Siavash read and liked Mitra's review of Nausea (New Directions Paperbook):

"هر لحظه را وارسی می کنم, می کوشم تا رمقش را بکشم; هیچ چیز نیست که بگذرد و نگیرمش و

برای همیشه در خودم نگهش ندارم,هیچ چیز, نه لطافت گذرن�...more هر لحظه را وارسی می کنم, می کوشم تا رمقش را بکشم; هیچ چیز نیست که بگذرد و نگیرمش و

برای همیشه در خودم نگهش ندارم,هیچ چیز, نه لطافت گذرنده ی این چشمهای زیبا, نه همهمه خیابان, نه روشنایی کاذب سحر:و با این حال دقیقه سپری می شود و من نگهش نمی دارم, دوست دارم که بگذرد.


و بعد ناگهان چیزی یکباره می شکند...ماجرا به پایان رسیده است, زمان جریان شل روزانه اش را از سر می گیرد.


سر می گردانم:پشت سرم, آن صورت زیبا و خوش آهنگ یکسره در گذشته فرو می رود.کوچک می شود, هنگام افول خود چروکیده می شود و حالا آغاز با پایان یکی می گردد.در حینی که آن نقطه طلایی را با چشم دنبال می کنم, می اندیشم که موافقت خواهم کرد_حتی اگر چیزی نمانده بود بمیرم, ثروتی یا دوستی را از دست داده بودم_که همه چیز را از نو بگذرانم در همان اوضاع و احوال از سر تا ته.

ولی ماجرا نه دوباره شروع می شود و نه امتداد می یابد…(less) "

Siavash read and liked Mitra's review of Nausea (New Directions Paperbook):

"انتوان روکانتن قهرمان رمان تهوع تک وتنها در شهر بوویل زندگی می کند.هر چند دست اندر در کار پﮊوهشی تاریخی است باری دل مشغولی عمده اش "وجود...more انتوان روکانتن قهرمان رمان تهوع تک وتنها در شهر بوویل زندگی می کند.هر چند دست اندر در کار پﮊوهشی تاریخی است باری دل مشغولی عمده اش "وجود" است.وجودی که او به آن می اندیشد وجود در سا حت این جهانی و جلوه گر در موقعیتهای اجتماعی فرد آدمی و روابط وی با افراد دیگر جامعه است.دو چیز روکانتن را می آزارد: یکی آنکه این وجود در ذرات خود نا واجب و نا عقلانی است و دیگر آنکه پیرامون او را جماعتی "رجاله" با احساساتی دروغین و اندیشه های کلیشه ای فرا گرفته اند.برخورد با این وجود نا عقلانی در انبوه جزئیات مبتذلش گونه ای بیزاری و دل آشوبه و "تهوع" را در رو کانتن پدید می آورد.روکانتن به تجربه پی برده است که موسیقی حالت "تهوع" را در او می زداید و احساس بسط و خوشی به او می دهد.بفرجام پس از سیر و سلوکی دردناک در میابد که برای رهیدن از چنبره هستی مهمل و نا موجهش باید ارزشهایی برای خودش دست و پا کند و برخورد وجودی ویﮊه ای اختیار کند. او به ادبیات دل می نهد و در این عرصه رمان نویسی را به وجه خاص بر می گزیند بدین سان امیدوار است که معنایی ارزشمند به زندگی بیمعنای پیشینش بدهد(less) "