Fateme
added a quote:
"مدوسا
مجالی نیست تا برای گیسوانت جشنی به پا کنم
که گیسوانت را یک به یک
شعری باید و ستایشی
.
دیگران معشوق را مایملک خویش می پندارند
اما من
تنها می خواهم تماشایت کنم
.
در ایتالیا تو را مدوسا صدا می کنند
>به خاطر موهایت<
قلب من
آستانه ی گیسوانت را یک به یک می شناسد
.
آنگاه که راه خود را در گیسوانت گم می کنی
فراموشم مکن
و به خاطر آور که عاشقت هستم
.
مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم
موهای تو
این سوگواران سرگردان بافته
راه را نشانم خواهند داد
به شرط آنکه دریغشان مکنی
.
" — پابلو نرودا؛ برگردان شاهکار بینش پژوه
"مدوسا
مجالی نیست تا برای گیسوانت جشنی به پا کنم
که گیسوانت را یک به یک
شعری باید و ستایشی
.
دیگران معشوق را مایملک خویش می پندارند
اما من
تنها می خواهم تماشایت کنم
.
در ایتالیا تو را مدوسا صدا می کنند
>به خاطر موهایت<
قلب من
آستانه ی گیسوانت را یک به یک می شناسد
.
آنگاه که راه خود را در گیسوانت گم می کنی
فراموشم مکن
و به خاطر آور که عاشقت هستم
.
مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم
موهای تو
این سوگواران سرگردان بافته
راه را نشانم خواهند داد
به شرط آنکه دریغشان مکنی
.
" — پابلو نرودا؛ برگردان شاهکار بینش پژوه
Fateme
added a quote:
"تماشای کفشدوزک
دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگی نكرده است، تقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقی بود
.
پريشان شد و آشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روزهای بيشتری از خدا بگيرد، داد زد و بد و بيراه گفت، خدا سكوت كرد، جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت، خدا سكوت كرد، آسمان و زمين را به هم ريخت، خدا سكوت كرد. به پر و پای فرشته و انسان پيچيد، خدا سكوت كرد، كفر گفت و سجاده دور انداخت، خدا سكوت كرد، دلش گرفت و گريست و به سجده افتاد، خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم، اما يك روز ديگر هم رفت، تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادی، تنها يك روز ديگر باقی است، بيا و لااقل اين يك روز را زندگی كن
.
لا به لای هق هقش گفت: اما با يك روز.... با يك روز چه كار می توان كرد؟
...
خدا گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند، گويی هزار سال زيسته است و آن كه امروزش را در نمیيابد هزار سال هم به كارش نمیآيد، آنگاه سهم يك روز زندگی را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و یک روز زندگی كن.
او مات و مبهوت به زندگی نگاه كرد كه در گودی دستانش ميدرخشيد، اما میترسيد حركت كند، میترسيد راه برود، میترسيد زندگی از لا به لای انگشتانش بريزد، قدری ايستاد، بعد با خودش گفت: وقتی فردايی ندارم، نگه داشتن اين زندگی چه فايدهای دارد؟ بگذارد اين مشت زندگی را مصرف كنم.
آن وقت شروع به دويدن كرد، زندگی را به سر و رويش پاشيد، زندگی را نوشيد و زندگی را بوييد، چنان به وجد آمد كه ديد میتواند تا ته دنيا بدود، می تواند بال بزند، میتواند پا روی خورشيد بگذارد، می تواند
....
او در آن يك روز آسمانخراشی بنا نكرد، زمينی را مالك نشد، مقامی را به دست نياورد، اما
....
اما در همان يك روز دست بر پوست درختی كشيد، روی چمن خوابيد، كفشدوزكی را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايی كه او را نمیشناختند، سلام كرد و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد، او در همان يك روز آشتی كرد و خنديد و سبك شد، لذت برد و سرشار شد و بخشيد، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد
.
او در همان يك روز زندگی كرد
.
فردای آن روز فرشتهها در تقويم خدا نوشتند: امروز او درگذشت، كسی كه هزار سال زيست
.
زندگی انسان دارای طول، عرض و ارتفاع است؛ اغلب ما تنها به طول آن می اندیشیم، اما آنچه که بیشتر اهمیت دارد، عرض یا چگونگی آن است. امروز را از دست ندهید، آیا ضمانتی برای طلوع خورشید فردا وجود دارد؟
" — ناشناس
"تماشای کفشدوزک
دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگی نكرده است، تقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقی بود
.
پريشان شد و آشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روزهای بيشتری از خدا بگيرد، داد زد و بد و بيراه گفت، خدا سكوت كرد، جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت، خدا سكوت كرد، آسمان و زمين را به هم ريخت، خدا سكوت كرد. به پر و پای فرشته و انسان پيچيد، خدا سكوت كرد، كفر گفت و سجاده دور انداخت، خدا سكوت كرد، دلش گرفت و گريست و به سجده افتاد، خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم، اما يك روز ديگر هم رفت، تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادی، تنها يك روز ديگر باقی است، بيا و لااقل اين يك روز را زندگی كن
.
لا به لای هق هقش گفت: اما با يك روز.... با يك روز چه كار می توان كرد؟
...
خدا گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند، گويی هزار سال زيسته است و آن كه امروزش را در نمیيابد هزار سال هم به كارش نمیآيد، آنگاه سهم يك روز زندگی را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و یک روز زندگی كن.
او مات و مبهوت به زندگی نگاه كرد كه در گودی دستانش ميدرخشيد، اما میترسيد حركت كند، میترسيد راه برود، میترسيد زندگی از لا به لای انگشتانش بريزد، قدری ايستاد، بعد با خودش گفت: وقتی فردايی ندارم، نگه داشتن اين زندگی چه فايدهای دارد؟ بگذارد اين مشت زندگی را مصرف كنم.
آن وقت شروع به دويدن كرد، زندگی را به سر و رويش پاشيد، زندگی را نوشيد و زندگی را بوييد، چنان به وجد آمد كه ديد میتواند تا ته دنيا بدود، می تواند بال بزند، میتواند پا روی خورشيد بگذارد، می تواند
....
او در آن يك روز آسمانخراشی بنا نكرد، زمينی را مالك نشد، مقامی را به دست نياورد، اما
....
اما در همان يك روز دست بر پوست درختی كشيد، روی چمن خوابيد، كفشدوزكی را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايی كه او را نمیشناختند، سلام كرد و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد، او در همان يك روز آشتی كرد و خنديد و سبك شد، لذت برد و سرشار شد و بخشيد، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد
.
او در همان يك روز زندگی كرد
.
فردای آن روز فرشتهها در تقويم خدا نوشتند: امروز او درگذشت، كسی كه هزار سال زيست
.
زندگی انسان دارای طول، عرض و ارتفاع است؛ اغلب ما تنها به طول آن می اندیشیم، اما آنچه که بیشتر اهمیت دارد، عرض یا چگونگی آن است. امروز را از دست ندهید، آیا ضمانتی برای طلوع خورشید فردا وجود دارد؟
" — ناشناس
by José Saramago
moshkele asre ma nadidan be ebarati koori!!!!! ]]>
]]>
Fateme
read and liked
Saman's
review of زنان بدون مردان:
"لینک دانلود این کتاب را در گروه "دانلود کتابهای نایاب" گذاشتهام و دوستان میتوانند به راحتی دانلودش کنند "
"لینک دانلود این کتاب را در گروه "دانلود کتابهای نایاب" گذاشتهام و دوستان میتوانند به راحتی دانلودش کنند "
خداوندمشعلی اززیبایی ودانایی درقلبتان به ودیعه نهاده است
گناه است اگربگذاریدخاموش شودو
بخاکسترتبدیل شود ]]>
bookshelves: to-read
]]>