false 15536 20 female ٰٰTehran, Iran, Islamic Republic of 03/2007 12/2009 197 306 306 true 5745223 read 0 true 29141 currently-reading 0 true 29140 to-read 66 false 1428331 novel 39 false 1428354 ِchildren-literature 13 false 1428330 film 7 false 2643079 memories 7 false 1428332 story 6 false 2750569 short-story 3 false 2314637 ٔreal 1 false 2937280 never-ending-book Virgin Soil (New York Review Books Classics) by Ivan Sergeevich Turgenev]]> http://www.goodreads.com/review/show/77795952 http://photo.goodreads.com/books/1178295840s/781627.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Sat, 14 Nov 2009 17:52:23 -0800 http://www.goodreads.com/topic/show/204024 http://photo.goodreads.com/groups/1218659257p2/5085.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Thu, 10 Sep 2009 18:53:36 -0700 فکر کنم حق دارید ناراحت بشید که کسی داستانتونو نخونده .آخه تو این گروه داستان کوتاه ها خیلی کوتا ترند . بگذریم.
داستانتون چند تا مشکل کوچک داشت .مشکل هایی که تو دیالوگ و مفهوم بهش بر می خوریم .مثلاً وقتی که شخصیت راوی داستانتون به خودش میگه افکارش مخوفند.شاید هر کسی بفهمه که چه قدر افکارش خوبند یا نیستند ولی مخوف بودن یه فکر رو صاحب اون فکر اعلام نمیکنه .هر چند که شک دارم کسی خودش بدونه که فکراش مخوفند.
اما مشکل بزرگ تر داستانتون چیزیه که احتمالاً موقع نوشتن داستان حسش کردید.شما برای شعور مخاطب ارزش کمی قائل هستید و برای همین هم کوچک ترین حوادث را توضیح می دهید.مثلاً

اواسط مراسم بود که باز همان سردرد عجیب سراغم آمده بود . با اینکه کاملا مطمئن نبودم ٬ ولی آن شب رفتم به خانه ی او . چاقوی بزرگی بود و دو ضربه برای دو نفر کافی بود . درست بود که دکتر ها میگفتند که روانی شده ام ٬ ولی آنقدر باهوش بودم که اثر انگشتی از خودم به جا نگذارم . بعد از آن دو ضربه ٬ خانه را به هم ریختم و پول ها و طلاهایشان را برداشتم تا تصور کنند که دزد به خانه ی آنها آمده است و آنها را کشته است

مقدار زیادی از وسواس شما در ارائه جرئیات کامل برای من قابل درکه ولی وقتی دارید می نویسید یه کم از تجربیاتتون موقع خوندن هم کمک بگیرید. یعنی نشده توی داستان هایی که خوندید جایی رو نفهمیده باشید یا اینکه جایی با شخصیت اول داستان هم فکر نباشید؟ اصلاً همین همفکر نبودن باعث میشه شخصیت داستان بیشتر در قالب یه آدم واقعی پدیدار بشه
امیدوارم تونسته باشم منظورمو خوب منتقل کرده باشم.

]]> http://www.goodreads.com/topic/show/203805 http://photo.goodreads.com/groups/1218659257p2/5085.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Tue, 08 Sep 2009 21:42:44 -0700 از اول داستانتون شروع می کنم .لبخند زشتی صورشو پوشونده بود.لبخندی زشته که این حس زشت بودنو به ما القا کنه . این حس یا بر اثر توصیفات صورت و اجزا چهره به وجود میاد و یا در طول داستان با شخصیت پردازی (در اینجا شخصیت قصاب ) به وجود می آید که در داستان شما هیچ کدام از این موارد اتفاق نیفتاده.

اینبار گوسفند ها رو با خوش ببره.

این جمله ایست که در طول داستان تکرار شده و این مفهوم را به خواننده می دهد که سیر داستان تا کنون بارها برای قصاب و چوپان پیش آمده .بعد از اون هم اشاره میشه که چوپان گفت گول قصابو نخورید و بعد هم میگه اون قصابه و من چوپان .
با همه ی این توضیحات به نظر من ای جمله غیر منطقیه که :

چوپان این دفعه تعقیبشون تا نظاره گر اعمال قصاب باشه و ببینه که چرا قصاب همیشه بدون گوسفند از جنگل بر میگرده.

یعنی بعد از این همه سال چوپان باهوش قصه ما فکر می کرده که قصاب با گوسفندا تو جنگل اتل متل بازی می کنه.

بعد از این همه نقد این رو هم بگم که داستانتون داستانه و همه ی قسمت های یه داستان مثل شروع خوب و روند مناسب رو داره و از همه مهم تر این که مثل خیلی ها داستانتون بدون نقشه و گنگ تموم تموم نمیشه و مشخصه که طرح داستان از ابتدا وجود داشته. ]]> http://www.goodreads.com/topic/show/181461 http://photo.goodreads.com/groups/1218659257p2/5085.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Tue, 08 Sep 2009 21:25:38 -0700
به نظرم افکارتون یه کم بی نظمه و همین باعث شده سبک و همین طور روند داستان بی نظم بشه.
داخل داستانتون از دو بعد به شخص اول نگاه می کنید.اکتراً از نگاه یک راوی و سوم شخص .مثل جمله ی

از قطار که پیاده شد هنوز خورشید خیال بالا آمدن نداشت .

و گاهی به شکل اول شخص . یعنی برای توصیف داستان به جای اینکه به توصیف و صحنه پردازی دقیق بپردازید برای همسو شدن خواننده با نوشته تان لحن داستان را به طور ناگهانی به اول شخص تغییر می دهید . مثلاً در جمله

دود قطار مثل فیلم ها تمام فضا را بخار آلود کرده بود.

و یا

هوس کرد به یاد روزهای بچه گی که دوست داشتیم دود از دهن بیرون بدهیم،چند تا دودِ پر رنگ سفید از دهان خود بیرون بدهد.

اینها نگاه اول شخص را دارد . یعنی قهرمان داستان خود راوی است و او برای همراهی با خوانندگانش از تجربه های گذشته اش یا خاطرات نوستالژیک مشترکشان استفاده می کند.
ولی در نوشته شما نه راوی و قهرمان یکی هستند و نه در داستان به این کوتاهی می تون از بک گراند مشترک راوی و خواننده استفاده کرد.
فکر می کنم اینقدر سرگرم قسمت های عاطفی داستان و توصیف های دقیق و جزئی اون حالات بودید که خیلی چیزای کلی تر رو یادتون رفته رعایت کنید
]]> http://www.goodreads.com/topic/show/204053 http://photo.goodreads.com/groups/1218659257p2/5085.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Sat, 05 Sep 2009 04:44:20 -0700 منطورم از نخ نما این تکه از داستانت بود

گفتم:« نه مامان ...همه چی آن طور نیست که نشون میده ، هست!!!..اینا تنها یک بازی بچه گانه نیست، حتی اگه تو ظاهر اینطوری نشون بده ،که هست!...اینها دارند زندگی ها شونو، جامعه شونو نقادی می کنند ...دارند فاصله طبقاتی خودشونو نمایش می دهند ..دارند آنچه ندارنند رو به صورت های هم فریاد می زنند ...اما کسی نمی شنوه ...چون همه فکر می کنند نمایش یک بازیه ....و بازی تنها یک سری حرکاته برای بچه ها ..در صورتی که اینطوری نیست....فکر نکن این رقص ها ،این حرکات،در همه بچه ها یکسانه و یا مخصوص آنها ، آدم بزرگ ها هم این حرکات و بازی ها را دارند .....این ها همان عقده های پنهانی ست که الان اینطوری نشون می ده ...در بزرگسالی با افسردگی یا طغیان .....الان می خندند ...ولی بعد ها بازی هاشون با گریه است و سکوت ...هر انسانی یک بازیگر نمایش است ..نمایشه انتقاد از آنچه زندگی کرده ...

منظورم اینه که می تونستی به جای اینکه این همه پیام اخلاقی و شعار رو تو یه دیالوگ به داستانت تحمیل کنی (طوری که آدم یادسریال های صدا و سیما میوفته ) اون ها رو کم کم در قالب داستان بیان کنی و یا اینکه اصلاً این همه پیام و حرف های گنده گنده رو تو یه داستان به این کوتاهی مطرح نکنی .
به نظر من اگر این حرف ها رو تعدادی شون رو ( نه همشون رو ) تو متن داستان وارد می کردی به شکلی که مفهوم داستانت این پیامها رو داشته باشه و نه مثل الان که با پلاکارد پیام هاتو بالا گرفتی داستانت جالب تر میشد.
بعد از این همه نقد این رو هم بگم که خوب می تونی فضا سازی کنی و اون قسمت بازی بچه هارو خوب توصیف کردی.
موفق باشی]]> Ten Sorry Tales (Hardcover) by Mick Jackson]]> http://www.goodreads.com/review/show/68211398 http://photo.goodreads.com/books/1179788637s/956187.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Thu, 20 Aug 2009 11:45:04 -0700 A Man Named Dave: A Story of Triumph and Forgiveness (Paperback) by Dave Pelzer]]> http://www.goodreads.com/review/show/65234672 http://photo.goodreads.com/books/1255605315s/73864.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Tue, 28 Jul 2009 00:18:10 -0700 A Child Called "It": One Child's Courage to Survive (Paperback) by Dave Pelzer]]> http://www.goodreads.com/review/show/65234647 http://photo.goodreads.com/books/1170545613s/60748.jpg 15536 leyla http://photo.goodreads.com/users/1232857005p2/15536.jpg http://www.goodreads.com/user/show/15536-leyla Tue, 28 Jul 2009 00:17:27 -0700