Dit is zo'n boek waarvan ik weet dat, als ik het op een ander moment gelezen had, ik misschien wel een beoordeling van 5/5 gegeven had. Een boek met veel sfeer, weinig verhaal, iets waar je eigenlijk rustig moet kunnen aan lezen, ontspannend in een hangmat met een caïpirinha in je rechterhand, bijvoorbeeld. Een boek waarvan je soms de tijd moet nemen om een zin te herlezen en even stil te staan, te genieten van de mooie sfeer die Murakami er meesterlijk weet in te steken. Maar helaas, nu was niet zo'n moment. Met al dat hectische gedoe op het werk (een doctoraat schrijven, 2 artikels ingediend voor publicatie, opvolgers en thesisstudenten begeleiden, ...), had ik wellicht meer nood aan een luchtig boekje. Iets met een stevige verhaallijn, maar waarbij het niet zo erg is als je de laatste 2 regels van een pagina overslaat. Daarom viel dit Murakami-boek een beetje te tegen.

Kortweg beweeg je je voort als een soort camera die gedurende één nacht het leven van enkele personages observeert. Zo zijn daar Mari en Eri. Eri is een beeldschoon fotomodel dat zich als een moderne Schone Slaapster heeft teruggetrokken in haar slaapkamer en beloerd wordt door een sinistere man in de tv. Mari is een onopvallende, in zichzelf gekeerde eerstejaars studente Chinees, die haar wegvluchtte van thuis en de openhartig kletsende trombonespeler Takahashi, een vriend van Eri, tegenkomt. Hij brengt Mari in contact met de medewerkers van een Japans lovehotel, waar ze Mari nodig hebben als tolk voor een Chinese prostituee die in mekaar geslagen werd door een uiterst beheerste ICT-er (vermoedelijk dezelfde man die Eri in het oog houdt, maar dat is één van de vele vragen die Murakami openhoudt).

Er zijn veel gelijkaardigheden met het vorige boek, Kafka on the shore, dat ik gelezen had. In beide verhalen is er een dichte link met een soort onderbewustzijn of een "andere wereld", waar je kan in verzeild geraken. De eenzaamheid van de personages, wegvluchten van huis, en ook details zoals de aanwezigheid van klassieke muziek, het zijn zaken die in beide boeken naar voor komen staan, maar persoonlijk gaat mijn voorkeur toch uit naar Kafka on the shore, al is het maar omdat After Dark boek eerder aanvoelt als een soort "tussendoortje" van Murakami, geen echt uitgewerkt geheel.