false 26 106 96 true 7020009 read 1 true 2189890 currently-reading 9 true 2189889 to-read http://www.goodreads.com/review/show/73314473 to: در نيمه راه برزخ by پل ورلن
]]> http://www.goodreads.com/topic/show/246667 Ali made a comment in the عاشقانه ها group:

ساعت از یازده شب گذشته بود این رو ساعت انتهای راهرو بهم گوشزد می کنه. اینجا زندانه. سلول انفرادی و همین دلیل تاریکشه. یاد فیلم هتل میلیون دلاری افتادم اونجا که شخصیت دیوانه ی اصلی فیلم خود کشی کرد ولی من نمی تونم، چون نه دیوونه ام نه وجود خودکشی دارم... یادم نمی آید چی به سر من اومده بود، اما خوب یادمه چه اتفاقی برای تو افتاده بود.
پشت این میله های خاکستری که هر لحظه، اون صحنه ی لعنتی رو به یادم میاره و می خوام تمام روحمو روی دیوارهاش بالا بیارم فقط چهره ی توئه که نقاشی شده.

چرا این اتفاق افتاد؟ این اولین سئوالی بود که وقتی اومدم اینجا اسی هم سلولی سابقم (پیش از اینکه بیام اینجا و انفرادی) ازم پرسید.

نمی دونم چرا. ولی می دونم مربوط به آخرین باری بود که دیدمت. دستات سرد تر از همیشه بود، نگاهت رو به زمین دوخته بودی و بدون اینکه حالمو بپرسی مثله هر روز که میامدم دنبالت جلوی درب دانشگاه، بهم گفتی بهتره منو فراموش کنی.

یه لحظه پنج سال و نیم گذشته رو توی ذهنم مرور کردم، بی اختیار گفتم یادته کمی بیماری قلبی داشتی؟ من یک سال مرخصی گرفتم از دانشگاه و رفتم عسلویه و کاری رو کردم که همه می گفتن خیلی خطر داره ولی پول خوبی داره، جوشکاری آرگون.. بعد برگشتم قبل از اینکه تو حالت بدتر از قبل بشه، همه ی پولایی که جمع کرده بودم دادم بهت و گفتم برو لندن و این بیماریه لعنتی رو خوب کن و بیا.

گفتم یادته پدرت اصلا براش مهم نبود که هستی یا نه؟ یادته وقتی بعد سه ماه برگشتی گفتی تو هم پدرم بودی هم برادرم هم رفیقم...یادته گفتی اگه من نبودم امیدی برای زندگی نداشتی؟ بی اختیار داد زدم...چرا؟ چرا؟ چرا؟

و تو به داشبورد خیره شده بودی و گفتی همینی که گفتم... اینم عادت بدی بود که گفتی باید باهاش کنار بیام، یادته؟ گفتی باید حرف حرف من باشه؟ چقدر سخت بودم برام که این موضوع رو قبول کنم ولی بخاطر تو ... اشک داشت از گونه هام می آمد که گفتی استادتون برای پسرش که تو امریکا و شرکت ماکروسافت کار می کنه وعده ی ازدواج گرفته.. گفتم همین؟ به همین سادگی؟ توام قبول کردی؟ گفتی استاد روی پایان نامه ی فوق لیسانسم هم گفته ارائه به داشنگا ههای اونور می دم و ...

دیگه نمی خوام حرفای اون روزتو به یاد بیارم.. گفتم یادته کی شرایط تحصیلتو فراهم کرد؟ وقتی بخاطر یه سری چیزا (نمی خواستم به اسی بگم اوضاع مالیتون خراب بود) نمی تونستی بری دانشگاه؟ حالا داری فوق لسانس دانشگاه آزاد می خوانی؟ گفتم یادته کی به اینجا رسوندت؟ نه، نه...نه... این حرفا رو وقتی دستامو دور گردنت حلقه کرده بود بهت گفتم.. فکر نمی کنم شنیده باشی آخه صورتت کبود شده بود و به صورتم چنگ می زدی، ولی، چرا... شنیدی چون داشتی گریه می کردی.... مثله الان ِ من که ساعت چهار و نیم صبح قراره تو محوطه برم بالای دار تا شاید بتونم اون دنیا تمام این 4 سال حرفایی که تو زندان رو دیوار نوشتم رو بهت بگم... شاید بخاط دیدن توئه که گونه هام خیسه... شاید...
]]> http://www.goodreads.com/topic/show/245606 Ali made a comment in the عاشقانه ها group:

خواهش می کنم ساینای عزیز.
مهیار عزیز اشتباهات را بگذار به حساب ذهن خراب من. ]]> http://www.goodreads.com/topic/show/242895 Ali made a comment in the داستان كوتاه group:

Mahyar wrote: "یک کم اون دو جمله ی « بره های آزادی .... » و « بر سر جوانکان .... » اگر کوتاه تر بشه بهتر نیست؟"

شاید کوتاهی آن جملات مهیار عزیز مفهوم کامل مد نظر را نرساند. شاید البته ]]> http://www.goodreads.com/topic/show/242494 Ali made a comment in the عاشقانه ها group:

saina ahmadi wrote: "باید بروم...

یادت هست گفتم بعضی وقتها باید گذاشت و رفت؟

چیزی برای گذاشتن نمانده اما باز هم باید رفت

یادت هست گفتم دلم برای خودم تنگ شده است؟

آری

خودم را گم کرده ام

باید پیدایش کنم

این شای..."


ساینای عزیز سوته دلی در ایم دوره و زمانه از یک مد دهه چهل به یک اپیدمی دهه 80 تبدیل شده . هر روز سوته دل تر و محتاج تر از دیروز در پس رفتن و رفتن و نرسیدن و این قصه ی تکراری شیرین و فرهاد و لیلی و مجنون و ویس و رامین است...حال خراب من نه از خرابی زمانه که از خرابی دلهای کاغذی است که هر روز تیری وارد آنمی شود.

و باید رفت، گاهی باید همه چیز! را گذاشت و رفت


]]> http://www.goodreads.com/topic/show/218643 Ali made a comment in the عاشقانه ها group:

ارمـغــــان wrote: "علی(ع) می فرماید : من عاشق زندگی ام و بیزار از دنیا !!
از ایشان پرسیدند : مگر بین زندگی و دنیا چه فرقی است؟
فرمود: دنیا حرکت بر بستر خور و خواب و خشم و شهوت است و زندگی ، نگریستن در چشم کودک یتیمی ..."

علی شوق نگریستن آن یتیم را به امت گوشزد می کند ولی شخصی مثل من با دیدن چشمهای یک یتیم به یک فقیر هزار و یک دلیل برای چه شدن که این شدن می بینم و از خلقت و زندگی و .. بیزار میشوم.
این فرق من و علی ]]> http://www.goodreads.com/group/show/26966._ Ali joined the نويسندگان بزرگ group. ]]>