<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<GoodreadsResponse>
	<Request>
		<authentication>false</authentication>
		    <method><![CDATA[]]></method>
	</Request>
	<review id="14968981">
    <user id="848655">
    <name><![CDATA[Mirthe]]></name>
    <location><![CDATA[Ghent, Belgium]]></location>        
    <url><![CDATA[http://www.goodreads.com/user/show/848655-mirthe]]></url>
  </user>
      <rating>2</rating>
  <votes>0</votes>
  <sell_flag>false</sell_flag>
  <spoiler_flag>false</spoiler_flag>
  <shelves>
      </shelves>
  <recommended_for><![CDATA[]]></recommended_for>
  <recommended_by><![CDATA[]]></recommended_by>
  <read_at>Thu Feb 14 00:00:00 -0800 2008</read_at>
  <date_added>Sat Feb 09 03:29:10 -0800 2008</date_added>
  <date_updated>Thu Feb 14 01:11:51 -0800 2008</date_updated>
  <read_count></read_count>
    <body><![CDATA[Kortverhalen lezen. Dat voelt alsof je even mag spieken in een boek, alsof je maar één hoofdstuk mag lezen. Er is geen echt begin, en al helemaal geen einde. Sommige bevatten een moraal, maar het merendeel van de verhalen hebben er geen. Ze voelen aan als een stukje nonsens.<br/>Toch was het aangenaam om te lezen. Je hoeft je niet te verdiepen in één verhaal, maar kan zeer oppervlakkig van stuk naar stuk gaan. Je hoeft niets te onthouden, geen personages, geen verhaallijn, want het volgende hoofdstuk bevat toch weer heel iets anders. Perfect voor op de trein.<br/><br/>Het roze blaadje dat de functie van bladwijzer mocht bekleden, werd al snel in stukjes gescheurd zodat ik mijn favoriete verhalen gemakkelijk terug zou vinden. Zelfs een enkele ergerlijke tekst werd aangeduid met een papiertje, zodat ik er aan zou denken om ook daar iets over te schrijven. Over het algemeen was <em>25 onder de 35</em> leuk om te lezen, hoewel ik moet concluderen dat kortverhalen niet echt mijn ding zijn. Geef mij maar een goed boek, met één verhaal, desnoods twee of drie door elkaar lopende verhaallijnen.<br/><br/><em>Ego Flos</em>, Clara van den Broek<br/>Een bizar maar leuk stukje over de dokter van het dorp, die moorden verklaart aan de hand van wetenschap. De man van Johanna, de zoon van Johanna, en uiteindelijk ook Johanna zelf. &quot;Dood door verplettering.&quot;<br/><br/><em>Urgai</em>, Miquel Bulnes<br/>Urgai is heerser over de steppe en temmer van de honger. Hij is verliefd op een prinses die buiten zijn bereik is.<br/>Als snel wordt er door zijn leven een ander verhaal geregen, van een man die beschreven wordt door een psychiater. Schizofrenie is het hoofdthema en geeft een extra dimensie aan dit stukje.<br/><br/><em>De Brave Wreker</em>, Esther Gerritsen<br/>Dit verhaal vertelt over een jonge vrouw, die zich enkel de dingen herinnert die ze breekt of verliest. Mensen en namen gaan aan haar voorbij, tenzij zij iets van haar stuk maakten, of zij iets van hen. Een leuk concept, een leuk kortverhaal.<br/><br/><em>Ik Schreeuw Je Naam Maar Je Hebt Me Nooit Gehoord</em>, Ernest van der Kwast<br/>Een mislukte schrijver trekt richting Rome. Zijn liefdesverhaal, dat zich in de stad afspeelt, deed me niet veel. De relatie met zijn moeder, wist me echter wel te boeien. Wanneer haar zoon verkondigd dat hij schrijver wil worden, denkt moeder dat hij bezeten is. De beschrijving van de gesprekken tussen de twee is geniaal.<br/><br/><em>Het Experiment</em>, Jeroen Theunissen<br/>Wouter Embrecht. Wouter Embrecht. Wouter Embrecht. Ontelbare zinnen uit dit verhaal beginnen, tot mijn ergernis, met de volledige naam van het hoofdpersonage. Veel verhaal zit er niet in, het bestaat grotendeels uit uitgebreide beschrijvingen en die zijn, naar mijn mening, niet nodig in een kortverhaal. Daar komt nog bij dat er wel zeven keer etc. in het stukje terug te vinden is. Schrijf het dan toch op zijn minst voluit.<br/>Ergernis. De clou is me niet bijgebleven, als die er al was.]]></body>
    <url><![CDATA[http://www.goodreads.com/review/show/14968981]]></url>
</review>

</GoodreadsResponse>