false8160160true5676228read0true5048978currently-reading0true5048977to-read
<![CDATA[new comment from Sanaz]]>
http://www.goodreads.com/topic/show/237258
Sanaz made a comment in the عاشقانه ها group:
نالیدم و قلم به ناله و آه بگستردم که
وای و آه و اگر و شاید و اما و چرا و چراو چرا.....
بازماندم لحظه ای چند
از نو خواندم؛
ثانیه بعد کاغذ را کندم و بر کاغذ سفید نوشتم؛
مقصرم
خودت را اصلاح کن ،اصلاح دنیا وظیفه تو نیست
آسوده دفتر بستم.
]]>
<![CDATA[new comment from Sanaz]]>
http://www.goodreads.com/topic/show/218643
Sanaz made a comment in the عاشقانه ها group:
زندگی
یک خیابان دراز ست ؛
که هر روز زنی با زنبیل از آن می گذرد
]]>
<![CDATA[Sanaz added 'عشق لرزه']]>
http://www.goodreads.com/review/show/76436206
to: عشق لرزهbyÉric-Emmanuel Schmitt
این که بعد از جدایی چه کسی زودتر دوباره دل به کس دیگه ای می بنده؟!کدوم یکی اون نمک نشناسیه که زودتر جراحت قلبش التیام پیدا می کنه و اون وفاداره که فراموش نمی کنه ،کدوم یکیه؟ کدوم یکی از ما بیوه تسکین ناپذیر عشقمون باقی می مونه؟
شاید همین پاراگراف از کتاب جزئی از کل باشه
]]>
<![CDATA[new comment from Sanaz]]>
http://www.goodreads.com/topic/show/48180
Sanaz made a comment in the داستان كوتاه group:
یادش، نامش ،خاطرش گرم و پویا
باشد فراموش نکنیم
همین نزدیکی لحظه بدرود است
]]>
<![CDATA[new comment from Sanaz]]>
http://www.goodreads.com/topic/show/237953
Sanaz made a comment in the داستان كوتاه group:
پوپک جان!
امشب پنجره ها صدای باران شده اند، پنجره های خاموش که تا درد نبینند نیستند، امشب به حرف آمده اند.پشت حصارک باغچه را شب از چشمان من گرفته است، حیات سیاه و سرد و قمریها به صدای باران ساکتند،گویی می خواهد چیزی بگوید، پیچ و خم صدایش هوای زمزمه ای دارد که گاه از هیجان سر بر می دارد و زمانی از یاس به خاموشی می زند. سر بر سردی پنجره ها گذاشته ام مگر تب داغ هوائی که در سرم پیجیده از تبرک صدایش نم بردارد، اما هیج. هیچ نمی فهمم میدانی همیشه حرف باران هم که می آمد حکایت راوی پشت چشمهایم رعد می زد و اشک می شود،... اما.... امشب،باران می آید و من ساکتم.مانده در بهت غلیظ فاجعه ای که همه جا، جز در باور من با من است.سر انگشتان نحیفم به گوش محرم پنجره ها می خوانند هزاران درد نهفته نگهبان را که همیشه بر جواز عبور نفس های من حکم بی اعتباری رانده اند.
و تو محبوس و ساکت در قفس شیشه ای ات روبزویم با تمام صبوری نشسته ای،پوپک جان حس بودن تو، حس بودن کسی ست که باید باشد و نیست.
نمی دانم این چندمین بار است که برایت می نویسم و چندمین بار است که این را می شنوی، اما همیشه در انحنای خمیدگی بالهای خشک و طرد و ظریفت، درست همین لحظه تکانی می بینم و بعد طرح سست و لرزان و روشن دو گوی سبز رنگ قشنگ ، پر از حس قداست و صميميتی به شفافيت و زلالی آب ، خيال، باران. دست می برم رنگ پرهای عزيزت سر ناخن هايم می نشيند و بعد.... پشت جشمهايم می کشم به تسلای گرم لحظه هائی که با تمام وجود حس می کردم می توان از دريچه روشن دو چشم به لطافتی پر از سبکی و خلوص و اعتماد دست برد........
sanaz
]]>
<![CDATA[Sanaz wrote a story]]>
http://www.goodreads.com/story/show/53299._?chapter=1
Sanaz wrote پوپک: پوپک.