بگذار سر به سينه من تا که بشنوی
آهنگ اشتياق دلی دردمند را
شايد که بيش از اين نپسندی به کار عشق
آزار اين رميده سر در کمند را
بگذار سر به سينه من، تا که بگويمت
اندوه چيست،عشق کدام است،غم کجاست
بگذار تا بگويمت،اين مرغ خسته جان
عمری است در هوای تو از آشيان جداست
دلتنگم ،آنچنان که اگر ببينمت به کام
خواهم که جاودانه بنالم به دامنت
شايد که جاودانه بمانی کنار من
ای نازنين که هيچ وفا نيست با منت
تو آسمان آبی روشنی
من چون کبوتری که پرم در هوای تو
يک شب ستاره های تو را دانه چين ميکنم
با اشک شرم خويش بريزم به پای تو
بگذار تا ببوسمت ،ای نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت،ای چشمه شراب
بيمار خنده های توام ،بيشتر بخند
خورشيد آرزوی منی ،گرم تر بتاب........

البته اين شعروباصداي همايون شجريان بانام خورشيدارزوپيشنهادميكنم

پيشنهاد فوق العاده اي بود