Επικίνδυνες Λέξεις

by Φιλομήλα Λαπατά

Οι δίδυμες Μυρσίνη και Αταλάντη Κορωναίου διαλέγουν από μικρές τους ρόλους της καλής και της κακής κόρης, αντίστοιχα, και θυσιάζουν στο βωμό του μίσους την αδελφική τους αγάπη. Καθώς μεγαλώνουν, μπλέκονται σ'έναν αγώνα αντιπαλότητας, ο οποίος θα τις οδηγήσει σε ακραίες επιλογές ζωής, μέχρι να συμφιλιωθούν με τη σημασία των επικίνδυνων λέξεων: οικογένεια, εξ αδιαιρέτου, ζήλια, γάμος, διαζύγιο, φυγή και συγγνώμη.

Ένα μυθιστόρημα ζυμωμένο με πάθος, ήχους, φωνές και λέξεις. Η ιστορία μιας πλούσιας, σύγχρονης μεγαλοαστικής οικογένειας, όπου το πεπρωμένο χαρίζει τα πάντα, αλλά δεν την προφυλάσσει από τίποτα.

304 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

Η Φιλομήλα Λαπατά γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ο καρπός μιας Μακεδόνισσας κι ενός πολίτη του κόσμου. Σπούδασε δημόσιες σχέσεις και εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα. Παραμένει, όμως, μόνιμη μαθήτρια της ζωής.

Η πολυπλοκότητα των διαπροσωπικών σχέσεων την απασχολεί από πολύ παλιά, και αυτός ο προβληματισμός της αποτυπώνεται στα βιβλία της.

Καθώς αγαπά την ποικιλία, ζει μεταξύ δύο κόσμων: της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Reviews

[Agapi · Rating 3 out of 5]

Ελληνικό οικογενειακό δράμα που διαβάζεται πολύ εύκολα μέσα σε μια μέρα εάν έχεις τον χρόνο. Θα το σύστηνα σε όσους απολαμβάνουν να "παρατηρούν από την κλειδαρότρυπα" τα πάθη και τα προβλήματα που υπάρχουν σε ένα σπίτι (Το βιβλίο της Κατερίνας, η αγάπη άργησε μια μέρα, κλπ) αλλά προειδοποιώ ότι το τέλος είναι τραβηγμένο από τα μαλλιά.

2,5/5 *

[Marialena {bookfoxy} · Rating 3 out of 5]

Ένα ωραίο κοινωνικό μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις (ερωτικές και κυρίως οικογενειακές).

Η αδερφική σχέση μπορεί να γίνει πολύ περίπλοκη και ταραχώδης όταν σε μικρή ηλικία αναπτυχθεί η ζήλεια μεταξύ των παιδιών, γιατί αν αυτό το συναίσθημα παραμείνει, μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο και στην ενήλικη ζωή τους. Έτσι έγινε και με τις κεντρικές ηρωίδες του βιβλίου.

Στις ζωές της Μυρσίνης και της Αταλάντης, κάποιες λέξεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις ζωές τους, τις σχέσεις τους και την πορεία τους γενικότερα, οικογένεια, εξ αδιαιρέτου, ζήλια, γάμος, διαζύγιο, φυγή και συγγνώμη.

Το βιβλίο λοιπόν είναι χωρισμένο σε 7 μεγάλα κεφάλαια, με κάθε μια από τις παραπάνω λέξεις να έχει ιδιαίτερη σημασία στη ζωή της κάθε κοπέλας και με εναλλαγή αφήγησης Μυρσίνης-Αταλάντης ξεδιπλώνεται η ιστορία τους που αποτελείται από πολλά μυστικά, κρυφά πάθη, τραγικές καταστάσεις, λάθη και αλήθειες που θα πονέσουν.

Μου άρεσε πολύ η γραφή και ο τρόπος που παρουσιάζει η συγγραφέας την ιστορία με τον συνδυασμό τριτοπρόσωπης και πρωτοπρόσωπης αφήγησης. Η γρήγορη πλοκή και οι εξελίξεις με κράτησαν στο βιβλίο και έτσι το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες, δεν είναι πολύ μεγάλο οπότε διαβάζεται αρκετά εύκολα και γρήγορα. Περνάει μηνύματα με το κυριότερο να είναι η σημασία της συγχώρεσης και της ελπίδας.

Σας το προτείνω!!

🦊

Ολοκληρωμένη παρουσίαση στο blog μου: www.bookfoxy.wordpress.com

[Bookish Bluestocking · Rating 4 out of 5]

Μου άρεσε πολύ το βιβλίο αυτό της κ. Λαπατα! Αναδεικνύει την παθογένεια της ελληνικής οικογένειας, την πορεία ενός όχι επιτυχημένου γάμου, το Γολγοθά που είναι πολλές φορές η συμβίωση με τα άλλα μέλη της οικογένειας, την ενηλικίωση, τη ωρίμανση και την αυτογνωσία. Εξαιρετικές οι περιγραφές του ψυχισμού των διδύμων και η πορεία από την κατάρα στη συγχώρεση.

[Maria Komelidou · Rating 4 out of 5]

Το λεξιλόγιο της ελληνικής γλώσσας είναι πολύ πλούσιο. Άφθονο σε λέξεις. Κάποιες φορές γίνονται επικίνδυνες.
Όταν με την χρήση τους έχουμε στόχο να σημαδέψουμε τον άλλον, να τον καταρράκωσουμε.
Και κάπως έτσι χαλάνε οι σχέσεις...
Το βιβλίο της Φιλομήλα Λαπατά "Επικίνδυνες λέξεις" επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Η ιστορία του αφορά στην οικογένεια Κορωναίου.
Με αφορμή τα εκατοστά γενέθλια της Αμαλίας Κορωναίου η οικογένεια μας συστήνεται.
Κάθε οικογένεια έχει ένα περίεργο δέσιμο που μόνο τα μέλη της γνωρίζουν. Και σε κάθε οικογένεια υπάρχουν μυστικά. Τι γίνεται όμως όταν αυτά αρχίζουν να αποκαλύπτονται;
Σε αυτή την οικογένεια όμως υπάρχει και ένα λάθος! Ο μόνος τρόπος για να λυθεί είναι η αλήθεια.
Για μένα η λέξη "αλήθεια" είναι από τις πιο δύσκολες και τις πιο επικίνδυνες. Άλλοτε λυτρωτική, άλλοτε δύσκολη και βαριά. Πάντα όμως οδηγεί στο φως.
Το βιβλίο επικεντρώνεται περισσότερο στις δίδυμες αδελφές Μυρσίνη και Αταλάντη. Μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό και όμως είναι εντελώς διαφορετικές σαν χαρακτήρες. Ο ανταγωνισμός τους έχει άσχημες συνέπειες για όλη την οικογένεια.
Που θα τις οδηγήσει το μίσος τους;
Το βιβλίο ρέει εύκολα και κρατάει τον αναγνώστη. Η αφήγηση γίνεται από τις δύο βασικές πρωταγωνίστριες σε εναλλαγή και οι ανατροπές είναι πολλές.

[Starboookk Athina · Rating 5 out of 5]

Οικογένεια, ζήλια, γάμος, διαζύγιο, φυγή, συγγνώμη. Έξι λέξεις. Πόσο επικίνδυνες μπορεί να είναι; Κι όμως. "Οι λέξεις είναι αθώες, αλλά γίνονται επικίνδυνες όταν δεν έχουμε συμφιλιωθεί με τη σημασία τους".
Βρισκόμαστε κάπου στο 1980, σε μια οικογενειακή συγκέντρωση για τα εκατοστά γενέθλια της Αμαλίας Κορωναίου. Η αρχηγός της οικογένειας με το μυστικό παρελθόν και τις προοδευτικές ιδέες. Νιώθοντας ότι το τέλος πλησιάζει, δηλώνει στην οικογένεια ότι αποφάσισε να αφήσει το αρχοντικό της οικογένειας στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου στις δίδυμες εγγονές της, Αταλάντη και Μυρσίνη. Πιστεύει ότι με αυτόν τον τρόπο οι δύο ολόιδιες αλλά και τόσο διαφορετικές αδερφές θα έρθουν κοντά η μία με την άλλη.
Τα δύο κορίτσια από την παιδική τους ηλικία έδειξαν πόσο διαφορετικό χαρακτήρα έχουν. Η μία δυναμική, ειρωνική, αντιδραστική, επαναστάτρια. Η άλλη γλυκιά, καλόβολη, υπάκουη. Το χάσμα μεταξύ τους θα μεγαλώσει με το πέρασμα του χρόνου. Ώσπου κάποια στιγμή ένας γάμος θα τις φέρει κοντά. Ή μήπως όχι; Άραγε ο έρωτας για έναν άντρα είναι πιο ισχυρός από την αδελφική αγάπη; Άραγε η φυγή αποτελεί τη μόνη λύση;
Πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο που με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες. Με έκανε να αναρωτηθώ πολλές φορές πώς γίνεται δύο παιδιά που μεγαλώνουν στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον και παίρνουν τα ίδια ερεθίσματα να είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Τι είναι αυτό που τελικά διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας;

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Με αφορμή τον εορτασμό των εκατοστών γενεθλίων της γιαγιάς Αμαλίας Κορωναίου, γνωρίζουμε και όλα τα μέλη που απαρτίζουν αυτήν την μεγαλοαστική αθηναϊκή οικογένεια. Ανάμεσά τους είναι και οι εγγονές της, οι δίδυμες αδερφές Μυρσίνη και Αταλάντη.

Τόσο όμοιες εξωτερικά που λίγοι τις ξεχωρίζουν, μα τόσο διαφορετικές σαν άνθρωποι και χαρακτήρες. Οι δυο όψεις ενός νομίσματος. Το άσπρο και το μαύρο. Η Μυρσίνη πάντα ήταν η «καλή» κόρη. Ευγενική, υπάκουη, σοβαρή και άριστη μαθήτρια. Η Αταλάντη από την άλλη πλευρά ήταν η «κακή» κόρη. Ατίθαση, αυθάδης, αντάρτισσα, επαναστάτρια και προκαλούσε προβλήματα με τις πράξεις και την συμπεριφορά της. Μια ζωή αυτές οι δυο κοπέλες αντίπαλες, ανταγωνίστριες σε όλα και θυσιάζουν στον βωμό του μίσους την αδελφική τους αγάπη.

Λέξεις… Πότε είναι αθώες και πότε γίνονται επικίνδυνες; «Οι λέξεις είναι αθώες, αλλά γίνονται επικίνδυνες όταν δεν έχουμε συμφιλιωθεί με τη σημασία τους.»(σελίδες 71 – 72)

Γιατί για την οικογένεια Κορωναίου κάποιες λέξεις είναι επικίνδυνες: ζήλια, τιμή της οικογένειας, γάμος, αποτυχία, διαζύγιο, φυγή, προδοσία και συγγνώμη. Λέξεις που πονάνε, αλήθειες που καίνε και κάποιες φορές είναι προτιμότερο να παραμένουν κλειδωμένες στο συρτάρι.

Τελικά ποια είναι η πιο επικίνδυνη λέξη; Η συγγνώμη. « Είναι μεγάλη κουβέντα η συγγνώμη. Δύσκολα την προφέρεις και δύσκολα τη δίνεις. Είναι η πιο επικίνδυνη λέξη που υπάρχει στο ανθρώπινο λεξιλόγιο, επειδή είναι η συνισταμένη όλων των ανθρώπινων αρετών.» (σελίδα 300)

Ένα μυθιστόρημα ζυμωμένο με πάθος, ήχους, φωνές και λέξεις. Η ιστορία μιας πλούσιας, σύγχρονης μεγαλοαστικής οικογένειας, όπου το πεπρωμένο χαρίζει τα πάντα, αλλά δεν την προφυλάσσει από τίποτα. (απόσπασμα από το οπισθόφυλλο).

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο αυτό ήταν καλό, ευκολοδιάβαστο, όμως τόσο προβλέψιμο ως προς την εξέλιξη της ιστορίας και με ένα τέλος παρατραβηγμένο. Σε σχέση με προηγούμενα έργα της συγγραφέως, το συγκεκριμένο θεωρώ πως είναι υποδεέστερο και πολύ πιο ρηχό. Ωστόσο πέρασα ευχάριστα την ώρα μου. 7 / 10

* «Οι άντρες είναι σαν τα τρένα. Χάνεις ένα, παίρνεις το επόμενο.» (σελίδα 193)

** «Ο πετυχημένος γάμος είναι σαν μια παρτίδα πόκερ. Ρισκάρεις, μπλοφάρεις, ποντάρεις!» (σελίδα 196)

[Καλλιοπη Κουγιώνη- Γιακουμή · Rating 5 out of 5]

«Επικίνδυνες λέξεις» τιτλοφορείται το τελευταίο μυθιστόρημα της αγαπημένης μας Φιλομήλας Λαπατά, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Μια ιστορία που αφορά δίδυμες αδελφές, τη Μυρσίνη και την Αταλάντη Κορωναίου, κόρες του Αλέξανδρου και της Ζαΐρα Κορωναίου. Δυο αδελφές όμοιες εξωτερικά, αλλά εντελώς διαφορετικές ως χαρακτήρες, οι οποίες μοιράζονται επτά λέξεις (οικογένεια, εξ αδιαιρέτου, ζήλια, γάμος, διαζύγιο, φυγή, συγγνώμη).

Σε αυτές τις λέξεις θα δώσουν το δικό τους νόημα και θα αφηγηθούν χρησιμοποιώντας τες, τις δικές τους προσωπικές ιστορίες, μέσα στην εξαιρετικά δυσλειτουργική οικογένειά τους.

Ζήλιες και καβγάδες, ανταγωνισμός και μίση και πολλά κρυμμένα μυστικά. Οι λέξεις μπορούν να γίνουν επικίνδυνες! Οι λέξεις όμως και ο τρόπος που τις χρησιμοποιεί η Φιλομήλα Λαπατά, φιλοτεχνούν μια συναρπαστική ιστορία και την καθιστούν άκρως καθηλωτική. Μια ιστορία αληθινή, δυνατή, ανθρώπινη, σπαρακτική, γεμάτη ένταση, με γρήγορη αφήγηση και άρτια πορτραίτα χαρακτήρων.

Το μυθιστόρημα «Επικίνδυνες λέξεις» εστιάζει στον ρόλο της οικογένειας και πως αυτή μπορεί να ορίσει το μέλλον των μελών της. Λάθη, τραγωδίες, εγωισμοί, έλλειψη σεβασμού και προσοχής, πάθη, υποκρισία, ψέματα, αλήθειες που θάβονται, σμιλεύουν χαρακτήρες και επηρεάζουν συμπεριφορές. Παρατηρώντας αυτή την επίδραση πάνω στους ήρωες του βιβλίου, ο αναγνώστης ταυτίζεται και μπαίνει σε διαδικασία περισυλλογής. Ποια είναι τα λάθη στους κόλπους μιας οικογένειας που οδηγούν σε μια ανήθικη ή ανάρμοστη συμπεριφορά; Μπορούν να διορθωθούν; Πόσο σημαντικά είναι στη διαμόρφωση της ψυχοσύνθεσης των μελών της; Πόσο δύναμη χρειάζεται για να αποδεχτεί ο καθένας το δικό του μερίδιο ευθύνης και να αλλάξει;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης, ο τρόπος που η συγγραφέας αγγίζει σοβαρά κοινωνικά και υπαρξιακά θέματα, διατηρώντας μια απίστευτη ισορροπία που σχετίζονται με την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης και την παρουσία της μέσα στον κόσμο. Και όλα αυτά δοσμένα με μια γλώσσα ανεπιτήδευτη και απλή, έναν λόγο κατανοητό και απόλυτα εναρμονισμένο με την καθημερινή ομιλία. Αυτό κάνει πιο μεταδοτικό και άμεσο το μήνυμα της, πιο ευκολονόητη την πρόθεση της. Τις αλήθειες που μας αφορούν, τις προσωπικές μας αλήθειες, πρέπει να τις κοιτάμε κατά πρόσωπο, να μην τις κρύβουμε πίσω από λάθος λέξεις και διαστρεβλωμένα νοήματα γιατί έτσι συμφέρει ή πονά λιγότερο. Στα μάτια πρέπει να κοιτάμε και τον συνάνθρωπο, πέρα από κάθε ταυτότητα, και να αποδεχόμαστε και τις δικές του αλήθειες.
Το «Επικίνδυνες λέξεις» είναι ένα εξαιρετικά αποκαλυπτικό βιβλίο, τόσο για τον βαθύ κοινωνικό του χαρακτήρα αλλά και για την αριστουργηματική αφήγηση του, που προσφέρει άπλετη τροφή για σκέψη που οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό της και επιτρέπει την ανίχνευση των ηθικών ορίων, των αρχών και του μέτρου για εκείνες τις αποφάσεις και πράξεις μας, που μπορούν να επηρεάζουν ζωές και χαρακτήρες.

Με γρήγορη ροή, ρεαλιστικά αποτυπωμένα γεγονότα, πλοκή που πυροδοτεί διαρκώς το ενδιαφέρον του αναγνώστη και άρτια σκιαγραφημένους χαρακτήρες, το κείμενο παρασύρει συναισθηματικά τον αναγνώστη και του δημιουργεί προβληματισμούς σχετικά με την έκφραση της αγάπης και τον διχασμό ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει.

Οι λέξεις είναι πολύ σημαντικές στην ανθρώπινη επικοινωνία και συνύπαρξη. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στο πως τις χρησιμοποιούμε, ποιες επιλέγουμε για να αποδώσουν το σωστό νόημα των όσων θέλουμε να επικοινωνήσουμε και το πότε τις λέμε. Οι λέξεις έχουν τέτοια δύναμη, που μπορεί να παρομοιαστούν με την ακρίβεια του νυστεριού κατά την διάρκεια του χειρουργείου. Αποτυπώνουν την ανθρώπινη σκέψη και περιγράφουν συναισθήματα και καταστάσεις που βιώνουμε. Η αντιληπτική ικανότητα όμως διαφέρει πολύ μεταξύ των ανθρώπων. Συχνά συμβαίνει οι άνθρωποι, άλλα να λένε, άλλα να εννοούν, άλλα να πιστεύουν και άλλα να κάνουν. Εκεί αποτυπώνεται ο ανθρώπινος εγωισμός με τη ματαιοδοξία. Όμως αυτό που είναι επικίνδυνο είναι ο τρόπος που τις χρησιμοποιούμε και το γιατί επιλέγουμε συγκεκριμένες. Ότι εννοούμε ή υπονοούμε με αυτές.

«ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΕΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ.»
(σελίδες 71 – 72)

Είναι λογικό οι λέξεις να παθιάζουν, να διχάζουν, να συγκινούν, να θυμώνουν, να πληγώνουν, όμως τώρα, σε αυτό το βιβλίο, χάρη στη συγγραφική δεινότητα της Φιλομήλα Λαπατά, συνθέτουν ένα έργο τέχνης. Αυτό το έργο τέχνης σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://www.dominicamat.gr/2022/12/bl...

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ

«…Οι λέξεις έχουν δύναμη. Οι λέξεις έχουν δική τους ζωή. Λέξεις μετρημένες, ημιτελείς, ξεκάρφωτες, επίμαχες, αδέσποτες. Λέξεις άτυχες, λυπητερές, ραγισμένες, σκόρπιες, μυγιάγγιχτες, ανυπόταχτες. Λέξεις φορτισμένες και απόκρυφες. Λέξεις ατσαλάκωτες και υπερβολικές. Λέξεις νοσηρές. Λέξεις επικίνδυνες. Οι λέξεις είναι αθώες, αλλά γίνονται επικίνδυνες όταν δεν έχουμε συμφιλιωθεί με τη σημασία τους…»

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός το αισθηματικό-κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Φιλομήλας Λαπατά,με τίτλο ''Επικίνδυνες λέξεις'' καί είναι μία πολύ καλή αφορμή είτε για να γνωρίσει κάποιος/α την πένα της συγγραφέως,είτε να διαβάσει το βιβλίο για πρώτη φορά. Ένα βιβλίο που σε παρασύρει σε ένα ξέφρενο χορό αντιφατικών συναισθημάτων τόσο από το αρχικό κοίταγμα στο πολύ όμορφο εξώφυλλό του,όσο καί από την δυναμική του κατά τ'άλλα δωρικού του τίτλου...

''Επικίνδυνες λέξεις''...
Μα μπορούν οι λέξεις να θεωρηθούν ως επικίνδυνες; Ή μήπως το νόημα που εσωκλείεται σε αυτές μαζί με τον τρόπο που τις προφέρουμε καί τις χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο;
''Ζήλια,οικογένεια,γάμος,φυγή,εξ αδιαιρέτου,διαζύγιο,συγγνώμη''
Όχι. Δεν είναι μόνο κάποιες τυχαίες σκόρπιες λέξεις που κοσμούν το εξώφυλλο του βιβλίου,αλλά λέξεις η σημασία καί η παρουσία των οποίων στην ζωή των προσώπων του βιβλίου που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο...

Η λαϊκή παροιμία λέει πως ''η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει,μα κόκκαλα τσακίζει''. Κι εγώ θα έρθω να προσθέσω πως τσακίζει ψυχές,συναισθήματα,σκέψεις,επιθυμίες,όνειρα,αλλά καί ανθρώπινες σχέσεις σε όλα τα επίπεδα... Κι αυτό θα το διαπιστώσουμε διαβάζοντας όχι μόνο το βιβλίο,αλλά παρατηρώντας τα πάντα γύρω μας στην αληθινή ζωή. Γιατί,αν το καλοσκεφτούμε,μέσα στο βιβλίο θα βρούμε μία μικρή απεικόνιση των οικογενειών καί κατ'επέκταση των κοινωνιών όπου ζούμε...

''Οι δίδυμες Μυρσίνη και Αταλάντη Κορωναίου, όμοιες σαν δυο σταγόνες νερό, αλλά εντελώς ανόμοιες στον χαρακτήρα, διαλέγουν από μικρές τους ρόλους της καλής και της κακής κόρης, αντίστοιχα, και θυσιάζουν, με γρήγορες μαχαιριές στον βωμό του μίσους, την αδελφική τους αγάπη. Καθώς μεγαλώνουν, μπλέκονται σ’ έναν αγώνα αλληλοεξόντωσης, ο οποίος θα τις οδηγήσει σε ακραίες επιλογές ζωής και στην τραγωδία, μέχρι να συμφιλιωθούν με τη σημασία που έχουν οι επικίνδυνες λέξεις: οικογένεια, εξ αδιαιρέτου, ζήλια, γάμος, διαζύγιο, φυγή και συγγνώμη.'' (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Η οικογένεια είναι η αρχή μας καί η σταθερά μας στην ζωή. Η αλήθεια είναι πως επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την μετέπειτα πορεία μας. Υπάρχουν,βέβαια,καί οι φορές που οι οικογένειες έχουν καθορίσει την ζωή μας από την αρχή έως καί το τέλος,δίχως να αφήνουν περιθώρια για αλλαγές... Σε αυτό αξίζει να προσθέσουμε το γεγονός πως όλοι οι άνθρωποι,καλώς ή κακώς,θα περάσουμε διάφορες καταστάσεις,όμορφες ή δυσάρεστες,που θα δοκιμάσουν τα όρια καί τις αντοχές μας. Με δύναμη ψυχής θα προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε,ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιάσουμε κάτι από τον εαυτό μας. Η ελπίδα,η αγάπη καί η συγχώρεση γίνονται,όμως,φάροι που με το φως τους διώχνουν μακρυά το όποιο σκοτάδι καί μας επιτρέπουν να αισιοδοξούμε.

Μπορεί να μην διαβάσουμε μία πρωτότυπη ιστορία,αλλά η συγγραφέας διαθέτει αυτό το κάτι που μεταμορφώνει καί τα πιο συνηθισμένα πράγματα σε κάτι αξιόλογο καί ενδιαφέρον. Σε κάτι που αξίζει να διαβάσουμε καί να μην το προσπεράσουμε τόσο εύκολα... Η πένα της τόσο καθηλωτική καί λυτρωτική την ίδια στιγμή αγκαλιάζει την σκέψη καί την ψυχή μας. Εγώ δεν θα πάψω να εκφράζω την εκτίμηση μου για την συγγραφική δεινότητα της δημιουργού,που για ακόμη μία φορά με άφησε με πολύ καλές εντυπώσεις. Σας προτρέπω,λοιπόν,να το αναζητήσετε κι εσείς.
Καλή ανάγνωση!

[Πολυξένη · Rating 4 out of 5]

Πρώτη επαφή με την κ.Λαπατά κ θα ξαναδιαβάσω στο μέλλον κάτι δικό της...Μου άρεσε η γραφή της, το καθημερινό και "χύμα" λεξιλόγιο της στην συγκεκριμένη ιστορία. Μια ιστορία στην οποία "κρυφοκοιταμε" τα τεκταινόμενα μιας επιφανούς οικογένειας..με έχθρες, έρωτες, ζήλειες, κακίες και άλλες "επικίνδυνες λέξεις".

[Iro · Rating 3 out of 5]

Ωραίο βιβλίο να περάσεις την ώρα σου διαβάζοντας. δεν σου αφήνει κάτι να προβληματιστείς χωρίς όμως να θεωρώ και οτι σπατάλησα τον χρόνο μου. Σίγουρα αρκέτα τραβηγμένη η υπόθεση απο την αρχή μέχρι το τέλος.

[Olga · Rating 4 out of 5]

Πάρα πολύ ωραίο βιβλίο! Ξενύχτησα Σάββατο βράδυ για να το διαβάσω.
.... κι όμως, συγκεκριμένες συμπεριφορές σε νεαρή ηλικία δημιουργουν το συναισθηματικό κλίμα το οποίο προδιαγράφει τις μελλοντικές μας αρρώστειες....
.... Κατάλαβα... πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε τις διαπροσωπικές σχέσεις, επειδή μόνο μέσα απο τις σχέσεις με το άλλο φύλο μπορούμε να σκαλίσουμε τα κατάβαθα της ψυχής μας και να καταλάβουμε ποιό σημείο μας χρειάζεται να θεραπευτεί!....

[Ευτυχία Κοκκίνη · Rating 2 out of 5]

Ένα συνηθισμένο θέμα για μυθιστόρημα αποκτά ιδιαίτερη αξία με τον τρόπο γραφής της Φιλομήλας Λαπατά. Με το εξαιρετικό χιούμορ, τις συγκινητικές περιγραφές και το επίπεδο καλλιέργειας της, το οποίο είναι διάχυτο στο κείμενο της το συγκεκριμένο βιβλίο δεν πρόκειται να σας αφήσει ασυγκίνητους.