false 2832484 26 male Esfahan, 28, Iran, Islamic Republic of 10/2009 12/2009 2 0 0 true 7255588 read 0 true 7255587 currently-reading 0 true 7255586 to-read http://www.goodreads.com/topic/show/240045 http://photo.goodreads.com/groups/1255088744p2/21368.jpg 2832484 Mehdi_Mrz http://photo.goodreads.com/users/1256220999p2/2832484.jpg http://www.goodreads.com/user/show/2832484-mehdi-mrz Thu, 12 Nov 2009 23:16:04 -0800 كسي كه ياد به من داده بود الفبا را
كسي كه ساخت مرا آشنا به واژه آب
سپرده بود به دستم كليد دريا را
كسي كه قلب وي از آسمان سختي ، تر بود
چو مي نواخت به باراني از صدا ما را
هميشه در وسط ذهن كودكانه من
نشسته بود به پاسخ ، سؤال دنيا را
كسي كه بر سر ميزش هميشه گلدان بود
كسي كه دوست نمي داشت غير گلها را
كسي كه بوسه به رويم به خواب مي زد ، اگر
به هر بهانه نمي خواست عذر دعوا را
كسي كه بار نخستين به دست من بنهاد
به باغ كاغذي عشق ، دست «سارا» را
به شكل مادر من بود گاه و مي روياند
حضور دائم او لحظه هاي زيبا را
هنوز طرحي از او در خيال من باقي است
زمان ، خراب نكرد اين بناي رويا را
كجاست تا كه ببيند شيار چهره من
كسي كه توصيه مي كرد خط خوانا را
خوشا صفاي مي هفت سالگي اي دل
هنوز تشنه ام آن جرعه گوارا را
(بهمن صالحي)/م
]]> http://www.goodreads.com/topic/show/239610 http://photo.goodreads.com/groups/1255088744p2/21368.jpg 2832484 Mehdi_Mrz http://photo.goodreads.com/users/1256220999p2/2832484.jpg http://www.goodreads.com/user/show/2832484-mehdi-mrz Wed, 11 Nov 2009 23:01:33 -0800 كلاغهاي هميشه حسود دور و برم
زنان غربتي پاي چشمه تا فردا
هزار حرف درآورده اند پشت سرم
مترسك دهمون عاشق پريچهره
همون پري كه شبيه كبوتراي حرم
هميشه توي نگاهش محبت و مهره
شكفته روي تنش ياس هاي باغ ارم
مترسك دهمون عاشق پريچهره
رسيده است به گوش تمام ده خبرم
همين سحر كه بيايد براي چوپان ها
من از حكايت فرهاد و كوه تازه ترم
مني كه هيچ به فكرش نبوده ام، يك روز
براي مسخره كردن به دردشان بخورم
چقدر گوشه كنايه ، چقدر زخم زبان!؟
پري! پري! به خدا درد مي كند كمرم
مرا به شكل صليبي عمود مي خواهند
حسودهاي پر از ادعاي دور و برم
بيا كه نقشه كشيدم بدزدمت امشب
و آبروي جوان هاي دشت را ببرم
ميان خواب اهالي تو را بدزدم و بعد
به سمت مزرعه هاي خيالي ام بپرم
فقط يكي دو بغل عشق با خودت بردار
و چند بوسه محكم براي بال و پرم
اگر قبول كني قول مي دهم بانو
تو را به سبزترين خانه جهان ببرم
ببخش! اين همه رويا به من نمي آيد
مني كه مثل گدايي هميشه در به درم
مني كه آخر قصه دچار خواهم شد
به سرنوشت پر از رنج و نفرت پدرم
فقط بگو كه مرا تا سحر نسوزانند
كه عشق چيز كمي نيست پاره جگرم
بزار مردم اينجا به ياد بسپارند
تو همچو صبحي و من، شمع خلوت سحرم
چه قدر اين دم آخر هواي ده سرد است
بيا كه نام تو را بين شعله ها ببرم
پري زلف سياهو پري چيش عسلو
برس به شعله آخر! بيا كه منتظرم
‹غلامرضا قاسمي›/م
]]>