Harmonic Function in Chromatic Music: A Renewed Dualist Theory and an Account of Its Precedents

by Daniel Harrison

 

The highly chromatic music of the late 1800s and early 1900s includes some of the best-known works by Gustav Mahler, Richard Strauss, Cesar Franck, and Hugo Wolf. In this book, Daniel Harrison builds on nineteenth-century music theory to provide an original and illuminating method for analyzing chromatic music. Combining theoretical innovations with a sound historical understanding, Harmonic Function in Chromatic Music will aid anyone studying this pivotal period of Western music history.
“This book will clearly be of great importance to music theorists and historians alike.”—Patrick McCreless, Yale University

Genres: Music

337 pages, Paperback

First published May 28, 1994

About the author

Daniel Harrison is music theorist interested in general principles of music making and structure across a wide variety of classical and popular repertories. Previous studies of harmony at historical margins of the common-practice era have included Harmonic Function in Chromatic Music (Chicago, 1994), and several articles, including "Nonconformist Notions of Nineteenth-Century Enharmonicism" (Music Analysis, 2002). One of a few experts on the music of the Beach Boys, Harrison's work on popular music has been featured in Understanding Rock (Oxford University Press, 1997, ed. Covach and Boone) and Don Was' documentary on Brian Wilson, I Just Wasn't Made for These Times (1995). He is currently Allen Forte Professor of Music Theory at Yale University.

Reviews

[Emile Mosar · Rating 4 out of 5]

Interessante theorie die verder bouwt op het harmonisch dualisme, maar met een kritische insteek. Daarenboven ook een van de meest helder geschreven werken rond deze harmonieleer die ik gelezen heb. Boeken als Vereinfachte Harmonielehre (vereenvoudigde harmonieleer) van Hugo Riemann vergen meer tijd om te doorgronden doordat de verwoordingen niet altijd helder zijn. Soms lijkt de titel van Riemanns boek dan ook onterecht omdat je het op bepaalde zaken allerminst vereenvoudigd kan noemen. Dit boek blijft echter steeds helder en bouwt de theorie goed op zodat je als lezer meegevoerd wordt in het stijgend niveau van het boek. Dit vind ik een verdienste van Daniel Harrison en dat toont ook dat zijn inzicht in deze theorie erg goed is.