Myrto's Reviews > Εργαζόμενο αγόρι

Εργαζόμενο αγόρι by Lena Divani
Rate this book
Clear rating

's review
Oct 20, 11

bookshelves: contemporary, general, greek
Read in October, 2011

In a world that only differs from ours in the way the genders perceive themselves (females are providers, men stay at home and do the dishes), a young man decides to break free from parental oppression and traditional roles, moves to Athens and gets a job. With no qualifications save his cute face and gorgeous body, he soon falls into every possible pitfall and falls pray of man-starved female taxi-drivers, corporate executives, etc, in his personal journey. A coming-of-age story with shallow protagonists and uninspired writing. The premise of men as cuddly home-makers and women as corporate sharks is quite hard to swallow, as the author doesn't explore different options (Ursula LeGuin's inspired work comes to mind), but mechanically just turns everything upside down.

Sign into Goodreads to see if any of your friends have read Εργαζόμενο αγόρι.
Sign In »

Comments (showing 1-2 of 2) (2 new)

dateDown arrow    newest »

Rena Καλημέρα, μόλις τελείωσα το εργαζόμενο αγόρι και συμφωνώ απόλυτα με την κριτική σου. Οταν γράφεις για την Ursula Le Guin αναφέρεσαι σε κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο της; και αν ναι σε ποιό;

Myrto Το βιβλίο που είχα στο μυαλό μου ήταν η συλλογή διηγημάτων "In other worlds" και συγκεκριμένα το coming of age in Karhide, που πραγματεύεται παρόμοια θέματα σχετικά με τον καθορισμό του φύλου. Από ό,τι φαίνεται, το διήγημα αυτό τοποθετείται στον κόσμο του "The Left Hand of darkness", που πρέπει να έχει μεταφραστεί και στα Ελληνικά. Αλλά και στον "Αναρχικό των Δύο Κόσμων" η συγγραφέας παρουσιάζει με ευρηματικό τρόπο την υπόθεση της αναρχίας, όπως θα μπορούσε να λειτουργεί στην πράξη. Προσωπικά, όμως, τα αγαπημένα μου βιβλία της LeGuin είναι η τριλογία της Γαιοθάλασσας (A wizard of Earthsea) όπου η όποια φιλοσοφία περνά μέσα από το ταξίδι ωρίμασης των ηρώων. Φαίνονται έτσι λιγότερο διδακτικά αλλά περνούν τα μηνύματά τους βιωματικά. Όταν διάβασα τους "Τάφους του Ατουάν" σε νεαρή ηλικία, ξεπέρασα οριστικά το φόβο μου για το θάνατο, ενώ φαινομενικά διάβαζα ένα απλό βιβλίο φαντασίας.

back to top