<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<GoodreadsResponse>
	<Request>
		<authentication>false</authentication>
		    <method><![CDATA[]]></method>
	</Request>
	<review id="14969045">
    <user id="848655">
    <name><![CDATA[Mirthe]]></name>
    <location><![CDATA[Ghent, Belgium]]></location>        
    <url><![CDATA[http://www.goodreads.com/user/show/848655-mirthe]]></url>
  </user>
      <rating>4</rating>
  <votes>0</votes>
  <sell_flag>false</sell_flag>
  <spoiler_flag>false</spoiler_flag>
  <shelves>
      </shelves>
  <recommended_for><![CDATA[]]></recommended_for>
  <recommended_by><![CDATA[]]></recommended_by>
  <read_at>Sun Feb 17 00:00:00 -0800 2008</read_at>
  <date_added>Sat Feb 09 03:34:55 -0800 2008</date_added>
  <date_updated>Sun Feb 17 07:51:29 -0800 2008</date_updated>
  <read_count></read_count>
    <body><![CDATA[<em>Over mijn leesbrilletje tuur ik al lange tijd naar buiten. Ik houd van mist. Dan wordt de wereld klein. En stil. en wit. Is dat nu dementie, Mam? Ziet het er ook zo uit in jouw hoofd: klein, stil en wit? Of is het geen mist, zijn het geen watten in je hoofd? Is het alleen maar leeg?</em><br/><br/><em>Klein, Stil en Wit</em> is een ontroerend verhaal over twee zussen die voor hun dementerende ouders zorgen. Het boek beschrijft nauwkeurig de leuke en minder leuke momenten, en ik verdenk het ervan een waar gebeurd verhaal te zijn. Erika Veld moet zelf dementerende ouders gehad hebben, anders zou ze het niet op zo'n manier kunnen beschrijven.<br/><br/>Het boek sleepte me gedurende 144 pagina's mee doorheen herinneringen, ergernissen, telefoongesprekken en moeilijke beslissingen. Ik bleef geboeid, af en toe ontroerd, terwijl ik moeite deed om me niet te laten kennen aan mijn buurman op de trein.]]></body>
    <url><![CDATA[http://www.goodreads.com/review/show/14969045]]></url>
</review>

</GoodreadsResponse>