Όπως ήθελα να ζήσω

Τριλογία των Αθηνών #1

by Ελένη Πριοβόλου

Ελλάδα, τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Δικομματισμός, φαυλοκρατία, πολιτευτές, τραμπούκοι, "χρυσοκάνθαροι" και τραπεζίτες καθορίζουν το πολιτικό και το οικονομικό σκηνικό. Μέσα σε αυτό το κλίμα έρχεται στην Αθήνα ο έμπορος-ταξιδευτής Ρωμαίος Αγγουλές: φύση καλλιτεχνική και αντισυμβατική, αποφασίζει να εγκατασταθεί και, αντί για χρηματιστηριακά παιχνίδια, να επενδύσει στην "ωραιότητα". Με την εκτός γάμου θυγατέρα του Ροζίτα και τον παραγιό του Σωτήρη Κονταξή φυτεύουν ροδώνα, στον οποίο ευελπιστούν να συμπεριλάβουν όλες τις γνωστές ποικιλίες ρόδων, αλλά και να δημιουργήσουν νέα είδη, φτάνοντας ως την επίτευξη του "γαλάζιου ρόδου". Ο Pοδώνας του Κεραμεικού, η περίφημη "Ρόδων Πολιτεία", γίνεται σύντομα η κολυμβήθρα των πρωτοπόρων ιδεών. Εκεί θα εμβαπτισθούν οι ανήσυχοι νέοι, θα καταφύγουν οι παλαιότεροι αντιμοναρχικοί, ενώ παράλληλα θα δοκιμαστούν τα ανθρώπινα πάθη, ο έρωτας και η αντοχή, σε μια Αθήνα αγνώριστη, που εκπλήσσει διαρκώς τον αναγνώστη, είτε με τις διαφορές της είτε με τα κρυμμένα σε αυτήν "σημεία των καιρών μας".

Ένα μυθιστόρημα εποχής για όλους εκείνους που έζησαν "όπως ήθελαν να ζήσουν", κληροδοτώντας στους επόμενους τους σπόρους της ουτοπίας.

574 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Η Ελένη Πριοβόλου είναι ελληνίδα συγγραφέας. Γράφει βιβλία για όλες τις ηλικίες από το 1986. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγγελοκάστρο Μεσολλογίου. Στα δεκαοκτώ της έτη ξεκίνησε τις σπουδές της στο τμήμα των Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, από το οποίο και αποφοίτησε. Άρχισε να δημιουργεί το συγγραφικό της έργο το 1986, με βιβλία για μικρούς και μεγάλους.

Reviews

[Anastasia Kay · Rating 4 out of 5]

4,5* /θαυμάσιο βιβλίο,σπάνιος συγκερασμός ιστορίας και λυρισμού,με τον αέρα της παλιάς Αθήνας, μα και τόσο σύγχρονο,ταυτόχρονα, στα προβλήματα και τις ιδέες που αναλύει...με το άρωμα των τριαντάφυλλων να διαχέεται σε κάθε πόρο του...τόσο που στο τέλος νόμιζα πως ανοίγοντας το βιβλίο παραδινόμουν κι εγώ στα τριαντάφυλλα της Ρόδων Πολιτείας....αυτός έπρεπε να είναι και ο τίτλος του βιβλίου,κατ'εμέ...αδικείται από τον τόσο κοινό τίτλο που έχει

[Thomas Kalokyris · Rating 5 out of 5]

Μαγευτική χρήση της Ελληνικής γλώσσας, φλογεροί χαρακτήρες, Μεγάλες Ιδέες, ενα βιβλίο για τα ιδανικά μιας άλλης εποχής, ένα βιβλίο που υμνεί την καθαρότητα της σκέψης, καθώς και ένα δριμύ κατηγορητήριο απέναντι στο σύγχρονο ιδεολογικό μας αδιέξοδο.

[Nof*cking Antoinette · Rating 1 out of 5]

Συμβατική γραφή, υποτυπώδης πλοκή, σχηματικοί χαρακτήρες, προβλέψιμη εξέλιξη. Ούτε ακριβώς biopic, ούτε ακριβώς ηθογραφία, ούτε ακριβώς συμβολικό, ούτε ακριβώς ξεκάθαρο στο μυαλό της συγγραφέως

[Μιχάλης Πετρής · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετικό βιβλίο, με πλούσιο λεξιλόγιο (λόγιο λεξιλόγιο καθώς και λεξιλόγιο εποχής), με ιστορικά δεδομένα και ντοκουμέντα μιας άλλης Ελλάδας μα συνάμα και κάπως κακώς διαχρονικής.

Το βιβλίο έχει ως κεντρικό θέμα το "όνειρο", τη δημιουργία μιας "πολιτείας" όπου θα μπορείς να ζήσεις "όπως ήθελες να ζήσεις" ενώ παράλληλα αναφέρει αρκετά για την Ελλάδα υου 19ου αιώνα.

Το αρνητικό κομμάτι στο βιβλίο είναι ότι θέλει αρκετό χρόνο για να διαβαστεί. Μικρά γράμματα, δύσκολη - σε μερικά σημεία - γραφή (ή και λέξεις) σε ζορίζουν να το διαβάσεις. Σαν βιβλίο είναι αρκετά ωραίο, είναι ευχάριστο, έχει ενδιαφέρουσα πλοκή.

[Elisa S · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό! Η γλώσσα σε ταξιδεύει σε μια εποχή που πέρασε και όμως το βαθύτερο πολιτικό υπόβαθρο που προβάλλεται είναι τόσο μα τόσο σύγχρονο... Ανυπομονώ για τα επόμενα της τριλογίας!

[Γιάννα Π. · Rating 3 out of 5]

Η περιγραφή μιας ζωής που δεν δέχεται να μπει σε στερεότυπα, διαγράφει την δική της ελεύθερη πορεία και παρασερνει και άλλους κάνοντας τους συνοδοιπορους. Νομίζω όμως ότι θα ήταν καλύτερο να ήταν λίγο μικρότερο το βιβλίο.

[Stefanos · Rating 3 out of 5]

Μία ιστορία που διαδραματίζεται στην Αθήνα των μέσων του 19ου αιώνα - Χαρίλαος Τρικούπης, Βασιλιάς Γεώργιος, Βασίλισσα Όλγα, Ανδρέας Συγγρός είναι μερικά από τα ονόματα της πολιτικής που παρελαύνουν στις σελίδες αυτού του βιβλίου, μαζί με τον Ρόκκο Χοϊδά και μία λιγότερο γνωστή γενιά σοσιαλιστών και αντιμοναρχικών.
Το βιβλίο που ξεκινά πολύ δυνατά σκιαγραφώντας ωραία την αστική αλλά και τη λαϊκή τάξη της εποχής, κάνει μεγάλη κοιλιά και οι πρωταγωνιστές του περνάνε στο περιθώριο της αφήγησης η οποία μοιάζει να αναλώνεται σε μία περίληψη της πολιτικής κατάστασης της εποχής.
Είναι προφανές ότι έχει γίνει μεγάλη έρευνα για τη συγγραφή του, αλλά δυστυχώς η κυρίως ιστορία δεν κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Και, επίσης, ο όρος "χρυσοκάνθαρος" θα ήταν ενδιαφέρων αν δεν γινόταν κατάχρησή του στις σελίδες του βιβλίου.
Ωστόσο, το βιβλίο "Βαθύ το σκοτάδι πριν την αυγή" της ίδιας συγγραφέα μου άρεσε πάρα πολύ.