by نیما یوشیج / Nima Yushij
bale ma dar jarian hastim, che mojeddane in ketabo khundi azizam :D ]]>
Azy
added a quote:
"
ديرگاهیست که دستی بدانديش
دروازهی کوتاه خانهی ما را نکوفته است
...
با آنان بگو که با ما
نيازِ شنيدن شان نيست
با آنان بگو که با تو
مرا پروای دوزخ ديدار ايشان نيست
تا پرندهی سنگينبال جادویی را که نغمهپردازِ شبانگاه و بامداد ايشان است
بر شاخسارِ تازهروی خانهی ما مگذاری
در آیينه و مهتاب و بستر بنگريم
در دستهای يکديگر بنگريم
تا دَر، ترانهی آرامشانگيزش را
در سرودی جاويدان
مکرر کند
تا نگاه ما
نه در سکوتی پُردرد، نه در فريادی ممتد
که در بهاری پُرجویبار و پُرآفتاب
به ابديت پيوندد
...
بخشی از شعرِ
درِ بسته
" — زندهیاد احمد شاملو
"
ديرگاهیست که دستی بدانديش
دروازهی کوتاه خانهی ما را نکوفته است
...
با آنان بگو که با ما
نيازِ شنيدن شان نيست
با آنان بگو که با تو
مرا پروای دوزخ ديدار ايشان نيست
تا پرندهی سنگينبال جادویی را که نغمهپردازِ شبانگاه و بامداد ايشان است
بر شاخسارِ تازهروی خانهی ما مگذاری
در آیينه و مهتاب و بستر بنگريم
در دستهای يکديگر بنگريم
تا دَر، ترانهی آرامشانگيزش را
در سرودی جاويدان
مکرر کند
تا نگاه ما
نه در سکوتی پُردرد، نه در فريادی ممتد
که در بهاری پُرجویبار و پُرآفتاب
به ابديت پيوندد
...
بخشی از شعرِ
درِ بسته
" — زندهیاد احمد شاملو
bookshelves: iranian-poems
ای زندگی بردار دست از امتحانم
چیزی نه می دانم ، نه می خواهم بدانم
آن روز اگر خود بال خود را میشکستم
اکنون نمیگفتم بمانم یا نمانم؟!
قفل قفس باز و قناری ها هراسان
دل کندن اسان نیست! آیا می توانم؟ ]]>
bookshelves: iranian-poems
روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود
بوسه است
وهر انسان
برای هر انسان
برادری است
روزی که درهای خانه هاشان را نمیبندند
قفل افسانه ایست
و قلب
برای زندگی بس است
]]>
bookshelves: iranian-poems
آیا شما
یک لحظه، یک نفس، نه که یک بار
در طول زندگانیتان فکر می کنید؟
سوگند می خورم همه با هم برادرید
!...در چهره ی برادر، با مهر بنگرید
من از زبان باران
من از زبان برگ
من از زبان باد، نمیگویم این سخن
من واژه وازه مثل شما حرف میزنم
من
...با زبان اشک، اینک
آیا شما به خواهش من پی نمی برید؟؟؟
----------------------------------------
ببین که بر سر دلهای خود چه آوردیم؟
ببین که ناخواسته با عمر خود چهه کردیم؟
چرا چو ماتمیان بیخروش می مانیم؟
چرا سرود نیایش به بامداد ، به نور
سرود گندم، باران
سرود شالیزارسرود مادر، کودک، پدر
سرود وطن
سرود زندگی و عشق را نمی خوانیم؟
یکی بپرس که از زندگی چه می دانیم؟
نفس کشیدن آیا نشان زیستن است؟
]]>
bookshelves: iranian-poems
نگاه کن که غم درون دیده ام
چگونه قطره قطره آب میشود
چگونه سایه ی سیاه سرکشم
اسیر دست افتاب می شود
نگاه کن
تمام هستی ام خراب می شود
شراره ای مرا به کام می کشد
مرا به اوج می برد
مرا به دام می کشد
نگاه کن
تمام آسمان من
پر از شهاب می شود
نگاه کن
تو می دمی و افتاب می شود
----------------------------------
در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ی ویرانیست
گوش کن
وزش ظلمت را می شنوی؟
من غریبانه به این خوشبختی مینگرم
من به نومیدی خود معتادم
ابرها چون انبوه عزاداران
لحظه ی باریدن را گویی منتظرند
لحظه ای و پس از آن
هیچ
پشت این پنجره شب دارد میلرزد
و زمین دارد
باز می ماند از چرخش
پشت این پنجره یک نامعلوم
نگران من و توست
ای سراپایت سبز
دستهایت را چون خاطره ای سوزان،در دستان عاشق من بگذار
و لبانت را چون حسی گرم از هستی
به نوازشهای عاشق لبان من بسپار
باد مارا خواهد برد
باد مارا خواهد برد ]]>
bookshelves: other-poems
]]>
salam :D:D ]]>