آخرین خنده

by Katherine Mansfield, Ray Bradbury, Truman Capote

کتاب «آخرین خنده» نوشته‌ی «دی. اچ. لارنس» و ترجمه‌ی «سعید سعیدپور» مجموعه‌ای از چهارده داستان کوتاه از سیزده نویسنده است.

داستان‌های این اثر را «دی. اچ. لارنس»، «ویلیام فاکنر»، «کاترین منسفیلد»، «ترومن کاپوتی»، «ری برادبری»، «لنگستن هیوز»، «ادگار آلن‌پو»، «رالف الیسن»، «ولادیمیر ناباکف»، «ساموئل بکت»، «ارنست همینگوی»، «ویرجینیا ولف» و «سال بــِلو» به رشته‌ی تحریر درآورده‌اند.

دیوید هربرت لارنس معروف به دی اچ لارنس نویسنده، شاعر، نقاش، مقاله‌نویس بریتانیایی و یکی از چهره‌های معتبر ادبیات زبان انگلیسی است. این کتاب را «نشر مرکز» منتشر کرده است.

232 pages, Paperback

Published January 1, 1999

About the author

Kathleen Mansfield Murry (née Beauchamp) was a prominent New Zealand modernist writer of short fiction who wrote under the pen name of Katherine Mansfield.

Katherine Mansfield is widely considered one of the best short story writers of her period. A number of her works, including "Miss Brill", "Prelude", "The Garden Party", "The Doll's House", and later works such as "The Fly", are frequently collected in short story anthologies. Mansfield also proved ahead of her time in her adoration of Russian playwright and short story writer Anton Chekhov, and incorporated some of his themes and techniques into her writing.

Katherine Mansfield was part of a "new dawn" in English literature with T.S. Eliot, James Joyce and Virginia Woolf. She was associated with the brilliant group of writers who made the London of the period the centre of the literary world.

Nevertheless, Mansfield was a New Zealand writer - she could not have written as she did had she not gone to live in England and France, but she could not have done her best work if she had not had firm roots in her native land. She used her memories in her writing from the beginning, people, the places, even the colloquial speech of the country form the fabric of much of her best work.

Mansfield's stories were the first of significance in English to be written without a conventional plot. Supplanting the strictly structured plots of her predecessors in the genre (Edgar Allan Poe, Rudyard Kipling, H. G. Wells), Mansfield concentrated on one moment, a crisis or a turning point, rather than on a sequence of events. The plot is secondary to mood and characters. The stories are innovative in many other ways. They feature simple things - a doll's house or a charwoman. Her imagery, frequently from nature, flowers, wind and colours, set the scene with which readers can identify easily.

Themes too are universal: human isolation, the questioning of traditional roles of men and women in society, the conflict between love and disillusionment, idealism and reality, beauty and ugliness, joy and suffering, and the inevitability of these paradoxes. Oblique narration (influenced by Chekhov but certainly developed by Mansfield) includes the use of symbolism - the doll's house lamp, the fly, the pear tree - hinting at the hidden layers of meaning. Suggestion and implication replace direct detail.

Reviews

[Iman · Rating 3 out of 5]

مجموعه داستان. بیشتر نویسنده ها (یا همه) آمریکایی بودند. ترجمه خوب بود. همه اش را نخواندم.

[Sepideh bayatian · Rating 3 out of 5]

مجموعه ای متوسط از داستان کوتاه هایی که مشخص نیست بر چه مبنایی انتخاب شده و کنار هم قرار گرفتند

[Diba · Rating 4 out of 5]

بسیاری را باور بر این است که چرایی استقبال از قالب نسبتا جدید ادبیات داستانی یعنی داستان کوتاه توسط انسان مدرن امروز ریشه در زمان اندک، سرسام و کم حوصلگی او دارد. حال که مجموعه داستان­های کوتاه از محبوب­ترین­های اهالی کتاب و کتاب­خوانی است چه بهتر کتابی را برای مطالعه برگزینیم که گلچینی از دست نوشته­های مشاهیر را در خود گنجانده باشد. آخرین خنده شامل داستان­هایی است از بزرگانی چون ویرجینیا وولف، ولادیمیر ناباکوف، ارنست همینگوی، ساموئل بکت، ادگار الن پو­، ترومن کاپوتی و ... . نویسندگانی که امضای هر یک از آنها زیر هر داستان یا نوشته­ای خود چنان ارزشمند است که آن اثر را برای مطالعه واجد اهمیت می­کند. به رغم آن­که به لحاظ محتوایی داستان­های مندرج در این کتاب تفاوت­های اساسی فراوانی با یکدیگر دارند اما از این منظر که خالقان اثر همگی در زمره اوتاد ادبیات جهان هستند، کار برای یک یا چند بار مطالعه قابل توصیه است. حسن دیگر آن­که چالش­های مطرح شده در هر داستان چالش­های انسان قرن بیستم را روایت کرده­اند؛ دغدغه­های کاملا آشنا برای ما.
(بخشی از پیشنهاد کتاب ماه، چاپ شده در ماهنامه گزارش)

[مسعود · Rating 2 out of 5]

مجموعه‌ای از بزرگترین نام‌های ادبیات داستانی که پس از خواندنش در می‌یابید بالاخره هر نویسنده‌ای هر اندازه سرشناس و بزرگ هم که باشد کار ضعیف دارد!

[نوشیار خلیلی · Rating 3 out of 5]

مجموعه متوسطی از ادبیات امریکا. گزینه های بهتری از هر نویسنده میتونست داشته باشه.‌ قبلا ها به نظرم بهتر می اومد، وقتی دوازده یا سیزده سالم بود. آشنام کرد با خیلی نویسنده ها مثل لنگستن هیوز و دی اچ لارنس.

[Farnaz · Rating 4 out of 5]

خوب بود. کلا داستان کوتاه دوست دارم. تو یه سری از داستاناش تیکه‌های خوبی داشت. میشه با قلم یه سری از نویسنده‌های بزرگ هم اشنا شد. دوتا از داستاناشم قبلا تو دانشگاه خونده بودیم.

[Ehsan Movahed · Rating 4 out of 5]

چهارده داستان کوتاه از سیزده نویسنده
دی. اچ. لارنس ، ویلیام فاکنر ، کاترین منسفیلد ، ترومن کاپوتی ، ری برادبری ، لنگستن هیوز ، ادگار آلن پو ، رالف الیسن ، ولادیمیر ناباکف ، ساموئل بکت ، ارنست همینگوی ، ویرجینیا ولف ، سال بــِلو

با اینکه تفاوت سبکی ومحتوایی داستان‌ها تا حدی آزاردهنده س مخصوصا که قرار باشه داستان سه صفحه‌ای از بکت رو (داستان؟) بین داستانی سمبلیک از دی اچ لارنس، شاعر و نویسنده انگلیسی و داستانی نظاره‌گر از ارنست همینگوی بخونی، بدون هیچ پیش‌زمینه‌ یا گفتاری درباره نویسنده‌ها (به جز چند استثنای مختصر)، این کتاب داستان‌هایی داره که نمی‌شه از اون‌ها گذشت

یکی داستان لباس نو از ویرجینیا وولف، قصه زن دستپاچه‌ای در یک مهمانی با لباسی نزار. و چقدر جدای از جنبه‌ی نمادین داستان، حس افسردگی و جداافتادگی‌ از جمع، خوب درآمده . خانم قوجلو هم این داستان رو در مجموعه داستان بانو در آینه ترجمه کرده ولی به نظر من ترجمه‌ی آقای سعیدپور ترجمه بهتری ست.

یکی داستان میریام از ترومن کاپوتی که نویسنده ش انقدر واقع‌بین و نکته سنج هست (حتما به خاطر فعالیت‌های ژورنالیستیش) که بدونه داستان فانتزی باید
ترسناک باشه
و یکی هم داستان قلب رازگو از ادگار آلن پو و بازی نور و سایه آلن پو و قدرت غریزی‌ای که روایتش داره

بقیه داستان‌ها هم کم و بیش داستان‌های خوب و نه عالی از نویسنده‌های بزرگ هستن

[Saeed Darjazini · Rating 3 out of 5]

یکسری داستان کوتاه متوسط که فقط چندتایی از اونها رو دوست داشتم. با ترجمه و لحنش هم نتونستم کنار بیام . اسمها بسیار بزرگ بودن اما کتاب خیلی با این نامهای بزرگ برای من فاصله داشت.