خبر

طبق خبر رسيده، دولت افغانستان حقوق زنان شيعه را محدود می‏کند. آنها حق ندارند، بدون اجازه‏ی شوهرانشان از منزل خارج شوند و موظفند، در هر زمان احتياجات جنسی آنان را ارضاء کنند.

با اين قانون که جزئيات آن نيز در نظر گرفته شده است، اختيارات مرد در خانواده افزايش می‏يابد. زنان موظفند، در هر زمان نيازهای جنسی شوهرانشان را ارضاء کنند و بدون اجازه‏ی آنان از خانه خارج نشوند.
پس از آن که زنان افغانی به پيشرفت‏های کوتاهی نايل شده بودند، حامد کرزای با امضای اين قانون جديد، اميد دستيابی اين زنان را به کليه‏ی حقوق اجتماعی و خانوادگی‏شان به يأس تبديل نمود.
ناظران و مفسران سياسی معتقدند، قانون جديد تلاشی است از جانب حامد کرزای برای بالا بردن محبوبيت خود در انتخاب رياست جمهوری. وی چون شانس زيادی در انتخاب مجدد خود ندارد، به اين گونه اقدامات دست می‏زند.
معلوم نيست تا چه مدت طبقه‏ی ضعيف اجتماع، يعنی زنان و اقليت‏ها بايد در معرض استفاده‏های سياسی قرار گيرند و دستاويز غير انسانی و جاه طلبانه‏ی يک فرد و يا يک حزب شوند.
چه بسيار استعدادهای بانوان، توانايی‏های علمی و هنری و ادبی آنان در زير اين فشار از بين رفته است و خواهد رفت. چه بسيار قوايی که می‏تواند در تحرک و پيشرفت اجتماعی افغانستان و ممالک شبيه آن بکوشد و سهيم باشد، بی‏توجه و بدون استفاده قرار گرفته و خواهد گرفت.
آيا وقت آن نرسيده است که قدرتمندان سياسی نيز عصر خود را بشناسند، حقوق همه‏ی افراد را رعايت کنند و جهت به دست آوردن قدرت، مشتی ضعيف را فدای منويات خود ننمايند؟
فرشته