masoud read and liked Mahsa's review of Daddy Long Legs :

"يادمه سال 70 فضای دبيرستان ما از زندان هم بدتر بود شايد شما يادتون نياد که اونزمان چقدر محدوديت و فشار زياد بود ولی اينطوری بگم که من خودم ا�...more يادمه سال 70 فضای دبيرستان ما از زندان هم بدتر بود شايد شما يادتون نياد که اونزمان چقدر محدوديت و فشار زياد بود ولی اينطوری بگم که من خودم از دبيرستانم هيچ خاطره خوبی غير از كتابهاي جين وبستر ندارم! تفتيش شديد عقايد و ارعاب بچه ها . ديوارهای کلاسهااز دوده شوفاژ سياه و کثيف بودند و گچ ديوارها هم جا به جا كنده شده بود طوريكه آدم سالمو دو ساعت ميگذاشتی اونجا افسردگی می گرفت !!! پنجره ها هم که از بيرون کلی محافظ و ميله و سيم خاردار داشت که يك وقت عابران پياده سه طبقه قلاب نگيرند و ما رو توی طبقه سوم با مانتو و مقنعه نبينند !!! البته يك پروژه در دست اقدام داشتند که به ميله پنجره ها برق وصل کنند تا اگه کسی هم خواست ما رو ببينه فورا به لقاء الله برسه !!! رفتار دبير و ناظمها با بچه ها مثل قاتلها بود و اغلب معلمها دست کم چند عقدهء روحی / روانی و خانوادگی داشتند احتمالا آموزش پرورش داشتن چند عقده روانی را در فرم استخداميش لحاظ کرده بود که هر چی آدم عصبی و رواني و از همه جا رانده و مانده بود ميرفت معلم ميشد!!!

انروزها من و يكي از دوستانم تصميم گرفتيم خودمان دست بكار بشيم و دبيرستان ايده آل خودمونو بسازيم البته در داستان ! اون موقع بدون اينترنت و ماهواره و اين همه وسايل ارتباط جمعي اين كتاب بهترين وسيله براي من بود كه زندگي هم سن و سالهاي خودم را خارج از اين ديوارها درك كنم. موضوع داستان ما ماجراهاي چند تا دختر در خوابگاه يک کالج مختلط و چند مليتي انتخاب شد که شخصيتهاشون همکلاسيهامون و خودمون بوديم ولي در يک کالج اروپايي و با فضا و امکانات ايده ال خودمون ! به هر کدام از بچه هاي کلاس هم گفتيم اسم و مليتشان را خودشان انتخاب کنند ... اتفاقا خيلي داستانهاي جالبي از آب درامد .بچه ها از سر صبح مي پرسيدن فصل جديدي نوشته شده يا نه و بي صبرانه منتظر زنگ تفريح بودند . بعدها شخصيتهاي داستان اونقدر بين خودمون معروف و ملموس شدند که به فکر افتاديم چهره شخصيتها رو هم نقاشي کنيم ...

(less) "