Het is 1840. Catherine Sorgeiul verveelt zich, ontzettend. Ze is 19 jaar oud en woont bij haar oom in London. Er gebeurt weinig. Het land zit in een spiraal naar beneden. Winkels sluiten, straten zijn vies en leeg, en onveilig; niemand is tevreden.
Dan wordt er plotseling een jonge vrouw gevonden: mooi, dood. Omdat haar lichaam op een zeer unieke manier is achtergelaten wordt er door de stedelingen direct gesproken over een moordenaar die opnieuw zal gaan doden: haar borst is geopend, het lange haar van het meisje is in haar borst gepropt. Een naam wordt verzonnen. The Man of Crows. Catherine raakt geobsedeerd door deze man, deze moorden.

Catherine’s geschiedenis is de puzzel van The Pleasures of Men. Waarom woont ze bij haar oom en niet bij de ouders waar ze zo vaak over spreekt? Waarom voelt ze zich persoonlijk verantwoordelijk voor de moorden op de meisjes? Wie is Mr Trelawney? Wat is er met haar broer gebeurt? En waarom is het zo belangrijk voor Catherine dat ze haar hoofdpijnen verbergt? De moorden die gepleegd worden probeert ze te begrijpen, en juist het begrip waar ze op stuit zorgt voor meer frustraties.
Er broeit iets in het leven van Catherine, er is iets aan de hand, en die onrust in haar hoofd zorgt er ook voor dat de omstandigheden een beetje troebel blijven (zowel voor de lezer als de hoofdpersoon zelf).

The Pleasures of Men is niet slecht geschreven, bij vlagen zelfs mooi. De rode draad van de vertelling is te volgen en het klopt, achteraf, allemaal. Kate Williams bewijst dat ze best iets kan, maar haar personages hebben toch echt te weinig inhoud en zijn niet altijd even geloofwaardig vanwege de overdosis aan drama. Daar komt bij dat het verhaal, naar het einde van het boek toe, te gehaast overkomt. Geheimen worden op elkaar gestapeld, en de ontknoping is gemakkelijk. Dat is jammer: het verhaal is toch afhankelijk van het mysterie en de spanning rondom Catherine's jeugd en the Man of Crows.
Dit alles neemt niet weg dat ik me heel goed in kan denken dat er lezers zijn die wel kunnen genieten van dit verhaal. Mensen lezen om verschillende redenen en ik vind het daarom ook altijd moeilijk om een boek, waar ik zelf niet echt van heb kunnen genieten, volledig af te kraken: dit boek valt mij tegen omdat het volledig leunt op een plot dat niet sterk genoeg is.