Oei, precies niet te wreed content van?

Bwa, de aparte hoofdstukken/verhalen vormen één origineel geheel en ik dat opzicht is 't wel leuk gebracht. Sommige delen zijn ook écht wel goed en lezen als een trein, maar andere - en de laatste paar tiental bladzijden - zijn vrij matig. Bovendien: joodse schrijvers zijn sowieso een beetje bevreemdend, vind ik; of toch tenminste als ze over joden of over het joodse geloof schrijven. Zo 'behoren' tot een bepaald volk met een actief beleden gemeenschappelijke religie en geschiedenis: allemaal ver van mijn bed. Niet dat dit boek nu volledig daarrond draait hoor.