Ahmad Sharabiani's Reviews > مرگِ رنگ

مرگِ رنگ by سهراب سپهری
Rate this book
Clear rating

by
614778
's review
Feb 06, 14

bookshelves: poetry
Read in February, 1972

مرگ رنگ

رنگی کنار شب
بی­حرف مرده است
مرغی سیاه، آمده از راه­های دور
می­خواند از بلندی بام شب­شکست
سرمست فتح آمده از راه
این مرغ غم­پرست
در این شکست رنگ
از هم گسسته رشته­ی هر آهنگ
تنها صدای مرغک بی باک
گوش سکوت ساده می­آراید
با گوشوار پژواک
مرغ سیاه آمده از راه­های دور
بنشسته روی بام بلند شب­شکست
چون سنگ، بی­تکان
لغزانده چشم را
بر شکل­های درهم پندارش
خوابی شگفت می­­هد آزارش: گل­های رنگ سر زده از خاک­های شب
در جاده­های عطر، پای نسیم، مانده ز رفتار
هر دم پی فریبی، این مرغ غم­پرست
نقشی کشد به یاری منقار
بندی گسسته است
خوابی شکسته است
رویای سرزمین
افسانه­ی شکفتن گل­های رنگ را
از یاد برده است
بی­حرف باید از خم این ره عبور کرد: رنگی، کنار این شب بی­مرز، مرده است
2 likes · Likeflag

Sign into Goodreads to see if any of your friends have read مرگِ رنگ.
Sign In »

Reading Progress

08/29/2013 marked as: read

No comments have been added yet.