Louise's review
استیضاح by عطا الله مهاجرانی
هیچ وقت اون روزا یادم نمیرن... تمام روز پای رادیو نشسته بودیم... من و آقای پدر و جزئیات استیضاح رو گوش میگردیم. بعداً وقتی کتاب رو خوندم تازه خیلی چیزا برام روشن شد. یکی از معدود دفعه هایی بود که خوشحالم از اینکه آقای پدر همیشه رادیو مجلس گوش میکنه
خوب می تونم اون روز را یکی از روزهای دوران حماقتم بنامم. روزهای امیدواریهای بیهوده . روزهایی که اگر قبل از اون تاریخ میخوندم میدونستم هر امیدی عبث است . بقول ویل اسمیت در فیلم آخرشه ایم قسمت از زندگی ام احمقانه نامیده می شود . کارهایی هم که مهاجرانی پس از اون کرد نشون داد که اونم دکترای تاریخ اش کاربرد نداره . شاید باید اقتصاد سیاسی دکتر کاتوزیان رو خوند تا فهمید چرا اون دوره بیهوده بود . اما این کتاب رو من تنها به زبلی مهاجرانی نسبت میدم که نوشت تا ما احمق هایی بخونیمش و بخریمش. از ماست که بر ماست
راستش بیشتر فکر میکنم که این کتاب به من کمک دید جدیدی نسبت به اون چیزی داشته باشم که در 16 سالگی برام بت بوده... دید جدیدی که یادم داد به هیچ چیز جز خودم نباید اتکا کنم... و برای هیچ چیز جز خودم نباید بجنگم... چندتا دختر 16 ساله میشناسید که در اولین موقعیت رای دادنشون برای کمپین خاتمی فعالیت کرده باشند... بی اجازه والدینشون؟ من زیاد میشناسم... و میدونید اون استیضاح و ماجرای کوی برای خیلی از همون ها پایین یه رویا بود...
شاید سخت باشه که آدم باور کنه این بت اصلاحات یعنی آقای مهاجرانی هم زنباره بوده و هم خیانت کار و هم هیچ یک از اون سجایایی را که در کتاب آورده و ادعا کرده را نه در عمل و نه در زندگی اش اعتقاد نداشته . در واقع یک کارگزارانی کامل. خوب من هیچ خرده ای بر او نمیگیرم. بر حماقتها افسوس می خورم آنهم از برای خودم . خوب این هم دوره ای بود که باور کنیم سیاست همردیف کثافت است و با اخلاق میانه ای ندارد . کجاست پس این کتاب شهریار ماکیاولی تا بر ورق زر بگیریم
