Το ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι η ελληνική ιστορία της κατοχής και του εμφυλίου που παρουσιάζονται με ειλικρίνεια για τα λάθη και τις αστοχίες όλων. Ως εκεί. Οι αφηγήσεις του Οδυσσέα Φραντζή εξακολουθούν να είναι το ίδιο βαρετές.. Θα μπορούσε, επίσης, το κάθε βιβλίο να έχει την αίσθηση κάποιου τέλους ώστε να μπορεί να διαβαστεί αυτόνομα...
Υπέροχο,συγκλονιστικό,αμερόληπτο,συγκινητικό.Το δεύτερο μέρος παραμένει το ίδιο εκπληκτικό με το πρώτο.Οι ήρωες σε νέες περιπέτειες,η αφήγηση του συγγραφέα σε κρατάει σε αγωνία μέχρι και την τελευταία σελίδα και πάλι. Συγχαρητήρια στον κύριο Μιχαηλίδη που διδάσκει συγγραφική ιστορία και εντιμότητα.