانه. نصفه ولش کردم.