Wat een egocentrische klier die hoofdpersoon. Hij vertelt maar hoe zwaar hij het heeft, en dat hij geen aansluiting bij de 'gewone wereld' krijgt maar hij steekt er ook geen vinger voor uit. 'Ik kan het niet' is dan voldoende om überhaupt maar niets te doen. Beetje zijn eigen genoegen nastreven, dat kan hij nog net opbrengen.
Je voelt eigenlijk geen deernis voor hem, je zou hem eerder een schop willen geven, ga eens zelf wat doen!
Hij vermoordt zijn vrouw omdat hij vrij wil zijn, maar hij weet ook niet wat hij er dan mee wil.
Neuroot, ga gewoon werken.
Qua filosofie spreekt dit determinisme me helemaal niet aan: onafhankelijk van de situatie ben je toch zelf verantwoordelijk voor wat je van je leven maakt. En hij maakt er niks van.
Die arme vrouw...