What do you think?
Rate this book
Polleke #5
Ik ben Polleke hoor!
'Ik drink dat niet hoor,' zei ik.
'Jawel,' zei Consuelo. 'Kleine slokje. Dat moet. Een, twee, drie.' Ze zette het glaasje aan haar mond en kiepte haar hoofd achterover. Ze kneep haar ogen dicht en slikte. Daarna hijgde ze, alsof ze was geschrokken, en hoestte.
'Nu jij,' zei ze benauwd. 'Een, twee, drie.'
Ik kiepte het glaasje en slikte. Het was verschrikkelijk. Het leek of er vuur uit mijn oren kwam.
'Nu opa,' zei Conosuelo. 'Waar is zijn hoofd?'
'O, daar denk ik.' Ik wees naar de verste kant van het graf.
Consuelo nam opa's volle glas en goot het langzaam leeg boven het hoofdeind van het graf.
'Jawel,' zei Consuelo. 'Kleine slokje. Dat moet. Een, twee, drie.' Ze zette het glaasje aan haar mond en kiepte haar hoofd achterover. Ze kneep haar ogen dicht en slikte. Daarna hijgde ze, alsof ze was geschrokken, en hoestte.
'Nu jij,' zei ze benauwd. 'Een, twee, drie.'
Ik kiepte het glaasje en slikte. Het was verschrikkelijk. Het leek of er vuur uit mijn oren kwam.
'Nu opa,' zei Conosuelo. 'Waar is zijn hoofd?'
'O, daar denk ik.' Ik wees naar de verste kant van het graf.
Consuelo nam opa's volle glas en goot het langzaam leeg boven het hoofdeind van het graf.
94 pages, Paperback
First published January 1, 2001
44 people want to read
About the author
Guus Kuijer
68 books68 followersGuus Kuijer is a Dutch author. He wrote books for children and adults, and is best known for the “Madelief” series of children's books. For his career contribution to "children's and young adult literature in the broadest sense" he won the “Astrid Lindgren Memorial Award “from the Swedish Arts Council in 2012, the biggest prize in children's literature. As a children's writer he was one of five finalists for the biennial, international Hans Christian Andersen Award in 2008. Other notable awards he received were the “Gouden Griffel” in 1976, 1979, 2000 and 2005 as well as the “Golden Owl” in 2005.
From 1967 to 1973 he was a primary school teacher.[
In 1968 he started writing short stories for the magazine Hollands Maandblad and in 1971 he published a collection of his short stories. In 1973 he stopped teaching in order to become a full-time write.
Years later, a television series Madelief (1994) and movie Scratches in the Table (1998) were made of his book series about Madelief (1975–1979). Of his book series Polleke (1999–2001) a movie Polleke (2003) and a television series Polleke (2005) were made.
In 2011 Australian Richard Tulloch translated The Book of Everything into English and adapted it into a very successful play produced in 2013 by the Melbourne Theatre Company.
Recently he wrote four bestselling books that recount in his own style important bible stories from the ancient testament.
From 1967 to 1973 he was a primary school teacher.[
In 1968 he started writing short stories for the magazine Hollands Maandblad and in 1971 he published a collection of his short stories. In 1973 he stopped teaching in order to become a full-time write.
Years later, a television series Madelief (1994) and movie Scratches in the Table (1998) were made of his book series about Madelief (1975–1979). Of his book series Polleke (1999–2001) a movie Polleke (2003) and a television series Polleke (2005) were made.
In 2011 Australian Richard Tulloch translated The Book of Everything into English and adapted it into a very successful play produced in 2013 by the Melbourne Theatre Company.
Recently he wrote four bestselling books that recount in his own style important bible stories from the ancient testament.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 28, 2018
Polleke, een beginnend puber met een eigen wil.
Ze is gek, ze is lief, ze is grappig en tot over haar oren verliefd. Ik heb het natuurlijk over Polleke.
Polleke is een meisje van 12 die goed weet wat ze wil in het leven. Polleke vindt mensen die geloven maar raar. Als haar opa overlijdt zeggen dan ook veel mensen tegen haar: Opa zal trots op je zijn, hij zal altijd als een geest in je hart zitten. Polleke vindt dit de grootste onzin. Opa is dood en kan dus niet trots op mij zijn. Opa zit als een geest in mij? Ik ben opa niet, ik ben Polleke hoor!
Samenvatting
Polleke is een meisje van 12 jaar oud en heeft gescheiden ouders. Ze woont bij haar moeder en haar nieuwe man, genaamd Wouter, die tevens ook haar meester is. Polleke heeft goed contact met haar vader Gerard. Zelf noemt Polleke haar vader Spiek. Spiek is een vader met wel wat problemen, zoals een alcohol verslaving, maar in dit verhaal wordt hij als een leuke vader beschreven voor Polleke. Spiek is tevens net op vakantie naar nepal geweest en heeft sinsdien een gewaad uit Nepal aan. Polleke is tot over haar oren verliefd op Mimoen, die bijna het hele verhaal in Marokko op vakantie is, want het boek speelt zich af in de zomervakantie. Mimoen is islamitisch. Polleke mist hem heel erg en heeft het dan ook veel over hem. Polleke heeft ook een goede vriendin genaamd Consuelo. Consuelo is Mexicaans. Consuelo helpt Polleke haar verdriet te verwerken van de dood van haar opa door Mexicaanse rituelen uit te voeren. Polleke heeft Consuelo Nederlands leren praten maar ze maakt nog wel eens wat foutjes.
Doelgroep
De leeftijd voor dit boek is tussen de 11 en 13 jaar. Kinderen van deze leeftijd zullen zich het best in kunnen leven in dit verhaal, omdat Polleke precies dezelfde leeftijd heeft en erg veel puberale uitspraken maakt die pubers van nu ook maken, bijvoorbeeld: 'Ja, ik moet mijn kamer opruimen, want het is een bende. Maar het is een fijne bende, want het is namelijk mijn bende.' Ikzelf vond dit eerder ook altijd de grootste onzin. Wat nou bende? Het is mijn bende, dus fijne bende. Ook maakt Polleke veel mee. Haar ouders zijn uit elkaar, ze heeft een vriendje die lang op vakantie is en haar opa is net overleden, allemaal dingen die echt kunnen voorkomen in het leven. Dit is denk ik fijn voor de doelgroep, je kunt je er namelijk wat bij voorstellen. De pedagogische functie van het verhaal is dat kinderen die dit lezen zich wat fijner bij hun eigen problemen in de thuissituatie gaan voelen. Bijvoorbeeld als er een oma of opa overlijdt. Het verhaal doet waarschijnlijk veel met het gevoel van sommige kinderen en hier kunnen kinderen wat aan hebben. De uitspraak: ‘’Mijn kamer is geen bende, het is mijn bende dus fijne bende.’’ heeft dus ook met de pedagogische functie te maken.
Schrijver
De schrijver van dit boek heet Guus Kuijer, geboren in Amsterdam op 1 augustus 1942. In 1973 begon Kuijer met het schrijven van boeken. In eerste instantie schreef hij alleen boeken voor volwassenen maar in 1975 kwam zijn eerste jeugdboek: 'Met de poppen gooien' uit. In 2001 schreef Kuijer het kinderboekenweekgeschenk: 'Ik ben Polleke hoor!'.
Oordeel
Ik vind het een erg goed boek! Het is realistisch, het gaat over een humoristische puber en ze ziet overal het positieve van in. Ik vind dat erg mooi aan dit boek. Polleke maakt veel mee maar brengt het altijd positief. Dit is denk ik ook wel een beetje het doel van dit verhaal. De doelgroep van dit boek, beginnend puber maak je veel mee en soms weet je niet hoe er mee om te gaan. In dit boek maakt Polleke ook veel mee en ziet ze het allemaal zoveel mogelijk positief in. Ook worden er grappen gemaakt en dingen gezegd wat een puber ook zou kunnen zeggen, dus ik denk dat de lezer Polleke erg goed zal begrijpen. Ik raad dit boek zeker aan!
Ze is gek, ze is lief, ze is grappig en tot over haar oren verliefd. Ik heb het natuurlijk over Polleke.
Polleke is een meisje van 12 die goed weet wat ze wil in het leven. Polleke vindt mensen die geloven maar raar. Als haar opa overlijdt zeggen dan ook veel mensen tegen haar: Opa zal trots op je zijn, hij zal altijd als een geest in je hart zitten. Polleke vindt dit de grootste onzin. Opa is dood en kan dus niet trots op mij zijn. Opa zit als een geest in mij? Ik ben opa niet, ik ben Polleke hoor!
Samenvatting
Polleke is een meisje van 12 jaar oud en heeft gescheiden ouders. Ze woont bij haar moeder en haar nieuwe man, genaamd Wouter, die tevens ook haar meester is. Polleke heeft goed contact met haar vader Gerard. Zelf noemt Polleke haar vader Spiek. Spiek is een vader met wel wat problemen, zoals een alcohol verslaving, maar in dit verhaal wordt hij als een leuke vader beschreven voor Polleke. Spiek is tevens net op vakantie naar nepal geweest en heeft sinsdien een gewaad uit Nepal aan. Polleke is tot over haar oren verliefd op Mimoen, die bijna het hele verhaal in Marokko op vakantie is, want het boek speelt zich af in de zomervakantie. Mimoen is islamitisch. Polleke mist hem heel erg en heeft het dan ook veel over hem. Polleke heeft ook een goede vriendin genaamd Consuelo. Consuelo is Mexicaans. Consuelo helpt Polleke haar verdriet te verwerken van de dood van haar opa door Mexicaanse rituelen uit te voeren. Polleke heeft Consuelo Nederlands leren praten maar ze maakt nog wel eens wat foutjes.
Doelgroep
De leeftijd voor dit boek is tussen de 11 en 13 jaar. Kinderen van deze leeftijd zullen zich het best in kunnen leven in dit verhaal, omdat Polleke precies dezelfde leeftijd heeft en erg veel puberale uitspraken maakt die pubers van nu ook maken, bijvoorbeeld: 'Ja, ik moet mijn kamer opruimen, want het is een bende. Maar het is een fijne bende, want het is namelijk mijn bende.' Ikzelf vond dit eerder ook altijd de grootste onzin. Wat nou bende? Het is mijn bende, dus fijne bende. Ook maakt Polleke veel mee. Haar ouders zijn uit elkaar, ze heeft een vriendje die lang op vakantie is en haar opa is net overleden, allemaal dingen die echt kunnen voorkomen in het leven. Dit is denk ik fijn voor de doelgroep, je kunt je er namelijk wat bij voorstellen. De pedagogische functie van het verhaal is dat kinderen die dit lezen zich wat fijner bij hun eigen problemen in de thuissituatie gaan voelen. Bijvoorbeeld als er een oma of opa overlijdt. Het verhaal doet waarschijnlijk veel met het gevoel van sommige kinderen en hier kunnen kinderen wat aan hebben. De uitspraak: ‘’Mijn kamer is geen bende, het is mijn bende dus fijne bende.’’ heeft dus ook met de pedagogische functie te maken.
Schrijver
De schrijver van dit boek heet Guus Kuijer, geboren in Amsterdam op 1 augustus 1942. In 1973 begon Kuijer met het schrijven van boeken. In eerste instantie schreef hij alleen boeken voor volwassenen maar in 1975 kwam zijn eerste jeugdboek: 'Met de poppen gooien' uit. In 2001 schreef Kuijer het kinderboekenweekgeschenk: 'Ik ben Polleke hoor!'.
Oordeel
Ik vind het een erg goed boek! Het is realistisch, het gaat over een humoristische puber en ze ziet overal het positieve van in. Ik vind dat erg mooi aan dit boek. Polleke maakt veel mee maar brengt het altijd positief. Dit is denk ik ook wel een beetje het doel van dit verhaal. De doelgroep van dit boek, beginnend puber maak je veel mee en soms weet je niet hoe er mee om te gaan. In dit boek maakt Polleke ook veel mee en ziet ze het allemaal zoveel mogelijk positief in. Ook worden er grappen gemaakt en dingen gezegd wat een puber ook zou kunnen zeggen, dus ik denk dat de lezer Polleke erg goed zal begrijpen. Ik raad dit boek zeker aan!
Want to read
June 19, 2025Geef me zomer, slaap en Guus Kuijer (nog even, nog even)
January 4, 2026
?Mijn 5e en laatste boek van Polleke
🤔Ook deze keer weer een leuk deel waarbij het goed voelde om de delen snel achter elkaar te lezen, want ook dit 5e deel is zelfstandig wel leesbaar, maar dan toch minder leuk.
=>Misschien ga ik nog eens op zoek naar de (jeugd)film.
MW4/1/26
🤔Ook deze keer weer een leuk deel waarbij het goed voelde om de delen snel achter elkaar te lezen, want ook dit 5e deel is zelfstandig wel leesbaar, maar dan toch minder leuk.
=>Misschien ga ik nog eens op zoek naar de (jeugd)film.
MW4/1/26
December 21, 2023
Guus kuijer bouwt verder op de 4 vorige delen uit deze reeks. Polleke, een blond, nederlands meisje beleeft weer de nodige (kleine) avonturen in het leven van alledag.
Vanuit een zeer links-woke standpunt beschrijft Guus Kuijer haar relatie tot haar ouders (een nieuw samengesteld gezein) en haar schoolvrienden. Consuelo die iets onbeschrijfelijks met mannen heeft meegemaakt in haar thuisland en wiens vader daar werd meegenomen door de politie, en vermoedelijk door hen vermoord werd, is haar beste vriending. Een vluchtelinge die met haar moeder asiel kreeg en nog niet zo heel goed Nederlands kent. De auteur legt vooral de andruk op de andere cultuur en de andere wereld waar Consuele vandaan komt. Dat moet gerespekteerd worden, van echte integratie wordt niet gesproken.
Net zoals met haar Morokkaanse vriendje, die eigenlijk een Berber blijkt te zijn, voor wie de aanpassing andersom werkt: het is Polleke die een hoefddoek moet dragen...
Meer dan 20 jaar geleden geschreven en pas de laatste maanden komt er een reaktie bij de bevolking tegen dit soort toestanden. Maar nog niet bij de elite uit de ivoren torens.
Toch leest het boek vlot en raakt wel aan de problemen uit de leefwereld van de 12 en op het einde 13-jairge puber in Nederland, omgeven door een niet-Nederlandse realiteit.
Misverstanden en onbeantwoorde vragen plus veronderstellingen die enkel op fantasie gebaseerd zijn zorgen voor een humoristische ondertoon. De schrijver valt terug op enkele personages uit de vorige delen van de reeks, zoals de echte vader van Polleke, een soort verouderde hippie, drugsgebruiker, "in een jurk", kaalgeschoren en zichzelf voor een monnik uit Nepal houdend.
De kleinburgerlijke bemoeials met streng-calvinistische achtergrond krijgen ook een veeg uit de pan. Het blijft wel altijd geschikt voor de doelgroep.
Vanuit een zeer links-woke standpunt beschrijft Guus Kuijer haar relatie tot haar ouders (een nieuw samengesteld gezein) en haar schoolvrienden. Consuelo die iets onbeschrijfelijks met mannen heeft meegemaakt in haar thuisland en wiens vader daar werd meegenomen door de politie, en vermoedelijk door hen vermoord werd, is haar beste vriending. Een vluchtelinge die met haar moeder asiel kreeg en nog niet zo heel goed Nederlands kent. De auteur legt vooral de andruk op de andere cultuur en de andere wereld waar Consuele vandaan komt. Dat moet gerespekteerd worden, van echte integratie wordt niet gesproken.
Net zoals met haar Morokkaanse vriendje, die eigenlijk een Berber blijkt te zijn, voor wie de aanpassing andersom werkt: het is Polleke die een hoefddoek moet dragen...
Meer dan 20 jaar geleden geschreven en pas de laatste maanden komt er een reaktie bij de bevolking tegen dit soort toestanden. Maar nog niet bij de elite uit de ivoren torens.
Toch leest het boek vlot en raakt wel aan de problemen uit de leefwereld van de 12 en op het einde 13-jairge puber in Nederland, omgeven door een niet-Nederlandse realiteit.
Misverstanden en onbeantwoorde vragen plus veronderstellingen die enkel op fantasie gebaseerd zijn zorgen voor een humoristische ondertoon. De schrijver valt terug op enkele personages uit de vorige delen van de reeks, zoals de echte vader van Polleke, een soort verouderde hippie, drugsgebruiker, "in een jurk", kaalgeschoren en zichzelf voor een monnik uit Nepal houdend.
De kleinburgerlijke bemoeials met streng-calvinistische achtergrond krijgen ook een veeg uit de pan. Het blijft wel altijd geschikt voor de doelgroep.
Read
May 28, 2022'Als je in de liefde gelooft,' zei Spiek, 'geloof je genoeg.'
Ik voelde dat zijn woorden wáár waren en niet voor de troost.
'Dat heb je mooi gezegd Spiek,' zei mijn moeder. Ze keek naar Ina. 'Mag ik Spiek een kusje geven?' vroeg ze.
'Op zijn wang dan,' zei Ina.
Toen gaf mijn moeder mijn vader een kusje op zijn wang. Dat was het leukste wat ik in jaren had gezien.
Ik voelde dat zijn woorden wáár waren en niet voor de troost.
'Dat heb je mooi gezegd Spiek,' zei mijn moeder. Ze keek naar Ina. 'Mag ik Spiek een kusje geven?' vroeg ze.
'Op zijn wang dan,' zei Ina.
Toen gaf mijn moeder mijn vader een kusje op zijn wang. Dat was het leukste wat ik in jaren had gezien.
Read
July 8, 2022Verboden toegang voor zeurpieten en andere types die Wouter heten
February 8, 2026
Con questo libro ho salutato la piccola Polleke che ormai ha compiuto 13 anni. Ho amato questa serie e adoro la scrittura di Guus Kuijer, che in questi libri ha utilizzato una focalizzazione interna fortissima. Questa caratteristica mi ha fatto avvicinare tantissimo a Polleke, che ci racconta le sue avventure complicate. D’altronde abbiamo a che fare con una ragazzina il cui padre é un tossicodipendente che lei cerca di aiutare in tutti i modi, ha un fidanzato migrante e si trova in situazioni spesso complicate. La scrittura di Kuijer però, nonostante i temi, rende il tutto così leggero e questo é un contrasto che ho adorato. Insomma non mi scorderò facilmente di Polleke e del suo modo di abitare il mondo.
May 14, 2019
Tijdens de grote schoonmaak de oude boeken weer eens door. Jammer dat ik niet meer weet wat ik van dit boekenweekgeschenk vond toen ik het op 11 jarige leeftijd las, precies de doelgroep van dit boek denk ik! En ook jammer dat ik er nu pas achter kom dat dit een boek in een serie is.
Polleke gaat in op interessante thema's: cultuurverschillen, de dood, het geloof, verliefdheid. Allerlei zaken waar jonge meiden natuurlijk mee te maken kunnen krijgen. Kinderlijk onbevangen, maar toch ook al richting volwassen (of misschien eerder puber) kijkt Polleke naar het leven en wat daarbij hoort.
Polleke gaat in op interessante thema's: cultuurverschillen, de dood, het geloof, verliefdheid. Allerlei zaken waar jonge meiden natuurlijk mee te maken kunnen krijgen. Kinderlijk onbevangen, maar toch ook al richting volwassen (of misschien eerder puber) kijkt Polleke naar het leven en wat daarbij hoort.
May 3, 2020
Une jolie histoire du point de vue d'une enfant, ce qui explique beaucoup de répétitions et un style très simple. Le personnage principal est autant émouvant qu'insupportable par moments. Un livre agréable avec des personnages attachants dans lequel on se laisse porter.
December 3, 2019
Geen lang verhaal. Maar wel heel mooi geschreven.
Read
June 24, 2020read but dont remember oopsies... i dont think i finished it though 🤷🏽♀️🤷🏽♀️
September 1, 2019
Bij eerste lezing
Kinderboekenweekgeschenk van 2001, maar blijkbaar ook het vijfde boek over het bijdehande twaalfjarige meisje Polleke, dat hier geconfronteerd wordt met de dood (van haar opa), geloof en hoe verschillende personen in haar omgeving daarmee omgaan. En passant komen ook wat relatieproblemen, cultuurverschillen en puberteit langs, zonder dat ook maar iets ervan zwaar op de hand wordt. Intelligent, buitengewoon grappig en vindingrijk vanuit de eerste persoon geschreven kinderboek. Om meteen nog 's te lezen.
Bij tweede lezing
Vijfde boek over Polleke. Hier staan de thema's dood, geloof en cultuur centraal. Bovendien raakt Polleke defenitief in de puberteit (nieuwe school, beha). Dit blijft mijn lievelingsdeel: een aaneenschakeling van prachtige uitspraken, veel stof tot nadenken, en ontroerende passages. Een boek om nog tien keer te lezen, en voor te lezen. Super!
Bij derde lezing
Gek genoeg verschijnt het zesde en laatste deel over Polleke niet in de hardcoverreeks, maar als kinderboekenweekgeschenk. Dit is ietwat raar, omdat het boek pas echt begint te leven als je de personages al een tijdje kent. Dit deel gaat eigenlijk vrolijk verder waar het vorige boek ophield zonder het verhaal echt af te ronden. Vreemd, want 'Met de wind mee naar de zee voelde meer als de finale van de reeks.
Wat na de tweede lezing van de Polleke-reeks opvalt, is dat Kuijer sowieso nogal wat plot-ideeën laat liggen en slordig met zijn personages omgaat. Polleke noemt bijvoorbeeld in het eerste deel nog een halfbroer en halfzus, die in de verdere reeks niet één keer meer aan bod komen. Ook van Sonja, Spieks tweede vrouw, horen we niets meer, ondanks dat Spiek met haar een dochtertje heeft. Een ander voorbeel: in het vorige deel vindt Consuelo een Spaanstalige vriendin, wat jaloezie bij Polleke opwekt - maar met dit gegeven wordt niets gedaan. De vrijheid-blijheid-multi-culti-sfeer van de hele reeks komt bovendien met terugwerkende kracht bijna nostalgisch als pre-9/11 over. Niettemin blijft Kuijers inlevingsvermogen, heldere taal en volwassen en open behandeling van zware thema's als relaties en geloof recht overeind. Hij nodigt de lezer echt uit zelf een mening te vormen en laat zien dat mensen, hoe aardig ook, elkaar vaak slecht begrijpen en elkaar goed de weg kunnen zitten. Dit is de kracht van de reeks: Kuijer laat zien dat er vele waarheden naast elkaar kunnen bestaan en dat mensen het met elkaar moeten zien te rooien, juist door hun verschillen te overbruggen.
Kinderboekenweekgeschenk van 2001, maar blijkbaar ook het vijfde boek over het bijdehande twaalfjarige meisje Polleke, dat hier geconfronteerd wordt met de dood (van haar opa), geloof en hoe verschillende personen in haar omgeving daarmee omgaan. En passant komen ook wat relatieproblemen, cultuurverschillen en puberteit langs, zonder dat ook maar iets ervan zwaar op de hand wordt. Intelligent, buitengewoon grappig en vindingrijk vanuit de eerste persoon geschreven kinderboek. Om meteen nog 's te lezen.
Bij tweede lezing
Vijfde boek over Polleke. Hier staan de thema's dood, geloof en cultuur centraal. Bovendien raakt Polleke defenitief in de puberteit (nieuwe school, beha). Dit blijft mijn lievelingsdeel: een aaneenschakeling van prachtige uitspraken, veel stof tot nadenken, en ontroerende passages. Een boek om nog tien keer te lezen, en voor te lezen. Super!
Bij derde lezing
Gek genoeg verschijnt het zesde en laatste deel over Polleke niet in de hardcoverreeks, maar als kinderboekenweekgeschenk. Dit is ietwat raar, omdat het boek pas echt begint te leven als je de personages al een tijdje kent. Dit deel gaat eigenlijk vrolijk verder waar het vorige boek ophield zonder het verhaal echt af te ronden. Vreemd, want 'Met de wind mee naar de zee voelde meer als de finale van de reeks.
Wat na de tweede lezing van de Polleke-reeks opvalt, is dat Kuijer sowieso nogal wat plot-ideeën laat liggen en slordig met zijn personages omgaat. Polleke noemt bijvoorbeeld in het eerste deel nog een halfbroer en halfzus, die in de verdere reeks niet één keer meer aan bod komen. Ook van Sonja, Spieks tweede vrouw, horen we niets meer, ondanks dat Spiek met haar een dochtertje heeft. Een ander voorbeel: in het vorige deel vindt Consuelo een Spaanstalige vriendin, wat jaloezie bij Polleke opwekt - maar met dit gegeven wordt niets gedaan. De vrijheid-blijheid-multi-culti-sfeer van de hele reeks komt bovendien met terugwerkende kracht bijna nostalgisch als pre-9/11 over. Niettemin blijft Kuijers inlevingsvermogen, heldere taal en volwassen en open behandeling van zware thema's als relaties en geloof recht overeind. Hij nodigt de lezer echt uit zelf een mening te vormen en laat zien dat mensen, hoe aardig ook, elkaar vaak slecht begrijpen en elkaar goed de weg kunnen zitten. Dit is de kracht van de reeks: Kuijer laat zien dat er vele waarheden naast elkaar kunnen bestaan en dat mensen het met elkaar moeten zien te rooien, juist door hun verschillen te overbruggen.
October 9, 2016
Nel capitolo finale, Polleke affronta il lutto per il nonno, aiutata da chi le sta intorno, ognuno ha la propria “ricetta” per affrontare il dolore... Al di là di ogni religione, Polleke capisce che la cosa più importante è l'amore.
Dolce e delicato come gli altri... peccato lasciare Polleke, Mimun e Consuelo alle soglie della scuola superiore!
* “Cos'è la poesia? Chiedi mentre punti
i tuoi occhi azzurri nei miei.
“Cos'è la poesia?” e me lo chiedi?
La poesia... sei tu.
Dolce e delicato come gli altri... peccato lasciare Polleke, Mimun e Consuelo alle soglie della scuola superiore!
* “Cos'è la poesia? Chiedi mentre punti
i tuoi occhi azzurri nei miei.
“Cos'è la poesia?” e me lo chiedi?
La poesia... sei tu.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 29, 2011
Polleke kijkt met kinderlijke onbevangenheid naar alles wat volwassenen zo gewoon vinden en helpt ons er zo aan herinneren dat hoe wij dingen doen niet per se de manier hoeft te zijn om het te doen. Zo is het voor de Mexicaanse Consuelo heel gewoon om op het graf van je net overleden opa te picknicken. En dan eet je natuurlijk wel wat opa graag at/dronk, zelfs als dat brandewijn is!
July 24, 2008
Pabo-voorbereiding :-). Voor een kinderboek leuk om te lezen!
March 30, 2016
En weer een boek voor mijn jeugdleeslijst uit. Makkelijk te lezen, interessant door de verhaallijn met opa en de lijn van Consuelo.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews